مطالعات ، تجربه ها و تمرین های ضروری برای تدریس ، سخنرانی ، گویندگی ، گفتگو ، مناظره ، مجریگری ، مباحثه ، مذاکره و مصاحبه استخدامی و رسانه ای .

۴۶ - تمرین برای ترک عادت های نامناسب هنگام سخنرانی و گفتگو

۴

«ترک عادت موجب مرض است»
 

«عادت‏» (محور این مثل) فرق عادت با صفات ذاتی، چگونگی تشكیل عادت، تقویت و خاموشی آن از جمله مباحث مربوط به حوزه روان‏شناسی است و تخصصا از این مختصر فراتر; اما در حد اختصار این كه:

روان شناسان در ایجاد صفات و یادگیری‏های انسان دو عامل «وراثت‏» و «محیط‏» را دخیل می‏دانند و در توضیح این دو می‏گویند:

تمام صفات و ویژگی‏هایی كه هنگام تشكیل نطفه از طریق ژن‏های پدر و مادر به فرزند منتقل می‏گردد . صفاتی است كه پی ریزی آن‏ها را بایستی در حوزه وراثت دانست مانند استعدادهای ذاتی، عقب ماندگی‏های ذهنی و ... عوارض جسمانی ای مثل كوری، كری و برخی شاخه‏های هنری در این هنگام منتقل نمی‏گردند . بنابراین «وراثت‏» مجموع صفاتی است كه هنگام تشكیل نطفه به فرزند منتقل می‏گردد .

«محیط‏» به عواملی گفته می‏شود كه از بیرون بر موجود زنده تاثیر می‏گذارند . این عوامل كه گاه در ایجاد صفات و ویژگی‏های شخصی اثر تعیین‏كننده‏ای دارند از تنوع فراوانی بهره‏مند هستند . ایجاد عادت از طریق تاثیر عوامل بیرونی شكل گرفته، شخصیت فرد را تشكیل می‏دهد . این عادت‏ها در حركات شخصی از جمله نشست و برخاست، سلام وتعارف با دیگران و كلا در تعاملات فردی اجتماعی نمود و تجلی پیدا می‏كند .

بنابراین عادت كه اصطلاحا طبیعت ثانوی شخص گفته می‏شود - یادگیری‏های محیطی هستند كه بخشی از شخصیت فرد را تشكیل می‏دهند . این یادگیری‏ها - حتی اگر در ابتدای تشكیل با زحمت و سختی اعمال شده‏اند - به مرورزمان بدون زحمت و كاملا طبیعی در حركات شخص مشاهده می‏گردند .

عادت‏ها بر اثر استمرار و تشویق تقویت می‏شوند كه به این فرایند «تقویت عادت‏» می‏گویند و هرگاه عوامل ترك آن‏ها فراهم گردد . از وجود شخص رخت‏بر می‏بندد كه به این حالت «خاموشی عادت‏» گفته می‏شود .

چند جمله بالا را به عنوان مقدمه این مثل داشته باشید تا نقبی به جنبه‏های مختلف آن بزنیم:

هرگاه معنای این مثل معروف را این بدانیم كه ترك عادت‏ها با سختی و مشقت همراه است اما ممكن و شدنی است، نكته‏ای است كه در درستی آن تردید و شكی روا نیست، زیرا اگر عملی هرچند جزئی مانند پلك زدن‏های مستمر یا قهقهه در هنگام خنده و مواردی از این دست طبیعت ثانوی شخص گردد، ترك آن با سختی همراه است، چه برسد به ترك عادت‏های بزرگ مثل اعتیاد یا تندخوانی اما مطلب آن حالت كه عده‏ای برای توجیه حركات ناشایست‏خود یاد دیگران و برای فرار از زحمت ترك این عادت‏ها در پشت‏سنگر این مثل مخفی می‏شوند، ترك هرگونه عادت را امری محال دانسته و از این مثل برای استمرار حركات ناپسند خود سرپوشی محكم درست می‏كنند . همین سرپوش و توجیه برداشت‏سؤالی است كه از این مثل دارند .

بایستی میان سخت‏بودن ترك عادت با محال بوندآن قائل به تفكیك شد . ترك عادت سخت است نه محال; اگرچه برخی اشعار و مثل‏ها آن را محال داشته‏اند; اما این ظاهر قضیه و به قول معروف منظور شاعر سخت‏بودن ترك عادت است، نه غیرممكن بودن آن، سعدی می‏گوید: خوی بد در طبیعت كه نشست

نرود جز به وقت مرگ از دستتوسل و تمسك به این مثل زمانی خطرناك جلوه می‏كند كه ترك عادت‏های خلاف شرع كاری غیرممكن تلقی گردد، عادت‏های ویرانگری شبیه شرب خمر، استعمال موادمخدر، غیبت دیگران، سخن چین، حسادت و عادت‏هایی از این دست .

تصور كنید هرگاه كسی گریز از این صفات و عادت‏ها را با استناد به این مثل غیر ممكن بداند، ارتباط او با دیگران در این دنیا چگونه است و در آخرت چه سرنوشتی خواهد داشت؟!

در متون دینی به توبه كه زیباترین فرایند ترك عادت است و یا به هجرت از گناه كه شكل دیگری از همین نكته می‏باشد، سفارش فراوان شده است . محور این سفارش ترك عادت است .

امام علی ( علیه السلام) فرمود: برخی می‏گویند مهاجرت كرده‏ایم در حالی كه مهاجرت واقعی نكرده‏اند . مهاجران واقعی كسانی‏اند كه ازگناهان هجرت می‏كنند و مرتكب گناه نمی‏شود» (1)

اگر ترك عادت‏ها امری غیر ممكن بود، توبه و هجرت از گناه كه در حقیقت ترك عادت به حساب می‏آیند، تا این اندازه توصیه و سفارش نمی‏شد . وانگهی تربیت كه در بسیاری از موارد همراه با او نهادن و ترك عادت‏های قبلی و ایجاد عادت‏های جدید است . امری لغو و بیهوده می‏نمود . تاكید بر هجرت از گناه و توبه، و نیز تربیت گویای غیر ممكن نبودن ترك عادت‏های قبلی است، اگر چه گاه بسیار سخت است و اصولا ارزش كار در تحمل همین سختی هاست .

ترك عادت‏های ناپسند ضرورتی اجتناب‏ناپذیر برای نیل به سعادت و بهروزی در دو عامل است .


از نظر امام علی ( علیه السلام) عادت‏های ناپسند همچون حاكمی قدرتمند بر صاحبش حكمرانی می‏كنند از دیدگاه آن حضرت، هرگاه شخص در راه اصلاح خود كه در بسیاری از موارد با ترك عادت‏های ناپسند ملازم است‏بكوشد، سعادتمند می‏گردد . (2)

ماكس می‏گوید: «عادت‏های منفی كه برایتان كار نمی‏كنند عقب بزنید و عادت‏هایی كه برایتان كار مثبت انجام می‏دهند تشویق كنید . به خاطر داشته باشید كه اگرچه برخی عادت‏های قویا شما را در برگرفته‏اند، با این حال شما می‏توانید با آن‏ها بجنگید و مبارزه كنید تا شاهد پیروزی را در آغوش بگیرید ...» (3)


 فرایند ترك عادت‏های ناپسند

ترك عادت‏های ناپسند، همواره طی فرایندی خاص صورت می‏گیرند . هرگاه مراحل این فرایند كلی در جای خود پیموده شوند . و نهادن هر عادتی ممكن خواهد بود . در یك نگرش كلی می‏توان این فرایند را متشكل چهار مرحله دانست .

اول: شناخت عادت‏های ناپسند از عادت‏های پسندیده، بدون این شناخت نمی‏توان گام‏های بعدی را برداشت . البته شناخت‏برخی عادت‏های ناپسند پیچیده نیست; اما در بسیاری از موارد صاحب یك عادت ناپسند از وجود آن در خود اطلاع ندارد، چه برسد به آگاهی از زشتی آن عادت، خصوصا این كه اصولا دیگران بیش‏تر و بهتر از خود شخص می‏توانند به وجود یك عادت ناپسند در ما پی ببرند . به تعبیر اندرو میتوس، كسی كه سیر می‏خورد خودش بوی سیر را احساس نمی‏كند . (4) بنابراین اولین گام برای ترك عادت‏های ناپسند، شناخت و تمیز دادن آن‏ها از صفات و عادات پسندیده است .

دوم: ضروروت تغییر عادت ناپسند و جایگزین كردن عادت‏های نیكو به جای آن‏ها دومین مرحله این فرایند كلی است . شخص بایستی ضرورت تغییر عادت‏های ناپسند را باور كنید . بدون احساس این ضرورت نمی‏توان انگیزه‏ای اساسی برای تغییر عادت‏ها ایجاد نمود .

مرحله سوم: این فرایند ایجاد انگیزه تغییر عادت است . هنگامی كه شخص ضرورت تغییر عادت‏ها را دریافت، انگیزه‏های مادی یا معنوی رسیدن به برخی موقعیت‏ها، سلب برخی نگرش‏ها از خدا و عواملی از این دست می‏توانند انگیزه‏هایی اساسی برای تغییر و تبدیل عادت‏ها قلمداد گردند .

چهارمین مرحله برای ترك و وانهادن عادت‏های ناپسند و جایگزینی عادت‏های پذیرفته شده و تكرار و تمرین است . همانطور كه گفته شده عادت‏ها بر اثر تمرین در وجود شخص تقویت و نهادینه می‏شوند . تمرین در عدم ارتكاب عادت قبلی و ارتكاب عادت جدید موجب زوال و خاموشی عادت پیشین و تقویت صفات نو در شخص می‏گردندو البته در این بخش از فرایند، نقش اساسی با اراده فرد می‏باشد . بدون بهره‏مندی از اراده‏ای قوی نمی‏توان در این مرحله سربلند بیرون آمد .

رسول خدا ( صلی الله علیه و آله) فرمود: «پایداری مرد با ایمان از كوه بیش‏تر است‏»


گوته می‏گوید: «كاری نیست كه نتوان آن را از طریق اراده پیش برد . مشكلاتی كه برای من پیش آمده‏اند، همه را از طریق اراده حل كرده‏ام و بالاخره ژان ژاك روسو بزرگ‏ترین تفاوت میان انسان و حیوان را اراده و اختیار انسان می‏داند .

براساس آنچه گفته شد: ترك عادت‏های ناپسند طی فرایندی متشكل از چهارمرحله صورت می‏گیرد: شناخت عادت‏های ناپسند و تمیز آن‏ها از عادت‏های نیكو، ضرورت تغییر كردن عادت، ایجاد انگیزه در وانهادن و ترك عادت و جایگزین كردن عادت‏های مطلوب تكرار و تمرین در خودداری از كاری كه قبلا به صورت عادت درآمده و تكرار عملی كه به عنوان جایگزین در نظر گرفته شده است .

این بحث را بابیان حكایتی كه شهید مطهری در خصوص مرحوم آیت الله حجت - از مراجع تقلید - نقل می‏كند به پایان می‏بریم .

مرحوم آیت الله حجت - به كشیدن سیگار به سختی عادت داشت; به همین دلیل بیماری ریوی گرفت . دكتر معالج پس از معاینه ایشان را از كشیدن سیگار بر حذر داشت; اما مرحوم حجت‏به شوخی گفت: سینه را برای كشیدن سیگار می‏خواهم; در عین حال تصمیم قطعی گرفت كه كشیدن سیگار را ترك كند . از آن پس لب به سیگار نزد .

آری، ترك عادت‏ها هرچند در وجود شخص ریشه دوانده باشد، امری سخت و نفس‏گیر است; اما محال و غیر ممكن نیست . مثال «ترك عادت موجب مرض است‏» را سرپوشی برای استمرار عادت‏های ناپسند قرار ندهیم .


 پی‏نوشت‏ها:

1 . تفسیر نمونه، ج 4، ص 93
2 . غررالحكم و درالكلم
3 . قدرت اندیشه و تفكر، ماكس ول، مترجم، مصطفی رحیمی‏نیا
4 . درخت دوستی بنشان، اندر و میتوس، مترجم افضلی‏نیا


ابوالفضل علیدوست ابرقویی / دیدار آشنا شماره 42