توصیه به والدین کودکان لکنت زبان و 10 روش طلایی برخورد با کودکان لکنت زبان
توصیه به والدین کودکان لکنت زبان
در برخورد با بيمار دچار اختلال تکلم بايد به اين موارد توجه کرد: 1- چپ دست يا راست دست بودن فرد 2- نحوة تکلم بيمار قبل از بيماري 3- وضعيت سواد و اطلاعات عمومي بيمار 4- وجود اختلال شنوايي 5- وضعيت دندانها 6- همراه بودن با ساير علايم عصبي عوامل بهبودي در اختلالات تکلم عبارتند از: 1- سن بيمار: هرچه سن بيمار کمتر باشد شانس بهبود زيادتر است 2- وسعت ضايعه: هرچه ضايعه محدودتر و کوچکتر باشد شانس بهبود بيشتر است. 3- بيمايهاي زمينه اي - برخي از کودکان در دوران فراگيري گفتار, به نارواني هاي طبيعي مبتلا مي شوند که در صورت برخورد مناسب از سوي والدين و اطرافيان, اين ناروانيهاي طبيعي خود به خود بر طرف مي شوند.
بهترين نوع واکنش به نارواني هاي طبيعي گفتار کودکان, بي توجهي آگاهانه از سوي والدين است, به نحوي که کودک متوجه نارواني هاي گفتارش نشود. - دادن تذکرات اصلاحي نظير: آرام صحبت کن, فکر کن بعد حرف بزن, عجله نکن, و غيره باعث آگاه شدن کودک از وجود مشکل شده باعث اضطراب و نگراني کودک مي شود و نارواني هاي وي را تشديد مي کند. - عوامل متعددي مي توانند نارواني هاي گفتاري کودکان را تشديد نمايند. سرعت گفتاري زياد والدين و عجلة آنها در صحبت کرد باعث شديدتر شدن مشکل گفتاري کودک مي گردد. - وجود اضطراب و تنش در محيط خانواده باعث ناامني عاطفي کودک شده و نارواني هاي گفتاري وي را افزايش مي دهد. - عصبانيت, خستگي, ناراحتي, ترس, نگراني کودک و تنبيه وي, نارواني هاي گفتاري کودک را تشديد مي کند. - در صورت بروز واکنش هاي مناسب از سوي والدين و اطرافيان, نارواني هاي گفتار کودک بعد از گذشت 6-2 ماه بدون نياز به درمان خاصي برطرف مي شود. - در صورت بروز نارواني در گفتار کودک, در اولين فرصت با يک آسيب شناس گفتار و زبان مشورت نماييد. - وجه تمايز نارواني هاي طبيعي و غيرطبيعي در نوع ويژگيهايي است که فرد مبتلا به آن از خود نشان مي دهد. مهمترين تفاوت بين نارواني طبيعي و غير طبيعي, تکرار زياد صداهاي کلمات به ويژه صداهاي اول کلمات, کشيده گويي, قفل شدن کلام, و انقباضهاي عضلاني و حرکات اضافه در بدن فرد مبتلا مي باشد. - لکنت يکي از انواع نارواني هاي غير طبيعي گفتاري است که فرد مبتلا به آن در حين گفتار دچار گيرهاي شديد, تکرارهاي فراوان, مکث هاي طولاني, کشيده گويي و حرکات اضافه مي شود که وي را از صحبت کردن منصرف مي کند
10 روش طلایی برخورد با کودکان لکنت زبان
۲- ارتباط عاطفی خود را با کودک حفظ کنيد.
۳- از تحقير و مسخره کردن کودک در خانه و مدرسه خودداری کنيد.
۴- از تنبيه بدنی برای حل مشکل استفاده نکنيد
. ۵- با کودک بصورت آرام و روان صحبت کنيد و به او ياد بدهيد تا آرام وشمرده صحبت کند،اشعار و داستانها را چند بار خوانده و تمرين کند.
۶- موقعی که دچار لکنت می شود، طوری رفتار کنيد که احساس بکند مشکل مهمی وجود ندارد. هنگام صحبت کردن او به موضوعی که بيان می کند توجه کنيد نه به لکنت زبان او.
۷- در جلو جمع برای صحبت کردن او را تحت فشار قرار ندهيد.
۸- مسئوليتهايی (درحد توانش) به او واگذار کنيد تا بيشتر در جامعه حضور يابد. همچنين اگر به مدرسه می رود، از معلمّش بخواهيد،سئوالاتی را از کودک بپرسد که مطمئن است کودک قادر به پاسخگويی است و در صورت موفقيت او را تشويق نمايد.
۹- از درگيريهای خانوادگی در حضور کودک خودداری کنيد؛ چون اضطرابش را افزايش می دهد.
۱۰- در ابراز محبت افراط نکنيد. طوری رفتار نکنيد که به شما وابسته شود.در عين حال فضايی ايجاد کنيد که کودک بتواند در مورد ناراحتيها و نگرانيهايش با شما صحبت کند
مثل خردمندان فكر كنيد اما با مردم به زبان خودشان حرف بزنيد.