فن بیان،اصول سخنرانی و هنرگویندگی وگفتگو

مطالعات ، تجربه ها و تمرین های ضروری برای تدریس ، سخنرانی ، گویندگی ، گفتگو ، مناظره ، مجریگری ، مباحثه ، مذاکره و مصاحبه استخدامی و رسانه ای .

(( خلاصه گو و گزیده گو )) این جمله یکی از گفته های ناب فرهنگ ایرانیست که به شکل ضرب المثلی در آمده و مورد استفاده قرار می گیرد که زیاد توضیح نمی خواهد چون همه ( من و شمای خواننده ) می دانیم .

در هر زمینه ای ( هنری فرهنگی سخنرانی ابراز عشق و ... ) ممکن است کوتاهترین جمله پربارترین معانی را منتقل کند .که امروزه می بینیم مسابقات و رقابتهایی در زمینه هنر مانند : جشنواره فیلمهای صد دقیقه ای یا جشنواره داستانهای 55 کلمه ای یا جشنواره جمله های کوتاه یا جشنواره فیلم کوتاه و ... که همانطور می بینید خلاصه گویی اما پرمحتوا شکل گیری نامحدودی را بوجود آورده است . که این مساله به خاطر مشغله زندگی انسان در این قرن پر هیاهو شده و همانطور که باز هم می دانید هنر نیز بر اساس جامعه پیش می رود و این کوتاه شدن کارها پیدایش هنرهای نو و جدیدی شده است .

در سینما هم نقش کوتاه هنر جدیدی نیست اما فارغ از سینمای جهان در سینمای خودمان کمتر نقش کوتاه جاودانه ای در یادهای تماشاگران به جا مانده است . که این نقصان به چند علت بوده است که یکی از این موارد قبول نکردن یا به نوعی زشت دانستن پذیرفتن نقش کوتاه از سمت بازیگر معروف و چهره است . و دیگری اینکه یکی از اخلاق های ما ایرانیها است که فقط دوست داریم در متن هر جریان باشیم .

اما کمتر می دانیم که چرا جملات بوستان و گلستان سعدی ؛ کاریکلماتورهای پرویز شاهپور ؛ نکات سنجیده موش و گربه عبید زاکانی ؛ نقش های رضا کیانیان و .... هنوز جزو ماندگاران هستند . علت را در این باید جستجو کرد که بغیر از هنر بالای این بزرگان باید به این نکته توجه کرد که در این زندگی پر مشغله بیشتر نکات خلاصه به یاد می ماند . البته با این حرف بزرگانی که خلاصه بودن در کارهایشان نیست مانند فردوسی را نفی نمی کنم بلکه منظور این مقال بیشتر در مورد کوتاه بودن هنر است که در صورتیکه این کوتاه بودن هنر زیر مجموعه ای از همان هنر است .

http://amed1.persianblog.ir/