اوتیسم

اوتیسم یکی از اختلالات روانپزشکی کودکان است که علائم آن قبل از سه سالگی ظاهر می شود. گفته می شود از هر 10000کودک بین 2 تا 5 نفر آنها دچار این اختلال هستند و در پسرها 3 تا 5 برابر بیشتر از دخترها دیده شده هر چند که دخترها علائم را شدیدتر نشان می دهند. علت اوتیسم هنوز کاملا شناخته نشده است.
علامت های اوتیسم را در  سه گروه می توان بررسی کرد:
گروه اول: اختلال در تعامل اجتماعی
این کودکان از اولین دوره های کودکی ارتباط چشمی مناسبی با والدین برقرار نمی کنند و به افراد دیگر مثل اشیا بی جان نگاه می کنند. تفاوتی بین آشنا و غریبه قائل نیستند و به رفتارهای عاطفی والدین (مثل لبخند و بقل کردن و گوگوری مگوری کردن!) توجهی نشان نمی دهند.
گروه دوم: اختلال در ارتباط
کودکان اوتیستیک در رشد گفتار تاخیر مشخصی را نشان می دهند. عموما قادر به استفاده از گفتار برای برقراری ارتباط نیستند و سعی می کنند با جیغ کشیدن و رفتارهایی مثل آن به خواسته هایشان برسند. حتی در مواردی که توانایی حرف زدن دارند، گفتارشان ویژگی های خاصی دارد مثل تکرار طوطی وار آنچه می شنوند. (مثلا به او می گویید: سلام سپهر... خوبی؟ با کی او اومدی؟ او در جواب می گوید: سلام سپهر... خوبی؟ با کی او اومدی؟) یا ممکن است چیزی را که قبلا شنیده در جای نادرست و مداوم تکرار کند. به همین دلیل این کودکان معمولا چیزهایی را بیان می کنند که مفهوم آن را نمی دانند و از آنجا که قادر به درک بسیاری از مفاهیم واژگان و عبارات و اینکه چگونه و به چه صورت باید آنها را به کار برد، نیستند، در مکالمه و ارتباطات اجتماعی موفق نمی شوند. این بچه ها حتی در برقراری ارتباط غیرکلامی چه از طریق اشاره و چه حالات چهره و... نیز مشکل دارند.
گروه سوم: رفتار کلیشه ای
رفتارهای کلیشه ای در کودکان اوتیستیک بسیار رایج است. گاهی این رفتارهای کلیشه ای در حرکات کودک دیده می شود مثلا می بینید که فرزندتان مدام دستهایش را به حالتی خاص می چرخاند؛ یا سرش را به چپ و راست حرکت می دهد؛ یا... همین رفتارها را به شکلی دیگر می توان در بازیهای او هم دید: ممکن است کودک عادت داشته باشد که ماشین هایش را همیشه به شکل خاصی ردیف کند و هرگز شکل دیگری را امتحان نکند. یا عروسکش را همیشه به شکل خاصی می خواباند و با دقت لباسها و رختخواب او را مرتب می کند. و یا ساعت ها با یک اسباب بازی بسیار ساده سرگرم می شود و یا زمان زیادی مشغول جلو و عقب کشیدن ماشینش در یک فاصله کم می شود.
علاوه بر این علائم موارد قابل توجه دیگری هم هست:
کودکان دچار اوتیسم، به اشیا بی جان وابستگی شدید پیدا می کنند و از تغییر شرایطی که در آن هستند آزرده می شوند مثلا ممکن است نسبت به تغییر دکور اتاق ها چنان واکنشی نشان دهند که والدین را مجبور کنند که همه چیز به حالت اولش برگردانده شود. ویا ممکن است نسبت به لباس های جدید تمایلی نشان ندهند و...
کودکان اوتیستیک عموما دچار مشکلات در حواس پنج گانه هستند. ممکن است هر یک از حواس آنها شدیدتر یا کندتر از حالت عادی عمل کند. مثلا ممکن است مدتها به نور لامپ خیره شوند یا برعکس، یعنی با روشن شدن چراغ واکنش شدیدی نشان دهند. ممکن است ساعتها به صدای تیک تیک ساعت گوش کنند و یا برعکس، یعنی با شنیدن یک صدا جیغ بکشند و اعلام نارضایتی کنند. ممکن است به کسی اجازه ندهند به آنها دست بزند و یا برعکس، مدام پوستشان را بخارانند. ممکن است چیزی را که بوی چندانی هم ندارد (مثل گچ) مدام  به بینی نزدیک کند و آن را بو کند.
باید توجه کرد که بیش فعالی و رفتارهای پرخاشگرانه و خودآزارانه در این کودکان شایع است. از سوی دیگر گروهی از این کودکان استعدادهای بسیار خارق العاده در زمینه های خاص مثل موسیقی یا به خاطر سپردن تعداد زیادی شماره تلفن و... هستند که همین عامل منجر به گمراه شدن والدین در اقدام زودهنگام برای درمان می شود.
نکته مهم برای والدین کودکان اوتیستیک این است که هرچند مصرف داروهای روانپزشکی در کنترل علائم این اختلال موثر به حساب آمده ولی تاثیر گفتاردرمانی در بهبود مهارتهای برقراری ارتباط این کودکان و تاثیر کاردرمانی در درمان مشکلات حسی آنها انکار ناپذیر است.
 
http://goftardarmani.mihanblog.com/page/1