راه های توصیف رفتار آوایی
راه های توصیف رفتار آوایی :
نحوه ی بیان مطالب با اهمیّت تر از آن چیزی است که ما می گوئیم . رفتار آوایی به مسائلی فراتر از نحوه بیان می پردازد . حال برای بررسی و دریافت تفسیری صحیح در این مقوله ابتدا باید به راه های توصیف رفتار آوایی بپردازیم .
یکی از راه های توصیف برحسب ویژگیهای آکوستیک است .که شامل موارد زیرمی باشد .
1- مدت ، سرعت گفتار
2- شدت ( کوتاه و بلندی صدا )
3- فرکانس پایه ( F0 ) ، که تحت عنوان ارتفاع ( زیر و بمی ) صدا آن را می شناسیم ، و طیف ارتفاع
4- طیف فرکانس * شدت ( همان کیفیت صدا ، مثل قوی ، خفه ، تیز )
5- منحنی ارتفاع ( منحنی تغییر فرکانس با زمان )
راه دیگر توصیف اصوات با کمک عناوین یا بر چسب های کلامی است که شنونده آنها را بکار می برد ، مثلا دمشی ، تودماغی ، گلویی ، مرتعش ، گیر کرده ، خشن ، گرم و ....
یکی دیگر از راه های توصیف رفتار آوایی استفاده از دسته بندی تراگر در این مقوله است .
حالت صدا :
محیط آوایی یا زمینه ی متنی تا اندازه ای حاصل صدای گوینده است ، که چندین ویژگی شخصیتی گوینده را شامل می شود . مواردی که در این بین وجود دارند عبارتند از : سن ، جنسیت ، وضع جسمانی فعلی ، حالت اشتیاق ، خستگی مفرط ، غم و احساسات دیگر .
حالت صدا رابطه ای تنگاتنگ با گوینده دارد . این اطلاعات مفسر را به تفسیر دقیق تر یاری می کند . به طور مثال همان کلماتی را که هیتلر در سخنرانی هایش به کار می برد ، یا همان متن را اگر فردی دیگر با همان تأکید و با همان احساس بیان کند بازهم شنونده ها آن را تشخیص می دهند ؟ این تفاوت های مشهود ریشه در فعالیت های آوایی دارند و به تفاوت حالت صدای آنها نسبت داده می شود .
کیفیت های صدا و آواسازی ( ادای کلمات )
کیفیت های صدا عبارتند از :
سرعت ، طنین ، کنترل ریتم ، کنترل بیان ( شمرده گویی ) ، کنترل دانگ ، کنترل حنجره ، کنترل آوای لب و میزان رسائی صدا
در واقع کیفیت های صدا : تغییرات نشانه های آوایی هستند که گفتار را همراهی می کنند .
آواسازی در تعامل با کیفیت صدا است .که آنرا تراگر می گوید :
آواسازی نشانه های آوایی قابل شنیدنی هستند که ساختار زبانی ندارند و ممکن است با گفتار همراه بوده یا همراه نباشند .
انواع آواسازی عبارتند از :
مشخصه کنند ه های آوایی ،وابسته های آوایی و تفکیک کنند های آوایی
صداهای غیر زبانی را مشخصه کننده های آوایی می نامند مانند خندیدن ، گریه کردن ، زوزه کشیدن ، هرهر خندیدن ، پوزخند زدن و هق هق گریه کردن . از دیگر مشخصه کننده های آوایی می توان به خمیازه کشیدن ، نق نق کردن ، ناله و غرولند اشاره کرد .
اغلب تشخیص مشخصه های آوایی آسان است و دلیل آن استفاده بیشتر افراد در طی مکالمات روزمره است .
وابسته های آوایی شبیه به کیفیت صدا هستند ، لیکن وابسته های آوایی بخش های خاصی از کلام را تغییر می دهند و در بین جملات تنوع ایجاد می کنند در حالیکه کیفیت های صدا معمولا جریان گفتار را تغییر می دهند .
وابسته هایی آوایی شامل :
شدت ، بلندای دانگ و دامنه ی صدا هستند . سرعت و رسایی یا لطافت صدا در حین یک گفتگو را می توان وابسته آوایی دانست .
تفکیک کننده های آوایی نشانه های آوایی غیر زبانی هستند که قابل شنیدنند . تفکیک کننده هایی که گاهی از اوقات به جای واژه ها از آنها استفاده می شود در واقع واژه نمی باشند .
برای مثال می توان به :
" ش " ، " اوهوم – اوهوم " ، " اوم " ، " اوه " و ... اشاره کرد .
نویسنده :
میثم ایران پناه
مثل خردمندان فكر كنيد اما با مردم به زبان خودشان حرف بزنيد.