تنفس صحیح
تنفس صحیح
تنفس صحیح شالوده سلامتی گردش صحیح خون است. خون در بافتهای بدن اکسیژن و مواد غذایی خود را از دست داده و دی اکسید کربن جذب می کند و به رنگ تیره در می آید. دو سیاهرگ خون تیره جمع آوری شده و از تمام بافتهای بدن را به دهلیز راست می آورند. یکی از اعضای بالایی بدن و دیگری از اعضای پائینی. این خون سپس از دریچه سه لختی عبور می کند و به بطن راست می رود. بطن راست منقبض می شود که خون را تخلیه کند. در اینجا دو دریچه جلوی راه خون وجود دارد، دریچه سه لختی و دریچه ریوی. دریچه سه لختی راه برگشت را می بندد و دریچه ریوی باز می شود. خون از سرخرگی به نام سرخرگ ریوی به ریه ها می رود. این خون تیره رنگ ر ریه، دی اکسید کربن خود را دفع و اکسیژن هوا را جذب می کند و رنگ آن روشن می شود خون تصفیه شده دوباره به قلب بر می گردد اما این بار به دهلیز چپ می رود سپس از دریچه دولختی عبور می کند و به بطن چپ می رود. بطن چپ منقبض می شود که خون را تخلیه کند، در اینجا نیز دو دریچه جلوی راه خون وجود دارد. دریچه دولختی و دریچه آئورت. دریچه دولختی راه برگشت را می بنددو دریچه آئورت باز می شود. خون از سرخرگی به نام آئورت به تمام بدن می رود.
اگر همراه با جریان خون، آئورت را دنبال کنیم، آئورت کم کم به سرخرگ های کوچک تر، مویرگ ها و سپس به سیاهرگ ها متصل شده و سرانجام به دهلیز راست یعنی همان جایی که این سفر آغاز شده بود بر می گردد.
اصلی ترین رگ، سرخرک آئورت است. آئورت مانند شیلنگ کلفتی است و بافت های بدن نمی توانند خون آن را جذب کنند. شاخه های انتهایی بسیار باریک و شبیه تار مو هستند. این رگ های باریک را مویرگ گویند. سلول های بدن مواد غذایی و اکسیژن خون را از جداره مویرگ ها می گیرند و پس مانده را به آنها تحویل می دهند. مویرگ ها مانند جویبار ها به یکدیگر می پیوندند و یک سیاهرگ می سازند سپس سیاهرگ ها به هم پیوسته و خون را به دهلیز راست می رسانند. در این میان خود قلب نیز بافتی از بدن به شمار می آید که به سبب فعالیت زیاد به خون نیاز دارد. سه رگ به نام رگ های کرونر وظیفه تامین خون قلب را به عهده دارند.
دانشمندان تمام رگ های بدن را نامگذاری کرده اند. رگ های کورنر همان رگ های قلب هستند یعنی رگ هایی که به خود قلب خون می دهند چون خود قلب هم مانند عضلات دیگر برای ادامه فعالیت نیاز به خون دارد. اگر خون را در ظرفی بریزیم و ماده ای به آن اضافه کنیم که لخته نشود بعد از مدتی نیمی از آن رسوب می کند که سرخرگ است و نیم دیگر در بالای آن می ماند که مایعی است شفاف و کاهی رنگ به نام پلاسما. اگر رسوب سرخ رنگ را زیر میکروسکوپ نگاه کنیم سه جز مختلف در آن می بینیم. گلبول سرخ-گلبول سفید-پلاکت. این اجزا هر سه در مغز استخوان ساخته می شوند.
گلبول های سرخ بسیار ریز هستند. یک قاشق چایخوری گنجایش 25 میلیارد گلبول سرخ دارد. رنگ گلبول های سرخ ناشی از رنگدانه ای به نام هموگلوبین است.
هموگلبین ملکولی آهن دار است و کار آن انتقال اکسیژن و دی اکسید کربن است. کار گلبول سفید دفاع از بدن در مقابل میکروبهاست. گلبول های سفید هر میکروبی را که وارد بدن شود از بین می برند. اگر نقطه ای از بدن زخم شود یا چرک کند، گلبول های سفید آن را تشخیص می دهند و در آن نقطه جمع می شوند. گاه حتی موادی ترشح می کنند و به مغز استخوان پیام می رسانند تا گلبول های سفید بیشتری ساخته و به داخل خون بفرستد.
در این حالت تعداد گلبول های سفید خون زیادتر می شود. یکی از راه های تشخیص عفونت برای پزشکان، شمارش گلبول های سفید است. در حالت طبیعی به طور متوسط به ازای هر یک میلیون گلبول سرخ، یک گلبول سفید وجود دارد و در صورت پلاکت وارد خون می شود. اگر سوراخ کوچکی در دیواره رگ باشد این تکه ها به آن چسبیده و از نشت خون جلوگیری می کنند. جریان خون، محیط داخلی بدن را تشکیل می دهد و کلید کنترل آن تنفس است. از طریق تنفس، اکسیژن کافی به تمام سلول ها می رسد که جریان الکتریکی هر سلول را تحریک می کند.
طبق تحقیقات، انسان بدون اکسیژن قادر نیست بیش از سه دقیقه به زندگی خود ادامه دهد و این نشانه آن است که اکسیژن از ضروری ترین مواد زندگی است و بی جهت نیست که زندگی در هوای آزاد ییلاق و در پناه درختان همیشه بهار یکی از رموز زندگی سالم بوده، راز طول عمر را در میان روستائیان اصیل توجیه می نماید و باز بی جهت نیست که با مکانیزه شدن وسایل زندگی مدرن امروزی که تمدن قرن بیستم برای ما به ارمغان آورده است.
سطح زندگی در شهرهای پر جمعیت به علت آلودگی بیش از حد تصور هوا از نظر تنفس و عدم توجه به تصفیه هوا اکسیژن خالص آن بیش از حد تنزل کرده و متاسفانه رئز به روز هم خراب تر می گردد. بخشی از هوایی را که در هر دقیقه تنفس می کنیم از راه های تنفسی (بینی، دهان، حلق، حنجره، نای، نایچه و نایژک ها) به کیسه های هوایی رسیده و اکسیژن لازم مویرگ های خونی و در نتیجه سلول ها را تامین می کند. تنفس نه تنها موجب رسیدن اکسیژن به سلول ها می شود بلکه جریان لنف را نیز کنترل می کند که در لنف گلبول های سفید کار دفاع بدن را بر عهده دارند. بعضی ها تصور می کنند که لنف به منزله فاضلاب بدن است، بنابراین لنف کلیه سلول ها را احاطه می کند و میزان مایع لنفی در بدن چهار برابر خون است. قلب همچون تلمبه ای خون را به داخل رگ ها و از آنجا به داخل مویرگ ها می فرستد. اکسیژن و مواد غذایی از دیواره ی مویرگ ها نفوذ می کند و به درون مایعی که سلول ها را فرا گرفته و لنف نامیده می شود وارد می گردد.
طبق تحقیقات دانشمندان زیست شناس، انسان متعارفی که فقط یک سوم ریه های خود را به فعالیت وا می دارد و درنتیجه فقط یک سوم ریه ها به حد کافی از اکسیژن برخوردار می گردند و به همین جهت سموم بدن درست دفع نگردیده و انسان برای ابتلا به همه نوع امراض آماده می گردد.
تنفس عمیق عضلات معده را به فعالیت واداشته و ماساژ محکمی به جهاز هاضمه داده و به این ترتیب نه تنها موجبات سهولت هضم را فراهم می کند بلکه در اثر جذب اکسیژن بشتر، مواد مضر را از بدن خارج می سازد. تنفس صحیح در درمان برخی از بیماری ها بسیار با اهمیت است. تمام مبتلایان به آسم به طور صحیح تنفس نمی کنند، آنها تا می توانند و به حد افراط ریه های خود را از هوا پر می کنند ولی در بازدم، ریه ها را کاملا خالی نمی نمایند. بهمین دلیل همیشه مقداری هوای فاسد در ریه ها خواهد ماند.
تنفس عملی است که توسط ماهیچه های سینه انجام می شود و آنچه در این عمل اهمیت دارد استفاده از هواست چه شما از پلکان دراز به سرعت بالا روید . چه آهسته، شما تقریبا به یک اندازه انرژی به مصرف می رسانید ولی روش نخستین، شما را به نفس می اندازد در حالی که روش دومی به هیچ وجه اسباب ناراحتی شما را فراهم نمی کند، چرا؟
برای اینکه حرکت تند و شدید ماهیچه ها، بزودی قوای ذخیره شده شما را به مصرف می رساند و به اکسیژن بیشتری نیازمند است ولی برای حرکت بطئی ذخیره عادی کافی است. پس هر چه ذخیره عادی فراوان تر باشد همانقدر و قدرت تنفس که عمل تنفس را به انجام می رساند افزایش می یاید. در تنفس صحیح در حالت دم قسمت پائین ریه به واسطه پائین رفتن دیافراگم انبساط قفسه سینه از هوا پر می شود و به واسطه ی فشاری که از طرف دیافراگم بر شکم وارد می شود و عضلات شکم نیز انبساط یافته به طرف بالا می روند. انبساط قفسه سینه نیز موجب می گردد تا قسمت های فوقانی ریه از هوا پر شود اما در بازدم دیافراگم به حالت اولیه خود بر می گردد و با فشاری که بر انتهای ریه ها وارد می سازد آن را از هوا خالی می کند. همین کار را قفسه سینه با قسمت بالایی ریه ها انجام خواهد داد و تنفس صحیح جز با فعال بودن این دو مورد و انجام هر دوی آنها به صورت همزمان امکان پذیر نمی باشد.
متاسفانه چاقی مانع از انجام تنفس صحیح است. تنفس صحیح نه فقط برای مبتلایان به آسم سودمند است بلکه یک وسیله درمانی موفق برای حمله قلبی، تپش قلب، احتقان کبد، دلپیچه و بیماری های بسیاری که دارای رابطه با مرکز هیپوتالاموس به شمار می رود. جریان خون توسط تلمبه ای که قلب نام دارد صورت می گیرد اما جریان لنف فاقد تلمبه است اما عواملی که لنف را به جریان می اندازد، تنفس و حرکات عضلانی می باشند بنابراین برای این که سیستم های گردش خون و لنف و ایمنی بدن به خوبی کار کنند تنفس عمیق و حرکات عضلانی که به منزله محرک های سیستم های مزبور می باشند ضرورت دارد.
تنفس صحیح بدن را از آلودگی ها پاک می کند.
دکتر جک شیلدز که یکی از لنف شناسان بزرگ است مطالعات جالبی را در مورد سیستم ایمنی بدن انجام داده است. وی دوربین کوچکی را در بدن افراد قرار داد و از سیستم لنفاوی آنها به هنگام انجام کار های مختلف از قبیل راه رفتن، نشستن، صحبت کردن، دویدن عکس برداری کرد تا در یابد چه عواملی موجب پاکسازی سیستم لنفاوی می گردد. وی دریافت که تنفس عمیق حالت خلاء ای ایجاد می کند که موجب مکش مایع لنفی می شود و سرعت تجزیه مواد سمی چند برابر می گردد و به عبارت دیگر نفس عمیق از ناحیه دیافراگم بیش از هر عامل دیگری سیستم لنفاوی را به حرکت در می آورد. در حقیقت نیروی مکش حاصل از تنفس عمیق مایع لنف را در سیستم به جلو می راند.
در واقع با تنفس عمیق و ورزش می توان سرعت این عمل را تا 15 برابر افزایش داد. درک ایک مطلب دشوار نیست که از میان عوامل لازم برای سلامتی، اکسیژن از همه مهم تر است.
مثل خردمندان فكر كنيد اما با مردم به زبان خودشان حرف بزنيد.