منت نگذارید


منت نگذارید


بعضی اوقات افراد ناخواسته با رفتارهای نسنجیده خود قلم بطلان بر تمام خوبی هایی که به دیگران کرده اند، می کشند و یکی از این رفتارهای نسنجیده «منت گذاشتن» است.
 گاهی اوقات اثر منفی «منت گذاشتن» بر فردی که به او خوبی شده است چنان است که از فرد احسان کننده درخواست می کند که دیگر به او خوبی نکند! و به قول معروف عطایش را به لقایش می بخشد.انسان ها باید متوجه این نکته باشند که اگر به دیگران خوبی می کنند در واقع این لطف و نعمتی است که از جانب خداوند به آن ها ارزانی شده است و نباید توفیق کمک به دیگران را با منت گذاشتن بر سر آن ها بی اجر کنند.این که فرد به صورت مستمر به یاد خوبی هایی که در حق دیگران کرده است بیفتد و دائم آن ها را یادآوری کند باعث می شود تا اطرافیان او، دلزده و ناراحت شوند و حتی از این که او به آن ها خوبی کرده است پشیمان شوند.در معارف دینی هم به افراد توصیه شده است که خوبی های خودتان را به دیگران از یاد ببرید و در عوض به خاطر خوبی دیگران در حق خودتان از آن ها سپاسگزاری کنید.در هر حال کار خیر خوب است اما به شرطی که شرایطش رعایت شود و باید به خاطر داشت که خداوند تمام اعمال ما را ثبت و ضبط می کند و نیازی به یادآوری ما ندارد!
 
ف- علوی
روزنامه خراسان

چگونه با کسی سر حرف را باز کنید ؟


چگونه با کسی سر حرف را باز کنید ؟


● برای این که شروع به صحبت با کسی کنید سه راه وجود داره:
 ۱) در مورد یه چیزی سوال بپرسید. مثلا: توی یک نمایشگاه هستید - چه فکر می کنید راجع به این اثر؟
 ۲) راجع به یه چیزی نظرتون رو بیان کنید. مثلا: توی صفه سینما هستید - عجب صفه طولانی ای، هیچ فکر نمی کردم "فلان فیلم" انقدر طرفدار داشته باشه.
 ۳) یک حقیقی رو بیان کنید. مثلا: اتوبوس دیر کرده یا چه قدر امروز سرده.
 موضوع هر یک از این سه مورد بسته به شرایطی که درش هستید فرق می کنه. ولی تا اونجا می تونید موضوعاتی رو انتخاب کنید که در طرف مقابل ایجاد علاقه کنه.
▪ تدکر: درسته که شما باحال ترین و با نمک ترین و خوشتیپ ترین آدم هستید و خلاصه خیلی کارتون درسته. ولی لطفا سعی کنید سوژه ی صحبت راجع به خودتون نباشه. باور کنید آدم های غریبه اونقدر که شما به خودتئن علاقه مندید به شما علاقه مند نیستند. ولی نکته ی جالب اینجاست که اونها هم به همین اندازه به خودشون علاقه مندند. نتیجه گیریه علمی این که اگر سوژه ی صحبت به نحوی به اونها ارتباط پیدا کنه شانس موفقیت بیشتری دارید.
 همونطور که در بالا می بینید بدترین نوع شروع بیان کردن یک حقیقته مثله این که هوا چه سرد شده امروز. دوتای دیگه هر دو خوبن. اگر از سوال کردن استفاده می کنید سعی کنید هی پشته سره هم سوای هایی که جواب کوتاه می خوان نپرسید که تبدیل به بازپرس می شید. سوال های چرا و بپرسید که پاسخ های بلند نیاز دارن.
▪ حقیقته نه چندان شیرین: از کله آدم هایی که سعی می کنید سره حرفو باهاشون باز کنید ۲۰ درصد محلتون نخواهند داد. این طبیعیه. ناراحت نشید و خودتو نبازید. مخصوصا اگر انقدر بد شانس بودید که از صد تا آدمی می خواید برین سراغشون بیست های اولشون از این گروه یبس ها باشن. به ۸۰ نفره بعدی فکر کنید. شجاع باشین. می خواستین با طرف حرف بزنید تحویلتون نگرفته. آسمون که به زمین نیومده.


پارسی باکس

خنک جانی که عیب خویش دید


خنک جانی که عیب خویش دید


ندیدن عیب خود و دیدن عیب دیگران، و از آن سخیف تر دیدن همان عیب خود در دیگران از آفات فراگیر زمانه ماست. بیشتر مردمان آینه خود شکسته اند و عیب و نقص خود نمی بینند و بر کار عیب یابی و عیب جوئی از دیگران سرگرم شده اند. جالب این است که در بیشتر موارد، شخص عیبجو به عیان، خود واجد همان عیب است. حکایت روزگار ما در این مورد، حکایت آن هندوئی است که در نماز سخن گفت و هندوئی دیگر – که او هم در نماز بود ـ بدو گفت: خموش! در نماز نباید سخن گفتن!
 چار هندو در یکی مسجد شدند
 بهر طاعت راکع و ساجد شدند
 هر یکی بر نیتی تکبیر کرد
 در نماز آمد به مسکینی و درد
 موذن آمد از یکی لفظی بجست
 کای موذن بانگ کردی وقت هست‏
 گفت آن هندوی دیگر از نیاز
 هی سخن گفتی و باطل شد نماز
 آن سوم گفت آن دوم را ای عمو
 چه زنی طعنه بر او خود را بگو
 آن چهارم گفت حمد اللَّه که من
 در نیفتادم به چه چون آن سه تن‏
 عیبجوئی گمراهی آشکار است و حیثیت و شخصیت آدمی را تباه می سازد:
 پس نماز هر چهاران شد تباه
 عیب گویان بیشتر گم کرده راه‏
 به هنگام عیبجوئی بر کارهای دیگران، قدری تامل در پاسخ این پرسش رهگشاست: آیا آن عیب در من نیست؟
 ای خنک جانی که عیب خویش دید
 هر که عیبی گفت آن بر خود خرید
 
http://mgt.blogfa.com/cat-۶.aspx

۱۲ نکته برای طرح گفتگوی کوتاه و سودمند


۱۲ نکته برای طرح گفتگوی کوتاه و سودمند

بر اساس مکتوبات "دبرا فاین" نویسنده کتاب "هنر مکالمات کوتاه" توانایی برقراری ارتباط با دیگران از طریق گفتگوهای کوتاه می تواند شما را به جاهای بالایی برساند. "فاین" در گذشته یک مهندس خجالتی بوده و در سمینارها و همایش ها داخل دستشویی پنهان می شده تا با دیگران برخوردی نداشته باشد و مجبور نشود که با آنها صحبت کند. در حال حاضر او یک سخنران حرفه ای است و معتقد است که قابلیت برقراری ارتباط با دیگران یک امر کاملاً اکتسابی است.
"فاین" و همراهانش راهکارهای زیر را برای برقراری یک مکالمه کوتاه، مختصر و مفید به ما پیشنهاد می کنند:
۱) زمانیکه آماده ملاقات با شخصی می شوید، چند مطلب مشترک را در ذهن داشته باشید تا در مورد آنها صحبت کنید و همچنین چند سؤال نیز در ذهن داشته باشید تا آنها را مطرح کرده و طرف مقابل را نیز به صحبت کردن وا دارید. اگر شخص مقابل را قبلاً ملاقات کرده اید، سعی کنید چیزهایی که از او به یادتان مانده را به میان بکشید مثلاً علاقه مشترکتان به یک ورزش خاص، یا عضویت مشترک در یک مرکز خیریه.
۲)اولین فردی باشید که می گوید: "سلام." اگر مطمئن نیستید که طرف مقابل شما را به درستی به جا می آورد یا نه، خودتان را معرفی کرده و اسمتان را بگویید تا فشار و استرس کمتری را متحمل شود. به عنوان مثال اینطور عمل کنید: "آقای علی کاظمی؟ من محسن بختیاری هستم، از دیدن شما خوشبختم" لبخند یادتان نرود و زمانیکه فردی را ملاقات میکنید، حتماً با او دست بدهید.
۳) در زمان معارفه دقت کافی داشته باشید و سعی کنید نام ها را به خاطر سپرده و در طول مکالمه به کرات از آنها استفاده نمایید.
۴) با بیان یک عبارت متداول کاری کنید تا طرف مقابل به صحبت کردن ادامه دهد و در نهایت هم یک سؤال کلی از او بپرسید.
۵) با توجه به حرف های او و نشان دادن واکنش های مثبت از طرف مقابل پشتیبانی کرده و تمام حواس خود را به وی معطوف کنید. در تمام طول گفتگو ارتباط چشمی را برقرار نگه دارید و هنگامیکه فرد در حال صحبت کردن با شماست سر خود را به این طرف و آن طرف نچرخانید و قسمت های دیگر اتاق را نگاه نکنید.
۶) بیشتر از آنچه حرف می زنید، گوش کنید.
۷) چیز جالبی برای ارائه دادن در دست داشته باشید. سعی کنید دانش خود را همواره به روز نگه دارید و از وقایع و اخبار جدید با اطلاع باشید. آگاهی از اخبار و وقایع فرهنگی می تواند به شما کمک کند تا راحت تر با طرف مقابل ارتباط برقرار کنید. می توانید سر صحبت را با جمله هایی به این شرح باز کنید: "نظر شما در مورد ........ چیست؟" ، و یا "شنیده اید که .............؟" از موضوعات منفی و بحث برانگیز پرهیز کنید، و وارد جزئیات مسائل شخصی نشوید.
۸) اگر قصد دیدن شخص خاصی را دارید، بهترین راه این است که از یکی از آشنایان آن فرد تقاضا کنید تا شما را به او معرفی کند. از یک دوست دو جانبه بخواهید تا این افتخار را نصیب شما کند.
۹) اگر کسی کارت ویزیت خود را به شما تعارف کرد، آنرا به عنوان یک هدیه قبول کنید. با هر دو دست آنرا بگیرید و مدتی به آن نگاه کنید و چیزهایی که روی آن نوشته شده است را به دقت بخوانید. وقتی خواندن تمام شد، آنرا در جیب کت و یا کیف دستیتان قرار دهید تا با این کار نشان دهید که برایتان ارزشمند است.
۱۰) مراقب ژست و پرستیژ خود باشید. افرادیکه بیش از اندازه احساس راحتی میکنند، موجبات ناراحتی دیگران را فراهم می آورند. از سوی دیگر اگر راحت نبودید باز هم اعتماد به نفس خود را حفظ کرده و خود را آرام و موقر نشان دهید.
۱۱) پیش از آنکه در گفتگویی که تازه به آن پیوسته اید، شرکت کنید، ابتدا برای مدتی گوش دهید و جوانب مختلف آن را در نظر بگیرید. مطئمناً دوست ندارید که با صحبت های نابجا فرصت های استثنایی را پایمال کنید.
۱۲) راههای فراری هم برای خود و هم برای طرف مقابل بگذارید. به عنوان مثال: "من باید همین حالا به کار یکی از مشتری هایم رسیدگی کنم" و یا "من وقت نکردم نهار بخورم به همین خاطر باید یک سر به بوفه بزنم" و یا "اجازه دهید نوشیدنی هایتان را عوض کنند."
اما در چه زمانی باید از یک مکالمه بیرون آمد؟ باید کاری کنید که ابتدا تاثیر مناسبی بر روی فرد مقابل بگذارید و همچنین کاری کنید که به دنبال شما بیایند به همین دلیل میبایست: "باهوش و مختصر عمل کرده و آنها در انتظار بگذارید."


پارسی فا

شیوه های گفتگو در خانواده


زیبا و دلنشین سخن بگوئید تا پاسخ های زیبا و دلنشین بشنوید(امام علی)

کی از راههای استحکام بنیان خانواده، توجه به ارتباط کلا می است. سخنان عاطفی و بهره گیری ازکلمات دلنشین و خطاب های شایسته و محبت آمیز، مخاطب را جذب می کند خواسته یا ناخواسته از گوینده راضی شده، در دلش نوعی احساس محبت نسبت به او ایجاد می شود.
درهر فرصتی که پیش می آید سعی کنید با همسر و اعضای خانواده تان ارتباط کلا می برقرار کنید و به گفت و گوهای خانوادگی بپردازید. شایان ذکر است که زنها از صحبت کردن با همسرشان استفاده می کنند بنابراین توصیه می شود شوهران فعالا نه به صحبت های همسران خود گوش کنند و واکنش مناسب نشان دهند. چنان که شوهر یا زن در شرایط خاصی نتواند به صحبت های همسرش گوش کند، باید این موضوع را صادقانه و صمیمانه مطرح و تقاضا کند و صحبت کردن درباره آن موضوع را به فرصت دیگری موکول نماید. درهر حال از پیش آمدن این حالت جلوگیری کنید که همسر شما فکر کند و احساس نماید که شما مشغول کار و فعالیت خودتان هستید و به حرف های او گوش نمی کنید و توجه ندارید.
ارتباط کلا می با عبارات عاطفی و دلنشین می تواند روابط زوجین را تقویت نموده و موجب پایداری بنیان خانواده گردد. این شیوه کار آمد تربیتی نه تنها برای استحکام روابط خانوادگی و ایجاد فضای عاطفی مناسب است بلکه در تربیت فرزندان نیز تاثیر دارد.
بدون تردید موجودات عالم به ویژه اقشارمختلف مردم در هرسن و طبقه ای که هستند ازهمه چیز بیشتر به مهر و محبت نیاز دارند. خطاب های دلنشین و گفتگوهای ملا طفت آمیز و دلربا، روح و جسم انسان را نوازش داده و مخاطب را تحت تاثیر شدید عاطفی قرار می دهد بعضی از عبارات چنان جذاب و دوست داشتنی است که هرگز تا آخر عمر فراموش نمی شود.
رسول گرامی اسلا م این حقیقت را این گونه بیان فرمود: مردی که به همسرش بگوید من تو را دوست دارم این سخن هرگز از دل آن زن بیرون نمی رود. خداوند متعال برای تربیت افراد بشر، کانون پر مهر خانواده را بهترین محیط تربیتی انسان قرار داده است. یکی از راههای استحکام بنیان خانواده، توجه به ارتباط کلا می است. سخنان عاطفی و بهره گیری ازکلمات دلنشین و خطاب های شایسته و محبت آمیز، مخاطب را جذب می کند. خواسته یا ناخواسته از گوینده راضی شده، و دردلش نوعی احساس محبت نسبت به او ایجاد می شود. اگر در خانواده ای مرد یا زنی با عبارت زیبا و دلپذیر همسرش را صدا کند، علا وه بر این که به فرزندان چگونه سخن گفتن را می آموزد، در قلب او جایگاه ویژه ای خواهد یافت.
طبق آموزش های اسلا م، سلا م کردن با صدای رسا و واضح و با آهنگی عاطفی و جذاب موجب تقویت روابط بین زن و شوهر خواهد شد. سلا م با لحنی عاطفی، کینه ها را از بین برده، روحیه را تقویت کرده و دل ها را به هم نزدیک می نماید. سلا م دادن به جمع خانواده به ویژه زن و شوهر به یکدیگر، نشاط آور و فرح بخش است، هدف اساسی دین اسلا م، تربیت انسان ها و تامین سعادت بشر در تمام ابعاد وجودی، در تمام مراحل زندگی است. پیامبران الهی به ویژه پیامبر اسلا م(ص) برای این هدف مقدس مبعوث شده و در این راه نهایت سعی خود را مبذول نموده اند و در انجام این ماموریت به نیازها، ویژگی ها و علا یق فطری بشر به عنوان یک اصل مسلم توجه فراوان داشتند. به همین جهت دستورات تربیتی اسلا م و فرهنگ حیات بخش اهل بیت(ع)، دقیقا در راستای پرورش فطری انسان ها، تدوین شده است.
احترام به شخصیت افراد، در وجود آنان عشق و محبت می آفریند، هدیه دادن نوعی احترام به طرف مقابل محسوب می شود و انسانی که هدیه را می گیرد بی اختیار و از روی فطرت خدادادی خویش، مهر و محبت هدیه دهنده را در دل خود جای می دهد.این نکته در روابط زناشویی از اهمیت خاصی برخوردار است و عامل مهمی در ایجاد انس و الفت و هم گرایی نسبت به زن و مرد به شمار می رود. داشتن یک ازدواج شاد و رضایتمند فقط به خاطر این که شما یکدیگر را دوست دارید محقق نمی شود. اگر چه دوست داشتن و عشق دریک ازدواج بسیار اهمیت دارد گاهی آن به تنهایی کافی نیست و شما باید در ازدواج روی دیگر روابط تان تلا ش کنید.
سخن آخر این که برای ایجاد، حفظ و استمرار یک رابطه زناشویی سالم، موفق و باطراوت باید هر یک از زوج ها(چه زن و چه شوهر) تلا ش کند، بیندیشد، وقت بگذارد، احساس مسوولیت کند و موانع برقراری ارتباط سالم را از میان بردارد و در مقابل به عوامل کمک کننده برقراری ارتباط سالم توجه نماید و عمل کند.

نویسنده : شهرام مظفریان
روزنامه مردم‌سالاری

چگونه بحث کنیم؟

چگونه بحث کنیم؟

۱ ) هدف:
اول باید هدف خود را مشخص کنیم. اصولاً هدف ما از این بحث چیست؟ می‌خواهیم حرف خود را به کرسی بنشانیم؟ از تجربه‌های دیگران استفاده کنیم؟ یا با تعامل با دیگران، اندیشه‌های خود را محک بزنیم و بفهمیم که حرف کداممان حق است و به حقیقت نزدیک‌تر است.
پس هدف باید مشخص باشد. به نظر من مورد آخری که گفتم، از بقیه بهتر است. یعنی دریافت حق، خواه نزد ما باشد و به دیگری انتقال دهیم و خواه نزد دیگری بوده و ما را رهنما باشد. اما باید این فرهنگ را داشته باشیم و یا این‌که اگر نداریم کسب کنیم. در ذیل می‌کوشم چند فاکتور اساسی در بحث کردن ذکر کنم که با تجربه به آن‌ها رسیده‌ام.
۲ ) سیالی و پویایی ذهن:
باید سیال اندیشید. منظور این‌که باید همواره ذهن را آزاد گذاشت تا در مواجهه با دریافت‌هایش به‌راحتی بیندیشد و استنباط کند. نباید روی اندیشه‌های خود تعصب داشته باشیم. البته منظور من این نیست که از اندیشه‌های خود دفاع نکنیم. بلکه به روش هرمنوتیکی با دریافت‌های ذهنی برخورد کنیم.
فرض کنید "الف" و "ب" دارند روی موضوعی با هم بحث می‌کنند. "الف" در می‌یابد که "ب" استدلال‌های قوی‌تری دارد. حال ممکن است عکس‌العمل‌های متفاوتی داشته باشد.
۱) ممکن است به‌خاطر تعصب و یا غرور بی‌جایش داغ کند و به "ب" بگوید که برای حرف‌های تو هیچ ارزشی، قائل نیستم.
۲) خیلی زود تسلیم شود و سریع استدلال‌های خود را خط غلطی بکشد و استدلال‌های "ب" را جای‌گزین نماید.
۳) استدلال‌های خود را یک طرف ترازو بگذارد. استدلال‌های "ب" را هم در کفه دیگر، هر کدام سنگین‌تر بود، آن را انتخاب کند.
۴) به درستی هر دو استدلال شک کند و از منابع دیگر کمک بگیرد. آن وقت با بررسی و مطالعه، استدلالی را که به حق نزدیک‌تر است بپذیرد.
به نظر می‌رسد که مورد «۴» از بقیه منطقی‌تر و عقلانی‌تر است. زیرا نه تعصبی وجود دارد و نه این‌که سیالی ذهن پایمال دریافت استدلال درست‌تر شده است.
۳) روحیه نقدپذیری:
اگر فرهنگ نقدپذیری نداشته باشیم، نمی‌توانیم دریافت‌های خوبی داشته باشیم. باید بپذیریم که ممکن است استدلال‌های چوبینی داشته باشیم. باید این مسأله را برای خود حل کنیم که اگر از اندیشه و استدلال ما نقد می‌‌شود برای رسیدن به یک اندیشه درست و پایدار است. البته موضوع نقد و نقدپذیری بحث مفصلی دارد، که در گذشته در همین وبلاگ، بحث شده است. یک نکته هم در مورد کسانی که در مقام نقد هستند، به نظر بنده با این موضوع نیز باید به روش هرمنوتیکی برخورد کرد. باید اثر را فارغ از صاحب اثر بررسی کرد.
۴ ) شناخت طرف:
باید با روحیات طرف مقابلمان آشنا باشیم. مثلأ بعضی‌ها از این‌که صریحأ نقد شوند خوششان نمی‌آید. یا بعضی از اشخاص دوست ندارند به قول معروف در جمع کم بیاورند. ولو به قیمت پافشاری بر استدلال‌های بی‌اساسشان باشد. لذا ایجاب می‌کند که شناخت درستی از طرف یا طرف‌هایمان داشته باشیم و روحیات آن‌ها را در بحث کردن در نظر بگیریم.
۵) موضوع بحث:
باید طرف شما هم همان دغدغه شما را روی موضوع داشته باشد. اگر شما اهل سیاست هستید و دوست دارید در این حوزه بحث کنید و دوستتان روان‌شناسی را ترجیح می‌دهد. ممکن است به اتفاق نظر نرسید و فقط خودتان را خسته کنید. لذا می‌بایست هر دو طرف نسبت به موضوع دغدغه داشته باشند. مثلأ بنده کم‌تر بحث مذهبی می‌کنم. برای این کار هم دلیل دارم. اول این‌که می‌ترسم کسی را گم‌راه کنم. دوم این‌که مذهب را تجربه شخصی می‌دانم. دیگر ادامه نمی‌دهم چون اگر ادامه بدهم باز بحث مذهبی کرده‌ام. پس بحث مذهبی با من فایده‌ای ندارد. چون ذهن من از پیش روی این موضوع بسته شده است.(البته ممکن است غیرمذهبی بحث کردن مرا در تناقض با پویایی ذهن بگیرید. اما باید بگویم که پویایی ذهن مربوط به ضمن بحث است (حالتی که بحث شروع شده)، نه قبل از انتخاب آن).
۶) نکات مهم:
۱) هدف خود را از بحث کردن به طرفمان بگوییم.
۲) به طور غیرمستقیم استدلال‌های طرفمان را رد کنیم.
۳) اندیشه‌های او را مستقیماً نقد نکنیم.
۴) جو را متشنج نکنیم. مثلأ صدای خود را بالا و پایین نبریم.
۵)در یک محیط آرام بحث کنیم. تو بازار یا سر چهارراه جای بحث کردن نیست.
۶) مستند حرف بزنیم و برای استدلال‌های خود دلیل بیاوریم.
۷) احساساتی نشویم و بر اساس احساس عمل نکنیم.

چگونه فردی جالب و خوش مشرب باشیم

چگونه فردی جالب و خوش مشرب باشیم


▪ زیاد به دوستانتان زنگ نزنید
سعی کنید زیاد دنبال دوستانتان نرفته و مدام به آنها تلفن نکنید. حد مشخصی برای این مسئله وجود ندارد، اما دقت کنید همیشه کمتر از مقداری که آنها به شما زنگ می زنند به آنها زنگ بزنید.
▪ همیشه با قصد و منظور به دوستانتان تلفن کنید
فقط برای حرف زدن به دوستانتان تلفن نکنید. تلفن هایتان را کوتاه کنید. فقط یکبار زنگ بزنید. و اگر لازم بود برایش پیغام بگذارید. اگر آنها با شما تماس نگرفتند، دوباره به آنها زنگ نزنید مگر اینکه مسئله ای ضروری پیش آمده باشد. مثلاً اگر می خواهید شام بدهید و دوست دارید که آنها را هم دعوت کنید، و آنها با شما تماس نگرفتند، مشکل خودشان است. شما نباید دنبال آنها بروید.
▪ خوب لباس بپوشید
مردم دوست ندارند با آدم های بدتیپ و ژولیده رفت و آمد کنند. البته نمی گویم وقتی می خواهید با دوستانتان بیرون بروید کت و شلوار و این چیزها تنتان کنید، اما سعی کنید همیشه مرتب و خوش پوش باشید. یادتان باشد که مردم معمولاً از روی قیافه و ظاهر در مورد افراد نظر می دهند.
▪ مطلع و آگاه باشید
مردم دوست دارند با کسی رفت و آمد کنند که بتوانند از او مطلبی یاد بگیرند. اما هول نشوید، اطلاعاتتان را زمانی در اختیار آنها بگذارید که از شما سوال کنند. چون ممکن است فکر کنند قصد پز دادن دارید. و این اصلاً خوب نیست.
▪ شوخ و بذله گو باشید
نمی گویم که دلقک باشید. اما اگر طبع شوخ دارید، کمی از آن را به دوستانتان نشان دهید. لازم نیست که منبع سرگرمی و خنده شوید. تعادل را حفظ کنید. و خواهشاً اگر می خواهید جوک تعریف کنید، سعی کنید که حداقل آنرا بی مزه تعریف نکنید که مردم جای خندیدن گریه کنند.
▪ افسرده نباشید
اگر حالتان خوب نیست، بهتر است که در خانه بمانید. چون مردم دوست دارند که وقتی با دوستانشان بیرون می روند به آنها خوش بگذرد. کسی دوست ندارد در آن زمان شما را مشاوره روانپزشکی کند. بله، می توانید به یکی از دوستان نزدیکتان مشکلتان را در میان بگذارید، اما وقتی یک شب با دوستان بیرون رفته اید سعی کنید که مشکل را فراموش کنید.
▪ اسرارآمیز باشید
اگر همه ی جزئیات زندگیتان را به دوستانتان بگویید، ممکن است زیاد جذب شما نشوند. همیشه چیزی را ناگفته نگاه دارید، و افراد همیشه علاقه مند به دانستن آن موضوع باقی می مانند.
▪ ضعف و ناتوانی هایتان را به کسی نگویید
هر کسی ضعف و ناتوانی دارد، اما لازم نیست که این مسئله را به اطلاع همه برسانید. اگر این کار را بکنید، آن ضعفتان را باعث شوخی و خنده ی اطرافیان می کنید. اگر نسبت به چیزی حساسیت دارید، با کسی آن را مطرح نکنید و پیش خود نگاه دارید.
▪ با افراد اجتماعی و باحال رفت و آمد کنید
اگر بخواهید همیشه افراد شکست خورده و به دردنخور را وارد اکیپ دوستانتان کنید، خودتان هم خیلی زود جزء همان ها به حساب خواهید آمد. و از طرف دیگر، اگر افراد اجتماعی و درست و حسابی را در اطراف خود داشته باشید، مردم هم همان فکر را در رابطه با شما خواهند کرد.
▪ افراد را به یکدیگر معرفی کنید
جزء آن افرادی باشید که گروه ها و اکیپ های مختلف را به هم معرفی می کنند. اگر شما دو اکیپ دوست دارید، آنها را به هم معرفی کنید. البته اگر فکر می کنید که این دو گروه به هم می خورند. و از آنجا که آنها فقط شما را می شناسند، احتمالاً وقتی با هم روبه رو می شوند در مورد شما صحبت خواهند کرد.
▪ همیشه دیر بر سر قرار بیایید
زود رسیدن سر قرار دو اشکال دارد. یکی اینکه وقتی شما وارد می شوید دیگران متوجه شما نخواهند شد. و دیگری اینکه دوستانتان تصور خواهند کرد که شما جای دیگری نداشته اید که بروید و فقط منتظر آمدن به آنجا بوده اید. اما دقت کنید که خیلی دیر هم نرسید.
▪ به حرفهایتان عمل کنید
عمل کردن به حرفها و قول هایتان به دیگران ثابت می کند که فرد قابل اعتمادی هستید و می توان رویتان حساب کرد. اما عمل نکردن به حرفهایتان، نه تنها شهرتتان را لکه دار می کند بلکه باعث می شود چند تا از دوستانتان را هم از دست بدهید.
▪ آخرین نفری نباشید که مجلس را ترک می کند
اگر شما آخرین نفری باشید که جمع را ترک کند، نشان می دهد که شما مزاحم بوده اید. اگر بخواهید بیش از حد بمانید احتمالاً شانس دعوت شدن در آینده را از دست خواهید داد.
▪ برای بیرون رفتن برنامه ریزی کنید
هر چند وقت یکبار (دوسال یکبار کافی است) برنامه ریزی کنید و دیگران را جایی دعوت کنید. همه چیز را مرتب کرده و بعد همه را دعوت کنید.
▪ تحت هیچ شرایطی خونسردیتان را از دست ندهید
کسی دوست ندارد که با کسی بیرون برود که سریعاً عصبانی شده و کنترل خود را از دست می دهد. اتفاقات بد ممکن است بیفتد و شما هم باید واکنش نشان دهید. اما لازم نیست که کنترل اعصابتان را از دست بدهید. همیشه خونسردی خود را حفظ کنید.
● باحال باشید
رعایت همه ی این نکات باعث می شود که در جمع دوستان به عنوان فردی باحال و خوش مشرب شناخته شوید. اما لازم نیست که برای این کار خیلی تلاش کنید. بگذارید همه چیز عادی پیش برود.


بیرتک

طرز صحبت با تلفن

طرز صحبت با تلفن

▪ منظور از صدای مناسب برای امور تلفنی دفتر کار چیست؟
صدایی که گرم، دوستانه، جدی و تأثیر گذار باشد.
▪ چگونه باید به تلفن کاری پاسخ داد؟
این امر به نوع کار مؤسسه بستگی دارد.
با گوش راست به تماس های کاری گوش کنید چون گوش راست به نیمکره چپ مغز یعنی مرکز منطقی آن مرتبط است.
نحوه پاسخگویی منشی یک جراح متخصص سرطان، باید با منشی یک صاحب نمایشگاه ماشین متفاوت باشد. منشی باید شرایط کاری را بسنجد و تصور دقیقی از رئیس و شرکت مربوطه را به عموم ارائه دهد.
صحبت همزمان با تلفن و با شخص دیگری حاضر در دفتر، دور از ادب است. وقتی با کسی تلفنی صحبت می کنید باید همه توجه خود را به مکالمه معطوف کنید حتی نباید چیزی بخورید یا بجوید...
نباید برای مسائل کاری با منزل افراد تماس گرفت مگر این که مورد اضطراری پیش آمده باشد. اگر برای مورد کاری با منزل کسی تماس گرفتید ابتدا از صمیم قلب از همکار و همسرش به خاطر این مزاحمت معذرت خواهی کنید.
دستگاه پیغام گیر تلفنی معمولاً می تواند در زمینه راهنمایی، جایگزین منشی شود. با دقت پیغام خود را ضبط کنید و توجه داشته باشید که هر چه مد نظرتان بوده در دستگاه ضبط شده باشد.
▪ راهنمای برخورد هنگام مکالمه تلفنی
۱ ) در صورت امکان پیش از پاسخ به تلفن بایستید. این کار احساس تسلط شما را بیشتر می کند.
۲) تلفن را فوراً پاسخ دهید؛ در صورت امکان حداکثر پس از سه زنگ.
۳) با گوش راست به تماس های کاری گوش کنید چون گوش راست به نیمکره چپ مغز یعنی مرکز منطقی آن مرتبط است.
۴) در ابتدای صحبت، نام و پست اداری خود را بگویید.
۵) نام تماس گیرنده را بپرسید و از آن هنگام مکالمه استفاده کنید.
۶) گوش دهید و سعی کنید حرف طرف مقابل را قطع نکنید.
۷) حواس خود را به مکالمه جمع کنید. سعی نکنید دو کار را با هم انجام دهید.
۸) وقتی تماس گیرنده صحبت می کند به نوعی واکنش نشان دهید و از عبارات و اصواتی استفاده کنید تا وی بداند شما به دقت گوش می دهید.
۹) پس از یادداشت نمودن مطلبی که تماس گیرنده گفته، آن را مجدداً برای وی بخوانید تا مطمئن شوید پیغام را درست گرفته اید.
۱۰) اگر شخصی در زمان نامناسب تماس گرفت، برای وی توضیح دهید که فعلاً نمی توانید صحبت کنید، شماره تلفن و نام وی را یادداشت نمایید و بگویید که مجدداً تماس خواهید گرفت.
۱۱) هنگام صحبت لبخند بزنید، چرا که در صدایتان به خوبی منعکس می شود!

http://lootoos۱.blogfa.com/post-۲۵۸.aspx

جملات مثبت

جملات مثبت

اظهارات مثبت، ابزاری عالی برای تغییر برنامه ذهن ناهشیار(ناخودآگاه) شما از تفکر منفی به تفکر مثبت است. ایده این کار این است که جملات مثبتی درباره چیزی که می‌خواهید اتفاق افتد انتخاب کنید و آن‌ها را آنقدر تکرار کنید تا به صورت بخشی از روش تفکر و طرز نگرش شما به جهان در آیند.
این کار همانطور اثر می‌کند که گفتگوهای منفی با خود، امّا تفاوتش این است که این یکی به نفع شما می‌باشد و برای شما فایده دارد. برای به دست آوردن اظهارات مثبت، از توصیه‌ها و راهنمایی‌های زیر استفاده کنید:
● به هدف‌های خود بنگرید:
به این فکر کنید که در صدد ساختن چه چیزی در زندگی خود هستید. یعنی به هدف نهایی نگاه کنید و رفتارها، نگرش‌ها و ویژگی‌هایی که مایلید برای رسیدن به آن هدف داشته باشید را در نظر بگیرید. آیا در جستجوی آرامش بیشتر هستید؟
آیا می‌خواهید سبک زندگی سالم‌تری داشته باشید؟ آیا می‌خواهید دوست بهتری برای دوستانتان باشید؟ نوشتن خاطرات روزانه به درک این که واقعاً در پی به دست آوردن چه چیزی در زندگی هستید، کمک شایانی می‌کند. (یک نقطه شروع خوب می‌تواند این باشد که فرض کنید غولی از چراغ جادو بیرون آمده و از شما می‌خواهد که سه آرزو کنید تا آن‌ها را برآورده سازد.)
● جملات را بسازید:
پس از آن که ایده‌ای از هدف نهایی خود در زندگی به دست آوردید، سعی کنید آن ایده را در قالب چند جمله ساده که منعکس کننده آن چیزی باشند که واقعاً می‌خواهید به وجود آورید، بنویسید. جملات را به گونه‌ای بنویسید که انگار واقعیت دارند نه این که شما می‌خواهید به واقعیت بپیوندند.
برای مثال، این جمله که «من هر روز احساس آرامش بیشتری می‌کنم» بهتر است از این که «من می‌خواهم آرامش بیشتری داشته باشم.» زیرا شما در حال برنامه‌ریزی ذهن ناهشیارتان برای باور کردن این جملات هستید و این کار به به واقعیت پیوستن آن‌ها کمک می‌کند.
شما سعی نمی‌کنید چیزی را بخواهید بلکه سعی می‌کنید چیزی را به وجود آورید.
● از مثبت بودن آن‌هامطمئن شوید:
پس از ساختن این جملات، مطمئن شوید که آن‌ها «مثبت» هستند! یعنی مطمئن شوید که آن‌ها درباره چیزهایی هستند که شما می‌خواهید ببینید و تجربه کنید، نه درباره چیزهایی که نمی‌خواهید ببینید و تجربه کنید.
برای مثال، به جای گفتن این که «نمی‌خواهم استرس داشته باشم» یا «احساس استرس داشتن را در خود متوقف کرده‌ام»، بگوئید «من احساس آرامش می‌کنم.» گاهی اوقات ذهن شما علامت منفی را ثبت نمی‌کند و فقط مفهوم را (استرس) می‌شنود، یعنی همان چیزی که شما سعی در اجتناب از آن دارید.
پس از آن که اظهارات مثبت خود را ساختید، آن‌ها را از روش‌های زیر وارد زندگی خود کنید:
● تکرار:
متداول‌ترین روش برای اثربخشی اظهارات مثبت، تکرار آن‌ها برای خود به طور مرتب است. آن‌ها را چند بار صبح‌ها یا شب‌ها در ذهن خود مرور کنید. تکرار آن‌هابا صدای بلند اثربخش‌تر است زیرا در این حالت آن‌ها را واضح‌تر می‌شنوید.
● ضبط:
شما می‌توانید صدای خود رادر حالی که جملات و اظهارات مثبت را بیان می‌کنید ضبط کنید و آن‌ را هنگام رانندگی یا انجام سایر فعالیت‌ها برای خود پخش کنید. به آرامی صحبت کنید و موسیقی دلخواهتان را به عنوان پس زمینه ضبط کنید.
● نصب:
یکی دیگر از کارهایی که می‌توانید بکنید این است که اظهارات مثبت را در مکان‌های مختلفی در خانه (روی یخچال، روی آینه حمام و ... ) قرار دهید. با این کار، پیام‌های مثبت را در طول روز به خودتان می‌رسانید. این روش به خودی خود هم موثر است ولی می‌توانید آن را در ترکیب با روش‌های دیگر هم به کار برید.
● خود- هیپنوتیزم:
برای افزایش اثربخشی اظهارات مثبت، می‌توانید از تکنیک خود-هیپنوتیزم استفاده کنید.با این روش می‌توانید اظهارات مثبت را با سرعت بیشتری نسبت به تکرار آن‌ها در حالت طبیعی و هشیار، در تفکر نیمه هشیار خود مستحکم سازید.


محمد رضا حاجیلو

 http://shakhsyat.blogfa.com

گفت وگوی تلفنی

گفت وگوی تلفنی

آیا درك و شناخت نظم و سامان زندگی فارغ از نظریه پردازی های كلان و اصطلاحات پیچیده و انتزاعی چون ساختار و نهاد و... امكان پذیر است؟ آیا می توان تداوم جریان زندگی را در شیوه ها و راه و روش هایی كه مردم هر روز در زندگی روزمره آن ها را به كار می برند شناخت؟ چگونه جریان زندگی از به هم ریختگی و انقطاع در امان می ماند؟ ما معمولاً چگونه با دیگران صحبت می كنیم؟ بر چه مبنایی لباس های خود را می خریم و به چه دلیلی هر كدام از آن ها را در موقعیت خاصی می پوشیم؟ چگونه راه می رویم و چه موقعی تشخیص می دهیم كه بخندیم و یا دیگران را بخندانیم؟ وقتی عصبانی می شویم دست به چه كاری می زنیم؟ تفاوت رفتارهای ما هنگام عصبانی شدن در محیط خصوصی با محیط عمومی چیست؟ چرا به دیگران كمك می كنیم؟ چه طور به دیگران احترام می گذاریم و چرا بعضی ها را خارج از دایره زندگی خود نگه می داریم؟و ...
در این بخش تلاش خواهد شد سؤالاتی از این دست با كمك و استفاده از تئوری های فرد جامعه شناس و مطالعات فرهنگی پاسخی در خور و مناسب بیابد شما نیز چنانچه پرسش هایی مشابه یا توضیح و تحلیل در مورد سؤالاتی از این قبیل دارید می توانید برای گروه اجتماعی همشهری «صفحه زندگی» ارسال كنید تا به نام خودتان منتشر شود. تفكر و تأمل در عادت ها و امور ضروری زندگی جذابیت های خاص خود را دارد. امور عادی زندگی روزمره نظم و قاعده ای دارد كه از طریق تأمل در آن، می توان پاره ای از این اصول را دریافت. این امور كه برای اكثر اعضای جامعه به صورت عادت درآمده است، از دید عده ای از اندیشمندان اجتماعی بنیاد نظم اجتماعی را شكل می دهند. از این روی می توان گفت كه «جامعه چیزی نیست جز دستاورد عملی و پیوسته جاری افراد معقول» .(۱) نظم اجتماعی در جریان همین امور عادی زندگی باز تولید شده و به این صورت پابرجا می ماند.
گفت وگوهای تلفنی از جمله پدیده های جامعه جدید است كه بسیاری از اعضای اجتماع بنابه ضرورت در آن درگیر می شوند. آن ها برای امور ضروری یا غیرضروری خود از تلفن استفاده می كنند و از این كه چرا از تلفن استفاده می كنند، به چه كسی تلفن می كنند و تلفن به چه منظوری است آگاهند. اما فراسوی این ظواهر آشكار گفت وگوی تلفنی، اصول و قواعد نامریی وجود دارد كه به جریان گفت وگوی تلفنی شكل می دهد و در طول صحبت های طرفین مانع از انحراف آن می شود.این كه مكالمات تلفنی به چه شیوه ای انجام می شود؟ و تفاوت آن با گفت وگوی رو در رو چیست؟ موضوعی است كه ایمانویل شگلوف به بررسی آن پرداخته است. او سعی كرده است تا سامانمندی مكالمات تلفنی را دریابد. از این رو به همراه همكارانش «به بررسی ساختار كلی گفت وگو، از جمله آغازها، پایان ها و ترتیب های توالی تكراری و منظم گفت وگوها» (۲) پرداخته است.او ابتدا به مسأله چگونگی آغاز یك مكالمه تلفنی توجه می كند. آغاز گفت وگوی تلفنی از این نظر حایز اهمیت است كه در آن «نوع گفت وگویی را كه باید آغاز شود، می توان پیشنهاد كرد، نشان داد، پذیرفت و یا تغییر داد- خلاصه آن كه دو طرف گفت وگو در آغاز نوع گفت وگویشان را مشخص می كنند» (۳)علاوه بر مشخص كردن نوع گفت وگو و حتی قبل از آن طرفین همدیگر را شناسایی می كنند. این شناسایی طرف مقابل ویژگی خاص گفت وگوی تلفنی است كه آن را از گفت وگوهای روزمره متمایز می كند. در گفت وگوهای رودررو نه تنها طرفین همدیگر را می شناسند بلكه نوع گفت وگو یا از قبل مشخص شده و یا این كه طرفین در ابتدای گفت وگو انتظار مطرح كردن موضوع خاصی برای گفت وگو را ندارند.محرك هایی كه باعث ملاقات و گفت وگوی رودروی شخص می شود، می تواند نوع گفت وگوی طرفین را نیز مشخص سازد. در واقع آن ها می دانند به چه منظوری می خواهند همدیگر را بینند. در حالی كه در گفت وگوی تلفنی افراد باید توضیح دهند كه به چه منظوری تماس گرفته اند و چه نوع گفت وگویی را انتظار دارند. آن ها همچنین هنگام شناسایی همدیگر به نوعی انتظارات خود را بروز می دهند. معمولاً در آغاز گفت وگوهای تلفنی، پاسخ دهنده در شناسایی طرف مقابل یا صدای او را می شناسد و یا سعی می كند با حدس زدن خود، او را بشناسد. در این میان اگر حدس او درست باشد، آن را تایید می كند و اگر اشتباه باشد تماس گیرنده توضیح می دهد كه او كس دیگری است. در غالب موارد همان طور كه شگلوف می گوید: «این پاسخ دهنده است كه ابتدا صحبت می كند» (۴) با این حال او در بررسی های خود با موردی مواجه شد كه در آن ابتدا تماس گیرنده، صحبت كرده بود. این عمل باعث مكث كوتاه پاسخ دهنده شده بود. به عبارتی از آن جایی كه طبق معمول، افراد جامعه می دانند كه هنگام جواب دادن به تلفن، آن ها باید ابتدا صحبت كنند، هنگامی كه با موردی مواجه می شوند كه در آن تماس گیرنده ابتدا صحبت می كند، جریان گفت وگوی تلفنی برای آن ها مختل می شود. به نظر شگلوف «زنگ تلفن همچون یك درخواست عمل می كند در شنونده تعهدی برای پاسخ دادن ایجاد می كند. در این حالت تأخیر در پاسخ دادن باعث تكرار درخواست می شود. درست همان سان كه عجز در پاسخ دادن به سوال می تواند باعث تكرار سوال شود.» (۵)تنظیم نوبت گفت وگو موردی است كه مورد توجه شگلوف و همكارانش بوده است. به نظر آن ها گفت وگو كنندگان در هنگام گفت وگو با یكدیگر نوبت می گیرند و همین نوبت گرفتن است كه از اختلال گفت وگوی آن ها جلوگیری می كند. آن ها می دانند كه چه موقع هنگام سخن گفتن آن هاست و كی می توانند در میان حرف دیگران بدوند. در بسیاری از اوقات دویدن در حرف دیگران باعث اختلال گفت وگو می شود. از همین رو طرفین معمولاً زمان نوبت خود را طوری تنظیم می كنند، كه به دیگری نیز نوبت برسد. این نوبت گرفتن از دید شگلوف و همكارانش به این دلیل رخ می دهد كه «ما به طور مداوم، آنچه افراد دیگر می گویند را كنترل می كنیم و مجموعه مشتركی از قواعد را به عنوان منبع فرهنگی كه به ما اجازه می دهد در گفت وگو شركت كنیم را به كار می بریم.» (۶) به نظر آن ها «لحظات مشخصی وجود دارد كه یك شخص می تواند شروع به صحبت كند، مثل وقتی كه یك گوینده جمله اش را به پایان می رساند و یك فضایی را برای شركت دیگری در گفت وگو باقی می گذارد. اگر آن ها در میان حرف یكدیگر بدوند، گروهشان از هم می پاشد.» (۷) از این رو «مردم برای صحبت كردن نوبت می گیرند و در نوبت خود، به آنچه در نوبت قبلی گفته شده است، پاسخ می دهند. این مساله این امكان را فراهم می آورد كه توالی كنش های گفتاری را بتوان تعیین كرد. مثل این واقعیت كه جواب ها به دنبال سؤال ها می آیند.» (۸)تحلیلگران گفت وگو در بررسی های خود یك سری جفت های مجاور در كنش های گفتاری را تشخیص داده اند. برای مثال جفت «سوال- جواب» ، «دعوت- پاسخ» ، «احوال پرسی- پاسخ احوال پرسی» كه در این جفت ها عمل اول تعهدی برای پاسخ مناسب نفر دوم ایجاد می كند. نوع سوال و یا دعوت و یا احوال پرسی طرف اول، نوع پاسخ طرف مقابل را مشخص می كند. پاسخی كه در نوبت دوم گفت وگو داده می شود هر چند ممكن است گاهی نیز به تأخیر بیفتد.با این حال شخص ناچار است به این جفت ها پاسخ دهد و یا در نهایت دلیل عاجز بودن خود از پاسخ دادن را توضیح دهد.شیوه هایی كه آدم ها به هنگام ترمیم انحراف از رویه معمول گفت وگو در پیش می گیرند موضوع دیگری است كه مورد توجه تحلیل گران گفت وگو قرار گرفته است. به هنگام انحراف گفت وگو مردم سعی می كنند با استفاده از اصول مشتركی كه برای همه آن ها قابل قبول است، به ترمیم گفت وگو بپردازند. گفت وگوهای تلفنی به دلیل رودررو نبودن پتانسیل بالایی برای سوء فهم دارند. از این روی گفت وگوكنندگان همواره مراقبند تا حد ممكن از پیش آمدن چنین سوء برداشت هایی جلوگیری نموده و در صورت وقوع آن، دست به ترمیم آن بزنند. برخلاف گفت وگوهای رودررو، انتقال احساسات و عواطف در گفت وگوهای تلفنی كاری به غایت دشوار می شود. در جایی كه زبان تصویری و حالات چهره طرفین غایب است، فهمیدن تأثیر جملات بر شخص مقابل كاری به غایت دشوار است. در گفت وگوهای تلفنی آزادی طرفین بسیار زیاد است، آنها هر وقت بخواهند می توانند به جریان گفت وگو خاتمه دهند و هر طور كه بخواهند صحبت كنند و علاوه براین خودشان را به جای افراد دیگری بگذارند و...
این آزادی گفت وگوی تلفنی به نوعی باعث اضطراب طرفین می شود، از این رو آن ها برای تداوم گفت وگویشان همواره مجبورند به نوعی جریان گفت وگو را سامان بخشند كه امكان ادامه آن وجود داشته باشد.در گفت وگوهای تلفنی كه طرفین همدیگر را به طور رودررو ندیده اند، معمولاً نوع تصویر طرفین از یكدیگر مطابق صوت و نوع صحبت كردن آن هاست. تصویری كه این گونه از ویژگی ها و حتی چهره اشخاص ساخته می شود تصویری است كه مطابق با آداب و رسوم و تجربیات شخصی طرفین شكل می گیرد. این تصویر ممكن است به طور كامل هیچ گونه همخوانی با واقعیت نداشته باشد.به این ترتیب جریان گفت وگوی تلفنی دارای نظم، سامان و اصولی است كه عدم رعایت آن باعث اختلال در ارتباط می شود. شلگوف می گوید: «این موارد را می توان به گونه ای بررسی كرد كه از بطن ویژگی های محلی آن ها، سازمان رسمی حاكم برآنها به دست آید. همین سازمان بندی كه از طریق آن زندگی اجتماعی تحقق می یابد، در كانون توجه پژوهشگران كنش متقابل جای می گیرند.» (۹)
ترغیب به خنده در گفت وگوهای تلفنی
خندیدن در جریان گفت وگوهای تلفنی سامان خاص خود را دارد، همان طور كه گیل جفرسون در بررسی نظم خندیدن در جریان كنش های متقابل افراد خاطرنشان ساخته است: برخلاف آنچه اكثر افراد می پندارند خنده رویدادی كاملاً آزاد نیست. چرا كه افراد برای ترغیب طرف مقابل خود به خندیدن، لحن و بیانی با ویژگی های ساختاری خاص به كار می برند. به نظر می رسد نخستین ویژگی خنده در گفت وگوهای تلفنی این است كه طرف مقابل بایستی صدای خنده را بشنود. یعنی برای اینكه طرف مقابل به خندیدن ترغیب شود ، لازم است تا در پایان یا اواسط جمله، خنده ای اضافه شود. بر خلاف گفت و گوهای رودررو در گفت و گوهای تلفنی، نوع و حجم صدا در ترغیب طرف مقابل به خندیدن بسیار موثر است. علاوه بر این نوع خنده افراد متناسب با خنده ای است كه از طرف مقابل انتظار می رود. در گفت وگوهای تلفنی آزادی فراوانی در اختیار طرفین گفت وگو وجود دارد. آزادی تعیین نوع و شكل گفت وگو، زمان اتمام آن و بیان بسیاری از مسائلی كه امكان بیان آنها در گفت وگوهای رو در رو وجود ندارد. از آن جایی كه طرفین گفت وگوی تلفنی از این موضوع آگاهی دارند، خندیدن در گفت وگوهای تلفنی با احتیاط و ظرافت و دقت انجام می شود.هر دو طرف سعی می كنند تا در ابتدا با گفته های خاص طرف مقابل را برای خندیدن آماده كرده و در ضمن، خنده آخر جمله خود را نیز توجیه كنند. تن صدا و نحوه بیان جمله هایی كه سرانجام به خنده منتهی می شود، با زمانی كه در پایان همان جمله خنده ای اضافه نمی شود، متفاوت است. همین تفاوت ظریف در بسیاری از وضعیت ها باعث ایجاد تنش های شدید در گفت وگوهای تلفنی می شود. اگر صحبت كننده جمله ای را با طرز بیان و لحن خاصی كه با خنده آخر جمله تناسب ندارد، بیان كند و در آخر جمله بخندد. به جای ترغیب طرف مقابل به خنده ممكن است با واكنش منفی او روبه رو شود. در این گونه موارد عدم تناسب لحن بیان جمله و خنده قابلیت سوءتعبیر را برای طرف مقابل گفت وگو زیاد می كند. در گفت وگوی تلفنی علت آن كه زبان و حالات جسمانی وجود ندارد تنها حجم و لحن صدای طرفین، نوع گفت و گو را مشخص می سازد.بنابر این همان طور كه جفرسون نتیجه می گیرد، به نظر می رسد كه نظم واكنش های متناسب نسبت به یك موضوع خنده دار، آزادانه و به دلخواه خود سامان نیافته است، در واقع قضیه این نیست كه صرفاً خنده ای رخ دهد، بلكه این خنده باید بر یك مبنای داوطلبانه و یا با ترغیب اتفاق بیفتد. روی دیگر سكه ترغیب به خنده در گفت وگوهای تلفنی، رد دعوت به خنده از جانب طرف مقابل است. افراد معمولاً برای رد دعوت به خنده، استراتژی های خاصی به كار می برند. اما به نظر می رسد كه در گفت وگوی تلفنی صرف سكوت برای رد خنده تا اندازه ای كارساز باشد. هر چند گاهی لازم است جمله ای در تكمیل سكوت ناشی از رد خنده، بیان شود. در این جا نیز نحوه بیان جمله تكمیلی به گونه ای است كه نه تنها به دعوت كننده نشان می دهد كه دعوتش مورد قبول قرار نگرفته، بلكه به او یادآوری می كند كه با جدیت به صحبت هایش ادامه دهد.
منابع:
۱- ریترز، جورج، نظریه های جامعه شناسی در دوران معاصر، ترجمه، محسن ثلاثی، انتشارات علمی، ۱۳۷۴
۲- همان، ص ۳۶۸
۳- همان، ص ۳۶۸
۴- qualitative Reserch Through case studes, max Travers, sage pablication, ۲۰۰۱
۵- ibid, p.۸۸
۶- ibid, p.۸۹
۷- ibid, p.۹۰
۸- ibid, p.۹۰
۹- رتیرز، ج، ۱۳۷۴

سینا كلهر

روزنامه همشهری

لزوم آمادگی همه برای سخنرانی

لزوم آمادگی همه برای سخنرانی

در طول زندگي نياز به سخنراني كردن در جمع دير يا زود ما را غافلگير خواهد كرد. هنگامي كه آن زمان فرا مي‌رسد، بايد آماده باشيم. حتي اگر در عمر خودمان چنين وضعي برايمان پيش نيايد، از يادگيري سخنراني مطالب بسياري خواهيم آموخت. هر سخن گفتني به انسان امتياز مي‌بخشد،‌از او فردي با تجربه مي‌سازد و تحمل درك افكار و عقايد فراهم مي‌آورد. سه هدف عمده سخنراني، آگاهي دادن، متقاعد كردن و ايجاد نشاط و ذوق هنري است.

همه تلاش ما در سخنراني براي تحقق اين اهداف يا حداقل يكي از آنهاست.

در گفتگوهاي روزانه نيز به اين سه هدف توجه داريم. در مكالمه‌هاي دو نفره، ناخودآگاه بسياري از مهارتها را بكار مي‌گيريم. افكارمان را متمركز و هدايت مي‌كنيم، مطلب را با شخص متقابل هماهنگ مي‌سازيم و براي تأثير بيشتر حكايتي تعريف مي‌كنيم و با هر حالت مخاطب بازخوردها را به دقت مي‌سنجيم كه به معناي اشتراك اين دو شیوه ارتباطي در اهداف است. لكن ساختار بيان عموماً متفاوت است.

در سخنراني عمومي از زبان رسمي استفاده مي‌كنيم و با استفاده از زبان درست بيشتر مراقبيم. شنونده در برابر سخنان و عبارت‌هاي نامأنوس و عاميانه و جملات غلط و غير دستوري واكنش منفي نشان مي‌دهد.

 

۸ نکته برای افزایش مهارتهای تلفنی

۸ نکته برای افزایش مهارتهای تلفنی

● ۸ نکته جهت بهبود مهارتهای تلفنی را مشاهده می کنید.
۱) چیزی برای گفتن داشته باشید
اگر شما تماس می گیرید، مطمئن شوید که مطلب خاصی برای گفتن داشته باشید - چیزی که او علاقمند به شنیدنش باشد. تماس برای دعوت کردن او برای گردش،لباسی که قرار است در میهمانی بپوشید و بیان اینکه از مدل موی او خوشتان می آید، همگی می توانند آغازگر های خوبی برای مکالمه باشند. ( بخصوص بخش مدل مو )
۲) به مکالمه خود جنبه شخصی دهید
بسیاری از مـردان از ایـن گـله دارنـد که تلفن خیلی غیر شخصی است، در حالیکه برای اغلب زنان تلفن یکی از شخصی ترین ابزارهای ارتباطی محسوب می گـردد. زنـها فقط برای درخواست تاکسی از تلفن استفاده نمی کنند. آنها هنگام استفاده از تـلفـن هیچ موضوعی را آنقدر شخصی به شـمار نـمی آورنـد کـه نـتـوان در مـوردش صـحبت نمود و ساعتها در مورد اسـرار زنـدگی، دوران بـچگی و دیگر مسائل احساسی تلفنی به بحث و گفتگو می نشینند.
اگرچه ممکن است شما آمادگی صحبت درباره احساس درد عمـیـق ناشـی از تـصـادف سگتان با یک ماشین نداشته باشید. با اینحال مراحلی وجود دارد که با طی نمودن آنها می توانید با مکالمه خود با او جنبه شخصی تر ببخشید.
در خلال صحبت، سعی کنید به عکسی از او نگاه کنید. دیدن صـورت وی هنگاه مکالمـه ممکن است باعث گردد احساس پیوستگی بیشتری نسبت به او نـمـوده و کـمی بازتـر عمل نمایید
۳) انجام چندین کار بطور هم زمان را بیاموزید
شما فکر میکنید که صـحـبـت بـا تـلفن وقت تلف کن است؟ نظر همسرتان ممکن است چیز دیگری باشد. ادامه دهید، فعلا گوشی را قطع نکنید. صحبت پای تلفـن بـه مـعـنـای مـعلق گذاردن مابقی امور نیست؛ فـقـط کـافی است هـم زمـان انـجام دادن کــارهــا را بیاموزید.
جهت اجتـنـاب ورزیـدن از اخـتـصاص هـمه تـوجـه خود به تلفن، نوع بلندگو دار آن را تهیه کنید تا بتوانید در حین راه رفتن صحبت نیز بکنید.بهتر از آن این است که نوع گوشی دار را خریداری کنید تا هر دو دستتان بـرای انـجام مـابقی کارها آزاد باشند. حتی یک تلفن بی سیم هم می تواند به شـما امـکان مرتب کردن لباسها یا حتی شستن ظروف را در حین صحبت با همسرتان بدهد!
۴) حواستان را به تلفن دهید
هـر کـسـی نـمی تواند از عهده انجام دادن کارها بصورت همزمان برآید - اگـر واقـعـا قـادر نـیستید که همزمان با کوتاه کردن ناخن ها با تلفن هم صحبت کنید، بهتر اسـت تــمـام حواس خود را صرفا متمرکز مکالمه نمایید. درغیر اینصورت ممکن است به خوبی متوجه حرفهای طرف مقابل نشوید. بنابراین عاشقانه به تلفن خیره شده و فقط گوش دهید!
۵) سؤالات سرگشاده بپرسید
جواب این سؤالات فقط محدود به بله و خیر نشده و احـتـیـاج بـه بـسط بیشتر دارند. آماده باشید. لیستی از سؤالات بی خطر نـزد خـود داشـته باشید تا بیشتر مکالمه را او بـتـوانـد انـجام دهد. برای مثال سؤالاتی در مـورد ضـبط صــوت و یـا لـبـاس جــدیــدش می تواند تلفن پسند باشند.
سؤالاتی در مورد چگونگی رابطه با مادر و نیز آن عکس اسرار آمـیز روی میز سوژه های مناسبی نمی باشند. اگر به دلایل پیش بینی نشده گفتگوی شـمـا به خارج از مسـیـر اصلیش منحرف شد، با به میان آوردن سؤالاتی نظیر مدالها و افتـخـارات ورزشـی او، به صندلی تکیه داده و بگذارید وی سکان صحبت را به دست بگیرد.
۶) کنترل مکالمه را در دست داشته باشید
مکالمـات زنـان هیـچ حـد و مرز احساسی نمی شناسد و چنانچه خودسرانه ادامه پیدا کند، ممکن است منتهی به سراشیبی های عمـیـق و خـطـرنـاک احـسـاسـی گردد. اگر می خواهید فقط زمانی که مشغول پوست کندن پیاز هستید اشک چشـمانتان سـرازیر گردد، سعی کنید مکالمات را تحت کنترل خود نگاه داشته و از منحرف شدن آن بـسمت مسائل احساسی جلوگیری بعمل آورید.
برای کنترل نمودن مکالمه شا باید بیشتر سؤال کننده باشـید تـا پاسـخ گو. اگر صـرفا به پاسخگویی به سؤالات وی بپردازید ممکن است زیرکانه باعث گردد در مـورد احساسات و موقیعت های بدون پیروی خود صحبت بمیان آورید.
۷) او را تشنه نگاه دارید
اسرار آمیز و غیر قابل پیش بیـنـی بـودن بـاعـث جـذابـیـت بـیشتر می گردد. همانند مرد عنکبوتی بافته ای سراسر رمز و راز پـیـرامـون خـود بـتـنـید. هـمه جزئیات و ریزه کاریهای زندگی خود را برای او بازگو نکنید. شاید یک پینـگ پـنـگ باز مشهور جهانی باشید - اما این موضوع را برای دفعه دیگر نگاه دارید.
۸) موقرانه خارج شوید
خوشبختانه هر مکالمه ای پایان خواهد پذیـرفـت. اما اشتباه نکنید. باید حداقل ۵ دقیقه را برای انجام مراسمات خداحافظی اخـتـصاص دهیـد. گـفـتن خداحافظ به یک زن همانند وقت اضافه در ورزش هاکی است - فکر میکنیم که وقت تمام شده، اما نه مثل اینکه یک نیمه کامل باقی مانده.
بنابراین جملاتی مانند باید برم، بازی شروع شده را نمیتوان به عنوان یک خداحافظـی معقول مورد پذیرش قرار دارد. عباراتی بکار ببرید که او تصور کند شما از این گفتگو لـذت برده و امیدوارید بزودی او را دیده و با وی صحبت کنید. اگر واقعا عجله دارید به او بگویـیـد که مادرتان وارد خانه شد، غذا در حال سوختن است، باتری تلفن دارد تمام می شود و یا مار زنگی خانگی شما در قفسش نیست!

منبع :

ویستا

آداب گفتگو ؛ قرار ملاقات

آداب گفتگو ؛ قرار ملاقات

● از تبدیل گفتگو به مصاحبه خودداری کنید
بـیــشتر مردها اولین قرار ملاقات را به یک مصاحبه شغلی تبدیل می کنند و همان سوالات قدیمی و خسته کننده را می پرسند که مطمئنا هر خانمی بیش از ۱۰۰ بار آنها را شنیده است. با اجتناب از سوالاتی نظیر: " شما چند سال دارید؟" " چه کاری می کنید؟" "چند تا خواهر و برادر دارید؟"، شما خود را از سایر مردهایی که او تا کنون با آنها برخورد کرده است جدا می کنید و راه دستیابی به یک گفتگوی جالب تر را هموار می سازید.
● سعی نکنید که در او تاثیر بگذارید
خانم ها مردهای بسیار زیادی را ملاقات کرده اند که تنها قصد تاثیر گذاری داشتند. خانم ها به خوبی می دانند کسانی از این روش استفاده می کنند که دارای ضعف و تزلزل شخصیتی هستند. آنها به شدت از این کار خسته شده اند و حتی ممکن است که خودشان تصمیم به امتحان کردن شما بگیرند. بنابراین متواضع باشید و اگر چیزی دارید که باعث تاثیر گذاری در آنها می شود (مثل یک ماشین زیبا و یا یک خانه بزرگ) اجازه دهید تا خودشان آن مسائل را کشف کنند و یکدفعه تمام مسائل را رو نکنید و به خاطر داشته باشید که تواضع و فروتنی شما بیش از هر مطلب دیگری آنها را تحت تاثیر قرار میدهد.
● از تبدیل گفتگو به مصاحبه خودداری کنید
بـیــشتر مردها اولین قرار ملاقات را به یک مصاحبه شغلی تبدیل می کنند و همان سوالات قدیمی و خسته کننده را می پرسند که مطمئنا هر خانمی بیش از ۱۰۰ بار آنها را شنیده است. با اجتناب از سوالاتی نظیر: " شما چند سال دارید؟" " چه کاری می کنید؟" "چند تا خواهر و برادر دارید؟"، شما خود را از سایر مردهایی که او تا کنون با آنها برخورد کرده است جدا می کنید و راه دستیابی به یک گفتگوی جالب تر را هموار می سازید.
● سعی نکنید که در او تاثیر بگذارید
خانم ها مردهای بسیار زیادی را ملاقات کرده اند که تنها قصد تاثیر گذاری داشتند. خانم ها به خوبی می دانند کسانی از این روش استفاده می کنند که دارای ضعف و تزلزل شخصیتی هستند. آنها به شدت از این کار خسته شده اند و حتی ممکن است که خودشان تصمیم به امتحان کردن شما بگیرند. بنابراین متواضع باشید و اگر چیزی دارید که باعث تاثیر گذاری در آنها می شود (مثل یک ماشین زیبا و یا یک خانه بزرگ) اجازه دهید تا خودشان آن مسائل را کشف کنند و یکدفعه تمام مسائل را رو نکنید و به خاطر داشته باشید که تواضع و فروتنی شما بیش از هر مطلب دیگری آنها را تحت تاثیر قرار میدهد.
● سرزنده و شوخ طبع باشید
خانم ها به دنبال مردهایی هستند که بتوانند اوقات خوشی را با آنها داشته باشند. سوال پرسیدن در مورد علایق شخصی خانم ها یکی از راههای شروع یک بحث داغ و سرگرم کننده به شمار میرود، دیگران معمولا این کار را به ندرت انجام میدهند. بنابر این دفعه آینده که قرار ملاقات داشتید از پرسیدن سوالاتی نظیر:" رنگ مورد علاقه ات چیست؟" " چه نوع بستنی را دوست داری؟" " چند تا حیوان خانگی داری ؟" هیچ ترسی به خود راه ندهید. همچنین می توانید با پیشنهاد دادن در مورد نظرات او:"خمیر بیسکوییت،م م م م، من که فکر نکنم بتونم از پسش بر بیام؟!" گفتگوی موجود را تبدیل به یک بحث سرگرم کننده کنید.
● گفتگو را هدایت کنید
اگر احساس کردید که مکالمه به سمت مسائل خسته کننده کشیده می شود (مثلا هنگام صحبت کردن در مورد مسائل کاری) به راحتی مسئولیت آنرا به عهده بگیرید و بگویید: " کافیه، اجازه بده در مورد مسئله جالب تری صحبت کنیم". چنین کاری می تواند به سرعت یک بحث خسته کننده و قرار ملاقات ملال آور را به یک گفتگوی مهیج تبدیل کند.
● ارتباط چشمی برقرار کنید
مطمئن شوید که به چشم های گیرای او نگاه می کنید و این ارتباط را برای مدت نسبتا زیادی برقرار نگه دارید. این کار نشان می دهد که شما مرد مطمئن و بی پروایی هستید و می دانید که از زندگی خود چه می خواهید.
● در مورد شایعه های اخیر صحبت کنید
شما که خوب می دانید هر هفته همه خانم ها مجله های شایعه پراکنی در مورد افراد مشهور را خریداری کرده و آنرا مو به مو بررسی می کنند. آنها هیچ گاه از این کار اشباع نمی شوند. پس می توانید به راحتی جدایی برد و جنی یا ازدواج اخیر بریتنی را مطرح کنید او حتما استقبال خواهد کرد. گفتگو پیرامون مسائلی که برای او جالب و سرگرم کننده است باعث می شود که شما نیز در نظر او جالب و جذاب جلوه کنید.
● با همه مهربان باشید
آقایون خوب دقت کنند، هنگامی که شما با خدمتکار، راننده ماشین و یا مغازه دار صحبت می کنید او تمام گفته های شما را زیر نظر دارد، آنها را به دقت گوش می دهد و بر اساس آنها درون شما را قضاوت می کند. با تمام افراد با خوشرویی صحبت کنید تا او متوجه ارزش و اعتبار شما بشود
● از بحث در مورد مسائل پیچیده پرهیز کنید
بله منظور من درست در مورد موضوعاتی نظیر سیاست و مذهب است. اگر در مورد یک چنین مطالبی صحبت کنید تنها مشکلات را به جمع دونفره خود دعوت کرده اید. پس بهتر است آنها را برای زمان دیگری نگه دارید.
● در مورد سکوت ها نگران نباشید
هنگامیکه بتوانید از سکوت حاکم بر جمع لذت ببرید بدون شک می توانید به طرف مقابل از هر زمان دیگری نز دیک تر شوید. شما مجبور نیستید که تمام مدت صحبت کنید. دفعه آینده که حرف ها تمام شده و سکوت برقرار شود، آرام باشید و اجازه دهید کسی که بحث را مجددا به جریان می اندازد طرف مقابل شما باشد. با این کار به او نشان می دهید که شما با خودتان راحت هستید و سبب می شود تا او نیز با شما احساس راحتی بیشتری کند.
● از پرسیدن سوالات نابود کننده پرهیز کنید
بیشتر مردها متوجه نمی شوند پرسیدن سوالاتی نظیر: " آیا من همانی هستم که تو به دنبال او بودی؟" " آیا از من خوشت اومده؟" " می خواهی باز هم همدیگر را ببینیم؟"باعث می شود تا خانم ها به مرز جنون و دیوانگی کشیده شوند.
● چرا؟
به این دلیل که پرسیدن سوالاتی از این دست نشان می دهد که شما فاقد اعتماد به نفسی که او در وجود شما جستجو می کند، هستید. برای یک مرد مستقل و مطمئن هیچ اهمیتی ندارد که او مد نظر او باشد یا خیر و همچنین می داند که آیا او دفعه آینده نیز با او قرار ملاقات خواهد گذاشت یا خیر. در مورد این مسائل به دقت فکر کنید.
از موارد ذکر شده استفاده کنید و بدون شک نام شما در ذهن او حک خواهد شد، با او به آرامی صحبت کنید تا در مقابل شما خلع سلاح شود. شما تمام ابزار مورد نیاز را در دست دارید.

http://wayoflife.blogfa.com/post-۲۲۱.aspx

خلاصه کتاب کلام جسم

مقدمه

ما نمی‌دانیم كه از نگاه دیگران چگونه بنظر می‌آییم. هنگام صبح برای مرتب كردن یقه و موهایمان تنها به نگاهی كوتاه و گذرا در آینه اكتفا می‌كنیم، خود را می‌آراییم و از این خوشحالیم كه عالم و آدم فكر می‌كنند زیباییم. مشكل اینجاست كه بازتاب‌مان در آینه به ما دروغ می‌گوید و شخصی كه در آینه به او خیره شده‌ایم شباهت خیلی زیاد با تصویری كه دیگران آنرا مشاهده می‌كنند ندارد. هنگامیكه تصویر خود را در آینه به‌دقت مورد بررسی قرار می‌دهیم به نوعی خودفریبی متوسل می‌شویم و بیشتر از اینكه به واقعیت توجه كنیم، آنچه را كه دلمان می‌خواهد می‌بینیم و اغلب موارد به پیام‌های بصری كه از چهره خود به بیرون ساطع می‌كنیم اهمیتی نمی‌دهیم.
این نكته را همیشه به‌خاطر بسپارید: آراستن ظاهری تنها هنگامی موثر واقع خواهد شد كه بتوانیم از درون خود نیز تصویر مثبتی ارائه بدهیم. تصویر ذهنی فرد وسیله مهمی در امور شغلی و بازرگانی است، اما شما تنها زمانی می‌توانید محصولی را خریداری كنید كه به آن اعتقاد داشته باشید، به همین خاطر است كه این كتاب هم بر تصویر ذهنی بیرونی و هم بر تصویر ذهنی درونی خود تاكید زیادی دارد.

فصل اول: مطرح كردن خود به شیوه‌ای ارزیابی خود

سه قدم كلیدی برای مطرح ساختن خود به شیوه‌ای مثبت به‌عنوان روشی ساده و قابل دسترس:


1- اهداف خود را بشناسید.

هدف‌های كوتاه‌مدت و بلندمدت خود را در همه زمینه‌ها یادداشت كنید. مشخص كنید كه چه تعدادی از این هدف‌ها رویایی آرمانی محسوب می‌شود، هیچیك از رویاهایتان را به‌سادگی نادیده نگیرید. اگر تلاش كنید هر چیزی امكانپذیر خواهد بود و اگر تلاش نكنید هیچ تغییری حاصل نخواهد شد. افق ذهنتان را گسترش دهید.


بازی با هدفها

یكی از خواسته‌هایی كه به‌خاطر رویایی بودن آن از تلاش برای رسیدن به آن چشم‌پوشی كرده‌اید را در نظر بگیرید و به این مسئله فكر كنید كه اگر تلاش كنید به آن دست خواهید یافت. هر چقدر این خواسته رویایی‌تر باشد تمرین‌تان تاثیر مثبت بیشتری خواهد داشت. یك برگ كاغذ سفید بردارید و آن آرزو را در بالای صفحه بنویسید. حالا بصورت فهرست‌وار در یك ستون، آن دسته از ویژگی‌های مثبت خود كه به شما كمك می‌كند تا به آن رویا دست یابید و در ستونی دیگر، موانع و مشكلاتی كه در راه رسیدن به آن آرزو با آنها مواجهید را بنویسید. سپس با دقت و با توجه به جزئیات نقشه‌ای را طراحی كنید تا آن موانع را از سر راه خود بردارید و به هدفتان دست پیدا كنید. حتی مسخره‌ترین رویاهایتان را از قلم نیندازید. درباره مشكلات خود فكر كنید و برای برطرف نمودن آنها راه‌هایی را بیابید. تمامی احتمالات و راه‌حال‌ها را یادداشت كنید و پس از آنكه روی آن‌ها ‌مدت زیادی فكر كردید تنها روی راه‌هایی را خط بكشید كه امكان استفاده از آنها وجود ندارد. درباره آرزوهایتان تحقیق كنید.

2- خود را بشناسید:


نسبت به نقاط ضعف و قوت خود آگاهی داشته باشید. از قابلیت‌های خود در دستیابی به هدفهایتان و از توانایی‌های‌مثبت خود آگاه باشید.


عوامل محركه: مسیر خود را نخست با شناخت آغاز كنید. به‌خاطر داشته باشید كه دستیابی به آرزوها و خوشبختی نیاز به تلاش و فعالیت و فعالیت نیاز به طرح‌ریزی دارد. با طرح‌ریزی هر كاری امكان‌پذیر است.


اطمینان‌خاطر: همه ما پیش از اینكه بتوانیم بر روی تصویر ذهنی خارجی خود كار كنیم نیاز به پرورش اطمینان درونی خود داریم.


3- بیاموزید كه چگونه خود را مطرح كنید:

همین که  خودتان و هدف‌هایتان را بشناسید، درمی‌ یابید  كه چقدر مطرح كردن خود به شیوه‌ای موثر برایتان آسان‌تر است. البته به‌خاطر داشته باشید كه بدون آگاهی از هدفهایتان  چیز خاصی برای مطرح كردن نخواهید داشت. «خوب مطرح كردن» یك مهارت است و مانند هر مهارت دیگری می توان آن را آموخت.
واكنش‌های اولیه: «بهتر است به گونه‌ای باشید كه دیگران به دقت براندازتان كنند نه اینكه خود را در تیررس نگاه دیگران قرار بدهید.» تاثیرات اولیه را چه درست و چه نادرست بپنداریم، آنچه اهمیت دارد این است كه همواره به‌خاطر بسپاریم تا در نخستین ملاقات، مراقب واكنشی باشیم كه در طرف مقابل ایجاد می‌كنیم. آلبرت مهرابیان تحقیقاتی انجام داده تا دریابد دقیقا چه چیزهایی در كمك به برقراری ارتباط ما با دیگران نقش دارند و نتایج این تحقیقات بسیار شگفت‌انگیز بود:


ارتباط كلامی:  7 درصد
لحن صدا:      38 درصد
ارتباط بصری:  55 درصد


اگر چیزی بگویید و كلام جسمتان پیام متناقضی را صادر كند، آن چیزی كه بع نوان حقیقت پذیرفته می‌شود همان تصویری است كه در ذهن فرد ایجاد كرده‌اید.


تاثیر قدرتمند حاصل از دیدن

جنبه‌های مهم تاثیر قدرتمند حاصل از دیدن عبارتند از:
1) گویایی چهره: برقراری ارتباط چشمی، لبخند زدن یا اخم کردن از پیام‌های قدرتمند دیداری هستند.

2) زبان جسم: ما نیاز داریم تا بفهمیم طرز قرارگیری و حركتمان چه چیزی درباره ما به دیگران می‌گوید.
3) طرز لباس پوشیدن: هر روز وقتی لباسهایمان را انتخاب می‌كنیم در واقع می‌خواهیم ذوق و سلیقه، شخصیت و طرز برخورمان را برای سایر افراد دنیا عرضه كنیم به نمایش بگذاریم.
4) آراستگی: موها، دستها و بویی كه از بدن برمی‌خیزد همگی بخشی مهم از تصویر كلی ما را درر ذهن افراد تشكیل می‌دهند.


تغییر در جهت مثبت

آدم‌ها معمولا تغییر را دوست ندارند اما اگر می‌خواهید تصویری كه از خود در ذهن دیگران ایجاد می‌كنید را اصلاح نمایید، پذیرا بودن تغییرات برایتان امری حیاتی و ضروری خواهد بود. باید به‌خاطر داشت كه در نتیجه ایجاد تغییر در رفتارمان جنبه‌های مثبت فراوانی عایدمان خواهد شد:
1) ایجاد تغییرات مثبت می‌تواند در جهت بهتر شدن وضعیت ما را یاری كند.
2) ایجاد تغییرات مثبت می‌تواند از آزردگی خاطر ما جلوگیری كند.
3) تغییرات مثبت می تواند اعتمادبه‌نفس و احترام به خود را در ما افزایش بدهد.
4) می‌تواند احترام سایر افراد به ما را به ما افزایش داده و موجب گردد كه دیگران قدرمان را بیشتر بدانند.

ذوق و استعداد

ذوق، استعداد و اعتقاد به توانایی‌هایمان در جنبه‌های مختلف زندگی، خیلی زود در دوران كودكی شكل می‌گیرد و برنامه‌ریزی می‌شود و به رشته‌هایی گرایش پیدا می‌كنیم كه در آنها «خوب» ارزیابی شده‌ایم و می‌توانیم بخوبی از پس آن بربیاییم.
بدون هیچ دلیل واقعی خود را متقاعد می‌كنیم كه استعداد بعضی از مهارتها را نداریم و این یعنی بدون اینكه واقعا تلاشی كرده باشیم، تسلیم بشویم.
همیشه آگاهانه به محیط پیرامون خود نگاه كنید. سعی كنید، حتما از آن خوشتان می‌آید! نسبت به ایجاد تغییر در زندگی خود دیدگاهی مثبت داشته باشید و چیزهای جدید را بپذیرید.


فصل دوم: اعتماد‌به‌نفس و داشتن دیدگاهی مثبت

هنگامی كه اعتماد‌به‌نفس خود را از دست می‌دهیم درباره هر چیزی سوال می‌كنیم. قبل از حرف زدن مدت زیادی فكر می‌كنیم و نسبت به توانایی‌های شخصی خود دچار تردید می‌شویم.


چگونه می‌توانیم اعتماد‌به‌نفس را در خود پایه‌ریزی كنیم؟

بهترین راه اینست كه درباره خودتان موضع بی‌طرفانه‌ای بگیرید. جنبه‌های مثبت شما دقیقا چه چیزهایی هستند؟ از معمولی بودن خودتان ناراحت نباشید چون این ارزیابی تنها بین شما و خودتان صورت می‌گیرد.


تمرین عملی:

یك ورق كاغذ سفید بزرگ بردارید ترسیم یك دیوار آجری را شروع نمایید. در هر مرحله یك ردیف آجر را رسم كنید. ردیف پایینی را با آجرها پر كنید كه توصیف كننده موفقیت‌های تحصیلی شما هستند. تمامی امتحان‌هایی كه داده‌اید و دوره‌هایی كه پشت سر گذاشته‌اید. ردیف بعدی را به مهارت‌های خود اختصاص بدهید، مهارت‌هایی كه ممكن است به‌خاطر آنها امتحان پس نداده باشید. هر طور شده تمامی كارهایی كه می‌توانید انجام بدهید را در این ردیف بنویسید. ردیف بعدی را با یادآوری موفقیت‌هایتان با معیارهای شخصی خودتان در زندگی پر كنید.


ردیف آخر را باید با جنبه‌های مثبت شخصیت خود پر كنید. آیا قابل اعتماد هستید؟ آیا درستكار و انعطاف‌پذیر هستید؟ و ... . هنگامیكه ساختن دیوار را به پایان رساندید نتایج حاصله را بررسی نمایید. اینها همان چیزهایی هستند كه باید با توجه به آنها خود را مطرح كنید. افراد دور و برتان به‌خاطر چنین ویژگی‌هایی شما را دوست دارند. در ضمن شما نیز خود را به‌خاطر همین ویژگی‌ها دوست دارید. حالا نسبت به توانایی‌های خود آگاهی دارید و وقت آن رسیده كه روی احساسات خود كار كنید.


ایجاد اعتماد‌به‌نفس

اعتماد‌به‌نفس خصوصیتی است كه باید به آهستگی و قدم‌به‌قدم در شخصیت فرد شكل بگیرد. اینكه این قدم‌ها بعضی وقتها كوچك به‌نظر می‌رسند چندان اهمیتی ندارد. همیشه از این نكته اطمینان حاصل كنید كه دارید در جهت صحیح قدم برمی‌دارید.
با اختصاص دادن زمان كافی و كمی هم تشویق و دلگرمی می توانیم هر كاری را به‌خوبی به انجام برسانیم. برای تقویت اعتماد‌به‌نفس درونی خود، لازم است تا مراحل زیر را در زندگی خصوصی و شغلی خود را به اجرا درآوریم.


1) از انتقاد كردن از خود دست بردارید. وقتی دائما نقطه‌ضعف‌هایمان را حتی به شوخی برای دیگران آشكار می‌كنیم، توجه افراد را نسبت به این نقطه‌ضعف‌ها بیشتر جلب می‌كنیم. پس ساكت باشید، شاید اصلا دیگران متوجه نقطه‌ضعف‌هایتان هم نشده باشند. هنگامیكه كاری را به‌خوبی انجام داده‌اید و شخصی از كار شما تعریف می‌كند به‌سادگی بگویید "متشكرم"


2) از ناله و شكایت خودداری كنید.نالیدن مشكلات شما را برطرف نمی‌كند، در عوض تنها می‌تواند بعنوان یك روش منفی در روبرو شدن با آنها بكارتان بیاید و شنیدن آن برای دیگران كسل كننده است. شیوه برخوردتان را با مشكلات تجزیه و تحلیل كنید.
3) با مشكلات خود مدارا كنید. در هنگام برخورد با موقعیت‌های دشوار زندگی با هر مشكلی در جای خود و در زمان مناسب روبرو شوید، نگذارید ذهنتان از عباراتی مانند "چه خواهد شد" انباشته شود. بجای نگرانی به شیوه‌ای مدبرانه با مشكلات برخورد نمایید.


وانهادگی (تمدد اعصاب)


هر روز دقایق كوتاهی را در آرامش و سكوت به كنترل احساسات خود اختصاص بدهید. در محلی ساكت و آرام بنشینید یا دراز بكشید و خود را رها كنید.


4) عدم وابستگی. خودانگیختگی را در خود تقویت كنید. برای احساس خوشبختی یا احساس امنیت به دیگران وابسته نباشید. نگذارید دیگران بر افكارتان كنترل داشته باشند. تنها خودتان را مسئول ایجاد تغییرات در زندگی خصوصی خود بدانید.
5) تجسم فكری مثبت. آیا تاكنون در حال بالا رفتن از یك صخره بوده‌اید و در همان حال كسی به شما گفته باشد كه به پایین نگاه نكنید؟ چه كار كردید؟ به احتمال زیاد مستقیما به پایین نگاه كردید. مغز ما نمی‌تواند به‌راحتی با پیام‌های بازدارنده روبرو گردد، و ب‍شتر پیام‌های مثبت را می‌پذیرد. بجای آنكه به خودتان بگویید كه بهتر است آن كار را بخوبی انجام دهید یا بهتر از همه اینكه خودتان را در حال موفقیت در انجام آن كار ببینید.


تمرین: در یك اتاق ساكت به‌راحتی بنشینید، با آنچه كه درباره آن نگران هستید رو در رو شوید. تصور كنید در یك سینمای ساكت نشسته‌اید و آن موقعیت در مقابل شما روی پرده سینما نقش بسته است و شما در آن فیلم نقش اصل‍ی را به‌عهده دارید. با موضع بی‌طرفانه‌ای به تماشای فیلم بنشینید سپس بگذلرید پرده سینما از تصاویر تهی گردد. آن فیلم از بین رفته و دیگر وجود ندارد. حالا یك صحنه دیگر ظاهر می‌شود، با همان فیلمنامه، اما اینبار خود را از هر جهت موفق مشاهده كنید. تمامی جزئیات مربوط به خودتان را بدقت تماشا كنید. چگونه به‌نظر می‌آیید؟ آیآ با دیگران ارتباط چشمی برقرار می‌سازید؟ به لباس‌های خود و اطرافیانتان توجه كنید. آنچه كه به تماشای آن نشسته‌اید همان رمز موفقیت شماست. این نقشی است كه بار دیگر هنگامیكه در موقعیت مشابهی قرار می‌گیرید آنرا بر عهده خواهید گرفت. حالا حواستان را بر روی شخص خودتان كه نسبت به گذشته دیدگاهی تازه‌تر و مثبت‌تر پیدا كرده‌اید متمركز كنید، و قبل از ورود به صحنه زندگی واقعی بجای در پیش گرفتن افكار منفی گذشته، بیشتر رفتار و عملكرد این شخص جدید را سرمشق خود قرار بدهید.

فصل سوم: فردیت

هیچكس از هر نظر كامل نیست و به همان نسبت هیچكس از هر نظر پر از اشكال نیست. شرایط متفاوت ما را وادار می‌سازند تا به شكل‌های ‌متفاوتی از خود واكنش نشان بدهیم. آنچه ما باید انجام دهیم اینست كه نسبت به خودمان دیدگاه گسترده‌تری پیدا كنیم و بدترین جنبه‌های منفی خود را بصورت مجموعه‌ای مرتبط با بهترین جنبه‌های مثبت‌مان در نظر بگیریم. آنچه كه باید از انجام آن خودداری كنیم این است كه در پیشامدهای مختلف بنا به عادت از خودمان واكنش‌های منفی نشان ندهیم و چنین جمله‌هایی را به‌كار نبریم: «هیچوقت در بازی‌ها شانس نمی‌آورم»، «همیشه در مسیر اشتباه قرار می‌گیرم  »، «دیگران هیچوقت قدر مرا نمی‌دانند» و ...
اگر همیشه در انتظار بدترین‌ها باشید به احتمال زیاد همان پیش‌بینی به به وقوع خواهد پیوست. سعر كنید بیشتر به پیشامدهای خوبی كه ممكن است برایتان رخ بدهد توجه كنید.

خشنودی

دقیقا چه چیزی باعث خوشحالی شما می‌شود؟ پول؟ یك زندگی كلا اجتماعی؟ یك شغل پردرآمد با پاداش فراوان؟ بیشتر از خود حوادث و اتفاقات زندگی این دیدگاه ما نسبت به زندگی و اتفاقات آن است كه موجب خشنودی یا ناخشنودی ما می‌گردند. یك فرد خوشبین همیشه نیمه پر یك لیوان آب نصفه را می‌بیند و یك فرد بدبین نیكه خالی آنرا.


عبارت‌های منفی

همیشه در جستجوی نقطه‌نظرهای خوشبینانه باشید، حتی اگر ذاتا فرد شكاك و بدبینی هستید. اگر نمی‌توانید جمله مثبتی را به خاطر بیاورید پس بهتر است چیزی نگویید. از استفاده واژه‌ها و عبارت‌های منفی مانند موارد زیر خودداری كنید: نمی‌توانم، نمی‌خواهم، اما، مانند «بنظر خوب می‌آید، اما...»، نباید، غیرممكن، هرگز.


همچنین از افراد پرگلایه و نالان دوری كنید زیرا گله و شكایت مسری است.

هدف‌های شخصی

بجای اینكه موفقیت‌هایی خود را با دیگران مقایسه نكنید آنها را با معیارهای شخصی خودتان بسنجید. متاسفانه حسادت و غبطه خوردن نسبت به مهارت‌ها یا خوش‌اقبالی‌های دیگران بسیار ساده‌تر از این است كه خودمان به راه بیفتیم و برای دستیابی به موفقیت تلاش كنیم. اگر هم به موفقیتی دست یابیم انتقاد از خود را شروع كرده و موفقیتمان را كم می‌پنداریم.

به خاطر داشته باشید كه در هنگام بروز شكست خود را ببخشید و وقتی به موفقیتی دست می‌یابید از خود را قدردانی كنید.


ارزش‌ها
آگاه بودن از ارزش‌های واقعی و توانایی ارزیابی خود، خصوصیت بسیار ارزشمندی است. ما اغلب بدون اینكه واقعا بدانیم دیگران درباره ما چه فكر می‌كنند خودمان را از دیدگاه آنها مورد ارزیابی قرار می‌دهیم. به نظرات و انتقادات دیگران توجه كنید اما از خودتان نظر و انتقاد دیگران را اختراع نكنید.


داشتن كنترل

اگر قصد داشته باشیم تصویر ذهنی خود را در نگاه دیگران بهتر كنیم و هشیارتر و حرفه‌ای‌تر بنظر برسیم، استدلال‌های نادرستی مانند: « همكاران درباره ما چه فكری خواهند كرد؟آیا با نگاهی تمسخرآمیز به ما خواهند نگریست؟» اصلا چه اشكالی دارد كه آنها چنین فكری كنند؟  چه اتفاقی خواهد افتاد اگر فكرشان در این باره درست هم باشد؟! در زندگی‌خصوصیتان،خود تصمیم‌گیرنده باشید.


یك خط‌مشی‌ همیشگی

دوستان، اعضای خانواده و همكاران ما دوست دارند كه ما در وضعیت همیشگی خود باقی بمانیم، در این‌صورت وقتی كه در كنارمان قرار می‌گیرند احساس راحتی بیشتری می‌كنند چون می‌دانند كه چه انتظاری از ما داشته باشند. این  دیگر بستگی به خود شما دارد كه تصمیم بگیرید آیا می‌خواهیدمطابق خواسته آنها یا مطابق خواسته خود رفتار كنید. بیشتر از همه می‌خواهید موجب خشنودی چه كسی بشوید؟


انعطاف‌پذیری

داشتن اعتماد‌به‌نفس بالا به این معنا نیست كه همیشه و در هر موقعیتی صرفا خودتان باشید. آدم‌های متفاوت نیاز به برخوردهای متفاوت دارند و همه ما قابلیت تحمل و حس همدلی نسبت به این نیازها را داشته باشیم. هر كسی مجموعه‌ای از شیوه‌ها و الگوهای رفتاری خاص خودش را دارد و البته نیازی نیست كه آن شیوه را بطور اساسی تغییر دهیم، اما گاهی اوقات راه عاقلانه‌تر این است كه شیوه خود را تاحدی تعدیل كنیم.ایجاد تغییر در الگوی‌های ‌رفتاری كار نادرستی نیست و به این معنا نیست كه ثبات شخصیت خود را از دست می‌دهید، بلكه بدین معناست كه در حقیقت بین خود و سایر افراد نوعی توازن رفتاری برقرار می‌كنید.

فصل چهارم: وجه تصویری فرد در محل كار

برای دریافتن علت اهمیت وجه ظاهری در محل كار به این سه دلیل عمده توجه كنید:
1) ایجاد احساسی خوب در خودمان: اگر خوب بنظر بیایید یا اینكه حتی فكر كنید كه خوب به‌نظر می‌آیید هم احساس خوبی خواهید داشت. احساس اطمینان‌خاطر نسبت به وجه ظاهری‌تان اطمینان‌خاطر بیشتری را نسبت به رفتار و منش خودتان فراهم خواهد ساخت. احساس اطمینان‌خاطر درون ذهن شماست. اگر آن ژاكتی می‌تواند به ایجاد آن كمك كند از آن استفاده كنید.


از پیش طرح‌ریزی كردن


این عادت بسیار خوبی است كه شب هنگام، زمانی را به طرح‌ریزی و انتخاب لباس‌های مورد نیاز روز بعد اختصاص بدهیم. لباس‌هایی را انتخاب كنید كه با پوشیدن آنها احساس خوبی پیدا كنید.


2) ایجاد یك تصویر ذهنی خوب نسبت به محل كارمان: یك تصویر ذهنی می‌تواند بطور شگفت‌انگیزی تاثیری قدرتمند و طولانی‌مدت ایجاد كند


برون‌زدایی

به‌خاطر سپردن این مسئله اهمیت زیادی دارد كه همیشه علاوه بر وجه بیرونی خود به همان اندازه به درون خود نیز توجه كنیم. ایجاد یك وجه تصویری خوب به معنای یك عملیات ظاهرسازی برای فریب مشتریان نیست.


3) مطرح ساختن خود
هیچكس افرادی را كه تظاهر به زرنگی و با كفایتی می‌كنند را دوست ندارد و هیچكس ادعاهای یك آدم خودستا را باور نمی‌كند. شما باید با رفتار خود به دیگران نشان بدهید كه آدم خوبی هستید و كار خود را بخوبی انجام می‌دهید، و اینجاست كه وجه تصویری افراد اهمیت زیادی پیدا می‌كند. افراد بیشتر تمایل دارند آن چیزی را باور كنند كه می‌بینند. اگر وجه تصویری افراد چیزی متناقص با گفته‌هایشان را نشان بدهد. بیشتر تمایل خواهیم داشت تا آنچه را كه می‌بینیم باور كنیم نه آنچه را كه می‌شنویم. برای مطرح ساختن خود، دقیقا بدانید كه درباره خودتان چه می‌خواهید بگویید و اطمینان حاصل كنید كه آنچه دارید می‌گویید همان است كه می‌خواستید بگویید.


طغیانگری بدون دلیل (شورش بی‌دلیل)


همیشه به‌خاطر داشته باشید كه چنانچه طرز لباس پوشیدن و آرایشتان در محل كار با كلام و گفتارتان متناقض باشد تاثیری منفی برجای خواهد گذاشت و ممكن است چنین بنظر دیگران بیایید كه انگار فاقد حس احترام، تعهد شغلی و پشتكار هستید. بطور قطع شوكه كه خواهید شد اگر بب‍نینید كارمند بانكی كه همیشه به آن مراجعه می‌كنید در محل كارش یك شلوارك چرمی با یك تی‌شرت پوشیده است. باید به‌خاطر داشت همیشه وسوسه‌ای برای انجام یك رفتار طغیان‌گرانه وجود دارد.


رفتارهای منفی در محل‌كار


* دیر رسیدن به محل كار
* زیاد خمیازه كشیدن
* پرخوری پشت میز كار
* با بی‌تفاوتی از كنار همكاران رد شدن
* میزكار نامرتب یا میزكار بیش از مرتب
* پوشیدن لباس‌های نامرتب و نامناسب
* سو صدا به‌پا كردن و ...


رفتارهای مثبت


* میزکار به اندازه كافی مرتب
* پشیدن لباس متناسب با شغلتان
* مهارت‌های شنیداری خوب
* در هنگام صبح به گرمی به همكاران خوشامد گفتن و ...

فصل پنجم: كلام جسم و طرز قرارگیری بدن

كلام جسم دانشی نیست كه اطلاعات دقیق و جامعی درباره آن داشته باشیم. بعضی وقتها حركات یا طرز قرارگیری شخص می‌تواند نشان‌دهنده افكار یا احساسات مربوط به بخش نیمه‌آگاه ذهن او باشد، اما در بسیاری از موارد ممكن است كه این نشانه‌ها را به اشتباه تفسیر كنیم. آنچه كه كلام جسم یك فرد برایتان بازگو می‌كند در واقع نوعی گفتگو با بخش نیمه‌آگاه ذهن شماست و به این خاطر است كه آن‌را بعنوان نوعی وسیله ارتباطی قدرتمند در نظر می‌گیریم.


پیش داوری


هنگامی كه برای اولین بار با شخصی ملاقات می‌كنیم كلام جسم یكی از مهمترین عواملی است كه بیشترین تاثیر را برجای خواهد گذاشت. بر اساس ظاهر افراد درباره آنها قضاوت كنیم تا گفته‌های آنها، اما این قضاوت‌ها عمدتا ناآگاهانه صورت می‌گیرد و بیشتر بر اساس پیش‌داوری‌ها و حدسیات ما شكل می‌گیرند.


یك وضعیت متعادل

بسیاری از اوقات بدون آگاهی از اینكه چگونه به‌نظر می‌آیید در وضعیت بخصوصی قرار می‌گیرید. سعی نكنید علت قرارگیری در وضعیت‌های مختلف را مورد تجزیه و تحلیل قرار دهید.  بجای تمرین كنید كه بهتر است جلوی دیگران چگونه به‌نظر بیایید. آیا قرارگیری در این وضعیت بیان‌كننده همان چی‍زی است كه می‌خواستم بگویم؟ اگر پاسخ منفی است حركت كنید و در وضعیت بهتری قرار بگیرید. هنگامی كه كلام جسم‌مان پیامی متفاوت با گفتارمان صادر می‌كند فرصت   این را نخواهیم داشت كه واكنش درستی از خود نشان بدهیم، چون ارتباطی خاموش میان ما و مخاطبمان برقرار شده. كار كردن و تمرین بر روی كلام جسم‌تان برای بدست آوردن قابلیت تاثیرگذاری بیشتر از شما یك دروغگوی ماهر نمی‌سازد، بلكه در اغلب موارد تنها موجب می‌شود تا وجه تصویری شما به حقیقت نزدیك‌تر گردد. البته می‌توانید از كلام جسم برای پوشاندن احساسات منفی خود نیز استفاده كنید. اگر این فرایند مخفی‌ساز  را به‌خوبی و بطور موثری به انجام برسانید در عمل حتی می‌تواند موجب پیدایش احساسی مثبت در شما گردد.


رسوخ


برای توصیف پیام‌های صادر شده توسط كلام جسم می‌توان از واژه «رسوخ» استفاده نمود، به این‌خاطر كه شاید زمانی سعی كنید تا مطلبی را به طریقی به كسی بگویید یا اینكه چیزی را از او پنهان كنید، اما حقیقت سرانجام در دیدگان مخاطب رسوخ خواهد كرد و خود را به شكلی متفاوت با گفتارمان آشكار خواهد ساخت. بعنوان یك راهنمای عملی سعی كنید تا از رسوخ پیام‌های منفی حاصل از وضعیت‌های زیر اجتناب كنید:


وضعیت‌هایی كه موجب می‌شوند عصبی به نظر برسید:

قرار دادن ضربدری دست‌ها یا پاها بر روی هم، وضعیت خمیده، تكان دادن ساق پا، صاف كردن یقه، بازی با ساعت، جویدن ناخن‌ها، ضرب گرفتن با انگشتان، وول خوردن روی صندلی

وضعیت‌هایی كه موجب می‌شوند فردی دارای رفتارهای تهاجمی بنظر برسید:

خیره شدن، دست‌ها را مشت كردن، انگشت را به‌سوی كسی نشانه گرفتن،


وضعیت‌هایی كه موجب می‌شوند فردی خشن و بی‌نزاكت به‌نظر برسید:

پچ‌پچ كردن،‌به ساعت نگاه كردن،‌خیلی محكم یا شل دست دادن، پوزخند زدن و ...


عادت‌های حركتی

همه ما عادت‌های حركتی خاص خودمان را داریم  و در موقعیت‌های متفاوت حالت‌هایی عصبی یا كاملا راحت به خود می‌گیریم. در اغلب موارد از وجود این عادتها بی‌خبر هستیم. عادت حركتی خود را شناسایی كنید. احتمالا این عادت یكی از نیرومندترین عواملی است كه بصورت پیام‌هایی منفی در ذهن مخاطبان رسوخ می‌كند و شما ناآگاهانه از آن استفاده می‌كنید.


تمرین:

آن وضعیت‌های بدنی كه تاثیری منفی بر دیگران می‌گذارد را شناسایی كنید و سعی كنید در لحظاتی كه احتمال بروز آنها می‌رود مانند جلسات اداری، گردهمایی‌ها‌و مصاحبه‌های شغلی از انجام آن خودداری كنید. اگر از چگونگی حركات خود اطمینان ندارید از یكی از همكارانتان بپرسید.


حالت‌های قرارگیری بدن (ژست‌ها)

بیشتر افراد وقتی تصویر خود را روی نوار ویدئو یا صفحه تلویزیون می‌بینند از تماشای خود حیرت می‌كنند. در اغلب موارد حتی ممكن است كه تصویر خودمان را نشناسیم، به این خاطر كه برای اولین بار خود را به همان شكلی می‌بینیم كه دیگران می‌بینند. حیرت‌انگیز و در عین حال كاملا واقعی است. در این هنگام آن توضیح همیشگی را به یاد می‌آوریم: "اصلا متوجه حركات خود نبودم". مشكل اینجاست كه دیگران متوجه حركات ما هستند. در هنگام صحبت، بدن ما باید با حركاتی متناسب با جمله‌هایمان حركت كند، هنگامیكه این حركات نظم خود را از دست می‌دهند باید درباره آن تامل كنیم و حركت خود را مورد ارزیابی مجدد قرار دهیم. چنانچه ژست‌ها و حالت‌هایمان زیاده ار حد یكنواخت و مداوم باشد تاثیر خوبی بر دیگران برجای نخواهد گذاشت. همچنین اگر ظاهری بیش‌ از‌ اندازه با وقار و باشكوه به خود بگیریم موجب ناراحتی دیگران خواهیم شد. علاوه بر این ژست‌های متظاهرانه نیز به همان اندازه كلمات متظاهرانه می‌تواند كار را خراب‌تر كند.


ژست‌های بزرگ‌منشانه

بستن چشمها هنگام صحبت، متمایل كردن سر بطرف عقب در هنگام صحبت، به‌دقت از بالای عینك نگاه كردن، به‌دست گرفتن عینك و حركت دادن آن هنگام صحبت و ...


ژست‌های احمقانه

بهم پیچیدن دست‌ها، جویدن انتهای قلم، پاك كردن گوش‌ها‌ یا ناخن‌ها در حضور جمع، با دست علامت دادن، در حضور جمع لبه كفش‌ها را خواباندن و ...

ژشت‌ها و حالت‌های مثبت

دست‌های مشت‌نكرده و باز، حمل مدارك با یك دست،‌بجای چسباندن آنها به سینه، متكایل كردن سر بطرف گوینده و ...


ژست‌ها و حالت‌های سودمند

ژست‌هایمان به ما كمك می‌كنند تا هنگامی كه به هر دلیلی قادر به صحبت نیستیم یا  در حالی كه سكوت اختیار كرده‌ایم مودب به‌نظر برسیم. همچنین می‌توانید برای نشان دادن شخصیتی قدرتمند و دارای اطمینان‌خاطر از ژست‌ها و حالت‌های بخصوصی استفاده كنید.


حریم خصوصی هر فرد و اهمیت تماس‌های فیزیكی

همه ما با ترسیم دایره‌ای نامرئی بدور خود قلمرو و حریم خصوصی‌مان را مشخص می‌كنیم و اگر كسی كه او را نمی‌شناسیم به درون آن دایره یآ محدوده قدم بگذارد احساس ناراحتی می‌كنیم. این محدوده خصوصی ماست و بشدت از آن دفاع می‌كنیم. تنها هنگامی وارد حریم خصوصی و احساسی دیگران بشوید كه كاملا اطمینان داشته باشید این كار ضروری است و می‌توانید بطور مناسبی آنرا به انجام برسانید. ما در روابط روزمره خود مجبوریم تا ناخواسته قلمرو دیگران را مورد تعرض قرار بدهیم، اما تا زمانی‌كه نسبت به رعایت قوانین كلام جسم خود آگاهی داشته باشیم خواهیم توانست بخوبی با این موقعیت‌ها كنار بیاییم. برای مثال مسافران درون شهری در طول مدت پیمودن روزانه خود بطور معمول با یكدیگر ارتباط چشمی برقرار نمی‌كنند. حفظ تعادل رفتاری در چنین موقعیت‌هایی امری كاملا ضروری است. همچنین بخاطر داشته باشید كه برقرار نمودن اجازه تماس فیزیكی، حتی بطور تصادفی هم قدغن است. ما در روابط شغلی و اجتماعی خود از طریق "دست‌دادن" با دیگران تماس فیزیكی برقرار می‌كنیم. این روش تنها شكل مناسب و قابل قبول برقراری تماس فیزیكی بخصوص در نخستین برخورد است. برقرار نمودن تماس فیزیكی برحسب فرهنگ و ملیت افراد امری‌ متفاوت است.


ژست‌های قدرت‌طلبانه


آیا افرادی وجود دارند كه در نخستین دقیقه ملاقات با آنها تمامی حس اعتمادبه‌نفس و اطمینان‌خاطر خود را از دست دهید؟ آیا در مقابل بعضی‌از افراد برای اطمینان‌خاطر خود نسبت به دیگران بیشتر دچار مشكل می‌شوید؟ در چنین موقعیت‌هایی به احتمال زیاد قربانی ژست‌های قدرت‌طلبانه آن اشخاص شده‌اید. ژست‌های قدرت‌طلبانه حالت‌های نامطبوعی هستند. تعریف آن عبارت است از: "بكارگیری رفتارها و انواع بخصوصی از حالت‌های مربوط به كلام جسم كه موجب می‌شود تا دیگران در مقابل شخص احساس حقارت كنند." و چه به عمد چه غیرعمد، در هر دو صورت رفتاری‌احمقانه و توهین‌آمیز است.


نشانه‌های رفتاری افراد دارای ژست‌های قدرت‌طلبانه عبارتند از:

خیره شدن، خم شدن روی میزكار، با صدای بلند دستور دادن،‌ ناسزا گفتن، هر نوع تماس بدنی بی‌اجازه و نامناسب، بی‌حركت نشستن روی صندلی به هنگام خوشامدگویی به دیگران و ...


نكات عملی

در هنگام رویارویی با اشخاص دارای رفتارهای‌قدرت‌طلبانه چه می‌توان كرد؟ خوب، مسلما شناسایی چنین رفتارهایی در درجه نخست اهمیت قرار دارد. بهترین کار در مواجهه با آنها این است كه تا جایی كه برایتان امكان دارد بی‌حركت سرجایتان قرار بگیرید (در غیر اینصورت مضطرب و عصبی بنظر خواهید آمد) و با اطمینان‌خاطر لبخند بزنید. هیچوقت در چنین موقعیتی خود را سوال‌پیچ نكنید، همینكه نسبت به ارزش‌های رفتاری خود شك كنید آنها بازی را خواهند برد. تنها پس از كمی فكر كردن گفتگو را آغاز كنید،

 هرگز خشمگین نشوید و كنترل خود را از دست ندهید.


هرگز خشونت كلامی افراد را با لحنی‌خشن پاسخ ندهید، چون موجب خواهد شد تا در موقعیتی قرار بگیرید كه هیچیك از شما نتیجه عایدش نخواهد شد.


ژست‌های مثبت


خمیدگی پشت در نگاه بیننده تاثیری منفی برجای می‌گذارد. دانستن این نكته بسیار مهم اسن كه نه تنها برای حفظ زیبایی ظاهری بدن بلكه به‌خاطر حفظ سلامتی جسمی و روانی خود همیشه مراقب قرارگیری صحیح بدنتان باشید.


راه رفتن به شیوه مثبت
برای دستیابی به اطمینان‌خاطر بیشتر و ارائه تصویری مثبت از خود سعی كنید تا بهبودی در وضعیت راه رفتن خود ایجاد كنید.


نشستن صحیح

طرز نشستن ما بیش از هرچیز به شكل صندلی‌ای كه از استفاده می‌كنیم و نوع كاری كه انجام می‌دهیم بستگی دارد.


وضعیت نشستن سنگین و فرورفتن در صندلی

این وضعیت حالت‌های تهاجمی- انفعالی را در ذهن بیننده تداعی می‌كند. در اغلب موارد شخصی كه به این حالت می‌نشیند می‌خواهد برتری و سلطه خود را به شیوه‌ای منفی به اثبات برساند.


وضعیت نشستن متقاطع

نشستن در حالیكه پاهایتان را بطور متقاطع بر روی یكدیگر قرار داده‌اید یك حالت تدافعی اغراق‌آمیز را تداعی نخواهد كرد مگر اینكه همزمان دستهایتان را نیز در وضعیتی متقاطع در مقابل سینه‌تان قرار بدهید. بعضی از اشخاص به این‌خاطر خشك و عبوس بنظر می‌آیند كه در هنگام نشستن دستها یا پاهایشان را محكم در یك وضعیت فشرده قرار می‌دهند. كسی كه قصد دارد عقیده‌اش را با توسل به لحن و كلامش به دیگران منتقل كند بهتر است كمی به‌طرف جلو خم بشود و از ژست‌های راحت و باز استفاده كند.


نشستن با احساس تمایل به ناپدید شدن

هنگامیكه مضطرب و عصبی هستیم بعضی وقت‌ها آرزو می‌كنیم كه ایكاش می‌توانستیم ناپدید شویم و چنین احساسی در شیوه نشستن ما بخوبی مشهود است. وقتی پشت كیف بزرگی كه روی پاهایتان قرار داده‌اید پنهان بشوید یا پاهایتان را زیر صندلی پنهان می كنید، هنگامیكه بر روی‌لبه صندلی می‌نشینید، در حقیقت در حال نشان دادن احساس ناامنی خود نسبت به موقعیتی هستید كه در آن قرار دارید.


وضعیت نشستن با حالتی متفكرانه

در آن وضعیت آرنج‌ها در محلی روی دسته‌های صندلی قرار دارند و دست‌ها به آرامی دسته صندلی را گرفته‌اند، بدن كمی بطرف جلو خم شده است و سر یا بی‌حركت است یا در صورت لزوم در تایید گفته‌های طرف مقابل مختصری حركت می‌كند.


نشستن در وضعیت عدم توافق

ما مخالفت خود را نسبت به عقاید افراد به اشكال متفاوتی نشان می‌دهیم. رایج‌ترین رفتار در چنین موقعیتی باریك كردن چشم‌ها و به‌دنبال آن پلك زدن و نگاه كردن به سقف اتاق است. بعضی از اشخاص با حركت دادن سر خود آشكارا مخالفت خود را ابراز می‌كنند و برخی دیگر برای رعایت ادب، ظرافت و باریك‌بینی بیشتر به خرج می‌دهند.


نشستن در وضعیت نشان‌دهنده بی‌تفاوتی یا ناراحتی

شخص شنونده در هنگام ناراحتی اغلب حركات سریع و تكرار شونده‌ای را از خود بروز خواهد داد، مانند ضربه زدن پی‌درپی كف پا به سطح زمین، آدامس جویدن می‌تواند موجب ناراحتی اشخاص گردد چون می‌توان آنرا به نشانه تكبر یا بی‌تفاوتی شخص تلقی نمود.


وضعیت نشستن حاكی از احساس راحتی با اطمینان‌خاطر بازیافته

در چنین موقعیت‌هایی اغلب در حالت‌های راحتی مانند لمس كردن یا دست كشیدن به اجزای سر و صورتمان قرار می‌گیریم. جویدن یا گاز گرفتن یكی دیگر از مانورهایی است كه با انجام آن احساس آرامش می‌كنیم.


وضعیت نشستن حاكی از ترس برتری‌جویی

در بیشتر موارد شكل صندلی به همان اندازه طرز نشستن بر روی آن می تواند مشخص كننده حس برتری‌جویی شخص باشد.حد نهایی نمایش برتری‌جویی در محل كار این است كه پاهایمان را بر روی میزكار قرار بدهیم. برقرار نمودن ارتباط چشمی برای نشان دادن برتری كارایی زیادی دارد، همینطور نوع دست دادن. بازوی خود را بطور دوستانه روی شانه دیگری گذاشتن یا بازوی شخصی را به آرامی در دست گرفتن می‌تواند بسیار اطمینان بخش و كمك كننده بنظر برسد اما در اغلب موارد به فرد یادآوری می‌كند كه چه كسی در اینجا برتر است!


تفكر دسته‌جمعی

همه ما دوست داریم تا همراه با گروه یا مجموعه‌ای حركت كنیم و در روابط شغلی این گروه یا مجموعه به معنای همكاران ماست. اشخاصی كه برای كاری به شركت‌هایمان مراجعه می‌كنند بیش از هرچیز تمایل دارند كه در درجه نخست ما را بعنوان یك فرد در نظر بگیرند.اگر یكی از اعضای این مجموعه با استفاده از كلام جسم خود پیام‌های نادرستی صادر كند تمامی اعضای مجموعه بطور یكسان مورد سرزنش قرار خواهند گرفت، به‌ این خاطر كه پیام‌های منفی با طنینی بسیار رساتر از پیام‌های مثبت توجه افراد را به خود جلب خواهند نمود.


فصل ششم: عوامل چهره‌ای

عوامل چهره‌ای

بیشتر اشخاص دارای دو قیافه اصلی هستند: چهره ختدان و چهره افسرده.
بیشتر خود را در آینه نگاه كنید. هنگامیكه عضلات صورت در هنگام استراحت است معمولا چهره شخص حالت افسرده‌ای به خود می‌گیرد. سعی كنید با تمرین بجای حالت افسردگی چهره جدی و فعالی به خود بگیرید. حالا وضعیت چهره شخصی بدگمان و عیب‌جو را تمرین كنید. تحرك و فعالیت عضلات صورتتان را احساس كنید. به نتایج حاصل از این تمرینات توجه نموده هر روز آنها را تكرار كنید.

چشم در چشم دوختن

تماس چشمی یك وسیله قدرتمند در برقراری روابط اجتماعی است. در صورت استفاده كمتر از حد معمول ارتباط چشمی شخص عصبی و حتی فاقد ثبات شخصیتی و در صورت است استفاده بیش‌‌از اندازه آن فردی زورگو و دارای روحیه تهاجمی بنظر خواهید رسید. افراد در طول مدت گفتگو بطور متوسط بین یك تا دو سوم مدت زمان مكالمه‌شان به یكدیگر نگاه می‌كنند. هنگامی كه از گفتگو با یك شخص یا از یك سوال او احساس ناراحتی می‌كنید بیشتر تمایل خواهید داشت كه نگاهتان را از او برگردانید و تا جایی كه برایتان امكان دارد به او نگاه نكنید، اما در هنگام بروز خشم تماس چشمی‌تان به احتمال زیاد افزایش خواهد یافت. اگر در هنگام گفتگو به نوك بینی افراد خیره بشوید افكار بدبینانه‌ای را در ذهن آنها بوجود خواهید آورد.


تمرین برقراری ارتباط چشمی


1) اگر در خانه خود حیوانات اهلی نگهداری می‌كنید به چشمان آنها خیره شوید.
2) به چهره خود در آیینه خیره شوید و با صدای بلند به خود بگویید كه دارای اعتماد‌به‌نفس بالایی هستید.
3) با یكی از دوستانتان كه با او احساس راحتی بیشتری می‌كنید (بدون اینكه بخندید) در حالیكه به چشمان همدیگر خیره شده‌اید به نوبت و در همان حالت درخواست‌های ساده‌ای را از یكدیگر مطرح كنید. سپس نقش‌های پیچیده‌تری را بازی كنید.
4) هنگامیكه در محل‌كار خود برای اولین بار شخصی را ملاقات می‌كنید و در حال خوشامدگویی به او هستید با او در تمام مدت خوشامدگویی‌ كلامی‌تان ارتباط چشمی برقرار كنید و با عجله جمله‌هایتان را ادا نكنید. در همان حال لبخندی نیز به چهره داشته باشید. شما نمی‌خواهید با حالتی تهاجمی با اشخاص روبرو شوید.
5) در هنگام گفتگو با همكارانتان آنها را با ذكر نام هایشان خطاب كنید و تا زمانیكه نگاهشان با نگاهتان تلاقی نكرده است. گفتگو را آغاز نكنید. بهتر است ابتدا آنرا در مورد کسانی  بكار بگیرید كه اعتمادبه‌نفس بالاتری دارند.

فصل هفتم: طرز لباس پوشیدن برای تاثیرگذاری بیشتر

10 نكته مهم درباره لباس‌هایتان

1)بیشتر بپردازید- كمتر خرید كنید
انجام خریدهای حساب شده بخش مهمی از زندگی حرفه‌ای شماست. بهتر است بجای خرید انواع لباس‌های كم دوام و ناهماهنگ با یكدیگر چهار دست لباس مناسب باكیفیت مرغوب خریداری نموده برای حضور در محل‌كار از آنها استفاه كنید.

2)از آنچه كه خریده‌اید بخوبی نگهداری كنید
* جالباسی‌هایی با كیفیت مرغوب
* تهیه برس لباس و اسپری لكه‌گیری
* شب‌ها محتویات جیب‌هایتان را خالی كنید.
* درست اطو كردن را یاد بگیرید
* كفش‌هایتان را با دستمال كاغذی پاك كنید، دوام كفش‌تان بیشتر خواهد شد.
*لباس‌های به رنگ روشن خود را با كیسه‌های پلاستیكی نپوشانید، بجای آن از پوشش‌های مخصوص لباس استفاده كنید.
* قبل شستم یا تمیز كردن لباس‌هایتان برچسب آنها را بخوانید.

3) از پوشیدن لباس‌های آخرین مد خودداری كنید
بخاطر داشته باشید: "هر آمدنی، رفتنی هم دارد." بیشتر مدهای جدید طول عمری معادل با سه ماه دارند. به احتمال زیاد می‌خواهید لباس‌های مناسب محل‌كارتان را حداقل چندسالی مورد استفاده قرار بدهید.

4) از پوشیدن لباس‌های پر زرق و برق خودداری كنید.
از این نوع لباس‌ها به هر قیمتی خودداری كنید.

5) قبل از خرید لباس آنرا امتحان كنید.
به هنگام خرید لباس در اطاق تعویض لباس این پرسش‌ها را از خودتان مطرح كنید:
- آیا اندازه‌ام هست؟
- آیا برازنده من هست؟ آیا خوشرنگ است؟ آیا از شكل آن خوشم می‌آید؟ در هنگام امتحان لباس قسمتی از آنرا در كنار صورتتان بگیرید و تاثیر رنگ را مشاهده كنید.
دانستن این نكته نیز اهمیت فراوانی‌دارد كه در هنگام خرید لباس به خصوصیات بدنی خود نیز توجه كنیم.

6) در لباستان احساس راحتی كنید
باید لباس‌هایی بپوشیم كه علاوه بر زیبا بودن راحت نیز باشند. در اطاق تعویض لباس در حالیكه لباس را بر تن كرده‌اید یك دور بچرخید و خود را برانداز كنید. خم شوید، بنشینید، دستهایتان را بالا بیاورید و ببینید چه اتفاقی می‌آفتد

7) تغییراتی در شكل ظاهری لباس‌هایتان ایجاد كنید.
بیشتر لباس‌ةای ارزان قیمت تنها به این دلیل ارزان قیمت بنظر می‌رسند كه دقت زیادی در طراحی جزئیات و حواشی آنها بكار نرفته است. شما می‌توانید با ایجاد تغییرات مختصری در این جزئیات، ظاهر زیباتر و گران‌بهاتری به آنها ببخشید. وسایل و چیزهای جزئی و در عین حال زیبا نیز می‌توانند تغییرات مثبتی در ظاهرتان ایجاد نمایند.

8) لباسی به اندازه قامت خود خریداری كنید.
به عددی كه روی برچسب لباس نوشته شده توجهی نكنید، هر فروشگاهی درباره اندازه لباس‌هایش تعریف خاص خودش را دارد. اگر لباسی كاملا مطابق با اندازه‌های خود نیافتید لباسی را انتخاب كنید كه كمی از اندازه‌های شما بزرگتر است نه لباس تنگی كه به بدنتان بچشبد.

9) حمل كیف دستی مناسب
یك كیف دستی زیبا و مناسب محل كارتان بسرعت تصویر ذهنی مثبتی در ذهن بیننده ایجاد خواهد كرد.

10) به وضعیت موهایتان توجه كنید
آرایش موها یكی از ضروری‌ترین اجزای وضعیت ظاهری‌شماست. همیشه سعی كنید بدون استفاده از مدل‌های عجیب و غیرعادی، موهایتان را به شكلی آراسته و مطابق مد روز آرایش كنید.

آراستگی در جهت موفقیت
كسی كه ظاهر آراسته‌ای دارد تقریبا در هر لباسی به زیبایی جلوه می‌كند. حفظ آراستگی همانند رعایت یك رژیم غذایی صحیح و گذراندن یك شیوه زندگی سالم بخشی اساسی از امكان ایجاد یك وجه تصویری مثبت را تشكیل می‌دهد.
نكاتی مهم و سودمند برای ایجاد یك وجه تصویری مثبت
* به اندازه كافی بخوابید
* سیگار را ترك كنید
* مشروبات الكلی مصرف نكنید
* رژیم غذایی سالم و متعادلی داشته باشید
* بطور منظم ورزش كنید
* از نوشیدن نوشیدنی ‌های محرك نظیر قهوه و چای خودداری كنید.

نكاتی در مورد انتخاب پیراهن

بهتر است پیرهنتان از جنس كتان با یقه ساده یا دكمه‌دار باشد. هرچه تعداد چین‌ها بیشتر باشد پیراهن از جنس بهتری است.


فصل هشتم: رفتارهای‌نادرست راهنمایی برای رعایت آداب روابط اداری


كیفیت‌های رفتاری
رعایت ادب و نزاكت در محیط‌های اداری بهترین راه برای به جریان انداختن راحت و موثر روابط اداری و ایجاد اطمینان‌خاطر در تمامی جنبه‌های شغلی است. رفتارهای نادرست خود موجب بروز رفتارهای نادرست دیگری میشوند. وقتی یك فرد عادی مورد توهین و تحقیر قرار می‌گیرد برای برطرف نمودن آزردگی درونی خود نیاز دارد تا همان رفتار را در مورد دیگری بكار گیرد.
رعایت آداب اداری به این معناست  كه با همكارانمان به گونه‌ای رفتار كنیم كه دوست داریم با خودمان نیز چنین رفتار كنند. ما باید نسبت به همكارانمان در هر رتبه‌ای كه هستند رفتار احترام‌آمیزی داشته باشیم و با آنها با مهربانی و تواضع رفتار كنیم.

رفتارهای ناراحت‌كننده
یك شركت معتبر تجاری به تازگی فهرستی از انواع رفتارهای‌ناراحت‌كننده و دربعضی موارد نفرت‌انگیز را تنظیم نموده است.
1- دیر حاضر شدن یا عدم حضور در جلسات اداری و نفرستادن پیغام عذرخواهی
2- قطع كردن صحبت دیگران
3- خراب كردن تجهیزات اداری
4- متوقف نكردن آسانسور هنگامیكه دیگران دارند برای سوار شدن به آن نزدیك می‌شوند.
5- عدم عذرخواهی هنگام شماره‌گیری اشتباه
6- سیگار كشیدن در مكان عمومی
7- فریاد كشیدن
8- پاسخ ندادن به دعوت‌ها
9- انجام ندادن كارهای كوچك و دوستانه‌ای برای دیگران


تعدادی دیگر از رفتارهای‌ناخوشایند را نیز می‌توان به این فهرست اضافه كرد:
ناسزاگویی، پرحرفی و پرخوری بی‌وقفه، پچ‌پچ كردن،‌ نژادپرست یا جنس‌پرست بودن، همیشه افسرده بودن، رئیس مآبانه رفتار كردن

فریبندگی
بسیاری از اشخاص دارای برخی خصوصیات ناخوشایند، شخصیت مجذوب‌كننده‌ای دارد. این اشخاص با برلب داشتن لبخندی زیبا همیشه از شما درخواست می‌كنند تا بعضی از كارهای آنها را انجام ده‍د.

یك همكار ایده‌آل
1) به احترام رفتار كردن
2) مودب بودن نسبت به تمامی مراجعه‌كندگان شركت
3) وقت‌شناس بودن
4) سلام و احوالپرسی در هنگام صبح
5) جنس‌پرست نبودن
6) با صراحت "نه" نگفتن! وقتی سرتان شلوغ است سعی كنید بجای در پرش گرفتن رفتاری تهاجمی علت را برایش توضیح بدهید.

آداب مربوط به گفتگوهای تلفنی
شیوه صحیح برقراری تماس تلفنی یكی از جنبه‌های مهم و آشكار كننده وجود یك ارتباط عمومی خوب هم برای شما و هم برای شركت یا سازمانی است كه برای آن كار می‌كنید.
1- همیشه یك قلم و كاغذ در كنار تلفن قرار بدهید.
2- هنگام جواب تلفن نام خود و قسمتی كه در آنجا كار می‌كنید را ذكر كنید.
3- با لحنی علاقمند به تلفن جواب بدهید.
4- گذاشتن پیغام بر روی دستگاه پیامگیر تلفن خود یك شیوه كاملا درست و حرفه‌ای است.
5- در هنگام گفتگوهای تلفنی چیزی نخورید و یا سیگار نكشید.
6- در یك زمان با دو نفر مكالمه تلفنی انجام دهید.
7- همیشه همینكه گوشی گوشی تلفن را برمی‌دارید جواب بدهید.
8- تلفن را بدون خدافظی قطع نكنید.
9- حرف‌های طرف مقابل را قطع نكنید.

فصل نهم: قدرت كلام


منشا بیشتر مشكلات ما در سخن گفتن به ناآگاهی ما نسب به ارزش‌ها و توانایی‌های خودمان باز می‌گردد. در چنین حالتی هنگامیكه مشغول صحبت هستیم صدای ضعیفی در آنسوی ذهن‌مان به ما می‌گوید كه حرف‌هایمان پوچ و بی‌ارزش است. شنوندگان خسته شده‌اند و همینكه این نجواها توجه‌تان را به خود جلب می‌كند،‌آثار فاجعه‌آمیز آن ظاهر می‌شود. در این موقعیت، یا ساكت می‌شویم و یآ اینكه با شتاب‌زدگی كلمات را پشت‌سر هم ردیف می‌كنیم.

نجواهای ذهنی
اگر تصمیم به گفتن چیزی دارید، هرچه كه می‌خواهد باشد،‌ باید با پیام مورد نظرتان ارتباطی كاملا واضح و ملموس برقرار كنید. در اینجا چند نكته سودمند برای ایجاد یك شیوه كلامی موثر مطرح می‌شود:


1) طرز قرارگیری بدن
اگر بدنتان وضعیتی خمیده یا در خود پیچیده داشته باشد قادر به استفاده از ظرفیت كامل شش‌هایتان نخواهید بود، بخاطر داشته باشید كه شش‌ها وسیله‌ای برای راندن هوا به سوی حنجره و مرتعش كردن تارهای صوتی و در نتیجه ایجاد صدا هستند. با استفاده از تمرین پركردن شش‌ها تا حداكثر ظرفیتشان می‌توانید عضلات قفسه سینه را تقویت كنید.


2) لحن و آهنگ صدا
صدایی كه یكنواخت و فاقد آهنگ باشد شنوندگان را خسته می‌كند و همچون مانعی بر سر راه برقراری یك ارتباط خوب و موثر قرار می‌گیرد. جمله‌ای را با چهار لحن زیر بیان كنید:
الف) با لحنی صادقانه ب) با لحنی شگفت‌زده ج) با لحنی تمسخرآمیز د) با لحنی خشمگین
این تمرین را مرتب تكرار كنید و خود را در حال ایفای حالت‌های احساسی فوق در آینه تماشا كنید. ببینید كه چگونه تظاهرات چهره‌ای‌تان در هر حالت تغییر می‌كند. تظاهرات چهره‌ای بر روی لحن و آهنگ صدا تاثیر می‌گذارند، به همین دلیل بهتر است همیشه در هنگام صحبت، در هنگام گفتگوی تلفنی لبخندی به چهره داشته باشید. خواندن نوشته‌ای با صدای بلند تمرین خوبی است كه با آن می‌توانید لحن و آهنگ صدایتان را بهتر كنید.


3) شمردگی
شمردگی كلام اهمیت زیادی دارد. ضبط‌صوت وسیله بسیار مفیدی برای‌ ارزیابی میزان شمردگی كلام شماست. حرف‌های خود را با آن ضبط نموده و دوباره صدایتان را پخش كنید. میزان شمردگی كلامتان را در حالتهای مختلف تغییر بدهید تا به حد مطلوب برسید.
همیشه به‌خاطر داشته باشید  كه آنچه می‌خواهید بگویید حرف مهمی است و ارزش شنیده شدن دارد و اگر ارزش شنیده شدن دارد پس باید به گونه‌ای صحبت كنید كه براحتی قابل شنیدن باشد.


4) مكث
مكث‌های بموقع تاثیر مثبتی در كلام فرد ایجاد می‌كند به این‌خاطر كه در واقع تاكید بیشتری بر گفتار شخص می‌بخشد. حرف‌های خود را با شمردگی بیان كنید، هرجندگاه در لحن، آهنگ و اوج صدایتان مختصری تغییر ایجاد نموده با برقراری بموقع ارتباط چشمی و بكارگیری صحیح كلام جسم، درستی حرف‌هایتان را تایید كنید. مطمئن باشید در چنین حالتی همكارانتان همگی سكوت می‌كنند و به حرف‌هایتان گوش می‌دهند.


5) من و من كردن
این وضعیت هنگامی رخ می‌دهد كه اعتقادی به گفته‌های خود نداریم، در هنگام صحبت سر خود را بالا بگیرید. اگر در هنگام صحبت نگاهتان به كف اطاق باشد تنها فرش‌های اطاق به حرف‌هایتان گوش خواهند داد.


6) بكار بردن اصطلاحات خاص یك صنف یا عبارت‌های دهان‌پر‌كن
حرف زدن با بكارگیری الفاظ غیرمصطلح دشمن برقراری ارتباط مثبت با دیگران است. بكار بردن عبارتهای پیچیده و طولانی به‌جای‌استفاده از شكل ساده و كوتاه كلمات كه سال‌ها به همین شكل مورد استفاده قرار می‌گرفته‌اند نشان‌دهنده نوعی خودنمایانه است.


7) پرحرفی
اگر دارید روی جنبه‌های گفتاری خود كار می‌كنید باید بطور همزمان از پرحرفی نیز خودداری كنید. هر چیزی گفتن بهتر از چیزی نگفتن نیست، و در اغلب موارد بهتر است سکوت  كنید و با هوشمندی به حرف‌های‌دیگران گوش بدهید و با حركت دادن سر آنها را تایید كنید. پرحرفی همچنین می‌تواند به‌عنوان یكی از نشانه‌های دروغگویی شما تعبیر گردد.


8) لهجه
شما هرگز نمی‌توانید كاملا شبیه یك شخص دیگر صحبت كنید. جون همه ما لهجه‌های متفاوتی داریم. اگر لهجه دارید فقط آنرا تعدیل كنید تا حدی كه كلامتان براحتی قابل درك باشد. اگر شنوندگان فكر می‌كنند كه روستایی یا كم‌سواد بنظر می‌آیید این مشكل خود آنها در عدم درك صحیح قابلیـت‌ها و توانایی‌های شماست.


9) واژه‌ها
سعی كنید همیشه از واژه‌ها و الگوهای كلامی مثبت استفاده كنید و از بكارگیری عبارت‌های مبهمی چون: فكر می‌كنم، احتمالا، شاید خودداری نمایید. اگر سخنی می‌گویید كه به آن اعتقاد دارید، به تعدیل كردن آن یا عقب‌نشینی از موضع خود نیازی ندارید، مگر اینكه احساس كنید با صراحت خود مخاطبتان را خواهید رنجاند. واژه‌های دیگری كه بهتر است از كاربرد آنها اجتناب كنید، واژه‌ها و عبارت‌های كوچك و رایج و در عین حال دهان‌پركنی هستند كه از آنها برای جبران كاستی‌های گفتاری خود استفاده می‌كنیم. واژه‌هایی چون: اساسا، عمیقا، در صورت تمایل، مستحضر هستید، شدیدا، عملا، به قول معروف و ...


10) به سخن خود پایان دادن
در هنگام نوشتن، برای پایان دادن به جمله‌هایتان از علامت مكث و نقطه استفاده می‌كنیم. در هنگام صحبت باید بطور كلامی از آنها استفاده كنیم. با تایید كردن تمامی جمله‌هایمان آنها را تبدیل به جمله‌هایی كم‌ارزش و غیرمفید خواهد نمود، و صحبت بدون مكث نیز از جمله‌هایمان عبارت‌هایی یكنواخت و كسل‌كننده خواهد ساخت.


فصل دهم: موقعیت‌های خاص


همیشه در زندگی موقعیت‌های خاصی مانند ظاهر شدن در برابر جمع، سخنرانی‌های بعد از شام، مصاحبه‌های شغلی، گردهمایی‌های بزرگ و مصاحبه‌های رو در رو وجود خواهند داشت كه شما را وادار خواهند ساخت تا تصمیم بگیرید دوباره و به آهستگی بداخل آن لایه كوچك و گرم  گذشته خود باز گردید. هر كس می‌تواند یاد بگیرد كه چگونه شیوه برخورد خود در چنین موقعیت‌هایی را بهتر كند.


ظاهر شدن در برابر جمع
سخنرانی در برابر جمع در جدول معیار استرس ریشتر در مرتبه بالایی قرار دارد. حرف زدن در برابر جمع یك مهارت است و مانند هر مهارت دیگری قابل آموختن. برای آموختن آن توجه به چهار اصل زیر ضروری است:


1) آماده ساختن خود 2) تمرین 3) شخصیت 4) اجرای درست


آماده ساختن خود
آماده سازی خود برای ظاهر شدن در برابر جمع بسیار ساده است. اگر زحمت آماده‌ سازی را به خود ندهیم به احتمال زیاد در هنگام سخنرانی دچار ترس خواهیم شد. خود را كاملا آماده كنید و هیچ‌چیز را از قلم نیندازید. نخستین نكته‌ای كه رعایت آن برایتان ضروری است شاید بسیار واضح و آشكار به نظرتان بیاید، اما آن نكته همان چیزی است كه بیشتر سخنرانان آنرا نادیده می‌گیرند: جان كلام یا همان اصل‌مطلب.


- اصل مطلب
هنگامی كه مشغول طرح موضوع سخنرانی خود هستید باید قبل از هر چیز به فوریت اصل‌مطلب یا جان كلام را در‌یابید، پیش از آنكه مطالب مورد بحث را یادداشت كنید نكته اصلی را در بالای صفحه بنویسید.


- ایجاد اشتیاق
برای ارائه یك سخنرانی خوب باید نسبت به سه عامل اشتیاق و علاقه داشته باشید:
الف) شنوندگانتن ب) موضوع سخنرانی ج) ظاهر شدن در بربر جمع


سخنرانی خود را در جهت مشخصی قرار بدهید. هدف‌های خود را مشخص كنید. مردم دوست دارند كه به آنها گفته شود واقعا برای چه دارند به یك سخرانی گوش می‌دهند. اگر ندانیم كه برای چه باید به مطلبی گوش فرا بدهیم، تنها مطالب را می‌شنویم و فراموش می‌كنیم.


- استخوان ماهی
سخنرانی خود را همانند استخوانبندی یك ماهی در نظر بگیرید. نكته اصلی سخنرانی را می‌توان به بزرگترین قطعه استخوانی آن تشبیه كرد و استخوان‌های كوچك به منزله نكاتی هستند كه به هدف اصلی سخنرانی‌تان متصل می‌شوند و آنرا كامل می‌كنند. اگر بیان نكته‌ای به هدف اصلی سخنرانی‌تان كمكی‌ نمی‌كند آنرا حذف كنید. از این نكته اطمینان حاصل كنید كه درباره موضوع سخنرانی اطلاعات كافی دارید. برای ده دقیقه حرف زدن حداقل به دو ساعت معلومات و آگاهی و مطالعه نیاز داریم.


- ساختار
برای‌ارائه یك سخنرانی موفقیت‌آمیز چه رسمی و چه غیر رسمی دستور ساده‌ای وجود دارد: تنظیم متن سخنرانی بر اساس ساختار سه‌گانه مقدمه، بخش میانی و بخش پایانی.


- آشفتگی‌های ذهنی
برای اینكه در هنگام سخنرانی دچار آشفتگی نشوید می‌توانید از یك صفحه یادداشت برای یادآوری رئوس مطالب استفاده نمایید. یك صفحه كاغذ را به شش ستون تقسیم كنید و در هر ستون عنوان و نكات كلیدی بحث را بصورت فهرست‌وار یادداشت كنید و هرگاه دچار این حالت آشفتگی شدید با نگاه كوتاهی به یادداشت‌ةا مطالب را به خاطر بیاورید.


- بخش آغازین
قبل از شروع سخنرانی كمی مكث كنید و بی‌ریا و صادقانه لبخند بزنید مقدمه سخنرانی را به شیوه‌ای كه نشان‌دهنده اعتمادبه‌نفس شماست شروع كنید


- آماده سازی در محل سخنرانی
قبل از آغاز سخنرانی، از آماده بودن محل سخنرانی اطمینان حاصل كنید.
1) مطمئن بشوید كه فضایی برای حركت دارید.
2) وسایل سمعی و بصری محل سخنرانی را یكبار كنترل نمایید.
3) سعی كنید سد و مانعی میان شما و شنوندگان وجود نداشته باشد.
4) هیچوقت در حالت نشسته سخنرانی نكنید.
5) اگر باید از میكروفون استفاده كنید امتحان كردن آن پیش از آغاز سخنرانی ضروری است.


- تسلط بر جمع

هرچه گفته‌هایتان بیشتر با نیازها و اطلاعات شنوندگان در ارتباط باشد سخنرانی‌تان موفقیت‌آمیزتر خواهید بود سعی كنید بیشتر به نكاتی بپردازید كه آنها انتظارش را خواهند داشت.


شخصیت
اگر ما شخص بازگو كننده پیام را دوست نداشته باشیم، پیام او را نیز دوست نخواهیم داشت. به همین سادگی! با ظاهر خوشایندی در برابر جمع ظاهر شوید. كلام جسمتان را به‌خاطر داشته باشید و در صورت تمایل حركت كنید، اما سعی كنید حركتتان با كلامتان هماهنگ باشد. در وضعیتی صاف بایستید و از هر نوع ژست تدافعی خودداری كنید. نكته مهمی‌كه باید به ‌خاطر داشته باشید این است كه یك سخنران خوب همیشه می‌داند كه شنوندگانش به شنیدن چه چیزهایی نیاز دارند. هرگز سعی نكنید در زمان صرف غذا یا نوشیدنی سخنرانی خود را بیش از حد به درازا بكشانید.


- نقش‌آفرینی
همینكه از جای خود بلند می‌شوید تا در برابر عده‌ای صحبت كنید كه برای شنیدن حرف‌هایتان سراپاگوش نشسته‌اید خواه ناخواه مجبورید تا به حرفه‌ای ترین  شكل ممكن نقش خود را ایفا كنید. حرفه‌ای بودن به معنای زرنگ و چالاك بودن نیست، بلكه مفهوم آن اینست كه بدون حواس‌پرتی‌های حاصل از اضطراب، براحتی از عهده سخنرانی خود بربیایید.


- وسایل نمایش تصویر
وسایل نمایش تصویر بسته به اینكه چگونه از آنها استفاده كنید می‌تواند هم كمك كننده و هم دست و پاگیر باشد. همیشه پیش از اینكه به فكر استفاده از این وسایل بیفتد قصد و هدف خود را از بكارگیری آنها مشخص نمایید. به‌خاطر داشته باشید كه نباید از آنها به‌عنوان یك عامل كمك كننده اصلی استفاده نمایید.

- طرز لباس پوشیدن

لباس‌هایی بپوشید كه در آن‌ها احساس راحتی می‌كنید، لباس‌هایی كه از ظرافت طبع و زیركی شما حكایت كند.


راه و رسم مصاحبه
حضور در یک مصاحبه شغلی بیشتر شبیه عرضه نمودن یك محصول تجاری است، با این تفاوت كه آنچه را می‌خواهید مطرح كنید خودتان هستید. هرگز بدون آمادگی كامل در جلسه مصاحبه حاضر نشوید.
همیشه بجای سیخ نشستن روی لبه صندلی به پشتی آن تكیه بدهید. در منزل و در جلوی آرنه طرز نشستن صحیح را تمرین كنید. پشتتان را صاف نگه دارید، در هنگام صحبت سرتان را بطور عادی بالا بگیرید.
همیشه كیفتان را پایین و كنار صندلی روی كف اتاق قرار دهید.

 

فصل یازدهم: احساس اطمینان‌خاطر در برخوردهای روزمره

هر كسی به شیوه مخصوص خودش با ما رفتار می‌كند، اما این ما هستیم كه تصمیم می‌گیریم چگونه نسبت به آن رفتارها واكنش نشان بدهیم. عواملی‌چون بیماری، خستگی، عصبی و افسرگی بر واكنش‌های ما تاثیر می‌گذارند.


جنگیدن یا گریختن
بچه‌ها نسبت به مشكلات به دو طریق واكنش نشان می‌دهند. یا اینكه سرجایشان می‌ایستند و برای خواسته خود مبارزه می‌كنند و یا اینكه گریه كنان پا به فرار می‌گذارند. همینكه بزرگتر می‌شویم و هوش و مهارت‌های ادراكی‌مان افزایش پیدا می‌كند. راه سومی نیز در پیش رویمان قرار خواهد گرفت: برخورد منطقی و توام با اعتمادبه‌نفس با موقعیت‌ها. این شیوه در اغلب موارد موثرترین راه برای روبرو شدن با پیشامدهاست.


ترس
بعضی وقتها صراحت و اطمینان‌خاطر بیش از اندازه می‌تواند موجب بروز احساس ترس در فرد گردد و این احساس تا اندازه‌ای یك احساس طبیعی است. اگر با صراحت به دیگران بگوییم كه درباره آنها چه فكر می‌كنیم از واكنش آنها خواهیم ترسید. آنچه كه همیشه باید به‌خاطر داشته باشیم این است كه از صراحت خود به جا و به گونه‌ای استفاده كنیم كه طرف مقابل‌مان احساس مورد توهین و تحقیر واقع شدن نكند. همیشه نسبت به خواسته‌های طرف مقابل خود درك درستی پیدا كنید و با به گونه‌ای رفتار كنید كه دوست دارید با خودتان نیز همان‌گونه رفتار كنند.


وقتی كسی از شما درخواستی‌ می‌كند واكنش‌ها سه دسته‌اند:
1- برخورد انفعالی 2- برخورد تهاجمی 3- برخورد صریح و منطقی


علائم رفتارهای انفعالی
- پرحرفی كردن
- گریه كردن
- بیش از اندازه معذرت‌خواهی كردن
- همیشه لبخند بی‌مورد بر لب داشتن
- برقرار نكردن ارتباط چشمی و ...
علائم رفتارهای تهاجمی
- فریاد كشیدن
- اخم كردن
- تكان دادن مشت‌ها
- خیره نگاه كردن
- دیگران را در حضور جمع تحقیر كردن


علائم رفتارهای منطقی همراه با اعتماد‌به‌نفس
- داشتن ژست‌های مثبت و راحت و در عین حال صاف نگه‌داشتن قامت خود
- به شیوه‌ای رسا و شمرده صحبت می‌كنند
- توانایی‌و قابلیت تصمیم‌گیری
- همیشه به احساسات سایر اشخاص توجه می‌كنند و به نقطه نظرات آنها گوش می‌دهند.
- آنچه كه فكر می‌كنند یا می‌خواهند به دیگران می‌گویند، اما فقط در زمان مناسب


اهمیت كلام جسم در تایید گفتار
رفتارهای صریح و حاكی از اطمینان‌خاطر چنانچه با كلام جسم مناسبی همراه نباشد بی‌اثر خواهد بود.
می‌توانید در هنگام برخورد با موقعیت‌ها از كلمات صریح و منطقی استفاده كنید اما اگر در همان حال طرف مقابل،‌ كلام جسم انفعالی و لحن ضعیف و نالان شما را ببیند و بشنود نسبت به موقعیت خود اطمینان كامل دارید، با استفاده از نشانه‌های حاكی از اعتمادبه‌نفس مانند ایستادن یا نشستن در وضعیتی صاف، ژست‌های مثبت و برقراری ارتباط چشمی پیام خود را تقویت كنید.
آنچه كه فكر می‌كنید را با صدایی رسا و شمرده و لحن و آهنگی كه اهمیت پیامتان را تاكید می‌كند بیان نمایید. در لحظه آخر هنگامیكه منتظر واكنش طرف مقابل هستید وضعیت قرارگیری بدنتان را به شیوه صحیح حفظ كنید و به اینسو و آنسو نگاه نكنید.


نتیجه‌گیری

خواندن یك كتاب به تنهایی‌ تغییر چندانی در وجه تصویری شما ایجاد نخواهد كرد. برخلاف فیلم‌های سینمایی در انتهای كتاب كلمه "پایان" ظاهر نمی‌شود و به‌جای آن می‌توانید كلمه "آغاز" را در خاطرتان مجسم كنید. این لحظه، لحظه شروع شكل‌گیری تصویر جدیدی است كه در حال تلاش برای ساختن آن هستید و از ا‍نجا به بعد، دیگر همه چیز به خودتان بستگی دارد.

اكنون آغاز یك تحول بزرگ در زندگی‌تان است
 
****

منبع :  كتاب  " كلام جسم" - نویسنده: جودی جیمز -مترجم: دكتر آرین ابوك-ناشر: نسل نواندیش

آداب استفاده از تلفن همراه در زندگي اجتماعي

 آداب استفاده از تلفن همراه در زندگي اجتماعي


گوناگون- آداب استفاده از تلفن همراه تابع برخي آداب عمومي زندگي اجتماعي است که در طول زمان به منظور آرامش ديگران و عدم مزاحمت در جوامع شکل گرفته‌اند و امروزه اگرچه بسياري از افراد از تلفن همراه استفاده مي‌کنند، اما بعضي‌ها از آداب اين وسيله الکترونيکي آگاهي ندارند.
همان‌طور که افراد و خانواده‌ها از ايجاد صداي بلند در محيطِ يک آپارتمان پرهيز مي‌کنند و استدلال آن‌ها عدم ايجاد مزاحمت براي ديگران است، فعال کردن صداي تلفن همراه و گفتگو با صداي بلند در حضور ديگران نيز نوعي مزاحمت تلقي مي‌‌شود. بارها پيش آمده که افراد از عدمِ رعايت برخي اصول اوليه از سوي استفاده‌کنندگان تلفن همراه آزرده و يا حتي عصباني شده‌اند، اما خود نيز در مواقع ديگر همان کار را تکرار کرده‌اند. علاوه بر صداهاي ناخوشايند برخي تلفن‌هاي همراه، استفاده از آن‌ها در هنگام گفتگو با ديگران در خيابان، رستوران يا مهماني مزاحمت مضاعف ايجاد مي‌کند. حواس‌پرتي ناشي از استفاده از آن بخصوص به هنگام رانندگي نيز آنچنان مسئله مهمي شده که در بسيارب از شهرهاي بزرگ دنيا ممنوع شده است. در صورتي‌که بخواهيم استفاده از اين وسيله را در جامعه به صورت يک رفتار مودبانه درآوريم و فرهنگ درست استفاده از تلفن همراه را رايج کنيم، آداب استفاده از آن بايد در برخي اصول خلاصه شود:
- در مکان‌هاي همگاني محدود، از تلفن همراه استفاده نکنيد: مکان‌هايي مانند رستوران، دستشويي‌هاي عمومي، اتاق انتظار پزشکان يا ساير مراکز درماني، راهروهاي ادارات يا مدارس، اتوبوس‌ها يا قطار، مترو يا هر مکان ديگري که امکان مکالمه خصوصي وجود ندارد، مکان مناسبي براي استفاده از تلفن همراه نيست. براي تمرين آداب درست استفاده از تلفن همراه، زنگ آن‌ را به حالت سکوت يا صرفا ارتعاشي قرار دهيد و پيغام‌گير آن را روشن کنيد. اگر تلفن مهمي داريد به مکاني باز برويد يا محل خلوتي پيدا کنيد تا مکالمه خود را انجام دهيد. اگر نتوانستيد مکان خلوتي پيدا کنيد و تلفن کردن هم ضروري بود، صداي خود را خيلي پايين بياوريد و مکالمه را کوتاه کنيد و به طرف صحبت خود بگوييد که نمي‌توانيد در آن زمان خاص با او به‌راحتي حرف بزنيد.
- چراغ‌ها که خاموش مي‌شود، تلفن‌هاي همراه هم بايد قطع شود:تلفن همراه بايد در سالن‌هاي تئاتر، سينما، کنسرتو يا هر مکان عمومي اين‌چنيني بايد خاموش باشد. در چنين شرايطي صداي تلفن همراه و گفتگوي عادي افراد ايجاد مزاحمت زيادي مي‌کند. مردم پول مي‌دهند تا از يک فيلم يا نمايش استفاده کنند؛ عادلانه نيست که آن‌ها را از حق‌شان محروم کنيم.
- با صداي آرام حرف بزنيد: تلفن‌هاي همراه ميکروفون‌هاي حساسي دارند که حتي صداهاي ضعيف را نيز منتقل مي‌کند، پس فرياد زدن يا با صداي بلند حرف‌زدن، اصلا ضرورتي ندارد. وقتي افراد ديگر دوروبر شما هستند، براي ملاحظه ديگران صداي‌تان را پايين بياوريد، هيجان را در صدايتان کم کنيد و گفت‌وگو را خصوصي نگه ‌داريد. بحث‌کردن و استفاده از عبارات رکيک و ناخوشايند در تلفن همراه و در مجامع عمومي، از جمله آداب استفاده درست از اين وسيله نيست.
- حداقل 3 متر از ديگران فاصله بگيريد: سعي کنيد به هنگام گفتگو از طريق تلفن همراه فاصله‌تان از نزديک‌ترين فرد به شما حداقل 3 متر باشد. حتي اگر صداي شما آرام باشد، در صورت نزديکي به ديگران، آن‌ها به نوعي مجبور مي‌شوند که به مکالمه شما توجه کنند.
- مدت زمان مکالمه در مجامع عمومي را کوتاه کنيد: مکالمه خود با ديگران را که در مجامع عمومي انجام مي‌شود، کوتاه کنيد و وقتي در خلوت قرار گرفتيد، به طرف مقابل زنگ بزنيد و آزادانه صحبت کنيد.
- احترام به ديگران با بکار نگرفتن تلفن همراه: صحبت با تلفن همراه در قرار ملاقات با ديگران يا مهماني، از ادب به‌دور است. ضمنا قطع گفت‌ و گو با کسي و تلفن زدن به ديگري يا جواب تلفن دادن در هنگام مکالمه با ديگران نيز بي‌ملاحظه‌گي است و بسياري آن را بي‌احترامي تلقي مي‌کنند.
- هنگام رانندگي از تلفن همراه استفاده نکنيد: انجام دو يا چند کار بصورت همزمان گاهي نه تنها درست و به‌جا نيست، بلکه خطرناک نيز هست. شواهد بسياري وجود دارد که نشان مي‌دهد خطر تصادفات رانندگي به هنگام استفاده از تلفن همراه بيشتر است. بيشتر مکالماتي که قرار است با تلفن انجام شود، مي‌تواند هنگام رسيدن به مقصد صورت گيرد. درصورت دريافت پيامي که ناراحت‌کننده يا پريشان‌زاست ماشين را کنار بکشيد و پس از پايان مکالمه به راه‌تان ادامه دهيد.
-از تلفن همراه در مکان‌هاي ساکت استفاده نکنيد: تلفن همراه خود را پيش از مصاحبه شغلي، تحصيلي، شرکت در کلاس يا امتحان خاموش کنيد. همچنين آن را در مراسم عزاداري، عروسي يا هر مراسمي که فضاي آرامي مي‌طلبد، مانند کتابخانه، موزه، مسجد يا هر مکان عبادي ديگر نيز خاموش کنيد.

منبع :

روزنامه ابتکار

آداب استفاده از تلفن همراه

آداب استفاده از تلفن همراه


1- در حـين رانندگي ابـتـدا در مـحـل مـناسبي پارك نموده سپـس از تـلفن همراه خود استفاده كنيد. چنانچه قادر به چـنـيـن كـاري نمي بـــاشيد، حداقل از هندز فري استفاده نماييد.

2- يك آهنـگ ملايـم و غـيـر آزار دهنده براي زنگ تلفن خود انتخاب كنيد. بلندي زنگ تلفن را نيز در سطح پايين تنظيم كنيد.
 

3- هميشه تلفن همراه خود را در اماكن عمومي نظير كتابخانه، كليسا، مساجد، محل كار، بيمارستان، جلسات، رستوران، كافي شاپ، ميهماني ها، داخل آسانسور، تاكسي، وسايل نقليه عمومي، كلاس درس و موزه ها خاموش كنيد و يا حداقل آنها را بروي منشي تلفني و يا حالت ويبره (سيستم لرزاننده) قرار دهيد.

4- با صداي آهسته و لحن آرام با تلفن همراه صحبت كنيد. گوشي ها به گونه اي طراحي گرديده اند كه صداي ضعيف نيز از طريق آنها قابل انتقال ميباشد. برخي مكالمات خاص كه لحن تند، خشن و احساسي را طلب ميكنند را به زمان مناسب تري موكول كنيد. از پشت تلفن همراه با همسر خود مشاجره نكنيد، كسي را توبيخ و يا سرزنش نكنيد و يا با رييس خود بگو مگو نكنيد.

5- تا حد ممكن از جلب توجه هنگام صحبت كردن با تلفن همراه خودداري كنيد. تلفن همراه صرفا به منظور ارتباط موثرتر ساخته شده است.

6- هر فردي داراي يك حريم و يا فضاي شخصي است كه وي را احاطه كرده. اين فضا احساس امنيت و آرامش را براي فرد فراهم مي آورد، به ويژه در مكانهاي شلوغ و پر ازدحام. كاربر هوشمند تلفن همراه به حريم شخصي افراد احترام گذاشته و هنگام مكالمه با تلفن همراه حداقل 6-3 متر از نزديك ترين فرد فاصله ميگيرد. و چنانچه اين فضا در اختيار نباشد منتظر مي ماند تا اطرافش خلوت گردد.

7- اتاق هاي شلوغ، داخل صف ها و راهروهاي باريك مكانهاي مناسبي براي مكالمه با تلفن همراه نمي باشند.

8- برخي اوقات محتواي مكالمه بايستي محرمانه، خصوصي و پوشيده باقي بمانند، بنابراين در مكانهاي عمومي از عنوان كردن برخي مسايل خاص، مشاجرات و اطلاعات شخصي خودداري كنيد.

9- شماره تلفن همراه خود را صرفا در اختيار افراد آشنا و قابل اعتماد قرار دهيد. شماره تلفن ديگران را نيز تنها با كسب اجازه در اختيار فرد ديگري قرار دهيد.

10- هرگز تلفن همراه شخص ديگري را پاسخ نگوييد. همچنين هيچگاه پيام كوتاه دريافتي تلفن همراه شخص ديگري را پاسخ نداده و يا آن را نخوانيد. تلفن همراه يك وسيله كاملا شخصي است.

11- هرگزعكس فردي را بدون كسب اجازه از وي نگيريد و در گوشي تلفن همراه ذخيره نكنيد.

12- تلفن همراه را در دست خود نگه نداريد. چنانچه از تلفن همراه استفاده نمي كنيد آن را درون جيب و يا كيف خود قرار داده و در معرض ديد ديگران قرار ندهيد. خطر سرقت تلفن همراه همواره در كمين شماست.

13- چنانچه دراماكن عمومي و يا حين گفتگوهاي دو نفره ناچار به پاسخگويي به تلفن همراه ميباشيد، قبل و پس از انجام مكالمه از طرف مقابل خود عذرخواهي كنيد.

14- چنانچه سر و وصداي محيط پيرامون شما زياد است، عوض فرياد كشيدن، به يك مكان ساكت و خلوت تر برويد. همچنين چنانچه اشكال از برقراي ارتباط است باز فرياد كشيدن و با صداي بلند صحبت كردن مشكلي را حل نمي كيند (و تنها باعث آزار اطرافيان و سلب آسايش ديگران ميشود).بنابراين آهسته صحبت كنيد.

15- با نزاكت باشيد و پيامهاي كوتاه (sms) دريافتي را تاييد كنيد. يك "بله" و يا "ok" كفايت ميكند.

16- از مختصر نويسي بيش از حد هنگام ارسال پيام كوتاه خودداري كنيد. با اينكه مخفف ها و حروف اختصاري براي بسياري روشن و قابل پذيرش ميباشند، اما در نهايت براي آناني كه با آنها آشنايي كافي ندارند، باعث سر در گمي و سوء ارتباط ميگردند. بنابراين پيام ها را با املاء و فواصل صحيح ارسال كنيد.

17- از ارسال پيام هاي كوتاه ديگران براي ديگر افراد خودداري ورزيد. اين عمل تنها اتلاف وقت، هزينه بر و به دور از نزاكت ميباشد.

18- به پيام هاي كوتاه خود جنبه شخصي بدهيد. از ارسال پيام هاي غيرشخصي به گروهي از افراد خودداري ورزيد. تلفن همراه براي استفاده شخصي است و نه براي ارسال پيام هرز به دوستان.

19- پيام هاي ارسالي و يا دريافتي را بطورروزانه پاك كنيد. بسياري ازروابط به علت سوء تعبير و سوء برداشت پيام هاي كوتاه از هم پاشيده شده اند.

20- تلفن همراه يك ابزار ارتباطي در مواقع اضطراري و فوريتي است و نه يك وسيله تفريح و يا گفتگوهاي دوستانه و طولاني مدت.

21- زمان مكالمه با تلفن همراه بايستي كوتاه و مختصر باشد.

22- هنگام صحبت با تلفن همراه همزمان با اطرافيان خود صحبت نكنيد. چراكه موجب آزار و سردرگمي آنان ميگردد.

23- هيچگاه از تلفن همراه خود براي فخر فروشي و تحت تاثير قرار دادن ديگران استفاده نكنيد.

24- در برخي اماكن همچون بيمارستانها و داخل هواپيما كه امكان تداخل امواج تلفن همراه وجود دارد، از روشن كردن تلفن همراه خود خودداري كنيد.

25- در برخي از اماكن دولتي، موزه ها، سينما ها، تاتر و يا نمايشگاه ها كه عكس برداري و فيلم برداري ممنوع ميباشد، با تلفن همراه خود عكس و يا فيلم نگيريد.

26- در اماكن پر ازدحام از گرفتن عكس با گوشي تلفن همراه خود خودداري كنيد. چراكه ممكن است ديگران به اشتباه تصور كنند كه شما در حال گرفتن عكس آنها ميباشيد.

27- به خاطر داشته باشيد هر قدرشما خود را بيشتردر دسترس قراردهيد (به تمام پيام هاي كوتاه و يا تماسها فورا پاسخ گوييد) ديگران نيزبيشترازشما توقع خواهند داشت تا "در تمام اوقات" در دسترس باشيد. و چنانچه بطور مستمر و فوري به تماس و يا پيام كوتاه آنان پاسخ ندهيد، ممكن است از دست شما عصباني گردند.

آداب مربوط به گفتگوهای تلفنی

شیوه صحیح برقراری تماس تلفنی یكی از جنبه‌های مهم و آشكار كننده وجود یك ارتباط عمومی خوب هم برای شما و هم برای شركت یا سازمانی است كه برای آن كار می‌كنید.
1- همیشه یك قلم و كاغذ در كنار تلفن قرار بدهید.
2- هنگام جواب تلفن نام خود و قسمتی كه در آنجا كار می‌كنید را ذكر كنید.
3- با لحنی علاقمند به تلفن جواب بدهید.
4- گذاشتن پیغام بر روی دستگاه پیامگیر تلفن خود یك شیوه كاملا درست و حرفه‌ای است.
5- در هنگام گفتگوهای تلفنی چیزی نخورید و یا سیگار نكشید.
6- در یك زمان با دو نفر مكالمه تلفنی انجام دهید.
7- همیشه همینكه گوشی گوشی تلفن را برمی‌دارید جواب بدهید.
8- تلفن را بدون خدافظی قطع نكنید.
9- حرف‌های طرف مقابل را قطع نكنید.

فنون مصاحبه راديويي‌

فنون مصاحبه راديويي‌

دفتر پژوهش‌هاي راديو يك كتاب ديگر هم به بازار كتابهاي تخصصي ارائه داده است.كتاب فنون مصاحبه راديويي را حميدرضا نجفي ترجمه كرده است. نجفي مباحث اين كتاب را از منابع اينترنتي جمع‌آوري و ترجمه كرده است.
در معرفي اين كتاب آمده است در دنياي پيچيده ارتباطات هر روز شاهد ظهور پديده‌اي جديد و ارتقاي روزافزون ارتباطات در ميان مردم هستيم.آنچه برايمان از اهميت ويژه‌اي برخوردار است، نقش و جايگاه رسانه‌اي فراگير به نام راديو است، رسانه‌اي كه به جهت پاره‌اي ويژگي‌ها توانسته گوي سبقت را از رقبا بربايد و مخاطبان بسياري را جذب كند و شناخت عوامل و عناصر تشكيل‌دهنده يك برنامه راديويي مي‌تواند به افزايش جذابيت راديو كمك كند.

يكي از اين عناصر مصاحبه راديويي است كه در جهت‌دادن به ديدگاه مخاطب نسبت به موضوع مطرح در برنامه كمك شايان‌توجهي مي‌كند و او را ياري مي‌دهد تا تصوير بهتري از موضوع براي خودش خلق كند.

پانزده پرسش متداول در مصاحبه هاي استخدامي

پانزده پرسش متداول در مصاحبه هاي استخدامي 

نوشتن يك رزومه خوب و موثر، منجر به دعوت براي انجام مصاحبه استخدامي مي شود. استخدام شدن هم معمولا نتيجه يك مصاحبه موفقيت آميز است. براد فردريك از اعضاي سايت Resome Doctor.com ، در اين باره چنين مي گويد: " بسياري از جويندگان كار، زماني كه بايد به پرسش هاي مصاحبه، پاسخهاي كامل و پرمعنا بدهند، اين كار را نمي كنند. بايد توجه داشته باشيد كه به پرسش هاي آزاد، جواب مناسب و به جا بدهيد.
نوشتن يك رزومه خوب و موثر، منجر به دعوت براي انجام مصاحبه استخدامي مي شود. استخدام شدن هم معمولا نتيجه يك مصاحبه موفقيت آميز است. براد فردريك از اعضاي سايت Resome Doctor.com ، در اين باره چنين مي گويد: " بسياري از جويندگان كار، زماني كه بايد به پرسش هاي مصاحبه، پاسخهاي كامل و پرمعنا بدهند، اين كار را نمي كنند. بايد توجه داشته باشيد كه به پرسش هاي آزاد، جواب مناسب و به جا بدهيد.
" درباره خودتان صحبت كنيد." ، بدين معني نيست كه همه سرگذشت زندگي خود را تعريف نماييد.
اخيرا سايت Resome Doctor.com، به منظور دستيابي به پرسش هاي متداولي كه معمولا در مصاحبه ها، از آنها استفاده مي شود، بر روي بيش از 2000 نفر از مديران و كارگزينان سراسر جهان، تحقيقاتي انجام داده است. شركت كنندگان در اين تحقيق از صنايع مختلفي برگزيده شده بودند، از جمله: فناوري اطلاعات، بازاريابي و فروش، امور مالي و بهداشت.
پانزده پرسش اصلي و متداولي كه در مصاحبه ها مطرح مي شوند، به ترتيب اهميت عبارتند از:
1- درباره شغل و يا رييس مطلوب خود، توضيح دهيد.
2- چرا به دنبال كار هستيد؟ چرا قصد داريد شغل فعلي خود را ترك كنيد؟
3- چه تجارب يا ويژگي هاي خاصي داريد كه شما را از داوطلبان ديگر، متمايز مي سازد؟
4- درباره خودتان صحبت كنيد.
5- نقاط ضعف و قوت شما چيست؟
6- درباره مهم ترين دستاوردهاي شغلي كه تاكنون داشته ايد، توضيح دهيد.
7- اهداف بلند مدت و كوتاه مدت شما كدامند؟
8- درباره زماني كه با يك موقعيت چالشي موجه مي شويد و اينكه چگونه با آن برخورد مي كنيد، توضيح دهيد.
9- چه ميزان حقوق درخواستي، در نظر داريد؟
10- چرا به اين شغل يا به شركت ما علاقمنديد؟
11- نظر رييس/ همكاران سابق شما، درباره شما چيست؟
12- بهترين و بدترين وجوه شغل پيشين شما چه بود؟
13- درباره شركت ما، چه مي دانيد؟
14- چه چيزي باعث ترغيب شما مي شود؟ شما چگونه ديگران را ترغيب مي كنيد؟
15- آيا قصد تغيير شغل داريد؟
اكثر مديران و كارگزينان اظهار مي دارند كه اين پرسش ها، اغلب به منظور شناخت خصوصيات فردي جويندگان كار، از اخلاق كاري گرفته تا شيوه هاي مديريتي آنها، مطرح مي شوند تا موضوعاتي همچون شناخت سابقه كاري.
تيفاني كلچلين، مدير امور مالي شركت نرم افزاري Blue Dolphine (دلفين آبي) در فلوريدا، اين چنين مي گويد:
« شناخت ويژگيها و خصوصيات فردي داوطلبان، كار بسيار دشواري است، اما اين ويژگي ها، در بسياري از موقعيت هاي شغلي، بسيار حائز اهميت هستند. اين نوع پرسش ها باعث مي شود كه داوطلب كمي بيشتر درباره خودش و ويژگيهايي به جز ويژگيهاي مربوط به سوابق كاري خود، صحبت كند.» وي در ادامه مي افزايد: « روند مصاحبه ممكن است به كمي احتياط نياز داشته باشد. در پرسش هاي مربوط به خصوصيات فردي و اخلاقي داوطلب جانب احتياط را رعايت كنيد. پرسش هاي آزاد و فرضي، پرسش هاي بسيار مناسبي براي آشكار ساختن خصوصيات فردي داوطلب هستند."
تيم ميلر، كارشناس ارشد استخدامي گسترش HR در هند، پرسش هاي مبهمي همچون " چه چيزي با توجه به شغل/ موقعيت شما، باعث ترغيب شما مي شود؟" ، را براي آشكار شدن ويژگيهاي واقعي يك داوطلب، مناسب مي داند. برخي از داوطلبان پاسخ مي دهند پول و يا پاسخهاي ديگري كه نشان دهنده اين است كه او به خود شغل علاقه اي ندارد.
_________________________________________
اختصاصي - سرويس ترجمه بازاركار

ده كليد براي رمزگشايي نتيجه مصاحبه

ده كليد براي رمزگشايي نتيجه مصاحبه 

آيا نگران مصاحبه استخدامي خود هستيد ؟ تا وقتي به شما تلفن بزنند، شما نتيجه را نخواهيد فهميد. اما علائم زيادي در طي مراحل مصاحبه وجود دارد كه مي‌تواند به شما كمك كند و تعيين كند كه آيا اولين گام‌ها را با موفقيت برداشته‌ايد يا نه.
سوالها و كليدهايي است كه به شما براي رمزگشايي مصاحبه كمك مي‌كند
آيا نگران مصاحبه استخدامي خود هستيد ؟ تا وقتي به شما تلفن بزنند، شما نتيجه را نخواهيد فهميد. اما علائم زيادي در طي مراحل مصاحبه وجود دارد كه مي‌تواند به شما كمك كند و تعيين كند كه آيا اولين گام‌ها را با موفقيت برداشته‌ايد يا نه.
در زير سوالها و كليدهايي است كه به شما براي رمزگشايي مصاحبه كمك مي‌كند:

1- مصاحبه‌گر چه مي‌كند؟
مدير فروش داخلي كارن نيس مي‌گويد:"اگر من علاقه‌مند باشم به آنچه كه داوطلب استخدام مي‌گويد سرم را تكان مي‌دهم، لبخند مي‌زنم و احتمالاً نكاتي را يادداشت مي كنم." "من ممكن است همچنين سوالهاي اضافه در مورد آنچه كه متقاضي در موردش صحبت كرده بپرسم يا ذهنيت‌هايي از اينكه چطور اين عناوين با پست خالي موجود مرتبط است به او بدهم".
نانسي كيم فيليپس، صاحب دفتر مشاوره در شيكاگو مي‌گويد:" داوطلبين بايد به زبان بدن مصاحبه‌گر براي دريافت نشانه‌هاي مثبت توجه كنند. من به چيزهايي كه علاقه‌مند هستم تمايل نشان مي‌دهم. وقتي كسي آنچه بايد بگويد، مي‌گويد به او علاقه‌مند مي‌شوم و انتظار دارم كه داوطلب خود را با زبان بدن من مطابقت بدهد و به آن اعتماد كند."
مواظب علائم منفي هم باشيد. اگر مصاحبه‌گر گيج و پريشان به نظر مي‌رسد، ساعتش را نگاه مي‌كند، كاغذها را زيرو رو مي‌كند احتمالاً شما نتوانسته‌ايد مخاطب را جذب خود كنيد.
او اضافه مي‌كند: "اگر احساس خوبي در مورد داوطلب استخدام نداشته باشم ، اغلب قلم را زمين مي‌گذارم ."

2- آيا شما مجذوب گفتگو شديد
يك مصاحبه وقتي خوب پيش مي‌رود كه يك گفتگو باشد كيم فيليپس مي‌گويد:" اگر من مجبور نباشم به ليست سوالها مراجعه كنم و گفتگو به راحتي در جريان باشد، اين بدان معني است كه يك تبادل اطلاعات طبيعي در جريان است كه هر دوي ما به آن علاقه‌منديم. اين مي‌تواند از اولين سوال شروع شود كه معمولاً اينجوري شروع مي‌شود "از خودت بگو".
 
3- آيا شما كلام مثبتي شنيديد؟
هازن، صاحب دفتر كاريابي و استخدام در شيكاگو مي‌گويد بعضي از مصاحبه‌گرها ممكن است شما را با كلمات مثبت مانند : "بله"، "ادامه بده" و ..." خوب است" يا عبارت "چيزهايي كه مي‌شنوم دوست دارم" ، "بيشتر توضيح بده". تشويق‌كنند. اينها نشانه‌هاي روشني است از اينكه جريان مصاحبه خوب پيش مي‌رود.

4- آيا شما يك نفري صحبت كرديد
كيم فيليپس مي‌گويد: "وقتي سوال كنم و يك پاسخ 5 دقيقه‌اي يك نفره دريافت كنم باعث كسالت من مي‌شود. او مي‌گويد:" هازن پيشنهاد مي‌كند براي آمادگي داوطلبان مصاحبه يك متن مختصر حداقل 30 و حداكثر 60 ثانيه‌اي را در پاسخ به سوالهايي مثل چرا بايد شما را استخدام كنيم ؟ تمرين كنند. "من به داوطلبان توصيه مي‌كنم كه در جلوي آيينه تمرين كنيد. براي قضاوت درمورد اينكه چطور ديگران شما را مي‌بينند هيچ راهي بهتر از اين نيست كه شما خود را در آئينه ببينيد."

5- آيا مصاحبه‌گر حرف شما را قطع كرد؟
اگر مصاحبه‌گر حرف شما را قطع مي كند و يا بدجوري به شما نگاه مي‌كند. اين زماني است كه شما بايد حرف را عوض كنيد . هازن پيشنهاد مي كند كه داوطلب در اولين نشانه عدم علاقه‌مندي از طرف مصاحبه‌گر توقف كند و سوالي شبيه اين بپرسد: آيا به سوال شما پاسخ بدهم ؟ يا آيا مي‌خواهيد توضيح بيشتري در مورد اين سوال بدهم؟ يا آيا مثال ديگري عنوان كنم؟ اين ممكن است به مصاحبه‌گر فرصتي بدهد كه انتخاب كند كه از كجا ادامه بدهد.

6- آيا شما سوالي پرسيديد؟
همانطور كه گفتگو به پيش مي‌رود، مصاحبه‌گر ناچار است از داوطلب سوال كند كه آيا او سوالي دارد؟ كيم فيليپس مي‌گويد: "وقتي من سوال كنم شما چه سوالي داريد؟ و هيچ سوالي مطرح نشود. اين باعث مي‌شود كه همه چيز خيلي سريع تمام شود."
وقتي مصاحبه‌گر اين فرصت را به شما مي‌دهد كه سوال كنيد اين بهترين فرصت است كه آنچه را در طول مصاحبه بحث شده است را بهتر تجزيه و تحليل كنيد . سوالهايي شبيه : شما گفتيد كسي را با سابقه كار در زمينه فروش مي‌خواهيد، داوطلب موردنظر شما چه خصوصيات ديگري بايد داشته باشد كه موفق شود اين پست را بگيرد؟ پرسيدن سوال فرصتي است كه نشان دهيد كه شما تكليف خود را در مورد شركت خوب انجام داده‌ايد.

7- آيا از شما راجع زمان سوال شد
اگر از زمان دسترسي به شما سوال شود نشانه خوبي است. كيم فيليپس مي‌گويد:"من ممكن است براي گرفتن تصميم شروع به صحبت در مورد جدول زماني كنم و سوال كنم اين براي شما چطور است؟ و كي مي‌توانيد شروع كنيد؟ نانس اضافه مي‌كند:" اگر به كسي علاقه‌مند بشوم. مي‌خواهم بدانم رقيبم كيست و سوال خواهم كرد: چه جاهاي ديگري مصاحبه داشته‌ايد؟ و آيا به شما پيشنهاد جدي ديگر داده شده است؟"

8- آيا شما مناسب بوديد
كيم فيليپس مي‌گويد:"هرچه مصاحبه‌گر بيشتر در مورد آنچه در شركتشان مي‌گذرد و اينكه چطور شما مي‌توانيد خود را با آن تطبيق دهيد صحبت كند بهتر است." او مي‌گويد كه هرگز مستقيم نمي‌گويم : "فكر نمي‌كنم اين رقابت خوبي باشد اما ممكن است بگويم: ما واقعاً در جستجوي فرد صلاحيتداري براي اين پست هستم.

9- آيا از شما براي ملاقات با كسان ديگري در شركت دعوت شد
نانس و فيليپس هردو مي‌گويند كه اگر همه چيز خوب پيش رود آنها فكر مي‌كنند كه كسان ديگري هم در شركت هستند كه بهتر است با شما ملاقات داشته باشند . آنها حتي ممكن است فوري شما را معرفي كنند.
 
10- مصاحبه چقدر طول كشيد
اكثراً نظرات در مورد داوطلبان استخدام در چند دقيقه اول شكل مي‌گيرد و بقيه وقت براي تائيد اين نظرات مي‌گذرد. اگر يك جلسه مصاحبه كمتر از نيم ساعت باشد. عموماً نشانه خوبي نيست. اگر جلسه مصاحبه به يك ساعت رسيد و گفتگو مشتاقانه بين شما و مصاحبه‌گر ادامه داشت احتمالاً شما موفق شده‌ايد.

                                                                ترجمه: افسانه شكوري

 

مصاحبه شغلي

مصاحبه شغلي 

در جهان پررقابت امروز، آمادگي براي مصاحبه بهترين سرمايه شماست. آمادگي در پاسخگويي به سوالهايي از قبيل: براي مصاحبه چه بپوشم؟ براي چه سوالهايي بايد خودم را آماده كنم؟ راجع به سازمان چه تحقيقاتي بايد انجام دهم؟ آيا همه چيز را در مورد مدير استخدام يا تيم استخدام مي‌دانم؟ وضعيت اقتصادي و مالي شركت چگونه است؟ آيا جديداً راجع به محصولات ، پروژه و اعضايشان مقاله‌اي دارند؟ كليدي است كه موجب دريافت پيشنهاد كار مي‌شود. اما اينجا توقف نكنيد ... ياد بگيريد كه چگونه به سوالها براساس تجربه‌هاي شغلي پاسخ دهيد. به اين طريق در رقابت با ديگران برجسته خواهيد شد.
در جهان پررقابت امروز، آمادگي براي مصاحبه بهترين سرمايه شماست. آمادگي در پاسخگويي به سوالهايي از قبيل: براي مصاحبه چه بپوشم؟ براي چه سوالهايي بايد خودم را آماده كنم؟ راجع به سازمان چه تحقيقاتي بايد انجام دهم؟ آيا همه چيز را در مورد مدير استخدام يا تيم استخدام مي‌دانم؟ وضعيت اقتصادي و مالي شركت چگونه است؟ آيا جديداً راجع به محصولات ، پروژه و اعضايشان مقاله‌اي دارند؟ كليدي است كه موجب دريافت پيشنهاد كار مي‌شود. اما اينجا توقف نكنيد ... ياد بگيريد كه چگونه به سوالها براساس تجربه‌هاي شغلي پاسخ دهيد. به اين طريق در رقابت با ديگران برجسته خواهيد شد.
اصول رفتاري
سوالهاي مصاحبه رفتاري، بيشتر روي نتيجه پروژه‌هاي قبلي كه انجام داده‌ايد، متمركز است.
با توجه به اين كه عملكرد گذشته بيان‌كننده توانمندي در رفتارهاي آينده است، استخدام كننده در جستجوي كليدي در عملكردهاي گذشته است. مديران استخدام در بازار امروز بسيار به زندگي حرفه‌اي شما توجه دارند كه ببينند آيا شما مناسب هستيد؟ هرچه موضوع كاري شما مرتبط‌تر باشد بيشتر در ذهن مصاحبه‌گر باقي مي‌ماند. . وقتي سرگذشت كاري خود را توضيح مي‌دهيد به جاي استفاده از "ما" از "من" استفاده كنيد. آنها به مشاركتها و رفتارهاي شغلي شما علاقمند هستند نه  ديگران.
5 كليد اساسي كه در موقع پاسخ به سوالهاي رفتاري بايد بدانيد:
1- تصور كنيد در كلاس نگارش وانشاء هستيد
از الگوي (موقعيت، كار، عمل ، نتيجه) استفاده كنيد. وقتي به سوال رفتاري پاسخ مي‌دهيد مانند وقتي كه مي‌خواهيد انشاء بنويسيد لازم است راجع به موضوع در چارچوب مقدمه‌ (موقعيت و نوع كار)، متن اصلي (عملكرد) و پايان مطلب (نتيجه) بگوييد.
 - موقعيت يا شرايط كار مقدمه‌اي است كه به مديراستخدام جزئياتي را راجع به موضوعي كه شما مي‌خواهيد بگوئيد (چه وقت، كجا، با چه كسي) مي‌دهد.
- اقدامات يا رفتارهايي كه شما كرده‌ايد علت پرسيدن اين سوالات است. شما در آن موقعيت چه اقدام خاصي انجام داديد؟ چگونه مشكل را حل كرديد؟ اگر اشتباهي انجام داديد، آيا از آن درس گرفتيد و از تكرار آن اجتناب كرديد؟
- نتيجه بايد قابل اندازه‌گيري باشد. براي تبلور يك نتيجه ويژه از اقدامات انجام گرفته، از درصد، مقدار و ميزان پول و درآمد و واحد شمارش استفاده كنيد. به ياد داشته باشيد اين مطالبي كه گفته مي‌شود قابل كنترل است و به عنوان مطالبي است كه درگذشته واقعاً اتفاق افتاده است بنابراين براي اطمينان، حقايق را بررسي و مرور كنيد.
2- تمرين كنيد
سوالات مربوط به عملكرد خود در رابطه با شغل جديد را بنويسيد و با كسي كه مي‌تواند نقش مقابل را بازي كند تمرين كنيد. اين باعث مي‌شود موضوعات را خلاصه كنيد و در چارچوب الگوي نگارش بنويسيد تا اعتماد به نفس لازم را براي گفتن تمام مطالب مهم و تاثيرگذار به دست آوريد.
3- بهتر است قبل از پاسخ مكث كنيد
آمادگي نقش مهمي در پاسخ به سوالات رفتاري دارد اما ممكن است سوالي از شما بپرسند كه انتظارش را نداريد. اجازه بخواهيد كه فرصتي به شما داده شود تا فكرتان را جمع كنيد و سپس با دنبال كردن الگوي نگارش (مقدمه – موضوع – نتيجه ) به سوال پاسخ دهيد.
4- از توضيحات اضافي اجتناب كنيد
از موفقيت‌ها و اقدامات كاري گذشته صحبت كردن آسان است. مواظب باشيد ، خيلي از مواقع مصاحبه شونده چيزهايي را به داستانهاي شغلي‌اش اضافه مي كند. وقتي شما نتايج قابل اندازه‌گيري و خاص را ارائه داديد توقف كنيد. اگر مصاحبه‌گر كنجكاو و يا مجذوب شده باشد درخواست مي‌كند كه شما توضيح و اطلاعات بيشتر ارائه كنيد.
 5- سؤال را با اظهارنظر ، تئوري و يا عبارات مبهم پاسخ ندهيد
هدف از سوالهاي رفتاري گذشته شغلي شما است. عقايد شما ، عقيده و نظر شماست و هيچ توضيحي در مورد آنچه كه شما درگذشته انجام داده‌ايد نمي‌دهد. ارائه نظر و تئوري هيچ ارزشي ندارد، كما اينكه ارزش تجربي معتبر هم ندارد . پاسخ مبهم، مدير استخدام را وادار مي‌كند كه حدس بزند و بيشتر مواقع آنها كنجكاو مي‌شوند كه اطلاعاتي را كه در پي آن هستند استعلام كنند.
                                                                                           ترجمه: افسانه شكوري

 

هفت نكته در صندلي داغ مصاحبه

هفت نكته در صندلي داغ مصاحبه 

وقت و تلاشي كه شما براي مهارت پيدا كردن در نوشتن درخواست استخدام و رزومه صرف مي‌كنيد بالاخره نتيجه خواهد داد. از شما خواهند خواست كه در مصاحبه با شركتي كه ماهها به دنبالش بوديد شركت كنيد. اما شما فقط چند روز وقت داريد تا براي اين جلسه كوتاه اما مهم آماده شويد. هدف اين است كه به مدير استخدام ثابت شود كه شما آن فرد شايسته و منحصر به فردي هستيد كه براي اين پست مناسب است و مي‌توانيد سرمايه باارزشي براي آن شركت باشيد.
وقت و تلاشي كه شما براي مهارت پيدا كردن در نوشتن درخواست استخدام و رزومه صرف مي‌كنيد بالاخره نتيجه خواهد داد. از شما خواهند خواست كه در مصاحبه با شركتي كه ماهها به دنبالش بوديد شركت كنيد. اما شما فقط چند روز وقت داريد تا براي اين جلسه كوتاه اما مهم آماده شويد. هدف اين است كه به مدير استخدام ثابت شود كه شما آن فرد شايسته و منحصر به فردي هستيد كه براي اين پست مناسب است و مي‌توانيد سرمايه باارزشي براي آن شركت باشيد.
در حالي كه كتاب‌ها و آشنايان بزرگترين منبع مشاوره هستند، به راهنمايي‌هاي اشخاص شاخص مورد علاقه خودتان توجه كنيد. چون مصاحبه شغلي خيلي شبيه به آزمون هنرپيشگي براي ايفاي يك نقش است. مصاحبه مي‌تواند يك رقابت باشد. بدون نياز به تجربه، با كمي تمرين اعتماد به نفس لازم را از خود نشان خواهيد داد. در اينجا نكاتي هست كه به شما در اجراي نقش اول نمايش كمك مي‌كند.
در مورد نقش خود تحقيق كنيد.
درست مثل يك هنرپيشه اطلاعات لازم را در مورد خصوصياتي كه آنها توصيف كرده‌اند بيابيد. شما بايد تا آنجا كه مي توانيد در مورد استخدام كننده اطلاعات جمع‌آوري كنيد. در حقيقت در تحقيقي كه اخيراً از مديران اجرايي انجام شده است، مخاطبين گفته‌اند كه اطلاعات كمي در مورد شركت دارند و يا هيچ اطلاعي ندارند. اين اولين علت شكست جويندگان كار است . اين اشتباه با تحقيق درباره تاريخچه سازمان ، محصولات يا خدمات آن قابل اجتناب است . با ديدن سايت شركت ، و خواندن نشريات صنعتي و صحبت با افرادي كه با آنها ارتباط داريد مي‌توانيد به آخرين اخبار شركت دست يابيد. اين كار مخصوصاً در طول مصاحبه به شما كمك مي‌كند كه به نيازهاي شركت اشاره كنيد.
تمرين‌كنيد تا استاد شويد
بازيگر ورزيده وقت زيادي را براي تمرين و تكرار و كسب مهارت صرف مي‌كند تا در صحنه از اشتباه اجتناب كند.
شما مي‌توانيد با توجه به پاسخهايي كه از پيش براي سوالهاي سخت و عجيب مصاحبه فراهم مي كنيد ، دست پاچگي و آشفتگي پنهاني حضور در جلسه مصاحبه را برطرف كنيد. براي مثال مدير استخدام ممكن است در مورد بزرگترين ضعف شما بپرسد در اين مورد جواب شما بايد صادقانه اما كوتاه باشد، ترجيحاً شما مي‌توانيد قدمهايي را كه براي غلبه بر اين نقص برداشته‌ايد توضيح دهيد. براي مثال اگر شما در اجراي برنامه و نمايش ضعيف هستيد شما ممكن است توضيح دهيد كه چطور در دوره‌هايي ثبت نام كرده‌ايد تا توانايي خود را در صحبت كردن درجمع بهبود بخشيد.
انتظار موارد غيرمنتظره
تحقيق نشان مي‌دهد كه سوالهاي عجيب و غيرمعمول به طور روزافزوني دارد عادي مي‌شود، بنابراين تعجب نكنيد اگر از شما سوالهايي پرسيدند شبيه اينكه : اگر شما بتوانيد با يك شخص مشهور ناهار بخوريد آن چه كسي مي‌تواند باشد؟ در اين مثال ، مصاحبه‌گر دنبال جواب درست يا غلط نيست ، بيشتر آنها علاقه‌مند هستند كه خلاقيت شما را بسنجند و توانايي و استقلال فكري و شخصي شما را ارزيابي كنند. براي پاسخ به اين سوالها جواب‌هايي خلاصه و مختصر تهيه كنيد كه حاوي اطلاعات مفيدي باشد. با يك دوست تمرين كنيد تا بتوانيد پاسخي روشن و دقيق بدهيد.
به جزئيات بپردازيد.
وقت شناسي ، داشتن سرو وضعي آراسته و شخصيت قوي ، همه دراعتبار حرفه‌اي بازيگر (اجراكننده) دخالت دارند، همچنين شما بايد به چيزهاي كوچك و جنبه‌هايي كه اغلب در مصاحبه از نظر دور مي‌افتند توجه داشته باشيد. لوازم موردنياز خود را شب قبل آماده كنيد. يك دست كت و شلوار (مانتو و شلوار) هميشه مناسب است حتي اگر شركت موردنظر لباس و فرم رسمي نداشته باشد. لباسهايي كه مي خواهيد بپوشيد تميز و صاف و اتوكشيده باشد. مسير رفتن به دفتر شركت را در نقشه پيدا كنيد و برنامه‌ريزي كنيد كه صبح زود از خانه بيرون برويد و بدانيد در صورتي كه در ترافيك گرفتار شديد به چه كسي بايد اطلاع بدهيد و بالاخره استراحت خوبي در شب داشته باشيد تا براي اين روز بزرگ هوشيار و سرحال باشيد.
يك مورد شخصي را بيان كنيد.
هنرپيشه‌ها اغلب از تجربيات شخصي خودشان براي شاخ و برگ دادن شخصيتي كه تصورش را دارند، استفاده مي‌كنند شما هم مي توانيد از گذشته خودتان براي بيان برتري‌هاي حرفه‌اي خودتان استفاده كنيد. سه موفقيت كاري خود را در خاطر داشته باشيد كه بتواند نشان دهد كه اندازه‌گيري كيفيت‌ها مشكل است مثل قضاوت، ابتكار، كارتيمي يا مديريت و رهبري كه در رزومه شما مشخص و آشكار نيست. مثلاً شايد شما تا ساعت 2 صبح در اداره مانده‌ايد كه به همكارتان در تكميل به موقع يك پروژه مهم كمك كنيد، در حالي كه شما مسئوليتي نداشتيد، شما ديديد كه همكاري به شما نياز دارد و خوشحال شديد از اينكه توانستيد به او كمك كنيد.
چند سوال طرح كنيد
بازيگران حرفه‌اي از راهنمايي خواستن از كارگردان ترسي ندارند. همچنين خوب است كه با مصاحبه‌گر خود در رابطه با سوالي كه شما ممكن است در رابطه با شركت يا پست موردنظر داريد، گفتگو كنيد. در حقيقت آمدن به جلسه مصاحبه با طرح چند سوال راه خوبي است تا علاقه‌تان را به شغل موردنظر نشان دهيد. در مورد فرصتهايي كه براي رشد و ترقي و همچنين برنامه بلندمدت شركت وجود دارد سوال كنيد. بحث در اين موضوعات به هر دوي شما در تعيين اينكه آيا شما براي پست موردنظر مناسب هستيد كمك مي‌كند.
فقط از سوال در مورد تعطيلات، رفاهيات يا فضاي اتاق كار اجتناب كنيد. شما مي توانيد اين موارد را در مراحل بعدي وقتي پست به شما پيشنهاد شد بپرسيد.
مصاحبه را با اشتياق پايان دهيد.
هيچ چيزي يك نمايش خوب را ضايع نمي‌كند مگر پاياني نااميدانه. در زماني مناسب با قدرداني از توجه آنها و اختصاص زمان براي مصاحبه، جلسه را پايان دهيد. همچنين بعد از مصاحبه با فرستادن يك پيام تشكر علاقه خود را به شركت آنها و برتري خود را براي گرفتن آن پست تقويت كنيد. يك پيام ماهرانه و دقيق برتري شما را نشان مي‌دهد و تا مدتها اثر مثبت و عميقي روي مدير استخدام مي‌گذارد.
امروزه در رقابت شغلي ميان خيل عظيم كارجويان، كافي نيست كه "روي كاغذ خوب به نظر برسيد". شما بايد مهارتهاي ظريف و پايدار، اخلاق كار قوي و شخصيتي موافق با فرهنگ كار را در طول مصاحبه از خود نشان دهيد.
چه يك هفته، چه يك روز قبل از اين ملاقات مهم شما مي‌توانيد با كمي تمرين در اين رقابت بدرخشيد.
                                                 ترجمه: افسانه شكوري

 

مروري بر مصاحبه شغلي

مروري بر مصاحبه شغلي 

مصاحبه هاي استخدامي، متداولترين روش مورد استفاده در فرآيند گزينش هستند. بسياري از سازمانها و كارفرمايان، مصاحبه هاي استخدامي را معتبرترين روش جمع آوري اطلاعات مي دانند. بررسي مدارك و شواهد نشان مي دهد كه براي قضاوت در مورد هوش داوطلب، توان تحليل، انگيزش، توانش هاي شناختي، گستره تفكر، مهارت ارتباط با ديگران، ثبات هيجاني و ...، مصاحبه مي تواند مفيد واقع شود. اين جزوه سعي دارد كه به مصاحبه ، چهارچوب آن ، شرايط و بايدها و نبايدهاي آن ، بپردازد.
 قسمت اول
چكيده:
مصاحبه هاي استخدامي، متداولترين روش مورد استفاده در فرآيند گزينش هستند. بسياري از سازمانها و كارفرمايان، مصاحبه هاي استخدامي را معتبرترين روش جمع آوري اطلاعات مي دانند. بررسي مدارك و شواهد نشان مي دهد كه براي قضاوت در مورد هوش داوطلب، توان تحليل، انگيزش، توانش هاي شناختي، گستره تفكر، مهارت ارتباط با ديگران، ثبات هيجاني و ...، مصاحبه مي تواند مفيد واقع شود. اين جزوه سعي دارد كه به مصاحبه ، چهارچوب آن ، شرايط و بايدها و نبايدهاي آن ، بپردازد.
تعريف مصاحبه:
      مصاحبه نوعي تماس چهره به چهره است كه از طريق آن مصاحبه كننده اين امكان را مي يابد كه رفتار مصاحبه شونده،  ويژگي هاي آشكار و شخصيت او را، از ابعاد مختلف مشاهده و بررسي كند. مصاحبه كننده مي تواند با كمك مشاهدات خود و اطلاعات ديگري كه با روش هاي ديگر ( آزمونها ، برگ درخواست و ... ) بدست آورده، تصميم بگيرد مصاحبه شونده را انتخاب كند يا نه ( به منظور استخدام ارتقا و ... ).
در واقع مصاحبه، در فرآيند گزينش، يك گفت و شنود رسمي و عميق است كه به منظور ارزيابي شايستگي داوطلب، صورت مي گيرد كه درآن مصاحبه كنندگان در جستجوي پاسخ به سه سوال اساسي هستند:
-1-1آيا داوطلب شغل مي تواند كار را انجام دهد؟ در غير اينصورت، آيا از ظرفيتهاي لازم جهت انجام كار برخوردار است؟
-2-2در صورت وجود مهارت يا ظرفيت انجام كار، آيا داوطلب، كار مورد نظر را انجام خواهد داد؟ (انگيزه و مسئوليت(
-3-3چگونه مي توان اين داوطب را، با باقي داوطلبين مقايسه كرد؟ (ارزشيابي، امتياز دهي و رتبه بندي(
انواع مصاحبه:
-1-1سازمان يافته يا مستقيم: مصاحبه كنندگان در اين مصاحبه، معمولا مجموعه اي از سوالات معين و از پيش تعيين شده را مطرح مي كنند. اگر چه سوالات اين نوع مصاحبه، صحت فرآيند مصاحبه را، تا حدود زيادي تضمين مي كند، اما به مصاحبه كننده، امكان پي گيري پاسخ هاي جالب را نمي دهد مانع بروز خلاقيت مصاحبه گري و كسب اطلاعات جامع تر مي شود. بنابر اين، كسب اطلاعات جامع از مصاحبه شونده، در اين نوع مصاحبه ها با محدوديت مواجه است.
-2-2مصاحبه هاي سازمان نيافته يا غير مستقيم: در اين نوع مصاحبه، به مصاحبه شونده فرصت داده مي شود تا به سوالات مختلفي كه بر حسب موضوع، در طول مصاحبه مطرح مي گردد، آزادانه و حتي بدون محدوديت زماني، در محيط دوستانه پاسخ دهد. اين روش، قابليت اعتمادش پايينتر از مصاحبه سازمان يافته است.
-3-3مصاحبه هاي مختلط : معمولا مصاحبه كنندگان در عمل، تركيبي از سوالات مستقيم و غير مستقيم را به كار مي برند. اين روش، از قابليت اعتماد بيشتري نسبت به دو روش قبلي برخوردار است.( عموما در طرح مديران فردا از اين نوع مصاحبه استفاده خواهدشد. )
-4-4 مصاحبه هاي تحت فشار: اگر موقعيت شغلي، تحمل فشارهاي عصبي زيادي را مي طلبد، اينگونه مصاحبه ها، سعي در كشف چگونگي واكنش متقاضي دارد، تا بتواند واكنش مصاحبه شونده را به فشارهاي ناشي از شغل بررسي كند.
تيم مصاحبه:
   تيم مصاحبه، با توجه به تركيب تعداد مصاحبه كنندگان و مصاحبه شوندگان، متفاوت است كه از آن جمله مي توان به تيم هاي مصاحبه زير اشاره داشت:
-1-1مصاحبه فرد به فرد: در اين مصاحبه فقط يك نفر مصاحبه كننده و يك نفر مصاحبه شونده وجود دارد. از اين روش معمولا براي ارزيابي عميق تر شخصيت مصاحبه شونده استفاده مي شود.
-2-2مصاحبه گروهي: در اين روش معمولا چهار مصاحبه كننده و پنج مصاحبه شونده، در حاليكه دور يك ميز گرد نشسته اند، حضور دارند. مسئوليت مصاحبه كنندگان، عموما به عهده يك روان شناس متخصص است و ارزيابي داوطلب نيز، به شيوه مشاهده عملكرد افراد در گروه انجام مي گيرد.
-3-3مصاحبه چند نفر با يك نفر: در اين روش، مصاحبه با حضور چند نفر مصاحبه كننده و يك نفر مصاحبه شونده انجام مي شود. مصاحبه كنندگان هر يك در زمينه اي خاص،  مثلا روانشناسي، مهندسي، مديريت سازمان و ... تخصص دارند.  ( در طرح مديران فردا از اين -4- 4-       مصاحبه تحت فشار: اگر موقعيت شغلي ، تحمل فشارهاي عصبي زيادي را مي طلبد، اينگونه مصاحبه ها ، سعي در كشف چگونكي واكنش متقاضي دارد تا بتواند واكنش مصاحبه شونده را به فشارهاي ناشي از شغل بررسي كند.
انتخاب هر يك از اين تيم هاي مصاحبه، بسته به هدف مصاحبه ، مهارت و تخصص مصاحبه كننده، در زمينه ارزيابي ويژگي مرتبط با معيارهاي انتخاب،  متغير است.
مراحل اجراي مصاحبه:
      فرآيند مصاحبه، از مراحل مختلفي تشكيل مي شود كه طي اين مراحل بايد به ترتيب زير، در جريان مصاحبه رعايت گردد:
 1- مرحله آمادگي: پيش از تشكيل جلسه مصاحبه، لازم است مصاحبه كننده اطلاعات مربوط به مصاحبه كننده ( نظير نمرات آزمون هاي كتبي، فرم درخواست و ... ) و نيز شرايط احراز شايستگي مرتبط به شغل را مورد بررسي قرار دهد و مصاحبه را بر اساس اين اطلاعات انجام دهد.  به نوعي ساختار مصاحبه، دستورالعمل آن و پرسشهاي مطروحه، تا حدود زيادي به اين مطالعه مقدماتي وابسته است.
2- آغاز مصاحبه و ايجاد ارتباط: فشار ايجاد ارتباط بر دوش مصاحبه كننده است فرض كنيد داوطلب كمي نگران است و علايم تنش رواني ديده مي شود،  اگر مصاحبه كننده بر آن است كه به واقعيت هاي پي ببرد،  بايد نخست كاري كند تا از ميزان تنش داوطلب كاسته شود و وي احساس آرامش و راحتي نمايد.  براي اين منظور بهتر است يكي از اعضاي تيم مصاحبه پيش از ورود به مرحله مصاحبه اصلي به گرمي به مصاحبه شونده سلام و خوش آمد بگويد، لبخند زده و اعضاي مصاحبه را معرفي كند،  به بعضي از تعارفات روزمره بپردازد و برخي سوالات غيرمرتبط و ساده را مطرح كند. مثلاً : هواي امروز گرم نبود ؟ در مسير راه ترافيك سنگين بود؟ ، سپس با بيان مختصر اهداف و انتظارات خود از مصاحبه مقدمه چيني لازم را براي ورود به فرايند اصلي مصاحبه به عمل آورد.
3- ورود به مصاحبه اصلي و تبادل اطلاعات: در اين مرحله مصاحبه كننده بايد كوشش كند بر مبناي شرايط احراز ( يا معيار هاي شايستگي ) با دقت و ظرافت سوالاتي را مطرح كند تا ضمن جمع آوري اطلاعات مورد نياز،  بتواند ديدگاه كلي مصاحبه شونده را نسبت به مسايل مربوط به كار و زندگي مورد ارزيابي قرار دهد.  به طور كلي مصاحبه گر بايد سوالات را به گونه اي مطرح كند تا بيشترين اطلاعات ممكن را در ارتباط به معيارهاي مربوط به گزينش،  به دست آورد.
 در واقع در اين مرحله مصاحبه گران بايد بر مبناي برنامه از پيش تعيين شده،  به طرح موضوعات مختلف بپردازند و در اذهان آنها،  طرح جامعي از سوالاتي كه بر پايه آنها قضاوت كنند وجود داشته باشد. بهتر است ابتدا از موضوعات ساده و روزمره شروع كرده (مثلاُ درباره كار و فعاليت كنوني وي پرسيده شود) ، پس از اطمينان خاطر از آرامش مصاحبه شونده به مرور سوالات اساسي تر طرح شود. "روابط كاري" ،  "سوابق كاري"، "زمينه هاي مورد علاقه " ، "شرايط كلي"، "دلايل جذت" ، محورهاي اساسي هستند كه اگر سوالات بر پايه آنها طرح شوند ، مي توانند اطلاعات نسبتا جامعي در مورد مصاحبه شونده و نتيجه گيري از مصاحبه بدست دهد. 
قابل ذكر است سوالاتي كه با كلمات استفهامي مانند " چرا "شروع شوند،  يا طرح  سوالاتي كه پاسخ آنها بلي يا نه است،  نمي تواند اطلاعات دقيقي ، در اختيار مصاحبه كننده قرار دهد.
4- پايان مصاحبه: پس از كسب اطمينان از اينكه همه سوال هاي مورد نياز ارزيابي،  مطرح شده و براي هر سوال نيز پاسخ مناسب در يافت شده، مصاحبه به پايان خود نزديك مي شود.
ختم مصاحبه را بهتر است با نشانه هاي رفتاري مثل نگاه كردن به ساعت،  بستن پرونده و يا گفتن اينكه "نكته ديگري براي صحبت نداريد؟"  اعلام كنيد. در اين مرحله از مصاحبه بايد آگاه بود كه هيچ گونه نشانه اي دال بر پذيرش مصاحبه شونده به او داده نشود زيرا ممكن است مصاحبه شوندگان بعدي،  داراي كيفيت برتري باشند و يا مصاحبه شونده در مراحل ديگر فرايند گزينش،  نتواند موفق شود.
5- نتيجه گيري از مصاحبه: پس از پايان مصاحبه،  مصاحبه كنندگان بايد برداشت كلي خود را همراه با تجزيه و تحليل پاسخ هاي مصاحبه شونده،  گزارش دهند، مصاحبه كنندگان براي اينكه بتوانند صحت، قابليت اعتماد و اعتبارمصاحبه هاي خود را ارتقا دهند، مي بايست ارزيابي هاي خود را به  به مصداقهاي  حاصل از مصاحبه وابسته كنند. 
خطاهاي مصاحبه:
   مصاحبه كننده آگاه متخصص و آموزش ديده با خطاهاي مصاحبه آشناست و در حد امكان سعي مي كند اين خطاها در قضاوت وي اثر نگذارد از جمله آنها مي توان به خطاهاي زير اشاره داشت:
1- 1-       خطاي هاله اي (Hallo error ): گرايش مصاحبه كننده به قضاوت مطلوب يا نامطلوب،  در مورد مصاحبه شونده بر اساس برداشتها و ادراك هاي كلي خود،  ( به  جاي ارزيابي واقعي وبر مبناي معيارهاي تدوين شده ) ، مصاحبه گر را با خطاي هاله اي مواجه مي كند. نكته مهم اين است كه خطاي هاله اي يك تحريف آگاهانه درجه بندي نيست بلكه بر عكس مصاحبه گران باور دارند كه  امتياز هاي مناسب و واقعي به افراد داده اند. مثلا ادراك كلي مصاحبه گر مبني بر اينكه فارغ التحصيلان فلان دانشگاه داراي يك ويژگي خاص هستند مي تواند در نوع امتياز دهي وي تاثير سو بگذارد.
2- 2-       خطاي تساهلي(Leniency error) : اين خطا هنگامي رخ مي دهد كه مصاحبه گران بر مبناي استانداردهاي شخصي خود،  فرد را ارزيابي كنند . هر چه استانداردهاي شخص ارزيابي كننده بالاتر باشد،  احتمال كسب امتياز هاي پايين تر،  بيشتر خواهد بود. يا بر عكس هر چه استانداردهاي شخص پايين باشد،  تمايل بيشتري به داد ن امتيازات بالاتر وجود خواهد داشت.
3- 3-       تعميم پذيري بيش از حد (Over generalization error ): در صورتيكه يك ويژگي خاص مصاحبه شونده (مثلا يك ويژگي خيلي مثبت يا خيلي منفي) در ساير نتيجه گيري هاي ارزيابي كننده از مصاحبه شونده،  تاثير بگذارد،  مصاحبه گر دچار خطاي تعميم پذيري بيش از حد شده است. مثلا معدل خيلي بالا يا مهارت بالاي زبان انگليسي و ... ، باعث شود مصاحبه گر، در ساير عوامل ديگر نيز،  وي را در حد خوب و بالاتر ارزيابي كنند.
4- 4-       خطاي گرايش به مركز (Central tendency error ): عموما در شرايطي كه مصاحبه گران جهت ارزيابي،  نتوانند اطلاعات لازم را جمع آوري كنند و در عين حال مجبور به دفاع از ارزيابي خود شوند، . اين خطا ظاهر مي شود. در اين خطا مصاحبه گر،  مصاحبه شونده ر ا در عوامل مورد بررسي ، عموماً در حد متوسط ارزيابي مي كند..
فهرست منابع :
1- آر بينل ، لستر و همكاران(1380)،  آنچه يك سرپرست بايد بداند،  ترجمه ايرج هاشمي، انتشارات دانشكار ،ص 195 تا 198
2- رابينز ،استيفن (1380) ،رفتار سازماني ،  ترجمه علي پارسائيان ، سيد محمد اعرابي ، نشر دفتر پژوهشهاي فرهنگي ،ص 991 تا 995
3- جزني ، نسرين (1378)  مديريت منابع انساني ،  نشر ني  ،ص 257 تا 274
4- ساعتچي ، محمود (1380) ، روان شناسي بهره وري ،  نشر موسسه ويرايش : ص 152 تا 159
 5- Ronald E Riggo (1999) Introduction to industrial organizational psychology . Publisher  Prentice hall. P 107 to 112 


منبع : سايت مجاب
تدوين :فرنگيس افتخاري

 

نحوه برگزاري مصاحبه استخدام در مشاغل كوچك

نحوه برگزاري مصاحبه استخدام در مشاغل كوچك 

نحوه برگزاري و كيفيت مصاحبه اوليه، نقش مهمي در روند كارمنديابي دارد و اين امر اصولا در مشاغل بزرگ به افراد متخصص سپرده مي شود.اين مرحله از آن جهت اهميت دارد كه متقاضي شغل و توانائي هاي وي از نزديك مورد بررسي قرار مي گيرند. در واقع از افرادي براي مصاحبه دعوت به عمل مي آيد كه مطابق با اظهارات كتبي و اطلاعات اوليه حاصل از آزمونهاي استخدامي، شرايط احراز شغل را دارا مي باشند.
نحوه برگزاري و كيفيت مصاحبه اوليه، نقش مهمي در روند كارمنديابي دارد و اين امر اصولا در مشاغل بزرگ به افراد متخصص سپرده مي شود.اين مرحله از آن جهت اهميت دارد كه متقاضي شغل و توانائي هاي وي از نزديك مورد بررسي قرار مي گيرند. در واقع از افرادي براي مصاحبه دعوت به عمل مي آيد كه مطابق با اظهارات كتبي و اطلاعات اوليه حاصل از آزمونهاي استخدامي، شرايط احراز شغل را دارا مي باشند.اگر چه روانشناسي صنعتي اين موضوع را به صورت حرفه اي رتق و فتق مي نمايد اما بديهي است كه مشاغل كوچك و متوسط غالبا" از استخدام روانشناس صنعتي براي اين منظور قاصر بوده و اين وظيفه را به واحد منابع انساني و يا مديريت ارشد مي سپارند.بنابراين كسب مهارتهاي ضروري براي كشف ويژگي ها و خصوصيات متقاضي كار و تناسب آنها با نوع وظيفه اي كه انجام آن از وي انتظار مي رود، براي مدير واحد منابع انساني و يا مدير ارشد يك كسب و كار كوچك بسيار مهم است زيرا كشف اين ويژگي ها پاسخگوي آندسته از سئوالات سازمان و كسب و كار مي باشد كه در پرسشنامه ها و آزمونها، قابل رد گيري نيستند.شايد به نظر برسد كه چنين فرصت كوتاهي براي درك بسياري جزئيات شخصيتي و رفتاري متقاضي، كافي نيست.به همين علت است كه بايستي اهداف مصاحبه كاملا" واضح بوده و تعريف شوند تا دسترسي به آنها قابل اندازه گيري باشد.لذا تشخيص اهداف مصاحبه مي تواند در انتخاب تخصص هاي حاضر در مصاحبه نقش تعيين كننده اي را ايفا نمايد.به كار گيري توانائي ها ، قابليتها ، و تخصصهائي كه لايه هاي پنهان از شخصيت و ويژگيهاي متقاضي كار را هويدا نمايد، روند تطابق تازه وارد به شركت را با شغل تسريع مي نمايد و اين به مفهوم افزايش بهره وري و نيز صرفه جوئي در هزينه هاي جايجائي نيروهاي انساني در كسب و كار است.در اينجا ضروري است به نقش مهمي كه يك مشاور توانا مي تواند براي يك كسب و كار ايفا نمايد ، اشاره اي داشته باشيم. بديهي است مهمترين ويژگي هر مدير ارشد اجرائي براي توفيق در كسب و كار متاثر از هنرنمائي وي در بهره برداري اثر بخش از تخصص هاي گوناگون مورد نياز براي نيل به اهداف سازماني است.شايد منابع مالي بيشتر كسب و كار هاي كوچك ، تناسبي با استخدام ثابت مشاورين مختلف نداشته باشد.اما اين موضوع نمي تواند مانع از برگزاري جلسات موردي مشاوره به صورت دوره اي و يا حسب مورد،گردد.با اين اوصاف اهميت برگزاري مصاحبه استخدامي زماني نمايان تر مي گردد كه توجه داشته باشيم جلسه مصاحبه از منظر متقاضي كار نيز داراي ظرائف و نكات شايان توجهي است. به عبارت ديگر اين جلسه مي تواند بسياري باورهاي كارمند جديد در مورد كسب و كار شما را سامان دهد لذا بهتر است از قبل  متوجه برخي نكاتي كه احتمالا" بعدها باعث نوعي سوء تفاهم مي گردد، باشيم و آگاهانه با آنها برخورد نمائيم:
•    هيچ نوع پيش بيني در مورد آينده مالي كسب و كار خود ارائه ندهيد. حتي اگر واقعا" اعتقاد داريد كه تا سال آتي جزء ده شركت برتر صنعت  و صنف تان خواهيد شد بهتر است اين خوشبيني را براي خودتان نگاه داريد.حتي اگر متقاضيان كار در مورد آينده كسب و كار شما كنجكاوي كردند، از واقعيتها فاصله نگيريد حتي اگر موضوعي را خواستيد در مورد آينده پيش بيني نمائيد، صراحتا" از واژه "اميدوارم" استفاده كرده و از پيش بيني در مورد كسب و كار تان به صورت يك واقعيت كه براي متقاضيان استخدام ايجاد توقع نمايد امتناع كنيد.
•    چيزي نگوئيد كه تصميم گيري هاي آتي شما راجع به كاركنان را محدود نمايد. به عنوان مثال اگر به يك متقاضي كار بگوئيد : "ما فقط با كساني قطع همكاري مي كنيم  كه نتوانند وظائف محوله را به درستي انجام دهند" در اينصورت قابليتهاي خود را در بركناري وي به علل ديگر منجمله دلايل شخصيتي و عدم سازگاري با همكاران از دست داده و يا محدود مي نمائيد. يا مثلا" چنانچه قول دهيد كه دستمزد را به طور دوره اي افزايش  دهيد، در آنصورت ممكن است به علل اوضاع مالي نا مطلوب كسب و كار تان و يا عدم شايستگي و صلاحيت برخي از كاركنان تان، توانائي خود در افزايش دستمزد را محدود كنيد.
•    اگر براي دوره اي خاص نياز به استخدام افراد داريد،موضوع را صادقانه مطرح نمائيد. اگر پس از مدتي بايستي تعديل نيرو كنيد بهتر است موضوع را با متقاضيان كار مطرح نمائيد چه در غير اينصورت هم خودتان را به دردسر انداخته ايد و هم موجب از دست دادن موقعيت هاي مناسب كاري براي افراد شده ايد.
 •         دقيقا" سمت و شغل را براي متقاضي كار توضيح دهيد. در مورد الزامات كار مبالغه نكنيد و از طرفي هم افراد را به عنوان يك شغل و انجام شغلي ديگر در كسب و كارتان ، استخدام ننمائيد.شايد براي شما اهميتي نداشته باشد كه چه كسي به انجام چه كاري اشتغال دارد، اما اين موضوع براي كاركنان از اهميت برخوردار است. جلوگيري از اينگونه عملكردها زمينه سوء تفاهمات آتي را از بين خواهد برد.


منبع:www.salary.persianblog.ir

 

انواع مصاحبه استخدامي و گزينش نيروي انساني

انواع مصاحبه استخدامي و گزينش نيروي انساني 

اغلب مديران با گزينش افراد نامناسب براي تصدي موقعيتهاي شغلي، روبرو بوده‌اند. اين انتخاب نادرست باعث مي‌گردد تا اولاً زمان و انرژي سازمان در طول فرآيند استخدام و آموزش هدر رود، ثانياً سرمايه‌گذاري‌هاي مستقيم و غير مستقيم بعدي بر روي مستخدم جديد همگي بر باد داده شوند. بهترين راه براي پرهيز از اين اشتباه انتخاب افراد مناسب و بالطبع انجام يك مصاحبه هدف‌دار و از قبل طراحي شده است.
اشاره:
اغلب مديران با گزينش افراد نامناسب براي تصدي  موقعيتهاي شغلي، روبرو بوده‌اند. اين انتخاب نادرست  باعث مي‌گردد تا اولاً زمان و انرژي سازمان در طول  فرآيند استخدام و آموزش هدر رود، ثانياً  سرمايه‌گذاري‌هاي مستقيم و غير مستقيم بعدي بر روي  مستخدم جديد همگي بر باد داده شوند. بهترين راه براي  پرهيز از اين اشتباه انتخاب افراد مناسب و بالطبع  انجام يك مصاحبه هدف‌دار و از قبل طراحي شده است.  جهت دستيابي به اين منظور، بايد فهرستي از نيازهاي  شغلي و ويژگي‌هاي جايگاه سازماني را به ترتيب اولويت  طبقه‌بندي كرد و با در نظر داشتن روشهاي مصاحبه،  افراد مناسبي را انتخاب كرد.
 1) هدف از مصاحبه استخدامي
 هدف از انجام مصاحبه استخدامي، سنجش داوطلب براي  تصدي شغل و جايگاه سازماني موردنظر و تناسب  مصاحبه‌شونده با شرايط تعريف شده براي تصدي آن شغل و  جايگاه سازماني است. بطور خلاصه مصاحبه‌كننده  اطلاعاتي را از مصاحبه‌شونده كسب و اطلاعاتي در  رابطه با سازمان، شغل و جايگاه سازماني به داوطلب  استخدام ارائه مي‌دهد.
 2) اقدامات قبل از مصاحبه
قبل از انجام مصاحبه، مصاحبه‌كننده بايد از تعداد  مصاحبه‌شوندگان، شرح شغل موردنياز، نيازهاي جايگاه  سازماني مورد بحث، زمان كل مصاحبه، اسامي (احتمالاً)  ساير مصاحبه‌كنندگان، مداركي كه احتمالاً  مصاحبه‌شوندگان بايد همراه داشته باشند، زمان شروع  هريك از مصاحبه‌ها و چك ليست سئوالات عمومي و  اختصاصي كه از مصاحبه‌شونده پرسيده خواهد شد را تهيه كرده و همراه داشته باشد. همچنين پرسشنامه استخدامي  متقاضي (فرم متداول و معمولي كه جهت كسب اطلاعات  اوليه متقاضيان در اغلب سازمان‌ها وجود دارد) را  كاملا مطالعه و حتي الامكان مواردي را بخاطر سپرده  باشد.
 مكان مصاحبه هم بايد از نظر فيزيكي مناسب و  مصاحبه‌شونده و مصاحبه‌كننده رو در رو و در شرايط  مساوي (از نظر ارتفاع) قرار داشته باشند. زمان انجام  مصاحبه بايد از پيش و با توافق طرفين تعيين شده باشد  تا هيچكس از نظر زماني در فشار نباشد.
 3) اقدامات در طول مدت مصاحبه
در زمان انجام مصاحبه، بايد مصاحبه‌كننده از  پاسخگويي به تلفن‌ها و يا مراجعان يا هر اقدام ديگري  كه موجب ايجاد وقفه در مصاحبه مي‌شود خودداري نمايد.  همچنين به اظهارات مصاحبه‌شونده توجه كامل داشته و  يادداشت‌برداري نمايد.
 در طول مصاحبه، مصاحبه‌كننده بايد توضيحاتي در رابطه  با سازمان، شغل و جايگاه سازماني به مصاحبه‌شونده  ارائه دهد تا اگر ابهامي در خصوص شغل مورد نظر وجود  دارد برطرف شود و هم‌چنين متقاضي استخدام دقيقاً با  انتظارات جايگاه سازماني خود آشنا شود.
 در بسياري از  موارد پيش آمده است كه با همين توضيحات اوليه،  متقاضي متوجه شده است كه امكان برآورده نمودن  انتظارات شغلي و سازماني برايش وجود نداشته و اعلام  انصراف نموده است. ضمنا بر روي آخرين كار (سابقه  شغلي) مصاحبه‌شونده بيشتر تكيه شده و از وي خواسته  شود كه درباره موفقيتهاي بارز خود در طول مدت  اشتغال، روابطش با همكاران و مديران قبلي خود، علت  ترك محل كار قبلي، انتظاراتش از شغل و محل كار جديد،  تجارب و تخصصهاي احتمالي خود صحبت كند.  در طول مدت مصاحبه يادداشت برداري (بصورت خلاصه) از  كليه اظهارات مصاحبه‌شونده، الزامي است و قبل از  انجام مصاحبه نيز، بايد به مصاحبه‌شونده يادآوري  نمود كه احتمالاً پاسخهاي وي با معرفها و مراجعي كه  وي معرفي نموده است، چك خواهند شد.
 4) نحوه مصاحبه
موفقيت مصاحبه‌كننده در كسب اطلاعات مفيد از  مصاحبه‌شونده، به ميزان توانايي وي در طرح پرسشهاي  مناسب بستگي دارد. مهمترين مشخصه اصلي، نحوه استفاده  از پرسشهاي بسته (با پاسخهاي بلي و خير) و پرسشهاي  باز (با پاسخهاي گسترده) است. لذا مصاحبه‌كننده بايد  در انتخاب روشها، از شيوه معيني استفاده كند. بايد  توجه داشت كه در انجام مصاحبه با متقاضيان استخدام،  از روش يكساني استفاده نمود تا امكان مقايسه و سنجش  بين تمامي متقاضيان وجود داشته باشد. به طور كلي پنج  نوع مصاحبه استخدامي توصيه مي‌شود كه در اينجا به  صورت مختصر شرح داده مي‌شوند.
4-۱) مصاحبه بسته (از پيش طراحي شده)
 اين نوع مصاحبه، حداقل آزادي را به مصاحبه‌شونده  مي‌دهد. نتيجه اين نوع مصاحبه غالباً يكسان و دقيق  خواهد بود هر چند ممكن است اطلاعات ضروري براي تصميم  گيري به كارفرما ارائه ندهد. ولي به لحاظ علمي،  اعتبار بيشتري نسبت به مصاحبه باز دارد.  از مصاحبه بسته در موارد زير استفاده مي‌شود:
ـ پاسخهاي بلي يا خير براي كسب اطلاعات كفايت نمايد.
ـ پاسخها موارد مشخصي باشند و نيازي به توضيح بيشتر  نباشد.
 ـ قصد داشته باشيد پس از شنيدن پاسخ به سئوال بسته،  يك سئوال باز مطرح نمائيد.
4-۲) مصاحبه باز (غير مشخص)
 اين نوع مصاحبه، بيشترين آزادي را به مصاحبه‌شونده  مي‌دهد. هيچ سئوالي از قبل طراحي شده وجود ندارد.  مصاحبه‌كننده نيز خود را به هر وضعيتي سازگار  مي‌نمايد و با استفاده از تجارب و توانائيهاي خود،  به بررسي زمينه‌هايي كه بنظر وي و سازمان مهمتر  هستند مي‌پردازد.  در خصوص مقايسه بين اين دو نوع مصاحبه بايد بسيار  توجه داشت چرا كه پس از جمع‌بندي نهايي ممكن است بين  اطلاعات مكتوب از مصاحبه‌شوندگان هيچ رابطه و سنخيتي  وجود نداشته و از هر يك، اطلاعات متفاوتي در دست  باشد. از پرسشهاي باز در موارد زير استفاده مي‌گردد:
 ـ طرح زمينه‌هاي جديد براي بحث فيمابين دو طرف
 ـ كشف اطلاعات بيشتر از متقاضي استخدام
ـ ارتباط دادن يك پاسخ با يك پاسخ ديگر
 ـ آزمون خودآگاهي مصاحبه‌شونده ـ اطلاع از ميزان تحليل‌گر بودن مصاحبه‌شونده
4-۳) مصاحبه نيمه‌بسته (مخلوط)
 اين روش، يك روش تركيبي است، بدين‌صورت كه سئوالات  مشخصي از همه داوطلبان پرسيده مي‌شود ولي بهر حال به  مصاحبه‌شوندگان اجازه داده مي‌شود به زمينه‌هاي ديگر  و مخصوصاً زمينه‌هاي مورد علاقه خود نيز بپردازند.  بايد توجه داشت كه ميزان موفقيت در اين نوع مصاحبه  نيز بستگي به مهارت و تخصص مصاحبه‌كننده دارد.
 4-۴) مصاحبه بصورت ميزگرد يا گروهي
 در بعضي موارد خاص، امكان مصاحبه بصورت ميزگرد بسيار  سودمند است. البته بايد اهميت منافع حاصله از اين  مصاحبه، هزينه آنرا توجيه نمايد. بنابراين اين نوع  مصاحبه فقط در خصوص گزينش مشاغل بسيار حساس و در  سطوح بالا، توصيه مي‌شود. ـ
 4-۵) مصاحبه تنش
 در اين مصاحبه، بجاي كسب يا ارائه اطلاعات فيمابين  طرفين، فقط مصاحبه‌كننده مي‌كوشد تا موجب بروز عكس‌العمل‌هاي عاطفي مصاحبه‌شونده نسبت به موقعيت‌ها  شود. مصاحبه‌كننده در اين روش، مصاحبه‌شونده را  صرفاً بمنظور مشاهده رفتارش، تكذيب كرده، حقير شمرده  و بدليل سوء عملكرد گذشته سرزنش مي‌نمايد. اين نوع  مصاحبه در اغلب مواردي ‌كه جايگاه شغلي مورد نظر با  فشارهاي رواني روبروست توصيه شده و بدليل احساس  خصومتي كه در مصاحبه‌شونده بوجود مي‌آورند (بخصوص در  مورد متقاضياني كه استخدام نمي‌شوند) تصوير بدي از  سازمان در ذهن مصاحبه‌شونده باقي مي‌گذارند.
مصاحبه كننده بايد بسيار توجه داشته باشد كه اولاً  سعي گردد زمان مصاحبه بيش از ۳۰ دقيقه بطول نيانجامد  تا از دقت پاسخها و نهايتاً كيفيت مصاحبه، كاسته  نشود. همچنين بايد پاسخهاي مصاحبه‌شونده را در حد و  مرزي كه موردنياز است نگاهداري نموده و از عنوان شدن  مسائل و موارديكه به نيازهاي سازمان و شغل و جايگاه  سازماني مربوط نمي‌شوند و يا اطلاعاتي كه امكان كسب  آنها از طريق ديگر مثل ملاحظه مدارك يا تحقيقات وجود  دارد جلوگيري نمايد. ضمنا براي موفقيت در كسب نتيجه  بايد به مصاحبه‌شونده اثبات نمايد كه اطلاعات  موردنياز، بر مبناي ضروريات شغلي دريافت مي‌شوند تا  مصاحبه‌شونده براحتي اطلاعات موردنياز را در اختيار  وي قرار دهد. در خصوص سئوالات و نحوه انتخاب روش  مصاحبه نيز بايد كاملاً دقت نمود تا به منظور  جلوگيري از تبديل مصاحبه به جلسه پرسش يكسويه، بيشتر  از پرسشهاي باز استفاده گردد و از پرسشهاي جهت‌دهنده  و همچنين چند پرسش همزمان (بنحوي كه متقاضي ازپاسخ  دادن به آنها عمداً يا سهواً شانه خالي كند) خودداري  گردد.
 بايد به اين نكته بسيار توجه داشت كه از طرح  پرسشهايي كه ربطي به مصاحبه ندارند و فقط بدليل  ابراز توانايي و برتري علمي و عملي مصاحبه‌كننده  نسبت به مصاحبه‌شونده پرسيده مي‌شوند، خودداري گردد.  نكته بسيار مهم ديگري نيز وجود دارد و آن اينست كه  از طرح مواردي كه احتمالاً اين حس را در  مصاحبه‌شونده بوجود مي‌آورد كه قبلاً تصميم‌گيري در  خصوص استخدام بعمل آمده است، اكيداً خودداري گردد.  براي پاسخ به سئوالات و توضيح ابهامات بايد به  مصاحبه‌شونده به اندازه كافي فرصت داده شود به نحوي  كه حداقل دو سوم از زمان مصاحبه به صحبتهاي  مصاحبه‌شونده اختصاص داده شود.  سئوالات مختلف و متنوعي را مي‌توان جهت طرح در  مصاحبه در نظر داشت. ولي قطعاً نحوه مطرح نمودن  سئوالات بسته به سليقه افراد مصاحبه‌كننده قابل  تغيير است. ولي سئوالات بايد به پاسخهايي در رابطه با موضوعات  زير منتج شوند:
ـ اهم مسئوليتهاي قبلي مصاحبه‌شونده كه مورد علاقه  يا بي‌توجهي مصاحبه‌شونده بوده‌اند (با قيد علت)
 ـ سبكهاي مديريتي مديران قبلي وي و ارزيابي  مصاحبه‌شونده از هر يك از سبكها (با قيد علت)
 ـ ترجيح مصاحبه‌شونده به كار تيمي يا مستقل (با قيد  علت)
ـ ساعات كار مورد علاقه وي و امكان افزايش آنها
ـ اهم قويترين ظرفيتهاي كاري وي و چگونگي استفاده از  آنها در كار
 ـ مهارتها و تخصصهاي مورد علاقه (جهت بسط و گسترش  آنها)
ـ دليل ترك كار قبلي (بطور مشروح و در جهت اخذ دليل  منطقي) و
 ـ دوست‌داشتني‌ترين كاري كه تا بحال داشته‌اند ( با  قيد علت).
 5) ارزيابي داوطلب پس از انجام مصاحبه، مي‌توان به اقلامي مانند  توانايي انجام كار به نحو مطلوب، سنجش انگيزه داوطلب  براي انجام كار مورد نظر، چگونگي هماهنگي وي با ساير  اعضاء گروه و سازمان پي برد. همچنين بايد مشخص گردد  كه آيا داوطلب معيارهاي مطلوب سازمان را داراست؟ در  غير اينصورت آيا سازمان از حد مطلوب خود پايين  مي‌آيد يا مصاحبه‌شونده را مردود اعلام مي‌كنيم كه  اين مورد هم به ظرفيتهاي موجود بستگي دارد.
 ۷) ارزيابي مصاحبه براي ارزيابي موفقيت مصاحبه، مي‌توان پس از پايان هر  سري مصاحبه و انتخاب فرد يا افراد مورد نظر و با در  نظر داشتن اينكه آيا به انتخاب خود اطمينان داريم؟  آيا توانستيم اطلاعات لازم را كسب كنيم؟ كمترين  رضايت را از كدام بخش مصاحبه داريم؟ آيا ممكن بود  پاسخها و نتيجه‌گيري رضايت‌بخش‌تري داشته باشيم؟ آيا  مي‌دانيم چگونه در سري بعد مصاحبه بهتري انجام دهيم؟  مصاحبه را ارزيابي نمائيد.
 در اغلب موارد سنجش كارآيي مصاحبه‌شونده (پس از  استخدام) مي‌تواند بهترين عامل ارزيابي مصاحبه باشد.  البته متأسفانه هيچ وقت نخواهيم توانست بفهميم كه  آيا افراد رد شده نيز مي‌توانستند پس از استخدام  موفق شوند يا خير.
 در پايان لازم به يادآوري است كه هنگام مصاحبه بايد  بي‌تعصب بود و چنانچه احساس مثبت يا منفي در  مصاحبه‌كننده نسبت به متقاضي استخدام وجود دارد،  بدنبال اطلاعاتي باشيم كه اين احساس را بلا اثر  نمايد چرا كه در اينصورت با كسب اطلاعات منطقي و  مؤثر مي‌توان نتيجه‌گيري بهتري كرد و چه بسا نتيجه  گيري نهايي موجب تأييد نطريه اوليه مصاحبه كننده  گردد.


نويسنده : خوشوقتي، آرمين
www.mgtsolution.com


 

رايجترين سوالاتي كه در يك مصاحبه شغلي پرسيده مي‏شوند

فنون مصاحبه
آشنايي با فنون كار و كاريابي؛
رايجترين سوالاتي كه در يك مصاحبه شغلي پرسيده مي‏شوند 

بي‌شك يكي از سخت‌ترين مراحل يافتن شغل، مصاحبه استخدامي است. بسياري از جويندگان كار از توانايي‌هاي بالايي براي كار كردن برخوردارند اما وقتي از آنها براي مصاحبه استخدامي دعوت مي‌شود، دچار دستپاچگي شده و نمي‌توانند به خوبي به سوالاتي كه در اين مصاحبه مطرح مي‌شود پاسخ دهند.
بي‌شك يكي از سخت‌ترين مراحل يافتن شغل،  مصاحبه استخدامي است. بسياري از جويندگان كار از توانايي‌هاي بالايي براي كار كردن برخوردارند اما وقتي از آنها براي مصاحبه استخدامي دعوت مي‌شود، دچار دستپاچگي شده و  نمي‌توانند به خوبي به سوالاتي كه در اين مصاحبه مطرح مي‌شود پاسخ دهند. در ذيل شما را با رايج‌ترين سوالاتي كه در يك مصاحبه شغلي پرسيده مي‏شود، آشنا مي‌كنيم:

۱- از خودتان برايمان بگوييد
اين سوال معمولا اولين سوالي است كه هر مصاحبه كننده‏اي از شما مي‏پرسد كه جواب آن معمولا به اين ترتيب است :
مشخصات اسمي، تحصيلات، سابقه كاري، تخصص، چگونگي عملكرد، افتخارات و هر آنچه كه نياز باشد حداكثر در عرض ۲ دقيقه (مختصر و مفيد). بايد دقت كرد كه در پاسخ به اين سوال و در كل همۀ سوالات نبايد حاشيه رفت و جوابها را از زندگي شخصي بيرون كشيد. همچنين بايد دقت كرد كه مسائل و مشكلات ما به خودمان مربوط است و نه به محيط شغلمان. ضمنا فراموش نكنيد كه اين سوال براي گرم كردن است.
۲- از ما چه مي‏دانيد و چرا ما را برگزيديد
در جواب اين سوال بايد كمي دقت كرد و از قبل اطلاعاتي را راجع به اين اداره يا كارخانه كسب نمود. همچنين ترجيحا مزاياي اين مورد شغلي را بيان نمود بعلاوه آيندۀ شغلي، اهداف كاري، مشكلات و موانع و … را نيز بايد عنوان نمود.
۳- چرا شغل قبلي خود را رها كرديد
اين سوال معمولا براي محك زدن روحيه شماست و ترجيحا از انتقاد و بدگويي شغل قبلي بپرهيزيد و همچنين سعي كنيد به مصاحبه‏كننده بفهمانيد كه تنوع طلبي و ميل به پيشرفت اولين هدف تغيير شغل بوده است.
۴- شما چه كاري از دستتان بر مي‎‏آيد كه فكر مي‏كنيد بهتر از ديگران مي‏توانيد
و يا چرا فكر مي‏كنيد براي اين كار مناسب هستيد
بهتر است در جواب اين سوال به چند مورد از استعدادهاي خود اشاره كنيم كه در اين رشتۀ كاري به كار مي‏آيد مثلا اگر كار صنعتي است، به مهارتهاي فني اشاره شود و اگر كار نرم افزاري است به مهارتهاي مطالعه و … اشاره گردد.
۵- آيا شغل دومي هم داريد
داشتن شغل دوم جرم نيست اما گفتنش هيچ فايده‏اي در يك مصاحبه نخواهد داشت. پس ترجيحا آنچنان وانمود كنيد كه تمام تمركز شما بر روي اين كار است.
۶- اگر شغلي بهتر از اين شغل به شما پيشنهاد شود چه مي‏كنيد
شما هميشه كارمندي صادق هستيد و هيچ وقت كار خود و سابقۀ كاري خود را از بين نمي‏بريد پس در جواب اين سوال ابتدا بايد عنوان كنيد كه شما به اين شغل علاقمند هستيد و نيل به اهداف خود را در اين شغل مي‏بينيد اما اگر در ميانه راه مشكلي برايتان پيش آمد ناچارا به آن شغل ديگر روي مي‏آوريد.
۷- چه چيز باعث مي‏شود فعاليتتان بيشتر شود
در پاسخ به اين سوال از مطرح كردن مسائل مالي بپرهيزيد و بيشتر مسائل محيط كار، همكاران و سپس شرايط جسمي روحي را عنوان فرماييد.
۸- انتظار چه ميزان حقوق را داريد
مصاحبه كنندگان معمولا صداقت را شرط اول استخدام در نظر مي‏گيرند پس در پاسخ به اين سوال اولا نبايد فروتني به خرج داد و مثلا مبلغي پايين را پيشنهاد داد ثانيا مبالغ بالا و ايده‏آل را پيشنهاد نكنيم زيرا بلند پروازي و در نتيجه عدم ميل به ادامه كار را رقم خواهد زد.
۹- آيا به همكاري و هماهنگي و كار تيمي علاقمنديد
كار گروهي نشانه‏اي از اخلاق اجتماعي و بالا بودن سطح هوش اجتماعي هر شخص است كه رابطۀ مستقيم با چگونگي عملكرد وي در محيط كار دارد. پس بهترين پاسخ به اين سوال جواب دندان شكن “آري” است. اما بازهم صداقت فراموش نشود و در صورتيكه ميل شما به گونه‏اي ديگر است عنوان نماييد.
۱۰- دوست داريد رييس يا مدير شما چگونه باشد
جواب مناسب براي اين سوال همان ميل شخصي شماست كه معمولا به اين صورت بيان مي‏شود كه من از رييسم انتظار انتقادپذيري، روحيۀ تشكر و همزباني با كارمند را دارم.
۱۱- مهمترين ضعف شما در چيست
در پاسخ به اين سوال زياد نبايد دروغ گفت اما نيازي نيست كه همه چيز را نيز بگوييم. بهترين راه براي پاسخ به اين سوال همان كوچك كردن مسائل بزرگ است. مثلا اگر من از صداي ناهنجار اشخاص ناراحت مي‏شود ميتوانم اين را بگويم صداي بلند گوشم را اذيت مي‏كند و يا اينكه اگر مشكل خانوادگي در روحيه كاري من خدشه وارد مي‏كند، مي‏توانم بگويم ترجيح مي‏دهم با روحيه ناخوش سركار حاضر نشوم و مرخصي بدون حقوق داشته باشم.
۱۲- در صورتيكه مشكلي را در بين كارمندان اين اداره/سازمان/كارخانه/شركت ببينيد چه مي‏كنيد
اين سوال نيز نوعي سوال هوش محسوب مي‏شود. بهتر است در پاسخ به اين سوال دو مطلب را در نظر گرفت : اگر بگوييم هيچ عكس العملي نشان نميدهيم و به قولي منظورمان عدم دخالت به كار ديگران است اشتباه كرده‏ايم همچنين اگر بگوييم سريعا با مسئول مربوطه در جريان ميگذاريم نيز نشاندهندۀ گوش به بازي بودن ماست. اما بهترين پاسخ به اين سوال اين است كه بگوييم ابتدا مسئله را بررسي نموده چنانچه حل آن از دست خودمان بر آمد كه هيچ وگرنه طي نامه‏اي كتبي آنرا با مسئول در جريان مي‏گذاريم. به اين ترتيب انضباط كاري خود را نيز نشان داده‏ايم.
۱۳- چه اهدافي را براي ما دنبال خواهيد كرد
پاسخ به اين سوال اگرچه براي هم مصاحبه كننده‏اي روشن است اما پاسخ دقيق كه از روي تحقيق و بررسي شخص مصاحبه شونده نشئت گرفته باشد خيلي فرق مي‏كند. در پاسخ به اين سوال بايد رقبا و شركتهاي حريف را شناسايي كرده و كالاهاي اين كارخانه و يا خدمات اين سازمان را بدانيم. سپس پاسخي مبني بر پيشرفت و توسعۀ اين نوع محصولات و پيروزي در مقابل حريف را به گونه خلاصه عنوان نماييم.
۱۴- هدفتان از كار كردن چيست
اين سوال كه معمولا در اواخر مصاحبه پرسيده مي‏شود، دربردارندۀ همۀ ابعاد شخصيتي شماست. پاسخ به اين سوال درخور كمي تامل و البته برنامه‏ريزي قبلي است. بايد دقت كرد كه هر كاري در نتيجه رسيدن به جايگاههاي بالا را در صورت درست انجام دادن، در بر دارد. پس اولين قسمت پاسخ به اين سوال مي تواند “پيمودن پله‏هاي ترقي” باشد. سپس آسايش خانواده و زندگي مرفه و در آخر در صورتيكه كار با ارباب رجوع در ارتباط است خدمت به مردم.
۱۵- آيا سوالي داريد
اين سوال معمولا آخرين سوالي است كه از مصاحبه شونده پرسيده مي‏شود. ترجيحا سوال پرسيده شود اما نه سوالات شخصي بلكه بهترين نوع سوال پرسيدن در مورد چگونگي عملكرد كارمندان، چگونگي دريافت ارتقاء شغلي، محصولات كارخانه و … است.


منبع: www. parsine.com


 

چگونه خود را براي مصاحبه آماده كنيم؟

چگونه خود را براي مصاحبه آماده كنيم؟ 

ابتدا، بايد در مورد شركتي كه از شما مصاحبه مي‌كند تحقيق كنيد. روش تحقيق اين گونه است:
* به كتابخانه برويد و اطلاعات شركت را استخراج كنيد؛...
ابتدا، بايد در مورد شركتي كه از شما مصاحبه مي‌كند تحقيق كنيد. روش تحقيق اين گونه است:
* به كتابخانه برويد و اطلاعات شركت را استخراج كنيد؛
* از مراكز، فروشگاهها يا كارخانه‌هاي شركت بازديد كنيد تا نوع كار و سازمان را در عمل ببينيد؛
* از اينترنت براي يافتن اطلاعات روزآمد استفاده كنيد؛
* با افرادي كه اطلاعاتي در خصوص شركت دارند صحبت كنيد و نظرشان را درباره شركت جويا شويد.
 دوم، براي آمادگي پرسش‌هاي زير را از خود پرسيده و به آنها پاسخ دهيد:
* آنچه كه را از مسووليت‌هاي شغل مورد نظر درك كرده‌ايد توصيف كنيد؛
* چه مهارتها و توانايي‌هايي داريد كه مي‌توانيد از عهده مسووليت‌هاي اين شغل برآييد و آيا فرصتي براي پيشرفت وجود دارد؟؛
* اصول اخلاقي كار خود را شرح دهيد؛
* چه روشي را براي ارزيابي و پياده‌سازي ايده‌ها و تصميم‌هاي كاري اتخاذ مي‌كنيد؟ ؛
* چگونه مسايل و موضوعاتي را كه روزانه در كار با آنها مواجه مي‌شويد حل مي‌كنيد؟ ؛
* فكر مي‌كنيد اصلي‌ترين فشار كاري در چنين شغلي چه باشد؟ ؛
* چه روش يا استراتژيي براي برخورد با فشارهاي كاري و زندگي اتخاذ مي‌كنيد؟ ؛
* چگونه با ديگر افراد حرفه‌اي در يك سازمان، تيم تشكيل مي‌دهيد؟ ؛
* شرح دهيد چرا يك تصميم‌گير اثربخش هستيد؟ ؛
* فرصت‌هايي را كه انتظار داريد اين شركت براي رشد شما ايجاد كند برشمريد؛
* چگونه مطالب كاري را ارايه مي‌كنيد يا سخنراني مي‌كنيد؟ ؛
* سبك كاري خود را شرح دهيد.چرا شما يك فرد اثربخش براي سازمان هستيد؟ ؛
* شرح دهيد چگونه مي‌توانيد يك مشاور براي رييس خود باشيد؟؛
* در پست قبلي خود چه چيزي را اجرا يا پيشنهاد كرديد كه موجب رشد كسب و كار يا بهره‌وري شد؟ ؛
* دلايل اصلي ترك شغل قبلي چيست؟ ؛
* چه دانش و تجربه‌اي در پست‌هاي قبلي كسب كرده‌ايد كه مي‌تواند در اين شغل جديد مفيد باشد؟ ؛
* بهترين استفاده از استعدادهاي خود مربوط به كسب وكار را شرح دهيد؟ ؛
* شرايط ناخوشايند يا استرس‌زا در محيط كار را چه مواردي مي‌دانيد و چگونه با آنها برخورد مي‌كنيد؟ ؛
* هدف شما از گرفتن اين شغل جديد چيست‌؟ ؛
* اهداف و افكار درجه اول شما درباره خودتان و داشتن يك شغل چيست؟
سوم، علاوه بر تحقيق در مورد شركت و آماده‌سازي خود براي مصاحبه، نكات زير را به خاطر داشته باشيد:
* آنچه كه شما در مصاحبه نمي‌گوييد مهم است؛
* از اين شاخ به آن شاخ نپريد و به گونه‌اي صحبت نكنيد كه آشفته به نظر برسيد. اما در همان حال، خيلي خلاصه‌گو و كم‌حرف نباشيد تا مصاحبه كننده فكر كند شما تمايلي به ارايه اطلاعات نداريد؛
* خودتان باشيد و آرامش داشته باشيد و به خودتان فشار نياوريد؛
* از حركات خود آگاه باشيد. خيلي شل و ول هم‌چنين خيلي خشك ننشينيد؛
* با مصاحبه كننده تماس چشمي داشته باشيد اما به حد خيره شدن نباشد.
 با آگاه بودن از نكات فوق، تحقيق از پيش در مورد شركت و آماده‌سازي خود براي مصاحبه، شما بهترين شانس را براي ايجاد يك تأثير مثبت در هنگام مصاحبه خواهيد داشت.


مترجم : مجيد اميدوار


منبع:www.mgtsolution.com

 

چه پرسش‌هايي بايد در هنگام انجام مصاحبه بپرسيم؟

چه پرسش‌هايي بايد در هنگام انجام مصاحبه بپرسيم؟ 

اين مقاله به موضوع پرسش‌هاي هنگام مصاحبه مي‌پردازد. فهرست پرسش‌هاي مصاحبه، انواع مصاحبه، پرسش‌هاي مربوطه از مراجع تأييد داوطلب و مثالي از يك مصاحبه مطالب اين مقاله را تشكيل مي‌دهند.
اشاره:
اين مقاله به موضوع پرسش‌هاي هنگام مصاحبه مي‌پردازد. فهرست پرسش‌هاي مصاحبه، انواع مصاحبه، پرسش‌هاي مربوطه از مراجع تأييد داوطلب و مثالي از يك مصاحبه مطالب اين مقاله را تشكيل مي‌دهند.
1- مقدمه؛
انجام مصاحبه عبارتست از هنر پرسيدن پرسش‌هاي درست و به دقت گوش‌دادن به آنچه كه مصاحبه‌شونده مي‌گويد و هم‌چنين چيزهايي كه مصاحبه‌شونده نمي‌گويد. هنگام مصاحبه يك داوطلب كار، توصيه‌هاي زير را به خاطر داشته باشيد:
پرسش‌هايي بپرسيد كه بر سابقه، دانش فني و عمومي روزآمد و مهارتهاي انساني مربوط به پست شغلي تمركز مي‌كنند.
پرسش‌هاي باز بپرسيد تا فضاي گفتگو دوطرفه بين مصاحبه‌كننده و مصاحبه‌شونده ايجاد شود.
براي مصاحبه فضايي آرام و كاري ترتيب دهيد. جوي كه هنگام مصاحبه ايجاد مي‌كنيد تأثيري بسزايي در ايجاد تبادل ايده‌ها خواهد داشت. به گونه‌اي برخورد نكنيد انگار كه شما كارهاي مهم‌تري نسبت به مصاحبه داريد يا اينكه تمام روز را در حال مصاحبه كردن هستيد.
مصاحبه را با توضيح در خصوص هدف مصاحبه و آنچه كه مي‌خواهيد به آن برسيد آغاز كنيد.
پيش از مصاحبه خود را آماده كنيد. اطلاعات زيادي حاصل از مقايسه يك داوطلب با ديگر داوطلبان يا پيروي از تعصب‌هاي شخصي، موجب سردرگمي شما خواهد شد. قبل از انجام مصاحبه خود و افكار خود را براي انجام يك مصاحبه منصفانه آماده كنيد. به خاطر داشته باشيد كه به دقت گوش دهيد و به خوبي يادداشت‌برداري كنيد.
2- انواع مصاحبه؛
در خصوص نوع مصاحبه‌اي كه انجام مي‌دهيد تصميم‌گيري كنيد:
مصاحبه ساخت‌نيافته: شكل مصاحبه و پرسش‌ها به عهده مصاحبه‌كننده خواهدبود.
مصاحبه ساخت‌يافته: از فهرستي از پرسش‌هاي از پيش تعيين‌شده استفاده مي‌شود و اين پرسش‌ها از تمام مصاحبه‌شوندگان پرسيده مي‌شود (فهرست معمولاً مكتوب است).  ممكن است اين پرسش‌ها پيش از انجام مصاحبه به تمام مصاحبه شوندگان ارسال شود تا پس از دريافت پاسخ‌ها به عنوان مبناي مقايسه مورد استفاده قرار گيرند.
مصاحبه براي شرايط كاري: تمركز بر رفتارهاي مورد نياز در يك كار خاص است كه بر موفقيت‌آميز بودن آن كار تأثير مي‌گذارند. براي مثال ممكن است از داوطلب بخواهيد كه سبك برقراري ارتباط خود را در كاري كه به طور معمول نيازمند تعامل داوطلب با مردم است، توصيف كند.
3- پرسش‌ها؛
فهرست زير شامل پرسش‌هاي خوبي است كه مي‌توانند اطلاعات ضروري براي ارزيابي داوطلب را دريافت كنند:
سوابق خود را به طور خلاصه بيان كنيد
با تغيير به يك پست كاري جديد مي‌خواهيد به چه چيزي برسيد؟
سوابق كاري شما چگونه شما را براي شغل جديد آماده كرده است؟
كار فعلي يا قبلي خود را توصيف كنيد. موفقيت شما چه بوده است؟
مواردي كه در آنها بهبود پيدا كرده‌ايد چيستند؟
مدير يا سرپرست قبلي خود را توصيف كنيد
 در چه مواردي شبيه به او هستيد؟
 در چه مواردي با او تفاوت داريد؟
يك تجربه ناخوشايند يا استرس‌زا در محيط كاري خود را بيان كنيد و چگونه آن را برطرف ساختيد؟
چالش‌هاي كار فعلي يا قبلي خود را توصيف كنيد. با اين چالش‌ها چگونه برخورد مي‌كنيد؟
آيا برنامه‌ريزي يكي از وجوه مهم كاري قبلي شما بوده است؟ چه وقت و چگونه برنامه‌ريزي مي‌كنيد؟
سبك تصميم‌گيري خود را شرح دهيد
 روش برقراري ارتباط با ديگر كارمندان را شرح دهيد
سبك رهبري خود را توصيف كنيد
 تجارب يادگيري مهم زندگي شما تا به الان چه مواردي است؟
 شرايطي را كه در آن به بهترين شكل كار مي‌كنيد توصيف كنيد
 در حال حاضر در چه طرح‌هاي توسعه‌اي كار مي‌كنيد؟
 علاوه بر اين، پرسش‌هايي شخص درباره وجوه فني كار بپرسيد. به آنچه كه مصاحبه‌شونده در خصوص هريك از ويژگي‌هاي زير اشاره مي‌كند خوب گوش كنيد:
توانايي حل مساله ، توانايي رهبري ، طرز تلقي مثبت ، توانايي همكاري، توجه به ديگران ، سبك برقراري ارتباط
صداقت ، گوش دادن ، تماس چشمي ضعيف ، مهارتهاي سازماني ، مشكلات احتمالي با اختيار و اقتدار ، احساسات منفي
كنترل، خودمحوري ، بي‌علاقگي ، كم‌تجربگي ، مزاحمت‌ها ، عصبي بودن ، عدم سازماندهي و شكايت.
4- مراجع تأييد داوطلب،
بعد از مصاحبه، خوب است كه با سه تا چهار نفر از مراجع تأييد كه داوطلب اشاره كرده است صحبت كنيد تا از صحت اطلاعات داوطلب اطمينان حاصل كنيد. پرسش‌هايي كه مي‌توان از مراجع تأييد داوطلب پرسيد عبارتند از:
مسئوليت‌هاي داوطلب در آخرين كارش چه بوده است؟
آيا داوطلب از عهده مسئوليت‌ها برآمده است؟
اصول اخلاقي كار داوطلب چيست؟
داوطلب در شرايط فشار چگونه كار مي‌كند؟
داوطلب چگونه با همكاران و سرپرست خود تعامل مي‌كند؟
آيا مطلب خاصي مورد توجه در خصوص داوطلب به نظر شما مي‌رسد؟
چرا اين فرد را استخدام كرديد؟
داوطلب چگونه با ديگران ارتباط برقرار مي‌كند؟
اگر داوطلب در جلسه‌اي باشد، آيا متفاوت از بقيه رفتار مي‌كند؟
   با به دست آوردن يك تصوير تركيبي از چند نفر مرجع تأييد، علاوه بر كسب اطمينان از آنچه كه داوطلب به شما گفته است مي‌توانيد از تضاد شخصيت نيز جلوگيري كنيد. براي مثال اگر يك مرجع بگويد كه كار كردن با داوطلب مشكل است اما سه مرجع ديگر بيان كنند كه وي يك همكار تيمي بسيار خوب است شما فرض خواهيد كرد مساله مربوط به مرجع اول است نه به داوطلب.
5- مثالي از مصاحبه .
به طور كلي سوابق كاري خود را شرح دهيد: بيست و سه سال سابقه به عنوان مهندس عمليات و مدير كارخانه، كار در امور طراحي، راه‌اندازي كارخانه و مديريت كيفيت.
توانايي و مهارتهاي خود را به عنوان يك سرپرست شرح دهيد:. من به خوبي با ديگران ارتباط برقرار مي‌كنيم، مي‌دانم كه چگونه فرايندها را مديريت كنم و توانايي زيادي در ياددادن و هدايت ديگران دارم.
سبك كاري و سبك رهبري خود را بيان كنيد: دوست دارم با افرادي كار كنم كه بفهمند كه چه چيزي مورد انتظار است و بپذيرند كه بايد پاسخگو باشند.
به چه روشي ارزيابي عملكرد مي‌كنيد؟ آرمانها و اهداف را تعيين مي‌كنم و اهداف عملكرد را به گونه‌اي تنظيم مي‌كنم كه قابل اندازه‌گيري بوده و توسط سرپرست و كارمند درك شود.
چگونه مسايل و موضوعاتي كه در طول روز پيش مي‌آيد را حل مي‌كنيد؟ اطلاعات جمع‌آوري مي‌كنم و آنها را در خصوص مسايل يا موضوعات ارزيابي مي‌كنم.
فكر مي‌كنيد فشار اصلي وارده به يك مدير كارخانه چيست؟ موضوعات كاركنان كه مربوط به كار معمول آنها نمي‌شود.
چه استراتژي يا روشي براي مواجه با فشارهاي مربوط به كار اتخاذ مي‌كنيد؟ اطلاعات جمع‌آوري و ارزيابي مي‌كنم و موارد غيرمنتظره را در نظر مي‌گيرم.
نوع مهارتهاي سرپرستي را كه شما در كارتان بدست آورده‌‌ايد توصيف كنيد: افراد دوست دارند كه با آنها منصفانه برخورد شود (نه هميشه يكسان، بلكه منصفانه). برقراري ارتباط براي عمليات موفق كليدي است.
توضيح دهيد چرا يك مدير كارخانه اثربخش هستيد؟ من كاركنان را خوب آموزش مي‌دهم و به آنها مي‌فهمانم كه چه چيزي از آنها انتظار مي‌رود.
 چه پيشنهاداتي در آخرين پست كاري خود ارائه كرديد؟ تغيير روش توليد قطعه و ايجاد تنوع در تركيب رنگ.
 مهارتهاي سازماني خود را توصيف كنيد: من معتقد به برنامه‌ريزي هستم و كار را از طريق برنامه دنبال مي‌كنم.
 دليل اصلي ترك كار فعلي يا قبلي چيست؟ به خاطر مسائل مربوط به سلامت جسمي و عدم توافق با رئيس.
 فكر مي‌كنيد چه تجاربي در طول پست‌هاي كار قبلي بدست‌ آوريد كه باعث شدند شما به عنوان مدير كارخانه پذيرفته شويد؟ افراد سازمان عناصر كليدي سازمان هستند و كاركنان مي‌توانند بين موفقيت و شكست تفاوت ايجاد كنند.
 يك شرايط ناخوشايند يا استرس‌زا در پست‌هاي قبلي شما چه بوده است و چگونه با آن برخورد كرده‌ايد؟ مجبور شدم كه يك كارمند را به خاطر نزاع در كارخانه اخراج كنم.
 دوست داريد با دريافت پست جديد چه كار كنيد؟ من علاقمند به كار عنوان مدير كارخانه هستم تا مهارتهايي را كه در طول بيست و سه سال كسب كرده‌ام بكار بندم.
توجه كنيد كه پاسخ‌هاي اين فرد خلاصه، مستقيم و خيلي كاري و رسمي است. تجارب شخصي ارايه نمي‌شود. اين مصاحبه چيزي در مورد احساسات و افكار مصاحبه‌شونده خارج از حوزه پرسش‌ها ارايه نمي‌كند.
   اين نوع مصاحبه كتبي مي‌تواند در مقايسه پاسخ‌هاي داوطلبان خيلي سودمند باشد. پس از مرور پاسخ‌ها، مصاحبه‌كننده مي‌تواند يك مصاحبه براي شرايط كاري يا مصاحبه ساخت نيافته با داوطلبان نهايي انجام دهد.


مترجم : مجيد اميدوار


منبع:www.mgtsolution.com

 

10 قاعده براي موفقيت در مصاحبه استخدامي

10 قاعده براي موفقيت در مصاحبه استخدامي 

اين قواعد به جويندگان كار كمك خواهد كرد تا استعدادهاي پنهان خود را در فرصت‌هاي استخدامي نشان داده و احتمال موفقيت خود را به حداكثر برسانند.
اين قواعد به جويندگان كار كمك خواهد كرد تا استعدادهاي پنهان خود را در فرصت‌هاي استخدامي نشان داده و احتمال موفقيت خود را به حداكثر برسانند.
1. در مورد تجارب و مهارت‌هايتان به وضوح و با علاقه صحبت كنيد. زبان حرفه اي داشته باشيد، اما از اينكه شخصيت تان بطور كامل برملا و روشن شود، هراسان نباشيد. به نشانه بي ميلي وقفه‌هاي كوتاه و مكث نكنيد. شما براي هر پاسخ نياز به چند ثانيه زمان داريد.
2. مثبت انديش باشيد. افراد استخدام كننده (كارفرما) تمايل به شنيدن عذر و بهانه ها يا احساسات بد در مورد يك تجربه منفي را ندارند. اگر آنها در مورد رتبه يا نمره پايين، تغيير ناگهاني شغل يا نقص سابقه‌تان جويا شدند، حالت دفاعي به خود نگيريد. در عوض توجه‌تان را به حقايق و واقعيات (خلاصه وار) و آنچه شما از تجربه‌تان ياد گرفتيد، متمركز كنيد.
3. آمادگي ارائه مهارت‌ها و تجاربتان را داشته باشيد تا وقتي آنها شرح حالي از شغل‌تان را خواستند، ارائه دهيد. موقعيت‌تان را در ذهن كارفرما به‌عنوان فردي با يكسري مهارت‌ها و صفات ويژه، تثبيت كنيد. كارفرمايان مسايلي دارند كه نياز به حل آنها توسط كارمندان با مهارت‌هاي ويژه دارند. در توصيف مناسب صفاتتان مؤثر عمل كنيد.
4. قبل مصاحبه استخدامي اطلاعاتي در مورد شركت يا كار آينده‌تان بدست آوريد. اطلاعاتي مهم شامل فعاليت‌هايي كه توسط كارفرما اجرا شده است، ثبات مالي كارفرما چگونه است و چه نوع شغل‌هايي در ارتباط با كارفرما است. تحقيق كنيد چگونه مي توانيد به كارفرما در جريان جستجوي شغلي در مورد آن سازمان و توانايي و پتانسيل شما در آن سازمان كمك كنيد. بدانيد چگونه مي توانيد به شركت كمك كنيد و سؤالهايي را آماده كنيد كه از مصاحبه گر در مورد شركت سؤال كنيد.
5. براي مصاحبه زود حاضر شويد. برنامه ريزي كنيد كه 10 تا 15 دقيقه قبل از زمان مقرر، به محل مصاحبه برسيد. رسيدن خيلي زود، كارفرما را دست و پاچه مي كند و شرايط نامطلوب و ناشيانه اي ايجاد مي كند. به همان نسبت دير رسيدن در ابتدا يك تصور بدي به جاي مي گذارد. شخصاً در مورد زمان و ترتيب مصاحبه سؤال كنيد.
6. يك كلاسر (كيف كاغذ) يا دفترچه يادداشت يا لااقل يك دسته كاغذ مرتب شده و تا خورده كه نام كارفرما روي آن نوشته شده باشد، همراه داشته باشيد.
7. خلاصه اطلاعات و ليستي از سؤالاتي كه براي پرسش نياز داريد همراه آوريد. ليستي از سؤالاتتان را ارائه دهيد كه مطمئن شوند شما اطلاعات مورد نياز براي تصميم گيري را جمع آوري كرده ايد. نبايستي به خاطر بردن يادداشتها در طي مصاحبه پريشان شويد.
8. در بسياري از مصاحبه هاي شغلي، نهار يا شام در نظر گرفته شده در روز مصاحبه، به تنهايي مهمان نوازي كارفرما را نشان نمي دهد اما همچنين يك بخش قابل توجه فرايند مصاحبه است. آداب معاشرت را رعايت كنيد و در گفتگو و محاوره در طي صرف غذا سهمي داشته باشيد. خيلي اوقات چگونگي مهارتهاي اجتماعي جزء تصميم گيري آنهاست.
9. بعد از مصاحبه، نام و لقب (عنوان) همه مصاحبه كنندگان، اثر انگشت يا مهرتان، سؤالهاي باقيمانده و اطلاعاتي كه كسب كرديد را بنويسيد. اگر شما مرتباً در حال مصاحبه هستيد، اين فرايند به شما كمك مي كند تا مدام به كارفرمايان توجه كنيد و بوضوح تفاصيل را تعريف و بيان كنيد.
10. در آخر، مصاحبه را با گفتن لطف سركار زياد يا مرحمت سركار زياد يا سپاسگزارم پايان ببريد. كارفرمايان به حركات و اشارات شما در موقع حرف زدن توجه مي كنند كه گواهي براي توجه تان به جزئيات و علاقه تان به اين شغل است.
منبع:netkav

 

13 اشتباه رايج در مصاحبه

13 اشتباه رايج در مصاحبه 

در جست و جوي شغلي هستيد؟ مدت زمان درازي است كه با مراحل نسبتاً دشوار جست و جوي كار درگيريد. نمي‌دانيد كجا، چه وقت، چگونه و چه شغلي به شما پيشنهاد خواهد شد؟ اين آغاز يك راه است.مصاحبه نيز جزيي از اين راه به شمار مي‌آيد. مانند تمامي راه‌ها، براي موفقيت در اين راه نيز بايد به نكات اساسي و مهمي توجه شود.
در جست و جوي شغلي هستيد؟ مدت زمان درازي است كه با مراحل نسبتاً دشوار جست و جوي كار درگيريد. نمي‌دانيد كجا، چه وقت، چگونه و چه شغلي به شما پيشنهاد خواهد شد؟ اين آغاز يك راه است.
مصاحبه نيز جزيي از اين راه به شمار مي‌آيد. مانند تمامي راه‌ها، براي موفقيت در اين راه نيز بايد به نكات اساسي و مهمي توجه شود. بهتر است در فرآيند جست و جوي كار بر روي عواملي كه تحت كنترل ما هستند تمركز كنيم زيرا عوامل بسيار ديگري وجود دارند كه يك داوطلب جست و جوي كار قادر به كنترل آن‌ها نمي‌باشد. يك داوطلب نمي‌‌تواند بر روي عواملي از قبيل: چه كسي، چگونه و چه هنگام از او مصاحبه خواهد كرد؟ چه سوالاتي مطرح خواهند شد و يا در خصوص اينكه چه كسي آن شغل را به دست مي‌آورد؟ هيچ‌گونه كنترلي داشته باشد. در مقابل عواملي نيز هستند كه داوطلب قادر به كنترل آن‌ها مي‌باشد. اين عوامل از يك رزومه خوب و حرفه‌اي شروع شده تا مصاحبه ادامه دارد.
در يك مصاحبه چه كارهايي نبايد انجام شود؟ در چند مسوول استخدام خواسته شد تا به چند مورد از رايج‌ترين و البته زيان‌ بارترين اشتباهاتي كه داوطلبين در مصاحبه مرتكب مي‌شوند، اشاره كنند كه: به پوشش نامناسب، بدگويي از رييس قبلي به عنوان بدترين توهين و بي‌علاقگي و بي‌ميلي داوطلبان، غرور و تكبر، نارسا و ناكافي و عدم پرسش سوالات مناسب اشاره داشتند.
در ذيل به 10 مورد از رايج‌ترين اشتباهات در مصاحبه اشاره شده است. كه البته به راحتي قابل اجتناب و پيشگيري مي‌باشند. توجه داشته باشيد بخش مهم يك مصاحبه موفق اجتناب از اين اشتباهات ساده است، اگر بخواهيد به آساني قابل انجام است.
نبايد شغلي را به دليل ارتكاب يكي از اشتباهات ذيل ازدست بدهيد.

1)سروقت و به موقع در مصاحبه حاضر شويد، دير نكنيد
هيچ اتفاقي مانند عذرخواهي به دليل دير رسيدن، زشت و زننده نمي‌باشدكه البته هيچ عذر و علتي هم قابل قبول نمي‌باشد. از شخصي كه با شما تماس گرفته راهنمايي بخواهيد يا به نقشه مراجعه كنيد. تمامي جوانب از جمله ترافيك رادر نظر بگيريد، زود از خانه خارج شويد و ساعت به همراه داشته باشيد. چنانچه به هر عنوان متوجه شديد كه دير خواهيد رسيد، بهتر است با مصاحبه‌كننده تماس گرفته و زمان قرار خود را عوض كنيد.

2)عدم آمادگي كافي
عدم آمادگي كافي بزرگ‌ترين اشتباهي است كه مي‌تواند در مصاحبه شغلي مرتكب آن شويد. درست به همان طريقي كه براي آزمون و امتحان آماده مي‌شويد، نياز است كه براي مصاحبه نيز آماده شويد. هنگامي كه براي مصاحبه دعوت مي‌شويد، سعي كنيد در خصوص نحوه اجراي آن اطلاعاتي كسب نماييد، به عنوان مثال: مصاحبه گروهي خواهد بود تا تك به تك؟‌ چه شخص يا اشخاصي مصاحبه را انجام مي‌دهند و مقام و جايگاه آن‌ها چيست؟

3)عدم توانايي پاسخگويي به سوالات اساسي از قبيل «درباره اين شركت چه مي‌دانيد؟»
كه به نوعي عدم تمايل و بي‌ميلي شما را مي‌رساند و موجب مي‌گردد فرصت خود را از دست بدهيد. لذا بهتر است قبل از هر اقدامي اطلاعاتي در مورد آن شركت جمع‌آوري كنيد.

4)سوالاتي درباره شركت و موقيت آن بپرسيد
البته در اينجا بايد دقت كنيد كه از پرسش سوالاتي كه به وضوح در وب سايت شركت يا گزارش ساليانه آن وجود دارند، اجتناب كنيد.

5)پوشش نامناسب
يادتان باشد بيشترين تأثير را در 10 ثانيه اول روي مخاطب خود مي‌گذاريد و صد البته بهتر است كه تأثيري عميقاً مثبت باشد. با توجه به موقعيت و مكان پوشش آنجا را به تن كنيد. چنانچه براي جايگاه و پستي تخصصي مصاحبه مي‌كنيد بهتر است از لباس رسمي استفاده كنيد. چنانچه براي ساير مشاغل از قبيل مشاغل موقت تابستاني مانند نگهباني يا پيشخدمتي مصاحبه مي‌كنيد، آراسته و مرتب حاضر شويد.

6)توهين
اين مورد شامل توهين به رييس، همكاران و يا حتي رقباي فعلي و قبلي مي‌شود. هيچ كس شخصي را كه دائماً در حال توهين و شكايت است را نمي‌پسندد و اين امر شخصيت شما را زير سوال مي‌برد. در دنياي امروزي، هيچ گاه نمي‌تواند حدس بزنيد كه شخص مصاحبه‌كننده با چه كساني دوست است و ارتباط دارد و يا مشتريان شركت چه كساني هستند.
مطمئناً دوست نداريد كه مصاحبه‌كننده چنين تصور كند كه در آينده درباره او و شركت نيز چنين صحبت خواهيد نمود.

7)مهارت‌هاي ضعيف ارتباطي
- نجوا كردن
- استفاده مدام از اصطلاحات عاميانه
- استفاده بيش از حد از دستان
- بيش از اندازه جدي و يا شل بودن
- حركات عصبي مانند جويدن ناخن
يكي ديگر از مهارت‌هاي ضعيف ارتباطي اين است كه پاسخ سوالات را با «بله» يا «نه» بدهيد. بايد اعتماد به نفس خود را حفظ كرده و نشان دهيد. عصبي بودن و پاسخ‌هاي پراكنده و بي‌معني همگي بيانگر حواس‌پرتي و بي‌توجهي شما مي‌باشد. در همين حين، يكي از بدترين لحظات براي مصاحبه‌كننده اين است كه سوال ساده‌اي بپرسيد اما جوابي دريافت نكند. در واقع اين ذهنيت را براي مصاحبه‌كننده ايجاد مي‌نمايد كه شخص با آمادگي كافي ندارد ياگوش نمي‌دهد. حواس خود را كاملاً جمع كرده و قبل از پاسخگويي زمان كوتاهي تمركز كنيد. آرامش خود را حفظ كرده و سوالات را با پاسخ‌هايي كوتاه و مفيد پاسخ‌گو باشيد. از كلمات و عبارات مناسب استفاده نماييد. به عبارت ديگر اين حسن را در مصاحبه‌كننده القاء نماييد كه شما بهترين فرد براي اين جايگاه مي‌باشيد البته نفس عميق را فراموش نكنيد. نكته ديگر، از درب نگهباني و پاركينگ گرفته تا دفتر مصاحبه با همگي با احترام و ادب رفتار كنيد.

8)رفتار بي‌ادبانه و توهين‌آميزي نداشته باشيد
مصاحبه‌كننده خواستار اين است كه ميزان صبوري و عكس‌العمل شما را نسبت به سوالات بسنجد. از دست دادن كنترل، حالت تدافعي به خود گرفتن و رفتار توهين‌آميز همگي عواملي هستند كه موجب مي‌گردند شانس خود را از دست بدهيد. فرقي نمي‌كند بعد از آن به چه ميزان پشيمان شده و عذرخواهي كنيد، اتفاقي كه نبايد رخ مي‌داده، پيش آمده است.

9)فعال و مشتاق باشيد
در جريان صحبت و مكالمه با مصاحبه‌كننده شريك باشيد، شنونده تنها نباشيد و يا جسته و گريخته صحبت نكنيد. البته فراموش نكنيد كه بدين منظور بايد اعتماد به نفس لازم را داشته در وضعيت و حالت مناسبي قرار بگيريد. از ارتباط چشمي استفاده كرده و لبخند را فراموش نكنيد.

10)پرحرفي
مصاحبه‌كننده مي‌خواهد بداند كه چرا شما بهترين گزينه براي شغل مورد نظر هستيد. آن‌ها تمايلي به شنيدن تمام داستان زندگي شما ندارند. هيچ‌چيز بدتر از شخصي نيست كه بي‌جهت و بي‌مورد پرحرفي مي‌كند. سعي كنيد پاسخ‌هايتان مختصر، مفيد و متمركز باشند. وارد حاشيه نشويد، دروغ نگوييد و داستان نسازيد. بهترين گزينه صداقت و پاسخ صريح و آشكار به سوالات است.

11)در اولين ملاقات از ميزان حقوق سوال نكنيد
حقوق، مزايا و پاداش بسيار با اهميت مي‌باشند اما توجه داشته باشيد بهتر است اين گونه مسايل به مراحل بعدي مصاحبه واگذار شود نه در اولين ملاقات. مگر در مواقعي كه شخص مصاحبه‌كننده بحث مالي را زودتر پيش بكشد.

12)تشكر از مصاحبه‌كننده
در پايان جلسه با مصاحبه‌كننده به گرمي دست داده و تشكر از او را فراموش نكنيد. حتي بهتر است يادداشت تشكر كوتاهي برايش بفرستيد.

13)پيگيري
فرقي نمي‌كند كه جلسه مصاحبه به چه ميزاني خوب پيش رفته، هيچ‌گاه پيگيري را فراموش نكنيد. چنانچه طي چند روز از مصاحبه‌كننده خبري نشد، مي‌توانيد پيگيري كرده و دوباره تمايل خود را ابراز نماييد. يك ايميل يا نامه تشكر تأثير بسزايي در فرآيند استخدام و مصاحبه شما دارد.

ترجمه: الناز طالب زاده

منبع :

http://www.bazarekar.ir/02/Fa/DynamicPages/Page.aspx?c=14&nwsId=2268