سرمشق های زنده ی تبلیغات

سرمشق های زنده ی تبلیغات

نوشته ی حاضر متن سخنرانی حضرت آیت الله حاج آقا حسن امامی است که در تاریخ 30/4/1379 در مرکز آموزش های تخصّصی تبلیغ حوزه ی علمیه ی اصفهان ایراد شده است و با اندکی تلخیص و تبدیل از زبان گفتاری به نوشتاری ، به محضر خوانندگان گرامی تقدیم می گردد.

مقدمه

قرآن کریم می فرماید: ««فلولا نفر من کل فرقة منهم طائفة لیتفقهوا فی الدین ولینذروا قومهم اذا رجعوا الیهم لعلّهم یحذرون»؛(1)

قوم خود، آن ها را بیم دهند. شاید آن ها بترسند.»

شغل طلاب علوم دینی شغل انبیا است. هدف از تفقه در حوزه های علوم دینی باید تبلیغ و انذار قوم باشد تا مردم تحت تأثیر همین تبلیغات ساخته شوند.

از آن جا که حرکت تبلیغی ما، ادامه ی حرکت تبلیغی انبیای الهی است باید روش انبیا را   ...

ادامه نوشته

حدیث سکوت ، گفتن و .... شنیدن (24)


حدیث سکوت ، گفتن و .... شنیدن (24)


امام‏على عليه السلام :

إن صَمَتَ لَم يَغُمَّهُ صَمتُهُ ، وإن ضَحِكَ لَم يَعلُ صَوتُهُ .
در بيان نشانه پرهيزگار ، مى‏فرمايد : اگر خاموشى گزيند ، خاموشيش او را اندوهگين نسازد
و اگر بخندد ، صدايش را بلند نمى‏كند .
نهج البلاغه : خطبه 193


 
امام صادق عليه السلام - به مردى كه در مرگ فرزندش سخت بيتابى مى‏كرد - :

يا هذا جَزِعتَ للمُصيبَةِ الصُّغرى‏ ، وغَفَلتَ عنِ المُصيبَةِ الكُبرى‏ ! ولو كنتَ لِما صارَ إليه وَلَدُكَ
مُستَعِدّاً لَما اشتَدَّ علَيه جَزَعُكَ ، فَمُصابُكَ بتَركِكَ الاستِعدادَ لَهُ أعظَمُ مِن مُصابِكَ بوَلَدِكَ .
اى مرد ! تو در مصيبت كوچك بيتابى مى‏كنى و از مصيبت بزرگ غافلى ! اگر براى آن جايى كه
فرزندت رفت ، آماده بودى هرگز براى او بيتابى نمى‏كردى . مصيبت آماده نشدن تو براى‏آن
روز بزرگتر از مصيبت‏فرزند توست .

عیون اخبارالرضا علیه السلام 2 / 5 / 10


امام صادق عليه السلام :

مَن اُلهِمَ الاستِرجاعَ‏عندَ المُصيبَةِ وَجَبَت لَهُ الجَنَّةُ .
به هركس در هنگام مصيبت، استرجاع الهام شود ، بهشت بر او واجب گردد .
ثواب الاعمال : 235 / 2


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

النِّياحَةُ عملُ الجاهِليَّةِ .
شيون كردن ، كار جاهليّت است .

بحارالانوار : 82 / 103 / 50


 
امام على عليه السلام :

صَوتانِ مَلعونانِ يُبغِضُهُما اللَّهُ : إعوالٌ عندَ مُصيبَةٍ ، وصَوتٌ عندَ نِعمَةٍ ؛ يَعنِي النَّوحَ والغِناءَ .
از پيامبر خدا صلى الله عليه وآله : دو صدايند كه نفرين شده‏اند و خداوند از آنها نفرت دارد :
آه و فغان كردن به هنگام مصيبت و صداهاى هنگام (سرمستى از) نعمت ؛ يعنى نوحه كردن و آواز خواندن .
دعائم الاسلام : 1 / 227


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

إنّ اللَّهَ يُحِبُّ الصَّوتَ الخَفيضَ ، ويُبغِضُ الصَّوتَ الرَّفيعَ .
خداوند صداى آهسته را دوست دارد و از صداى بلند نفرت دارد .
منیة المرید : 213


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله - در سفارش به ابوذر - :

يا أبا ذَ رٍّ ، اخفِضْ صَوتَكَ عِند الجَنائزِ ، وعِندَ القِتالِ ، وعِندَ القرآنِ .
اى ابوذر ! هنگام تشييع جنازه‏ها و هنگام جنگ و وقتى قرآن خوانده مى‏شود ، صدايت را پايين بياور .
بحارالانوار : 77 / 82

 

امام على عليه السلام :

ثلاثٌ فيهِنَّ المُروءَةُ : غَضُّ الطَّرفِ ، وغَضُّ الصَّوتِ ، ومَشيُ القَصدِ .
سه چيز از نشان رادمردى است : پايين انداختن نگاه ، پايين آوردن صدا و اعتدال در راه رفتن .
غررالحکم : 4660


امام على عليه السلام :

خَفضُ الصَّوتِ ، وغَضُّ البَصَرِ ، ومَشيُ القَصدِ ، مِن أمارَةِ الإيمانِ وحُسنِ التَّدَيُّنِ .
پايين آوردن صدا و فروانداختن نگاه و اعتدال در راه رفتن ، از نشانه‏هاى ايمان
و حُسن ديندارى است .
غررالحکم : 5073


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

الصائمُ في عِبادَةِ اللَّهِ‏وإن كانَ نائماً على‏ فِراشِهِ ، ما لَم يَغتَبْ مُسلِماً .
روزه‌‏دار گرچه در بستر خويش خفته باشد ، تا زمانى كه غيبت مسلمانى را نكند ،
در حال عبادت خداست .
ثواب الاعمال : 75 / 1


امام صادق عليه السلام :

نَومُ الصائمِ عِبادَةٌ ، وصَمتُهُ تَسبيحٌ ، وعَمَلُهُ مُتَقَبَّلٌ ، ودُعاؤهُ مُستَجابٌ .
روزه‏دار خوابش عبادت و سكوتش تسبيح و عملش پذيرفته و دعايش مستجاب است .
الفقیه : 2 / 76 / 1783


فاطمه زهراء عليها السلام :

ما يَصنَعُ الصائمُ بِصِيامِهِ إذا لَم يَصُنْ لِسانَهُ وسَمعَهُ وبَصَرَهُ وجوارِحَهُ ؟!
اگر روزه‏دار زبان و گوش و چشم و اعضا و جوارح خود را نگه ندارد ،
روزه به چه كارش مى‏آيد ؟
دعائم الاسلام : 1 / 268


ما أَضمَرَ أَحَدٌ شَيئا إِلاّ ظَهَرَ فى فَلَتاتِ لِسانِهِ وَصَفَحاتِ وَجهِهِ؛
هيچ كس چيزى را در دل پنهان نداشت، جز اين كه در لغزش هاى زبان و خطوط چهره او آشكار شد.

نهج البلاغه، حكمت 26


مَن كانَ يُؤمِنُ بِاللّه  وَاليَومِ الخِرِ فَليَقُل خَيرا أَو لِيَسكُت؛
هركس به خدا و روز قيامت ايمان دارد، بايد سخن خير بگويد يا سكوت نمايد.

 نهج الفصاحه، ح 2915


جَمالُ الرَّجُلِ فَصاحَةُ لِسانِهِ؛
زيبايى مرد به شيوايى زبان اوست.

كنزالعمال، ج10، ص152، ح28775


إِنَّ هذَا اللِّسانَ مِفتاحُ كُلِّ خَيرٍ وَشَرٍّ فَيَنبَغى لِلمُؤمِنِ أَن يَختِمَ عَلى لِسانِهِ كَما يَختِمُ عَلى ذَهَبِهِ وَفِضَّتِهِ؛
براستى كه اين زبان كليد همه خوبيها و بديهاست پس سزاوار است كه مؤمن بر زبان خود مهر زند، همان گونه كه بر (كيسه) طلا و نقره خود مُهر مى زند.

تحف العقول، ص 298


اَللِّسانُ سَبُعٌ إِن خُلِّىَ عَنهُ عَقَرَ؛
زبان، درنده اى است كه اگر رها شود، گاز مى گيرد.

نهج البلاغه، حكمت 60
 

حدیث سکوت ، گفتن و .... شنیدن (23)

حدیث سکوت ، گفتن و .... شنیدن (23)


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :
إنَّ أفضَلَ الصَّدَقةِ صَدَقةُ اللِّسانِ ، تَحقُنُ بهِ الدِّماءَ، وتَدفَعُ بهِ الكَريهَةَ
،وتَجُرُّ المَنفَعةَ إلى‏ أخيكَ المُسلِمِ .


برترين صدقه ، صدقه زبان است كه با آن از ريختن خونها جلوگيرى كنى و پيشامد
ناخوشايند را دفع كنى و به برادر مسلمانت سودى برسانى .
قصص الانبیاء : 188 / 235



امام على عليه السلام :
مَن سَألَ في صِغَرِهِ أجابَ في كِبَرِهِ .

هركه در دوران خردساليش بپرسد ، در روزگار بزرگساليش پاسخ دهد .
غررالحکم : 8273


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

إذا التَقَيتُمْ فَتَلاقَوا بِالتَّسليمِ والتَّصافُحِ ، وإذا تَفَرَّقتُم فَتَفَرَّقُوا بالاستِغفارِ .
هرگاه با هم روبه‏‌رو شديد ، با سلام گفتن و دست دادن روبه‌‏رو شويد و چون از يكديگر
جدا شديد ، با آمرزش خواهى جدا شويد .

کافی : 2 / 181 / 11



امام صادق عليه السلام :
المُصلِحُ ليسَ بِكاذِبٍ .
آشتى دهنده ، دروغگو نيست .
کافی : 2 / 210 / 5



امام صادق عليه السلام :

الكلامُ ثلاثةٌ : صِدقٌ وكِذبٌ وإصلاحٌ بينَ الناسِ . قيلَ له : جُعلتُ فداك ، ما الإصلاح بين الناس ؟
قال : تَسمَعُ مِنَ الرَّجُلِ كلاماً يَبلُغُهُ فَتَخبُثُ نَفسُهُ ، فَتَلقاهُ فَتَقُولُ : سَمِعتُ مِن فُلانٍ قالَ فِيكَ
مِنَ الخَيرِ كذا وكذا ، خِلافَ ما سَمِعتَ مِنهُ .
سخن سه گونه است : راست و دروغ و (سخنى براى) اصلاح ميان مردم . به امام گفته شد :
فدايت گردم ، اصلاح بين مردم چيست ؟ فرمود : از كسى سخنى درباره ديگرى مى‏شنوى
كه اگر آن سخن به گوش وى برسد ، ناراحت مى‏شود . پس تو آن ديگرى را مى‏بينى و بر خلاف
آنچه شنيده ‏اى ، به او مى‏گويى : از فلانى شنيدم كه در خوبى تو چنين و چنان مى‏گفت .

کافی : 2 / 341 / 16



امام صادق عليه السلام :

إنّ الرجُلَ لَيَكذِبُ الكِذبَةَ فيُحرَمُ بها صلاةَ الليلِ .
آدمى ، دروغى مى‏گويد و به سبب آن از نماز شب محروم مى‏شود .
علل الشرایع : 362 / 2


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

مَنِ اغتابَ مُسلماً أومُسلِمَةً لَم يَقبَلِ اللَّهُ تعالى‏ صلاتَهُ ولا صِيامَهُ أربَعينَ
يَوماً ولَيلةً ، إلّا أن يَغفِرَ لَهُ صاحِبُهُ .
هر كه از مرد يا زن مسلمانى غيبت كند ، خداوند تعالى تا چهل شبانه روز ، نه نمازش را
مى‏پذيرد و نه روزه‏اش را ، مگر اين كه غيبت شونده او را ببخشد .

جامع الاخبار : 412 / 1141



امام على عليه السلام :

لا كلامَ والإمامُ يَخطُبُ ولا التِفاتَ إلّا كما يَحِلُّ في الصَّلاةِ .
وقتى امام جمعه خطبه مى‏خواند ، نه صحبت كردن جايز است نه رويگرداندن
از قبله ، مگر در همان حدّى كه در نماز جايز است .


الفقیه : 1 / 416 / 1230


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

حَيثُما كُنتُم فَصَلُّوا عَلَيَّ ، فإنَّ صلاتَكُم تَبلُغُني .
هر جا كه باشيد بر من درود فرستيد ؛ زيرا درود شما به من مى‏رسد .
کنزالعمال : 2147




پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

الصَّلاةُ عَلَيَّ نورٌ على الصِّراطِ .
درود (وصلوات) فرستادن بر من ، نورى است روى صراط .
کنزالعمال : 2149

پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

إنَّ أبخَلَ الناسِ مَن ذُكِرتُ عِندَهُ ولَم يُصَلِّ عَلَيَّ .
بخيل‏ترين مردم ، كسى است كه نام من نزد او برده شود و بر من درود نفرستد .
کنزالعمال : 2243


امام على عليه السلام :

كُلُّ دُعاءٍ مَحجُوبٌ حتّى‏ يُصَلَّى‏ على النبيِّ صلى الله عليه وآله .
هر دعايى محجوب است ، تا آن كه بر پيامبر صلى الله عليه وآله صلوات فرستاده شود .
کنزالعمال : 2153

پيامبر خدا صلى الله عليه وآله - در اندرز به ابوذر - :

أربَعٌ لا يُصِيبُهُنَّ إلّا مؤمنٌ : الصَّمتُ وهُو أوَّلُ العِبادَةِ ... .
چهار چيز است كه جز مؤمن به آنها دست نمى‏يابد : خاموشى كه سرآغاز عبادت است ... .
مکارم الاخلاق : 2 / 377


امام على عليه السلام :

الصَّمتُ آيَةُ النُّبلِ‏وثَمَرَةُ العَقلِ .
خاموشى ، نشانه هوشمندى و ميوه خرد است .

غررالحکم : 1343



امام على عليه السلام - در توصيف مؤمن - :

كثيرٌ صَمتُهُ ، مَشغولٌ وَقتُهُ .
خاموشيش بسيار است و اوقاتش پُر (پيوسته در كار و انديشه خدا و آخرت است) .

نهج البلاغه : حکمت 333


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

علَيكَ بطُولِ الصَّمتِ فإنّهُ مَطرَدَةٌ لِلشَّيطانِ ، وعَونٌ لكَ على‏ أمرِ دِينِكَ .
بر تو باد به خاموشى بسيار ، كه موجب طرد شيطان است و در كار دينَت ياور توست .

بحارالانوار : 71 / 279 / 19



امام على عليه السلام :

اِلزَمِ الصَّمتَ فَأدنى‏ نَفعِهِ السَّلامَةُ .
پيوسته خاموشى گزين كه كمترين سودش ، سالم ماندن است .
غررالحکم : 2314



امام على عليه السلام :

الصَّمتُ رَوضَةُ الفِكرِ .
خاموشى ، بوستان انديشه است .
غررالحکم : 546


امام حسن عليه السلام :

قد أكثَرَ مِن الهَيبَةِ الصامِتُ .
آدم خموش ، بسيار پُر هيبت است .
بحارالانوار : 78 / 113 / 7


امام حسن عليه السلام :

نِعمَ العَونُ الصَّمتُ في مَواطِنَ كثيرَةٍ وإن كُنتَ فَصِيحاً .
در بسيارى جاها ، چه ياور نيكويى است ، خاموشى ؛ هر چند كه سخنور باشى .
معانی الاخبار : 401 / 62

امام رضا عليه السلام :

إنّ الصَّمتَ بابٌ مِن أبوابِ الحِكمَةِ ، إنَّ الصَّمتَ يُكسِبُ الَمحَبَّةَ إنّه دَليلٌ على‏ كُلِّ خَيرٍ .
خاموشى يكى از درهاى حكمت است ، خاموشى محبّت مى‏آورد ، خاموشى راهنماى آدمى
به هر خير و خوبى است .

کافی : 2 / 113 / 1


امام على عليه السلام :

لا خَيرَ في الصَّمتِ عَنِ الحُكمِ ، كما أنّهُ لا خَيرَ في القَولِ بالجَهلِ .
در فروبستن زبان از حكمت ، خيرى نيست ؛ همچنان كه در ندانسته سخن گفتن ،
خيرى نمى‏باشد .

نهج البلاغه : حکمت 182

احادیث روزانه پست ثابت

امام رضا عليه السلام :

إنّ الصَّمتَ بابٌ مِن أبوابِ الحِكمَةِ ، إنَّ الصَّمتَ يُكسِبُ الَمحَبَّةَ إنّه دَليلٌ على‏ كُلِّ خَيرٍ .

خاموشى يكى از درهاى حكمت است ، خاموشى محبّت مى‏آورد ، خاموشى راهنماى آدمى
به هر خير و خوبى است .

کافی : 2 / 113 / 1



امام باقر عليه السلام :

تَعَلَّمُوا الصِّدقَ قَبلَ الحَديثِ .

پيش از سخن گويى، راستگويى بياموزيد .

کافی : 2 / 104 / 4



امام صادق عليه السلام :

النُّطقُ راحَةٌ للرُّوحِ ، والسُّكوتُ راحَةٌ للعَقلِ .


سخن ، آرامبخش جان است و خاموشى آرامبخش خرد .
بحارالانوار : 71 / 276 / 6



امام علی علیه السلام

أيُّهَا النّاسُ فِى الاِنْسانِ عَشْرَ خِصالٍ يُظْهِرُها لِسانُهُ :
شاهِدٌ يُخْبِرُ عَنِ الضَّميرِ وَ حاكِمٌ يَفْصِلُ بَيْنَ الْخِطابِ وَ ناطِقٌ يُرَدُّ بِهِ الْجَوابُ وَ شافِعٌ يُدْرَكُ بِهِ الْحاجَةُ وَ واصِفٌ يُعْرَفُ بِهِ الاَشْياءُ وَ أَميرٌ يَأْمُرُ بِالْحَسَنِ وَ واعِظٌ يَنْهى عَنِ الْقَبيحِ وَ مُعِزٌّ تُسَكَّنُ بِهِ الاَحْزانُ وَحاضِرٌ تُجْلى بِهِ الضَّغائِنُ وَ مونِقٌ تَلْتَذُّ بِهِ الاَسْماعُ .

اى مردم ! انسان ده ویژگی دارد كه زبان او آن ها را آشكار مى‏سازد : زبان ، گواهى است كه از درون خبر مى‏دهد. داورى است كه به دعواها خاتمه مى‏دهد . گويايى است كه به‏وسيله آن به پرسش‏ها پاسخ داده مى‏شود . واسطه‏اى است كه با آن حاجت برآورده مى‏شود . وصف كننده‏اى است كه با آن اشياء شناخته مى‏شود . فرماندهى است كه به نيكى فرمان مى‏دهد . پند دهنده‏اى است كه از زشتى باز مى‏دارد . تسليت دهنده‏اى است كه غم‏ها با آن آرامش مى‏يابد . حاضرى است كه با آن كينه‏ها برطرف مى‏شود و دلربايى است كه گوش‏ها با آن از لذّت برخوردار مى‏شوند .

کافی : 8 / 20/ 4



امام على عليه السلام :
عَوِّدْ اُذُ نَكَ حُسنَ الاستِماعِ ، ولا تُصغِ إلى‏ ما لا يَزِيدُ في صَلاحِكَ استِماعُهُ .
گوش خود را به خوب شنيدن عادت بده و به سخنانى كه بر اصلاح و پاكى تو چيزى نمى‏افزايد گوش فرا مده .
غررالحکم : 6234



امام على عليه السلام :
مَن أحسَنَ الاستِماعَ تَعَجَّلَ الانتِفاعَ .
هركه خوب گوش كند ، زود بهره‏مند شود .
غررالحکم : 9243

 

امام علی (علیه ‌السلام):

الثَّناءُ بِأکْثَرَ مِنَ الاسْتِحْقاقِ مَلَقٌ، وَالتًّقْصیرُ عَنِ الاسْتِحْقاقِ عَیٌّ أوْ حَسَدٌ.

ستودن بیش از استحقاق، چاپلوسی است و ستودن کمتر از استحقاق، [ناشی از] ناتوانی در سخن یا حسادت است.

Praising people lavishly (while they don’s deserve it) is nothing but flattery, and praising people less than what they deserve is a reflection of either one’s inability to speak or one’s jealousy.

نهج البلاغه، حکمت 347



امام سجّاد (علیه السلام)

كَثرةُ النُّصْحِ يَدْعو إلی التُّهمَةِ.

نصيحت زياد، موجب بدبينی می‌شود.
Much of advice brings about the suspicion

میزان الحکمة، ح 20160

 

حضرت امام مهدی عجّل الله تعالي فرجه الشّريف :

يَابْنَ الْمَهْزِيارِ! لَوْلاَ اسْتِغْفارُ بَعْضِكُمْ لِبَعْض، لَهَلَكَ مَنْ عَلَيْها، إلاّ خَواصَّ الشّيعَةِ الَّتي تَشْبَهُ أقْوالُهُمْ أفْعالَهُمْ.

ای پسر مهزیار ! اگر طلب مغفرت و آمرزش بعضي شماها براي همديگر نبود، هركس روي زمين بود هلاك مي گرديد،
مگر آن شيعيان خاصّي كه گفتارشان با كردارشان يكي است.

مستدرک الوسائل : 5 / 247

 

رسول الله (صلّی ‌الله‌ عليه‌ وآله):

سائِلُوا العُلَماءَ وَخاطِبُوا الحُكَماءَ وَجالِسُوا الفُقَراءَ.

از عالمان پرسش کنید ، با حکیمان هم‌ صحبت شوید و با تهیدستان هم‌ نشینی کنید.

Ask (questions from) the learned, speak with the wise, and associate with the poor

تحف العقول : ۳۴

 

رسول الله (صلّی ‌الله‌ عليه‌ وآله):

سائِلُوا العُلَماءَ وَخاطِبُوا الحُكَماءَ وَجالِسُوا الفُقَراءَ.

از عالمان پرسش کنید، با حکیمان هم‌صحبت شوید و با تهیدستان هم‌نشینی کنید.

Ask (questions from) the learned, speak with the wise, and associate with the poor.

تحف العقول، ص 34


امام علی (عليه‌ السلام):

الصَّمْتُ يُكسِْيكَ ثَوْبَ الْوَقَارِ ويَكْفِيكَ مَؤُونَةَ الإعْتِذارِ.

سكوت (به موقع)، لباس وقار بر اندامت می‌‌پوشاند و از رنج معذرت‌خواهی رهايت می‌كند.

Timely silence dresses you in the garment of dignity and saves you form having to apologize.

عيون الحكم والمواعظ، ص 21

 

رسول الله (صلی ‌الله ‌عليه ‌وآله):

قَوْلُ الرَّجُلِ لِلْمَرأةِ إنّي أُحِبُّكِ لا يَذهَبُ مِنْ قَلْبِها أبَداً.

سخن مرد به همسرش که «دوستت دارم» هرگز از قلب همسرش بیرون نمی‌رود.

The words used by a man to say to his wife, "I love you" will never quit her heart.

وسائل الشيعه، ج 14، ص 10

 

پیامبر اکرم (صلّی‌ الله‌ عليه‌ وآله):

مَن لَم یَحْسِبْ کَلامَهُ مِن عَمَلِهِ کَثُرَتْ خَطایاهُ وحَضَرَ عَذابُهُ.

کسی که گفتارش را از کردارش به شمار نیاورد، گناهانش بسیار شود و عذابش حاضر و آماده گردد.

Whoever does not include his words in his deeds, his sins increase and his punishment would be present before him.

کافی، ج 2، ص 115

 

امام باقر (علیه‌ السلام) :

إنّ الْکِذْبَ هُوَ خَرابُ الإیمانِ .

دروغ ویرانگر ایمان است .

Lying is the ruin of faith

کافی : ۲ / ۳۳۹ / ۴

 

امام على عليه‏السلام :

شَرُّ القَولِ الكذبُ .

بدترين سخن ، دروغ است .

نهج البلاغة : الخطبة 84

حدیث سکوت ، گفتن و .... شنیدن (22)

حدیث سکوت ، گفتن و .... شنیدن (22)


امام باقر عليه السلام :

تَعَلَّمُوا الصِّدقَ قَبلَ الحَديثِ .
پيش از سخن گويى، راستگويى بياموزيد .
کافی : 2 / 104 / 4


امام صادق عليه السلام :

الصِّدقُ عِزٌّ .
راستى ، ارجمندى است .
بحارالانوار : 78 / 269 / 109



امام صادق عليه السلام :

مَن صَدَقَ لِسانُهُ زَكا عَمَلُهُ .
هركه زبانش راست باشد ، كردارش پاكيزه است .
کافی : 2 / 104 / 3



امام على عليه السلام :

الصادِقُ على شَفا مَنجاةٍ وكَرامَةٍ ، والكاذِبُ على‏ شَرَفِ مَهواةٍ ومَهانَةٍ .
راستگو در آستانه نجات و بزرگوارى است و دروغگو در لبه پرتگاه وخوارى .
نهج البلاغه : خطبه 86



امام صادق عليه السلام :

لا تَغتَرُّوا بِصلاتِهِم ولا بِصِيامِهِم ؛ فإنّ الرجُلَ ربّما لَهِجَ بِالصلاةِ والصومِ حتّى‏ لَو
تَرَكَهُ استَوحَشَ ، ولكنِ اختَبِرُوهُم عِند صِدقِ الحَديثِ وأداءِ الأمانَةِ .
فريب نماز و روزه مردم را نخوريد ؛ زيرا آدمى گاه چنان به نماز و روزه خو مى‏كند
كه اگر آنها را ترك گويد ، احساس ترس مى‏كند ، بلكه آنها را به راستگويى
و امانتدارى بيازماييد .

کافی : 2 / 104 / 2



امام صادق عليه السلام :

أحسَنُ مِنَ الصِدقِ قائلُهُ ، وخَيرٌ مِن الخَيرِ فاعِلُهُ.
از راستى بهتر گوينده آن است و از كار خوب خوبتر كننده آن .
امالی الطوسی : 223 / 385



الإمامُ عليٌّ عليه السلام - لَمّا سُئلَ عن‏أصدَقِ الأقوالِ - :
شَهادَةُ أن لا إلهَ إلّا اللَّهُ .

امام على عليه السلام - در پاسخ به پرسش از راست‏ترين سخن - :
شهادت دادن به اين كه معبودى جز خدا نيست .

بحارالانوار : 77 / 378 / 1



امام على عليه السلام :

أصدَقُ المَقالِ مانَطَقَ بهِ لِسانُ الحالِ .
راست‏ترين سخن ، سخن زبان حال است .
غررالحکم : 3302


امام على عليه السلام :

مَنِ استَقصى‏ على‏ صَدِيقِهِ انقَطَعَت مَوَدَّتُهُ .
هركه درباره دوست خود خرده‏گير باشد، رشته دوستيش بگسلد .
غررالحکم : 8582



امام على عليه السلام :

مَن ناقَشَ الإخوانَ‏قَلَّ صَدِيقُهُ .
هركه با برادران‏مناقشه كند ، دوستانش كم شود .
غررالحکم : 8772


امام صادق عليه السلام :

إن أرَدتَ أن يَصفُوَلكَ وُدُّ أخِيكَ فلا تُمازِحَنَّهُ، ولا تُمارِيَنَّهُ ، ولا تُباهِيَنَّهُ ، ولا تُشارَّنَّهُ .
اگر مى‏خواهى كه دوستى برادرت براى تو خالص بماند ، هرگز با او شوخى مَكن ،
با او ستيزه مَكن ، به او فخر مفروش و با وى خصومت مَوَرْز .

بحارالانوار : 78 / 291 / 2



امام هادى عليه السلام :

المِراءُ يُفسِدُ الصَّداقَةَ القَديمَةَ ، ويُحَلِّلُ العُقدَةَ الوَثِيقَةَ ، وأقَلُّ مافيهِ أن تَكونَ
فيهِ المُغالَبَةُ ، والمُغالَبَةُ اُسُّ أسبابِ القَطيعَةِ .
ستيزه كردن ، دوستىِ ديرينه را برهم مى‏زند و گره محكم را مى‏گشايد . كمترين چيزى
كه در ستيزه كردن هست ، اين است كه هر يك مى‏خواهد بر ديگرى چيره آيد و اين
چيره‏جويى ، عامل اصلى بريده شدن پيوند دوستى است .

اعلام الدین : 311


امام على عليه السلام :

الصَّديقُ الصَّدوقُ : مَن نَصَحَكَ في عَيبِكَ ، وحَفِظَكَ في غَيبِكَ ،
وآثَرَكَ على‏ نَفسِهِ .
دوست راستين كسى است كه تو را در بر طرف كردن عيبهايت راهنمايى كند ،
در غيابت هواى تو را داشته باشد و تو را بر خودش ترجيح دهد .

غررالحکم : 1904


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

إنَّ على‏ كُلِّ مُسلمٍ في كلِّ يَومٍ صَدَقةً ،قيلَ : مَن يُطِيقُ ذلكَ ؟ قالَ صلى الله عليه وآله :
إماطَتُكَ الأذى‏ عنِ الطَّريقِ صَدَقةٌ ، وإرشادُكَ الرَّجُلَ إلى الطَّريقِ صَدَقةٌ ، وعِيادَتُكَ المَريضَ
صَدَقةٌ ، وأمرُكَ بالمَعروفِ صَدَقةٌ ، ونَهيُكَ عنِ المُنكَرِ صَدَقةٌ ، ورَدُّكَ السَّلامَ صَدَقَةٌ .
بر هر مسلمانى است كه هر روز صدقه بدهد . عرض شد : چه كسى توان اين كار را دارد ؟
حضرت فرمود : برداشتن چيزهاى آسيب رسان از سر راه ، صدقه ‏است؛ نشان دادن راه به
ديگرى، صدقه است ، عيادت از بيمار ، صدقه است ، امر به معروف ، صدقه است ، نهى از منكر ،
صدقه است و جواب سلام را دادن ، صدقه است .

بحارالانوار : 75 / 50 / 4



پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

أمسِكْ لِسانَكَ؛ فإنّها صَدَقةٌ تَصَدَّقُ بها على‏ نَفسِكَ.
زبانت را نگهدار ؛ زيرا اين كار صدقه‏‌اى است كه براى خودت مى‏دهى .
بحارالانوار : 77 / 160 / 168


امام صادق عليه السلام :
إسماعُ الأصَمِّ مِن غَيرِ تَضَجُّرٍ صَدَقةٌ هَنِيئَةٌ .
فهماندن سخن به ناشنوا ، بى آن كه از اين كار به ستوه آيى ، صدقه‏اى‏گواراست .
بحارالانوار : 74 / 388 / 1

حدیث سکوت ، گفتن و .... شنیدن (21)

حدیث سکوت ، گفتن و .... شنیدن (21)


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

مَن شَهِدَ شهادَةَ حَقٍّ لِيُحيِيَ بها حَقَّ امرِئٍ مُسلمٍ أتى‏ يَومَ القِيامَةِ ولِوَجهِهِ
نُورٌ مَدَّ البَصَرِ ، يَعرِفُهُ الخلايِقُ بِاسمِهِ ونَسَبِهِ .
كسى كه براى زنده كردن حقّ يك نفر مسلمان شهادت حقّ بدهد ، روز قيامت
در حالى آورده مى‏شود كه پرتوِ نور چهره ‏اش تا چشم كار مى‏كند ديده مى‏شود
و خلايق او را به نام و نسب مى‏شناسد .

بحارالانوار : 104 / 311 / 9


الإمامُ الصادق ‏عليه السلام - في قولِهِ تعالى‏ :

«ولايَأْبَ الشُّهَداءُ...» - : لا يَنبَغِي‏ لِأَحَدٍ إذا ما دُعِيَ للشهادَةِ شَهِدَ
علَيها أن يَقولَ : لا أشهَدُ لَكُم .
امام صادق عليه السلام - درباره آيه «و شاهدان چون ...» - :
هرگاه فردى براى شهادت دادن دعوت شد ، سزاوار نيست بگويد :
من براى شما شهادت نمى‏دهم .

تفسیر العیاشی : 1 / 156 / 524


امام صادق عليه السلام :

إذا دُعِيتَ إلى الشهادَةِ فَأجِبْ .
هرگاه براى شهادت دادن فرا خوانده شدى ، اجابت كن .
التهذیب : 6 / 275 / 752


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

مَن كَتَمَ شَهادَةً إذا دُعِيَ إلَيها كانَ كَمَن شَهِدَ بِالزُّورِ .
هر كسى هنگامى كه براى شهادت دادن فرا خوانده شود آن را كتمان كند،
همانند كسى است كه شهادتِ دروغ دهد.

کنزالعمال : 17743


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

مَن رَجَعَ عن شهادَتِهِ وكَتَمَها ، أطعَمَهُ اللَّهُ لَحمَهُ على‏ رُؤوسِ الخَلائقِ ،
ويَدخُلُ النارَ وهو يَلُوكُ لِسانَهُ .
هركه از شهادت‏خود برگردد و آن را كتمان كند ، خداوند در حضور خلايق گوشتش را
به وى بخوراند و در حالى كه زبان خود را مى‏جود به دوزخ رود.

ثواب الاعمال : 333


امام على عليه السلام - خطاب به شريح - :

اِعلَمْ أنّ‏ا لمسلمينَ عُدولٌ بعضُهُم عَلى بَعضٍ ، إلّا مَجلوداً في حَدٍّ لَم يَتُب
مِنهُ ، أو مَعروفاً بشهادَةِ الزُّورِ ، أو ظَنِيناً .
بدان كه مسلمانان نسبت به يكديگر عادل به شمار مى‏آيند ، مگر كسى كه
به كيفر گناهى حدّ خورده و توبه نكرده باشد يا به شهادت دروغ دادن شهرت
داشته باشد يا گمانِ بد درباره او برده شود (و مظنون باشد) .

الفقیه : 13 / 15 / 3243


امام صادق عليه السلام :

لا أقبَلُ شهادَةَ الفاسِقِ إلّاعلى‏ نَفسِهِ .
شهادت فاسق را جز بر ضدّ خودش نمى‏پذيرم .
کافی : 7 / 395 / 5


امام صادق عليه السلام :

إنّ أميرَ المؤمنينَ عليه السلام كانَ لا يَقبَلُ شهادَةَ فَحّاشٍ ، ولا ذِي مُخْزِيَةٍ في الدِّينِ .
امير المؤمنين عليه السلام نَه شهادت آدم فحّاش و بد زبان را مى‏پذيرفت و نه‏ شهادت
كسى‏را كه سوء پيشينه دينى داشت.

کافی : 7 / 396 / 7


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله - در پاسخ به پرسش از شهادت دادن - :

هل تَرَى الشمسَ ؟ على‏ مِثلِها فَاشهَدْ أو دَعْ .
آفتاب را مى‏بينى ؟ هرگاه موضوع به همين روشنى بود شهادت بده و گرنه خوددارى كن .
وسائل الشیعه : 18 / 250 / 3


امام صادق عليه السلام :

لا تَشهَدَنَّ بشهادَةٍحتّى‏ تَعرِفَها كما تَعرِفُ كَفَّكَ .
نبايد شهادتى بدهى، مگر هنگامى كه آن را مانند كف دستت بشناسى .
کافی : 7 / 383 / 3


امام على عليه السلام :

لا تَستَشِرِ الكَذّابَ ؛ فإنّهُ كالسَّرابِ : يُقَرِّبُ علَيكَ البَعيدَ ويُبَعِّدُ علَيكَ القَريبَ .
با دروغگو مشورت مكن ؛ چون دروغگو ، مانند سراب ، دور را در نظرت نزديك
نشان مى‏دهد و نزديك را دور .

غررالحکم : 10351



امام صادق عليه السلام :

إنّ المَشورَةَ لا تكونُ إلّا بِحُدُودِها الأربَعةِ ... فأوَّلُها أن يكونَ الذي تُشاوِرُهُ عاقِلاً ،
والثانيةُ أن يَكونَ حُرّاً مُتَدَيِّناً ، والثالثةُ أن يكونَ صَديقاً مُواخِياً ، والرابعةُ أن تُطلِعَه
على‏ سِرِّكَ فَيكونَ عِلمُهُ بهِ كَعِلمِكَ ثُمّ يُسِرَّ ذلكَ ويَكتُمَهُ .
مشورت جز با حدود چهارگانه آن تحقق نپذيرد ؛ نخستين حدّ آن اين است كه كسى
كه با او مشورت مى‏كنى ، خردمند باشد ، دوم اين كه آزاده و متديّن باشد ، سوم اين كه
دوست و برادروار باشد و چهارم اين كه راز خود را به او بگويى و او به اندازه خودت
از آن راز آگاه باشد ، امّا آن را بپوشاند و به كسى نگويد .

مکارم الاخلاق : 2 / 98 / 2280

امام على عليه السلام :

لا تَكُفُّوا عَن مَقالَةٍ بِحَقٍّ ، أو مَشورَةٍ بِعَدلٍ ؛ فإنّي لَستُ في نَفسِي بِفَوقِ أن اُخطِئَ ،
ولا آمَنُ ذلكَ مِن فِعلي ، إلّا أن يَكفِيَ اللَّهُ مِن نَفسِي ما هُو أملَكُ بهِ مِنّي .
از گفتن سخن حقّ ، يا راهنمايى عادلانه ، دريغ نورزيد ؛ زيرا من خود را بالاتر از اين كه
خطا كنم نمى‏دانم و از اشتباه‌كارى ايمن نيستم ، مگر اين كه خداى بزرگ مرا حفظ كند ،
كه اختياردار هموست .

نهج البلاغه : حکمت 216

امام حسن عليه السلام - در جواب مردى كه عرض كرد : من از شيعيان شما هستم - :

إنّي مِن شِيعَتِكُم - : يا عبدَ اللَّهِ ، إن كُنتَ لَنا في أوامِرِنا وزَواجِرِنا مُطِيعاً فقد صَدَقتَ ،
وإن كُنتَ بخِلافِ ذلكَ فلا تَزِدْ في ذُنوبِكَ بدَعواكَ مَرتَبةً شَرِيفَةً لَستَ مِن أهلِها ،
لا تَقُلْ : أنا مِن شِيعَتِكُم ، ولكن قُل : أنا مِن مُوالِيكُم ومُحِبِّيكُم‏ومُعادِي أعدائكُم ،
وأنتَ في خَيرٍ وإلى‏ خَيرٍ .
اى بنده خدا ! اگر مطيع اوامر و نواهى ما باشى ، راست مى‏گويى ، ولى اگر چنين نباشى ،
پس با ادعاى منزلت والايى كه تو اهل آن نيستى ، بر گناهانت ميفزاى . مگو : من از شيعيان شما هستم ،
بلكه بگو : من از دوستداران شما و دشمن دشمنان شما هستم . در اين صورت ، تو آدم خوبى هستى
و به خوبى گرايش دارى .

تنبیه الخواطر : 2 / 106


امام صادق عليه السلام :

لَيسَ مِن شِيعَتِنا مَن قالَ بِلِسانِهِ وخالَفَنا في أعمالِنا وآثارِنا .
شيعه ما نيست ، آن كه به زبان ، دَم (از تشيّع) زند امّا در عمل برخلاف اعمال و كردار ما رفتار كند .
بحارالانوار : 68 / 164 / 13


امام صادق عليه السلام :

قَومٌ يَزعُمُونَ أ نّي إمامُهُم ، واللَّهِ ما أنا لَهُم بِإمامٍ ، لَعَنَهُمُ اللَّهُ ، كُلَّما سَتَرتُ سِتراً هَتَكُوهُ ،
أقولُ : كذا وكذا ، فيقولونَ : إنّما يَعني كذا وكذا ، إنّما أنا إمامُ مَن أطاعَني .
گروهى مى‏گويند كه من امام آنها هستم ؛ به خدا قسم كه من امام آنها نيستم .
خدا لعنتشان كند ، هر چند من پرده پوشى مى‏كنم ، آنان پرده درى مى‏كنند . من مى‏گويم :
چنين و چنان ، آنان مى‏گويند : مقصودش فلان و بهمان است . من در حقيقت امامِ كسى هستم
كه اطاعتم كند .

بحارالانوار : 2 / 80 / 76


امام صادق عليه السلام :

يا عبدَ الأعلَى... فَأقرِئهُمُ السلامَ ورَحمَةَ اللَّهِ - يَعنِي الشِّيعَةَ - وقُل : قالَ لَكُم :
رَحِمَ اللَّهُ عَبداً استَجَرَّ مَوَدَّةَ الناسِ إلى‏ نفسِهِ وإلَينا ، بأن يُظهِرَ لَهُم ما يَعرِفُونَ
ويَكُفَّ عَنهُم ما يُنكِرُونَ .
اى عبدالاعلى ! ... از طرف من به شيعيان سلام و رحمت خدا را برسان و بگو :
(امام صادق) به شما گويد : رحمت خدا بر آن بنده‏اى باد ، كه با اظهار سخنانى
كه مردم درك مى‏كنند و خوددارى از بيان آنچه درك نمى‏كنند ، دوستى مردم را
به سوى خودش و ما جلب كند .

بحارالانوار : 2 / 77 / 62



امام صادق عليه السلام :

مَعاشِرَ الشِّيعَةِ ، كُونُوا لنازَيناً ، ولا تَكُونُوا علَينا شَيناً ، قُولُوا لِلناسِ حُسناً ،
احفَظُوا ألسِنَتَكُم ، وكُفُّوها عنِ الفُضُولِ وقَبيحِ القَولِ .
اى توده های شيعه ! مايه آبروى ما باشيد نه باعث بدنامى ما . سخنان خوب
به مردم بگوييد ، زبانهايتان را نگه داريد و آنها را از بيهوده‏‌گويى و سخنان زشت باز داريد .

امالی الصدوق : 327 / 17



پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

علَيكُم بالصِّدقِ ؛ فإنّهُ بابٌ مِن أبوابِ الجَنَّةِ.
بر شما باد به راستى ، كه آن درى از درهاى بهشت است .
تاریخ بغداد : 11 / 82


امام على عليه السلام :

الصِّدقُ مُطابَقَةُ المَنطِقِ للوَضعِ الإلهيِّ ، الكِذبُ زَوالُ المَنطِقِ عَنِ‏الوَضعِ الإلهيِّ .
راستى مطابقت گفتار است با نهاده الهى و دروغ دور شدن گفتار است از نهاده الهى .
غررالحکم : 1553 - 1552



امام على عليه السلام :

الصِّدقُ لِسانُ الحَقِّ .
راستى ، زبان حقّ است .
غررالحکم : 275


امام على عليه السلام :

الصِّدقُ يُنجِيكَ وإن خِفتَهُ ، الكِذبُ يُردِيكَ وإن أمِنتَهُ .
راستى تو را نجات مى‏دهد ، هرچند از آن بيمناك باشى و دروغ تو را نابود مى‏كند ،
گرچه از آن خطرى بر خود حسّ نكنى .

غررالحکم : 1119 - 1118


امام على عليه السلام :

الصِّدقُ صَلاحُ كُلِّ شي‏ءٍ ، الكِذبُ فَسادُ كُلِّ شَي‏ءٍ .
راستى مايه درستى هرچيزى است؛ دروغ مايه تباهى هر چيزى است .
غررالحکم : 1116 - 1115


امام على عليه السلام :

الصِّدقُ أمانةٌ ، الكِذبُ خِيانَةٌ .
راستى امانتدارى است و دروغ خيانت .
غررالحکم : 15


امام على عليه السلام :

قَدرُ الرَّجُلِ على‏ قَدرِهِمَّتِهِ ، وصِدقُهُ على‏ قَدرِ مُرُوءَتِهِ .
ارزش مرد به اندازه همت اوست و راستى او به اندازه انسانيّتش .
نهج البلاغه : حکمت 47


امام على عليه السلام :

الإيمانُ أن تُؤثِر الصِّدقَ‏حيثُ يَضُرُّكَ ، على الكِذبِ حيثُ يَنفَعُكَ .
ايمان آن است كه راستى را ، اگر چه به زيانت باشد ، بر دروغ ، گرچه به سودت باشد ، برگزينى .

نهج البلاغه : حکمت 458

حدیث سکوت ، گفتن و .... شنیدن (19)

حدیث سکوت ، گفتن و .... شنیدن (19)

امام صادق عليه السلام :

إنَّ اللَّهَ‏عزّ و عجل بَعَثَ رسولَهُ بِالإسلامِ إلى الناسِ عَشرَ سِنِينَ ، فَأبَوا أن‏يَقبَلُوا 
حتّى‏ أمَرَهُ بالقِتالِ ، فالخَيرُ في السَّيفِ وتَحتَ السَّيفِ ، والأمرُ يَعُودُ كما بَدَأ . 

خداوند عزّ و جل رسول خدا را ده سال مأمور تبليغ زبانى اسلام به مردم كرد ، 
امّا آنها از پذيرفتن آن امتناع ورزيدند ، تا آن كه فرمان جنگ به او داد . بنابر اين ، 
خير در شمشير و در زير شمشير است و همچنان كه در آغاز چنين بود دوباره نيز
چنين خواهد شد . 


کافی : 5 / 7 / 7


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

مَن مَدَحَ سُلطاناً جائراً وتَخَفَّفَ وتَضَعضَعَ لَهُ طَمَعاً فيهِ ، كانَ قَرِينَهُ إلى النارِ . 

هركه به طمع چيزى ، سلطان ستمگرى را مدح كند و خود را در برابر او خوار و
خفيف سازد ، همنشين او در آتش خواهد بود . 


امالی الصدوق : 347 / 1



پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

المُسلمُ أخُو المُسلِم ، لا يَظلِمُهُ ولا يَشتُمُهُ. 

مسلمان ، برادر مسلمان است . به او ستم نمى‏كند و ناسزايش نمى‏گويد . 

کنزالعمال : 747



امام صادق عليه السلام :

المُسلمُ مَن سَلِمَ الناسُ مِن يَدِهِ ولِسانِهِ ، والمُؤمِنُ مَنِ ائتَمَنَهُ الناسُ على‏ أموالِهِم وأنفُسِهِم . 

مسلمان ، كسى است كه مردم از دست و زبان او آسوده باشند و مؤمن ، كسى است كه 
مردم او را امين مال و جان خود بدانند . 


معانی الاخبار : 239 / 1


امام على عليه السلام :

قَواعِدُ الإسلامِ سَبعَةٌ : فَأوَّلُها العَقلُ وعلَيهِ بُنِيَ الصَّبرُ ، والثاني : صَونُ العِرضِ
وصِدقُ اللَّهجَةِ ، والثالِثَةُ : تِلاوَةُ القُرآنِ على‏ جِهَتِهِ ، والرابِعَةُ : الحُبُّ في اللَّهِ
والبُغضُ في اللَّهِ ، والخامِسةُ : حَقُّ آلِ محمّدٍ صلى الله عليه وآله ومَعرِفَةُ وَلايَتِهِم ، 
والسادِسَةُ : حَقُّ الإخوانِ والُمحاماةُ علَيهِم ، والسّابِعَةُ : مُجاوَرَةُ الناسِ بالحُسنى‏ . 

پايه‏هاى اسلام هفت تاست : اولين آنها خرد است و صبر بر آن بنا شده است ؛
دومين پايه ، آبرو دارى و راستگويى است ؛ سومين پايه ، تلاوت قرآن چنان كه 
هست (و بر پيامبر نازل شده است) ؛ چهارمين پايه ، دوستى و دشمنى براى خداست ؛
پنجمين پايه ، حقّ آل محمّد صلى الله عليه وآله و شناخت ولايت آنهاست ؛ ششمين
پايه ، حقّ برادران و حمايت و دفاع از آنهاست و هفتمين پايه ، حسن همجوارى با مردم است. 


تحف العقول : 196


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

الإسلامُ أن تُسلِمَ قَلبَكَ ويَسلَمَ المُسلمونَ مِن لِسانِكَ ويَدِكَ . 

اسلام آن است كه دلت را تسليم كنى،و مسلمانان از دست و زبانت آسوده و در امان باشند . 

کنزالعمال : 17


امام على عليه السلام :

الإسلامُ هُو التسليمُ ، والتسليمُ هُو اليَقينُ ، واليَقينُ هُو التصديقُ ،
والتصديقُ هُو الإقرارُ ، والإقرارُ هُو الأداءُ ، والأداءُ هُو العَملُ . 

اسلام همان تسليم است و تسليم ، همان يقين و يقين ، همان تصديق 
و تصديق ، همان اقرار و اقرار ، همان ادا و ادا ، همان عمل . 


نهج البلاغه : حکمت 125


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

السَّلامُ تَحِيَّةٌ لِمِلَّتِنا ، وأمانٌ لِذِمَّتِنا . 

سلام كردن ، درودِ آيين ماست و امانِ عهد و زنهار ما . 

کنزالعمال : 25242


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

إنَّ أبخَلَ الناسِ مَن بَخِلَ بِالسلامِ . 

بخيل‏ترين مردم ، كسى است كه در سلام كردن بخل ورزد . 

امالی الطوسی : 89 / 136


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

أفشِ السلامَ يَكثُر خَيرُ بَيتِكَ . 

سلام را رواج ده تا خير و بركت خانه‏ات زياد شود . 

الخصال : 181 / 246


امام باقر عليه السلام :

إنَّ اللَّهَ يُحِبُّ إطعامَ‏الطَّعامِ ، وإفشاءَ السَّلامِ . 

خداوند اطعام كردن مردم و رواج دادن سلام را دوست دارد . 

المحاسن : 2 / 143 / 1371



امام صادق عليه السلام :

السَّلامُ قَبلَ الكلامِ . 

سلام پيش از كلام است . 

جامع الاخبار : 231 / 596


امام صادق عليه السلام - به نقل از پدران خود - :

قالَ رسولُ‏اللَّهِ‏صلى الله عليه وآله: مَن بَدَأ بِالكَلامِ قَبلَ السلامِ فلا تُجِيبُوهُ .
وقالَ عليه السلام : لا تَدعُ إلى‏ طَعامِكَ أحَداً حتّى يُسَلِّمَ . 

پيامبر خدا صلى الله عليه وآله فرمود : هر كه پيش از سلام گفتن آغاز به سخن كند ، 
جوابش را ندهيد و فرمود : هيچ كس را به غذايت تعارف مكن ، تا وقتى كه سلام كند . 


الخصال : 19 / 67


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

إنَّ أولَى الناسِ بِاللَّهِ وبرسولِهِ مَن‏بَدَأ بِالسلامِ. 

نزديكترين مردم به خدا و رسول او كسى است كه آغازگر سلام باشد . 

بحارالانوار : 76 / 12 / 50


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

البادِئُ بِالسلامِ بَرِي‏ءٌ مِنَ الكِبرِ . 

آغازگر سلام ، از تكبّر بدور است . 

کنزالعمال : 25265


امام على عليه السلام :

السلامُ سَبعونَ حَسَنةً،تِسعَةٌ وسِتُّونَ لِلمُبتَدي وواحِدَةٌ لِلرّادِّ . 

سلام هفتاد ثواب دارد كه شصت و نه تاى آن براى سلام كننده است 
و يكى براى جواب دهنده . 


بحارالانوار : 76 / 11 / 46


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

إذا دَخَلَ أحَدُكُم بَيتَهُ فَلْيُسَلِّمْ ؛ فإنَّهُ يَنزِلُهُ البَركَةُ ، وتُؤنِسُهُ الملائكةُ . 

هرگاه يكى از شما وارد خانه خود شد ، سلام كند ؛ زيرا سلام بر آن (خانه) 
بركت فرود مى‏آورد و فرشتگان با آن (خانه) انس مى‏گيرند . 


بحارالانوار : 76 / 7 / 25


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

السلامُ تَطَوُّعٌ ، والرَّدُّ فَريضَةٌ . 

سلام كردن ، مستحب است و جواب سلام ، واجب . 

کنزالعمال : 25294


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

يُسَلِّمُ الصغيرُ عَلى الكبيرِ ، ويُسَلِّمُ الواحِدُ على‏ الاثنَينِ ، ويُسَلِّمُ القَليلُ على‏ الكثيرِ ، 
ويُسَلِّمُ الراكِبُ على‏ الماشي ، ويُسَلِّمُ المارُّ على‏ القائمِ ، ويُسَلِّمُ القائمُ على‏ القاعِدِ . 

كوچك به بزرگ سلام كند و يك نفر به دو نفر و عده كمتر به عده بيشتر و سواره
به پياده و رهگذر به ايستاده و ايستاده به نشسته . 


کنزالعمال : 25321


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

خَمسٌ لا أدَعُهُنَّ حَتّى المَماتِ : ... والتَّسليمُ على‏ الصِّبيانِ لِتَكونَ سُنَّةً مِن بَعدي . 

پنچ چيز است كه تا زنده‏ام رهايشان نمى‏كنم ... و سلام كردن به كودكان تا بعد از من سنّت شود . 

بحارالانوار : 76 / 10 / 38


امام باقر عليه السلام :

لا تُسَلِّمُوا على‏ اليَهُودِ ، ولا على‏ النَّصارى‏، ولا على‏ الَمجُوسِ ، ولا عَبَدَةِ الأوثانِ ، 
ولا على‏ مَوائدِ شُرّابِ الخَمرِ ، ولا على‏ صاحِبِ الشَّطرَنجِ والنَّردِ ، ولا على‏ الُمخَنَّثِ ،
ولا على‏ الشاعِرِ الذي يَقذِفُ الُمحصَناتِ ، ولا على‏ المُصَلِّي ؛ وذلكَ لأنَّ المُصَلِّيَ لايَستَطيعُ
أن يَرُدَّ السلامَ ، لأنَّ التَّسليمَ مِنَ المُسَلِّمِ تَطَوُّعٌ والرَّدَّ علَيهِ فَريضَةٌ ، ولا على‏ آكِلِ الرِّبا ، 
ولا على‏ رَجُلٍ جالِسٍ على‏ غائطٍ ، ولا على الذي في الحَمّامِ ، ولا على‏ الفاسِقِ المُعلِنِ بِفِسقِهِ . 

نه به يهوديان سلام كنيد ، نه به نصرانيان ، نه به مجوسيان ، نه به بت‌پرستان ،
نه به كسانى كه بر سفره شرابخواران مى‏نشينند و نه به شطرنج و نردبازان
و نه به مردى كه خود را به شكل زنان در مى‏آورد و نه به شاعرى كه به زنان پاكدامن
تهمت مى‏زند و نه به كسى كه در حال نماز است ؛ زيرا نمازگزار نمى‏تواند جواب سلام را بدهد ،
در حالى كه سلام كردن براى مسلمان مستحب است و جواب سلام او را دادن واجب
و نه به رباخوار و نه به كسى كه در حال قضاى حاجت است و نه به كسى كه در حمّام است
و نه به فاسقى كه آشكارا فسق و گناه مى‏كند . 


بحارالانوار : 76 / 9 / 35


امام صادق عليه السلام :

كانَ رسولُ اللَّهِ صلى الله عليه وآله يُسَلِّمُ عَلَى النِّساءِ ويَردُدْنَ علَيهِ ، 
وكانَ أميرُ المؤمنينَ عليه السلام يُسَلِّمُ على‏ النِّساءِ ، وكانَ يَكرَهُ أن يُسَلِّمَ 
على‏ الشّابَّةِ مِنهُنَّ ، ويقولُ : أتَخَوَّفُ أن يُعجِبَني صَوتُها فَيَدخُلَ عَلَيَّ أكثَرُ ممّا طَلَبتُ مِنَ الأجرِ . 

رسول خدا صلى الله عليه وآله به زنها سلام مى‏كرد و آنها جواب سلام حضرت را مى‏دادند . 
امير المؤمنين عليه السلام نيز به زنها سلام مى‏كرد ، امّا سلام كردن به زنان جوان را خوش
نداشت و مى‏فرمود : مى‏ترسم صدايشان مرا خوش آيد و در نتيجه ، به جاى اجر و ثوابى
كه در پى آن هستم ، مرتكب گناه شوم . 


کافی : 5 / 535 / 3


امام صادق عليه السلام :

إذا قالَ العبدُ : ما شاءَ اللَّهُ لاحَولَ ولا قُوَّةَ إلّا بِاللَّهِ ، قالَ اللَّهُ :
مَلائكَتي اِستَسلَمَ عَبدي أعِينُوهُ ، أدرِكُوهُ ، اُقضُوا حاجَتَهُ . 

هرگاه بنده بگويد : ماشاء اللَّه ، لا حول و لا قوّة الّا باللَّه ، خداوند مى‏فرمايد :
اى فرشتگان من ! بنده‏ام تسليم شد ، كمكش كنيد ، او را دريابيد ، حاجتش را برآوريد . 


بحارالانوار : 93 / 190 / 25


امام على عليه السلام :

إذا لَم‏تَكُن عالِماً ناطِقاً فَكُن مُستَمِعاً واعِيَاً . 

اگر دانشمندى گويا نيستى ، پس شنونده‏اى شنوا باش . 

غررالحکم : 4090


امام على عليه السلام :

ألا إنَّ أسمَعَ الأسماعِ ما وَعى‏ التَّذكيرَ وقَبِلَهُ . 

بدانيد كه شنواترين گوش ها ، گوشى است كه پند و اندرز را بشنود و پذيرا شود . 

نهج البلاغه : خطبه 105

امام على عليه السلام :

ما كُلُّ ذِي قَلبٍ بِلَبِيبٍ ، ولا كُلُ‏ذِي سَمعٍ بِسَمِيعٍ ، ولا كُلُّ ناظِرٍ بِبَصيرٍ . 

نه هر كه دلى دارد خردمند است ، و نه هر كه گوشى دارد ، شنواست 
و نه هركه چشمى دارد ، بيناست . 


نهج البلاغه : خطبه 88


امام على عليه السلام :

عَوِّدْ اُذُ نَكَ حُسنَ الاستِماعِ ، ولا تُصغِ إلى‏ ما لا يَزِيدُ في صَلاحِكَ استِماعُهُ . 

گوش خود را به خوب شنيدن عادت بده و به سخنانى كه بر اصلاح و پاكى
تو چيزى نمى‏افزايد گوش فرا مده . 


غررالحکم : 6234


امام على عليه السلام :

سامِعُ ذِكرِ اللَّهِ ذاكِرٌ . 

شنونده ذكر خدا ، ذاكر است . 

غررالحکم : 5579



امام على عليه السلام :

مَن أحسَنَ الاستِماعَ تَعَجَّلَ الانتِفاعَ . 

هركه خوب گوش كند ، زود بهره‏مند شود . 

غررالحکم : 9243


امام على عليه السلام :

فَفُرِضَ على السَّمعِ أن لا تُصغِيَ بهِ إلى المَعاصِي ، فقالَ‏عزّ و عجل : (وَقَدْ نَزَّلَ عَلَيْكُم ...) . 

و بر گوش واجب ساخت كه با آن معصيت نشنوى . 

نورالثقلین : 1 / 564 / 628



امام صادق عليه السلام :

لا تَدَعْ بِسمِ اللَّهِ‏ الرحمنِ الرحيمِ وإن كانَ بَعدَهُ شِعرٌ . 

گفتن بسم اللَّه الرحمن الرحيم را ترك نكن ، حتّى اگر پس از آن شعرى باشد . 

کافی : 2 / 672 / 1

امام باقر عليه السلام :

شَرُّ بِقاعِ الأرضِ‏الأسواقُ ، وهُو مَيدانُ إبليسَ ، يَغدُو بِرايَتِهِ ، ويَضَعُ كُرسِيَّهُ ، 
ويَبُثُّ ذُرِّيَّتَهُ ، فَبَينَ مُطَفِّفٍ في قَفيزٍ ، أو طائشٍ في ميزانٍ ، أو سارِقٍ في ذِراعٍ ،
أو كاذِبٍ في سِلعَتِهِ ، فيقولُ : علَيكُم بِرَجُلٍ ماتَ أبوهُ وأبُوكُم حَيٌّ ، فلا يَزالُ
مع أوَّلِ مَن يَدخُلُ وآخِرِ مَن يَرجِعُ . 

بدترين جاهاى زمين بازارهاست ؛ بازار ميدان شيطان است ، اولِ صبح پرچم خود را
در آن جا نصب مى‏كند و تخت خود را مى‏گذارد و فرزندانش را همه سو مى‏پراكند : 
به سوى كسى كه پيمانه را كم مى‏دهد يا آن كه ترازو را سبك مى‏گيرد و كسى كه 
در گز (متر) كردن دزدى مى‏كند يا كسى كه براى فروش كالايش به دروغ متوسل 
مى‏شود . او به فرزندانش مى‏گويد : بر شما باد به (فريفتن) مردى كه پدرش (حضرت آدم) 
مرده در حالى كه پدر شما (ابليس) هنوز زنده است . ابليس با اولين كسى كه
به بازار مى‏آيد وارد مى‏شود و با آخرين نفرى كه بازار را ترك مى‏كند بر مى‏گردد . 


بحارالانوار : 84 / 11 / 87



أبو سعيدٍ :

كانَ عَلِيٌّ عليه السلام يَأتِي السُّوقَ فيقولُ : يا أهلَ السُّوقِ اِتَّقُوا اللَّهَ ، وإيّاكُم
والحَلفَ فإنّهُ يُنَفِّقُ‏السِّلعَةَ ، ويَمحَقُ البَرَكَةَ ، وإنَّ التاجِرَ فاجِرٌ إلّا مَن أخَذَ الحَقَّ وأعطاهُ ، 
السَّلامُ علَيكُم . ثُمَّ يَمكُثُ الأيّامَ ثُمّ يَأتي فَيقولُ مِثلَ مَقالَتِهِ ، فكانَ إذا جاءَ قالوا :
قد جاءَ المَرد شِكَنبه ؛ أي قد جاءَ عظيمُ البَطنِ ، فيقولُ : أسفَلُهُ طَعامٌ ، وأعلاهُ عِلمٌ . 

على عليه السلام وارد بازار مى‏شد و مى‏فرمود : اى بازاريان ! از خدا بترسيد و از سوگند
خوردن دورى كنيد ؛ زيرا سوگند ياد كردن كالا را رونق مى‏دهد ، امّا بركت را مى‏برد .
همانا كاسب و تاجر ، گنهكار و فاجر است ، مگر آن كاسب و تاجرى كه در داد و ستد 
حقّ را رعايت كند ، والسلام ! سپس مى‏رفت و چند روز بعد دوباره مى‏آمد و سخنانى
بدين گونه مى‏فرمود . 


بحارالانوار : 103 / 102 / 44


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

السِّواكُ يَزِيدُ الرَّجُلَ فَصاحَةً . 

مسواك زدن ، بر زبان آورى مرد مى‏افزايد . 

بحارالانوار : 76 / 135 / 48



امام على عليه السلام :

لَو تَمَيَّزَتِ الأشياءُ لَكانَ الصِّدقُ مَع الشَّجاعَةِ ، وكانَ الجُبنُ مَع الكَذِبِ . 

اگر خصلت ها از يكديگر متمايز و جدا شوند ، هرآينه راستى ، با شجاعت 
باشد و بزدلى ، با دروغ . 


غررالحکم : 7597


امام على عليه السلام :

قَدرُالرَّجُل على‏ قَدرِ هِمَّتِهِ ، وصِدقُهُ على‏ قَدرِ مُرُوَّتِهِ ، وشَجاعَتُهُ على‏ قَدرِ أنَفَتِهِ . 

قدر و اندازه مرد به قدر همّت اوست و راستگويى و صداقتش به قدر مردانگى او ، 
و شجاعتش به قدر غيرت او . 


نهج البلاغه : حکمت 47



حدیث سکوت ، گفتن و .... شنیدن (20)

حدیث سکوت ، گفتن و .... شنیدن (20)


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله - خطاب به اصحاب - :

ألا اُخبِرُكُم بأشَدِّكُم وأقواكُم ؟ قالوا : بلى‏ يا رسولَ اللَّهِ . قالَ : أشَدُّكُم وأقواكُمُ الذي
إذا رَضِيَ لَم يُدخِلْهُ رِضاهُ في إثمٍ ولا باطِلٍ ، وإذا سَخِطَ لَم يُخرِجْهُ سَخَطُهُ مِن قَولِ الحَقِّ ،
وإذا قَدَرَ لَم يَتَعاطَ ما لَيسَ لَهُ بِحَقٍّ .
آيا زورمندترين و قويترين شما را معرفى نكنم ؟ عرض كردند : آرى ، اى رسول خدا !
حضرت فرمود : زورمندترين و قويترين شما كسى است كه هرگاه خوش و خرسند
باشد به گناه و نادرستى كشيده نشود و هرگاه ناراحت و ناخشنود شود از جاده
حقگويى خارج نگردد و هرگاه قدرت يابد ، آنچه را كه حقّ او نيست نستاند .

معانی الاخبار : 366 / 1


امام باقر عليه السلام :

إنَّ اللَّهَ‏‌عزّ و عجل جَعَلَ لِلشَّرِّ أقفالاً وجَعَلَ مَفاتِيحَ تِلكَ الأقفالِ الشَّرابَ ،
والكَذِبُ شَرٌّ مِنَ الشَّرابِ .
خداوند عزّ و جل براى بدى قفل هايى نهاده و كليد همه اين قفلها را
شراب قرار داده است و دروغ بدتر از شراب است .

بحارالانوار : 72 / 236 / 3


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

إيّاكَ وما يُعتَذَرُ مِنهُ ، فإنَّ فيهِ الشِّركَ الخَفِيَّ.
از كارى كه موجب عذر خواهى مى‏شود بپرهيز ؛ زيرا در آن شرك خفىّ است .
بحارالانوار : 78 / 200 / 28


امام على عليه السلام :

أحمَدُ اللَّهَ وأستَعِينُهُ على‏ مَداحِرِ الشَّيطانِ ومَزاجِرِهِ (مَزاحِرِهِ) ،
والاعتِصامِ مِن حَبائلِهِ ومَخاتِلِهِ .
خدا را مى‏ستايم و در امورى كه باعث راندن و دور كردن شيطان و
محفوظ ماندن از دامها و نيرنگهايش مى‏شود ، از او يارى مى‏طلبم .

نهج البلاغه : خطبه 151


امام على عليه السلام :

اِحذَرُوا عَدوّاً نَفَذَ في الصُّدورِ خَفِيّاً ، ونَفَثَ في الآذانِ نَجِيّاً .
بپرهيزيد از آن دشمنى كه پنهانى در سينه‌‏ها نفوذ مى‏كند و آهسته در گوشها افسون مى‏دمد .
غررالحکم : 2623

امام على عليه السلام - در نكوهش پيروان شيطان - :

اِتَّخَذُوا الشَّيطانَ لِأمرِهِم مِلاكاً ، واتَّخَذَهُم لَهُ أشراكاً ، فَباضَ وفَرَّخَ في صُدُورِهِم ،
وَدَبَّ ودَرَجَ في حُجُورِهم ، فَنَظَرَ بِأعيُنِهِم ، ونَطَقَ بِألسِنَتِهِم ، فَرَكِبَ بِهِمُ الزَّلَلَ ،
وزَيَّنَ لَهُمُ الخَطَلَ ، فِعلَ مَن قد شَرِكَهُ الشَّيطانُ في سُلطانِهِ ، ونَطَقَ بالباطِلِ عَلى‏ لِسانِهِ !
آنان ملاك كارشان را شيطان قرار دادند و شيطان هم آنها را دام خود قرار داد .
پس در سينه‏‌هاى آنان تخم كرد و جوجه گذاشت و بتدريج در خردهاى آنان نفوذ كرد
و با چشمهايشان نگريست و با زبانشان سخن گفت ؛ پس آنها را گرفتار خطاها و لغزشها
كرد و نادرستى را در نظرشان آراست ؛ كارهاى آنان مانند كار كسى است كه شيطان
در قدرتش شريك شده و از زبان او به باطل سخن گفته است !

نهج البلاغه : خطبه 7


امام صادق عليه السلام :

قالَ إبليسُ : خَمسَةُ (أشياءَ) ليسَ لي فيهِنَّ حِيلَةٌ وسائرُ الناسِ في‏قَبضَتي :
مَنِ اعتَصَمَ بِاللَّهِ عن نيّةٍ صادِقَةٍ واتَّكَلَ علَيهِ في جَميعِ اُمُورِهِ ، ومَن كَثُرَ تَسبيحُهُ
في لَيلِهِ ونَهارِهِ ، ومَن رَضِيَ لأخِيهِ المؤمِنِ بما يَرضاهُ لنفسِهِ ، ومَن لَم يَجزَعْ على المُصيبةِ
حينَ تُصِيبُهُ ، ومَن رَضِيَ بما قَسَمَ اللَّهُ لَهُ ولَم يَهتَمَّ لِرِزقِهِ .
ابليس گفت : پنج نفرند كه هيچ چاره‏اى براى آنها ندارم ، اما ديگر مردمان در مشت
من هستند : هركه با نيّت درست به خدا پناه برد و در همه كارهايش به او تكيه كند ؛
كسى كه شب و روز بسيار تسبيحِ خدا گويد ؛ كسى كه براى برادر مؤمنش آن پسندد كه
براى خود مى‏پسندد ؛ كسى كه هر گاه مصيبتى به او مى‏رسد ، بيتابى نمى‏كند و هر كسى كه
به آنچه خداوند قسمتش كرده ، خرسند است و غم روزيش را نمى‏خورد .

الخصال : 285 / 37



امام على عليه السلام :

أكثِرِ الدُّعاءَ تَسلَمْ مِن سَورَةِ الشَّيطانِ .
زياد دعا كن ، تا از گزند شيطان محفوظ مانى .
بحارالانوار : 78 / 9 / 64


امام باقر عليه السلام - درباره آيه «و شاعران را گمراهان ...» - :

«والشُّعَراءُ ...» - : هل رَأيتَ شاعراً يَتَّبِعُهُ أحَدٌ ؟! إنّما هُم قَومٌ تَفَقَّهُوا
لِغَيرِ الدِّينِ فَضَلُّوا وأضَلُّوا .
آيا شاعرى را ديده‏اى كه كسى از او پيروى كند ؟ اينها كه نكوهش شده‌‏اند
در حقيقت جماعتى هستند كه براى غير دين دانش آموختند و در نتيجه ،
هم خود گمراه شدند و هم ديگران را گمراه كردند .

معانی الاخبار : 385 / 19


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله - در پاسخ به سؤال از شاعران - :

إنّ المُؤمِنَ مُجاهِدٌ بِسَيفِهِ ولِسانِهِ ، والذي نَفسي بيدِهِ لَكأنّما يَنضِحُونَهم بِالنَّبلِ .
همانا مؤمن با شمشير و زبان خود جهاد مى‏كند ؛ سوگند به آن كه جانم در دست اوست ،
سخنان شاعران (مؤمن) چون تيرى است كه به دشمن مى‏زنند .

نورالثقلین : 4 / 70 / 105


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله - خطاب به حسّان بن ثابت - :

اُهجُ المُشركينَ ؛ فإنّ جَبرئيلَ مَعَكَ .
مشركان را هجو كن كه جبرئيل با توست .
الدرالمنثور : 6 / 366


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

إنّ مِنَ الشِّعرِ لَحِكَماً ، وإنّ‏مِنَ البَيانِ لَسِحراً .
برخى شعرها حكمت‏آميز است و برخى بيان ها افسونگر .
امالی الصدوق : 495 / 6



امام صادق عليه السلام :

مَن قالَ فِينا بَيتَ شِعرٍ بَنَى اللَّهُ تعالى‏ لَهُ بَيتاً في الجَنَّةِ .
هركه درباره ما يك بيت شعر بگويد ، خداوند متعال در بهشت يك خانه برايش بسازد .
عیون اخبارالرضا علیه السلام : 1 / 7 / 1



امام صادق عليه السلام :

ما قالَ فِينا قائلٌ بَيتاً مِن الشِّعرِ حتّى‏ يُؤَيَّدَ بِرُوحِ القُدُسِ .
هيچ سراينده‏‌اى درباره ما بيت شعرى نگفت، جز آن كه روح القدس كمكش كرد .
عیون اخبارالرضا علیه السلام : 1 / 7 / 2


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

إنّ أقرَبَكُم مِنّي غَداًوأوجَبَكُم عَلَيَّ شَفاعَةً : أصدَقُكُم لِساناً ، وأدّاكُم لِلأمانَةِ ،
وأحسَنُكُم خُلُقاً ، وأقرَبُكُم مِنَ الناسِ .
همانا نزديكترين شما به من در فردا(ى قيامت) و سزاوارترين شما به شفاعت من ،
راستگوترين ، امانتدارترين ، خوش اخلاق‏ترين و نزديكترين شما به مردم است .

امالی الصدوق : 411 / 5


امام على عليه السلام :

ما أنعَمَ اللَّهُ على‏ عَبدٍ نِعمَةً فَشَكَرَها بِقَلبِهِ ، إلّا استَوجَبَ المَزِيدَ فيها
قَبلَ أن يُظهِرَ شُكرَها عَلى‏ لِسانِهِ .
چون خداوند به بنده ‏اى نعمتى دهد و بنده در دل شكر آن نعمت را بگزارد ،
پيش از آن كه سپاسگزارى از آن را به زبان آورد مستوجب افزايش آن نعمت گردد .

امالی الطوسی : 580 / 1197


امام سجّاد عليه السلام - در مناجات - :

فكيفَ لي بتَحصيلِ الشُّكرِ ، وشُكرِي إيّاكَ يَفتَقِرُ إلى‏ شُكرٍ ؟! فَكُلَّما قُلتُ :
لكَ الحَمدُ ، وَجَبَ عَلَيَّ لذلكَ أن أقولَ : لكَ الحَمدُ .
چگونه شكر تو توانم كرد وقتى شكرگزارى من از تو خود نيازمند شكرگزارى است ؟
هر بار كه بگويم : تو را سپاس ؛ به خاطر همين ، سپاس گويى بر من واجب مى‏آيد
كه (بار ديگر) بگويم : تو را سپاس .

بحارالانوار : 94 / 146 / 21



امام صادق عليه السلام :

أوحَى اللَّهُ تعالى‏ إلى‏ موسى‏ عليه السلام : يا موسى‏، اشكُرْني حَقَّ شُكرِي ، فقالَ :
يا ربِّ كيفَ أشكُرُكَ حَقَّ شُكرِكَ ، وليسَ مِن شُكرٍ أشكُرُكَ بهِ إلّا وأنتَ أنعَمتَ بهِ عَلَيَّ ؟
!فقالَ : يا موسى‏ شَكَرتَني حَقَّ شُكري حينَ عَلِمتَ أنَّ ذلكَ مِنّي .
خداوند متعال به موسى عليه السلام وحى فرمود كه : اى موسى ! مرا چنان كه بايد شكر كن .
موسى عرض كرد : پروردگار ! چگونه تو را چنان كه بايد شكر گويم حال آن كه هر شكرى كه
تو را مى‏گويم خود نعمتى است كه تو خود به من ارزانى داشته‌‏اى ؟ فرمود : اى موسى !
وقتى كه بدانى توفيق آن شكر را هم من به تو داده‌‏ام ، حقّ شكر مرا ادا كرده‌‏اى .

قصص الانبیاء للراوندی : 161 / 178


امام صادق عليه السلام :

شُكرُ النِّعمَةِ اجتِنابُ الَمحارِمِ ، وتَمامُ الشُّكرِ قولُ الرجُلِ : الحَمدُ للَّهِ‏ِرَبِّ العالَمِينَ .
شكر نعمت عبارت است از دورى كردن از حرامها و تماميت شكر به اين است كه
انسان بگويد : سپاس خدايى را كه پروردگار جهان‌هاست .

کافی : 2 / 95 / 10


امام صادق عليه السلام :

كانَ رسولُ اللَّهِ صلى الله عليه وآله إذاوَرَدَ علَيهِ أمرٌ يَسُرُّهُ قالَ : الحَمدُ للَّهِ
‏ِ على‏ هذِهِ النِّعمَةِ ، وإذا وَرَدَ علَيهِ أمرٌ يَغتَمُّ بهِ قالَ : الحَمدُ للَّهِ‏ِ على‏ كُلِّ حالٍ.
هرگاه امر خوشحال كننده‏اى براى رسول خدا پيش مى‏آمد ، مى‏فرمود :
خدا را بر اين نعمت سپاس ؛ و هرگاه پيشامدى مى‏كرد كه از آن غمگين مى‏شد ،
مى‏فرمود : در هر حال خدا را سپاس .

کافی : 2 / 97 / 19



امام سجّاد عليه السلام :

أمّا حَقُّ ذِي المَعروفِ علَيكَ فأن تَشكُرَهُ وتَذكُرَ مَعروفَهُ ، وتُكسِبَهُ المَقالَةَ الحَسَنَةَ ،
وتُخلِصَ لَهُ الدعاءَ فيما بينَكَ وبينَ اللَّه‌ِ‏عزّ و عجل ، فإذا فَعَلتَ ذلكَ كنتَ قد شَكَرتَهُ
سِرّاً وعَلانِيَةً ، ثُمّ إن قَدَرْتَ على‏ مُكافَأتِهِ يَوماً كافَيتَهُ .
حقّ كسى كه به تو نيكى مى‏كند ، اين است كه از او تشكّر كنى و نيكيش را به زبان‏آورى
و از وى به خوبى ياد كنى و ميان خود و خداوند عزّ و جل برايش خالصانه دعا كنى . اگر چنين كنى ،
بى‏گمان پنهانى و آشكارا از او تشكّر كرده باشى . وانگهى ، اگر روزى توانستى نيكى او را جبران كنى ،جبران كن . 

الخصال : 568 / 1


امام سجّاد عليه السلام :

يقولُ اللَّهُ تباركَ وتعالى‏ لِعبدٍ مِن عَبِيدِهِ يَومَ القِيامَةِ : أشَكَرتَ فُلاناً ؟
فيقولُ : بَل شَكَرتُكَ يا ربِّ ، فيقولُ : لَم تَشكُرْني إذ لَم تَشكُرْهُ .
خداوند تبارك و تعالى در روز قيامت به يكى از بندگان خود مى‏فرمايد :
آيا از فلانى سپاسگزارى كردى ؟ عرض مى‏كند : (نه) بلكه از تو سپاسگزارى
كردم اى پروردگار . خداوند مى‏فرمايد : چون از او تشكّر نكرده‌‏اى از من نيز تشكّر نكرده‏اى .

کافی : 2 / 99 / 30



امام رضا عليه السلام :

مَن لَم يَشكُرِ المُنعِمَ مِنَ الَمخلوقينَ لَم يَشكُرِ اللَّهَ‏عزّ و عجل .
هركه در قبال خوبى مردم تشكّر نكند ، از خداوند عزّ و جل تشكّر نكرده است .
عیون اخبارالرضا علیه السلام : 2 / 24 / 2



امام على عليه السلام :

الشَّكُّ على‏ أربَعِ شُعَبٍ : على الَّتمارِي ، والهَولِ ، والتَّرَدُّدِ ، والاستِسلامِ ، فَمَن جَعَلَ المِراءَ
دَيدَناً لَم يُصبِحْ لَيلُهُ ، ومَن هالَهُ ما بَينَ يَدَيهَ نَكَصَ على‏ عَقِبَيهِ ، ومَن تَرَدَّدَ في الرَّيبِ
وَطِئَتهُ سَنابِكُ الشَّياطينِ ، ومَنِ استَسلَمَ لِهَلَكَةِ الدُّنيا والآخِرَةِ هَلَكَ فيهِما .
شكّ چهار شاخه دارد : جدال كردن ، ترس ، سرگردانى و تن دادن . كسى كه ستيزه كردن را
عادت خويش گرداند ، شب او صبح نشود و كسى كه از حوادث آينده وحشت داشته باشد ،
به گذشته برگردد و كسى كه در (عالم) ترديد و تشويش سرگردان ماند ، پايمال سُم‌هاى شياطين
شود و كسى كه به هلاكت دنيا و آخرت تن دهد ، در هر دو سراى هلاك گردد .

نهج البلاغه : حکمت 31


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

إنّي عَدلٌ لا أشهَدُ إلّاعلى‏ عَدلٍ .
من عادل هستم و جز به عدالت ، شهادت نمى‏دهم .
کنزالعمال : 17735

حدیث سکوت ، گفتن و .... شنیدن (18)

حدیث سکوت ، گفتن و .... شنیدن (18)


امام صادق‏عليه السلام - در پاسخ به‏سؤال از حكم كسى‏كه
رسول خداصلى الله عليه وآله را ناسزا گويد - :


يَقتُلُهُ الأدنى‏ فَالأدنى‏ قَبْلَ أن يَرفَعَهُ إلى الإمامِ . 

هر كه به او نزديكتر است ، پيش از آن كه وى را براى محاكمه نزد امام برد ، او را بكشد . 

کافی : 7 : 259 / 21


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

إذا شَتَمَ أحَدُكُم أخاهُ فلا يَشتِمْ عَشِيرَتَهُ ، ولا أباهُ ، ولا اُمَّهُ ، ولكنْ لِيَقُلْ إن كانَ
يَعلَمُ ذلك : إنّكَ لَبَخِيلٌ ، وإنّكَ لَجَبانٌ ، وإنّكَ لَكَذُوبٌ ، إن كانَ يَعلَمُ ذلكَ مِنهُ . 

هرگاه يكى از شما برادرش را دشنام مى‏دهد ، نبايد به ايل و تبار او و پدر و مادرش
دشنام دهد ، بلكه بگويد : تو بخيلى ، تو ترسويى ، تو دروغگويى ! به شرط آن كه
بداند او واقعاً چنين است . 


کنزالعمال : 8134


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله - در پاسخ به سؤال ابوذر 
از چگونگى آباد كردن مساجد - :


لا تُرفَعُ فيهاالأصواتُ ، ولا يُخاضُ فيها بالباطِلِ ،ولا يُشتَرى‏ فيها ولا يُباعُ ،
واترُكِ اللَّغوَ ما دُمتَ فيها ،فإن لَم‏تَفْعَل‏فلا تَلُومَنَ‏يَومَ القِيامَةِ إلّا نَفسَكَ . 

(به اين‏گونه) در آنها صداها بلندنشود ، به سخنان و كارهاى نادرست 
و بيهوده پرداخته نشود ، در آنها خريد و فروش صورت نگيرد و تا زمانى كه
در مسجد هستى از كارهاى لغو و بيهوده دست‏ بكش . اگر چنين نكنى
در روز قيامت‏ نبايد كسى جز خودت را ملامت كنى . 


مکارم الاخلاق : 2 / 374 / 2661


امام على عليه السلام :

مَن كَتَمَ سِرَّهُ كانَتِ الخِيَرَةُ بيَدِهِ . 

هر كه راز خود را بپوشاند ، قدرت انتخاب در دست اوست . 

نهج البلاغه : حکمت 162


امام على عليه السلام :

الظَّفَرُ بِالحَزمِ ، والحَزمُ بِإجالَةِ الرَّأيِ ، والرَّأيُ بِتَحصِينِ الأسرارِ . 

پيروزى با دور انديشى به دست مى‏آيد و دور انديشى با انديشه ورزى
و انديشه با راز دارى . 


نهج البلاغه : حکمت 48


امام على عليه السلام :

سِرُّكَ أسِيرُكَ فإن أفشَيتَهُ صِرتَ أسِيرَهُ . 

راز تو در بند توست . اگر آن را فاش كنى تو در بندش خواهى شد . 

غررالحکم : 5630


امام على عليه السلام :

صَدرُ العاقِلِ صُندوقُ سِرِّهِ . 

سينه خردمند ، صندوق راز اوست . 

نهج البلاغه : حکمت 6


امام على عليه السلام :

كُلَّما كَثُرَ خُزّانُ الأسرارِ كَثُرَ ضُيّاعُها . 

هر چه تعداد كسانى كه اسرار را مى‏دانند بيشتر باشد ، آن اسرار بيشتر در معرض فاش شدن . 

غررالحکم : 7197


امام على عليه السلام :

اُبْذُلْ لِصَدِيقِكَ كُلَّ المَوَدَّةِ ولا تَبذُلْ لَهُ كُلَّ الطُّمَأ نِينَةِ . 

هرچه محبّت دارى نثار دوستت كن امّا هرچه اطمينان دارى به پاى او مريز . 

غررالحکم : 2463



امام على عليه السلام :

أنجَحُ الاُمورِ ما أحاطَ بهِ الكِتمانُ . 

موفّقترين كارها ، كارى است كه با كتمان كامل صورت گيرد . 

غررالحکم : 3284


امام على عليه السلام :

لا تُودِعْ سِرَّكَ إلّا عِندَ كُلِّ ثِقَةٍ . 

راز خود را جز به كسى كه مورد اعتماد است مسپار . 

بحارالانوار : 77 / 235 / 3


امام على عليه السلام :

لا بَأسَ بأن لا يُعلَمَ سِرُّكَ . 

چه باك كه رازت دانسته نشود . 

بحارالانوار : 77 / 269 / 1


امام على عليه السلام :

مَن ضَعُفَ عَن حِفظِ سِرِّهِ لَم يَقْوَ لِسِرِّ غَيرِهِ . 

كسى كه در نگهداشتن راز خود ناتوان باشد ، در حفظ راز ديگران توانا نباشد . 

غررالحکم : 8941


امام صادق عليه السلام :

إفشاءُ السِّرِّ سُقوطٌ . 

فاش كردن راز مايه افتادن است . 

تحف العقول : 315


امام صادق عليه السلام :

سِرُّكَ مِن دَمِكَ فلا يَجرِيَنَّ مِن غَيرِ أوداجِكَ . 

راز تو جزئى از خون توست ، پس نبايد كه در رگهاى غير تو جريان يابد . 

بحارالانوار : 75 / 71 / 15



امام رضا عليه السلام :

لا يَكونُ المؤمنُ مؤمناً حتّى‏ يَكونَ فيهِ ثلاثُ خِصالٍ : سُنَّةٌ مِن رَبِّهِ ، وسُنَّةٌ مِن نَبِيِّهِ ، 
وسُنَّةٌ مِن وَلِيِّهِ ، فالسُّنَّةُ مِن رَبِّهِ كِتمانُ سِرِّهِ ، قالَ اللَّهُ‏عزّ و عجل : «عالِمُ الغَيْبِ
فلا يُظْهِرُ عَلى‏ غَيْبِهِ أَحَداً * إلّا مَنِ ارْتَضى‏ مِن رسولٍ» . 

مؤمن ، مؤمن نباشد مگر اين‏كه سه خصلت در او باشد : خصلتى از پروردگارش
و خصلتى از پيامبرش و خصلتى از وليّش . خصلت پروردگارش راز پوشى است . 
خداوند عزّ و جل فرموده است : «داناى غيب و نهان است و هيچ كس را بر غيب 
خود آگاهى نمى‏سازد . مگر پيامبرى را كه پسنديده باشد» . 


بحارالانوار : 75/ 68 / 2



امام جواد عليه السلام :

إظهارُ الشَّي‏ءِ قبلَ أن يَستَحكِمَ مَفسَدَةٌ لَهُ. 

آشكار كردن چيزى پيش از آن كه استوار گردد موجب تباهى آن مى‏شود . 

بحارالانوار : 75 / 71 / 13



امام على عليه السلام :

لا تُسِرَّ إلى الجاهِلِ شيئاً لا يُطِيقُ كِتمانَهُ. 

با نادان رازى را كه طاقت كتمانش را ندارد در ميان مگذار . 

غررالحکم : 10265


امام على عليه السلام :

لا تُودِعَنَّ سِرَّكَ مَن لا أمانَةَ لَهُ . 

راز خود را به كسى كه امانتدار نيست ، مسپار . 

غررالحکم : 10166



امام على عليه السلام :

ثلاثٌ لا يُستَودَعْنَ سِرّاً : المَرأةُ ، والَّنمّامُ ، والأحمَقُ. 

با سه كس نبايد رازى را در ميان نهاد : زن ، سخن چين و احمق . 

غررالحکم : 3662


امام صادق عليه السلام :

أربَعةٌ يَذهَبنَ ضَياعاً : ... وسِرٌّ تُودِعُهُ عِندَ مَن لا حَصافَةَ لَهُ . 

چهار چيز بر باد مى‏رود : ... و رازى كه به كسى سپارى كه از خرد بى‏بهره باشد . 

بحارالانوار : 75 / 69 / 4


امام صادق عليه السلام :

قالَ لقمانُ لابنِهِ : إذا سافَرتَ مَع قَومٍ فَأكثِرِ استِشارَتَهُم في أمرِكَ وأمرِهِم ، 
وأكثِرِ التَّبَسُّمَ في وُجوهِهِم ، وكُن كَريماً على‏ زادِكَ بَينَهُم ، وإذا دَعَوكَ فَأجِبهُم ، 
وإذا استَعانُوكَ فَأعِنهُم ، واغلِبهُم بثَلاثٍ : طُولِ الصَّمتِ ، وكَثرَةِ الصَّلاةِ ، وسَخاءِ النَّفسِ
بما مَعكَ مِن دابَّةٍ أو مالٍ أو زادٍ . 

لقمان به فرزندش گفت : هرگاه با عدّه‌‏اى همسفر شدى ، در كارهاى مربوط
به خودت و آنها با ايشان زياد مشورت كن و در روى آنان تبسّم زياد داشته باش
در زاد و توشه‌‏ات نسبت به آنان بخشنده باش ، اگر تو را دعوت كردند قبول كن 
و اگر از تو كمك خواستند كمكشان كن و در سه چيز از آنان برتر باش : خاموشى ، 
كثرت نماز و بخشندگى در مركب يا دارايى و يا توشه‏‌اى كه همراه دارى . 


بحارالانوار : 76 / 271 / 28



امام صادق عليه السلام :

أمّا مُرُوَّةُ السَّفَرِ فَبَذلُ الزادِ ، والمِزاحُ في غَيرِ ما يُسخِطُ اللَّهَ ، وقِلّةُ الخِلافِ على
‏ مَن تَصحَبُهُ ، وتَركُ الرِّوايَةِ علَيهِم إذا أنتَ فارَقتَهُم . 

مردانگى در سفر عبارت است از : بخشيدن از ره توشه خود به همراهان ، 
شوخى كردن به گونه‏اى كه خشم خدا راهمراه نداشته باشد ، كمى مخالفت 
و ناسازگارى باهمسفران و ترك بدگويى از همراهان بعد از جدا شدن از آنان . 


امالی المفید : 44 / 3

حدیث سکوت ، گفتن و .... شنیدن (17)

حدیث سکوت ، گفتن و .... شنیدن (17)

امام على عليه السلام - در پاسخ به مردى كه از آن حضرت سؤالى مشكل آفرين پرسيد - :

سَلْ تَفَقُّهاً ، ولا تَسْأل تَعَنُّتاً ؛ فإنّ الجاهِلَ المُتَعَلِّمَ شَبيهٌ بالعالِمِ ، وإنَّ العالِمَ المُتَعَسِّفَ (المُتَعَنِّفَ) 
شَبيهٌ بالجاهِلِ المُتَعَنِّتِ . 

به قصد ياد گرفتن بپرس ، نه براى آزردن و خطا گرفتن ؛ زيرا جاهلى كه درصدد آموختن
باشد همانند عالم است و عالمى كه در بيراهه قدم نهد همچون جاهلى است كه به قصد
خطا گرفتن مى‏پرسد . 


نهج البلاغه : حکمت 320


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

ذَرُوني ما تَرَكتُكُم ، فإنّما هَلَكَ مَن كانَ قَبلَكُم بكَثرَةِ سُؤالِهِم واختِلافِهِم
على‏ أنبِيائهِم ، فإذا أمَرتُكُم بِشَي‏ءٍ فَأتُوا مِنهُ ما اسْتَطَعتُم ، وإذا نَهَيتُكُم عن شَي‏ءٍ فَدَعُوهُ . 

تا زمانى كه من رهايتان كرده‏ام رهايم كنيد ؛ زيرا پيشينيان شما به علّت پرسش و آمد و شد
زياد نزد پيامبرانشان هلاك شدند . پس ، هرگاه به شما دستورى دادم ، در حدّ توان ، 
آن را انجام دهيد و هرگاه از چيزى نهى كردم آن را فرو گذاريد . 


کنزالعمال : 916

پيامبر خدا صلى الله عليه وآله - در سفارش به ابوذر - :

يا أبا ذَرٍّ ، إذا سُئلتَ عن عِلمٍ لا تَعلَمُهُ فَقُل : لا أعلَمُهُ تَنجُ مِن تَبِعَتِهِ ، 
ولا تُفْتِ بما لا عِلمَ لكَ بهِ تَنجُ مِن عَذابِ اللَّهِ يَومَ القِيامَةِ . 

اى ابوذر ! اگر درباره چيزى از تو سؤال شد كه نمى‏دانى ، بگو : نمى‏دانم ،
تا از پيامدهاى آن خلاص شوى و درباره آنچه نمى‏دانى فتوا مده ، تا از عذاب خدا 
در روز قيامت نجات يابى . 


مکارم الاخلاق : 2 / 364 / 2661


امام على عليه السلام :

لا يَستَحيِي العالِمُ إذا سُئلَ عمّا لا يَعلَمُ أن يَقولَ : لا عِلمَ لي بِهِ . 

هرگاه از دانشمند سؤالى شود كه پاسخش را نمى‏داند از اين كه بگويد : 
پاسخش را نمى‏دانم ، شرم نمى‏كند . 


المحاسن : 1 / 328 / 664

امام على عليه السلام :

مَن تَرَكَ قولَ «لا أدري»اُصِيبَتْ مَقاتِلُهُ . 

هر كه جمله «نمى‏دانم» را ترك گويد ، به هلاك خود درافتد . 

نهج البلاغه : حکمت 85


امام صادق عليه السلام :

إنَّ مَن أجابَ في كُلِّ ما يُسألُ عَنهُ لََمجنُونٌ . 

هر كس به هر سؤالى كه از او مى‏شود پاسخ دهد ، ديوانه است . 

بحارالانوار : 2 / 117 / 15

امام صادق عليه السلام :

للعالِمِ إذا سُئلَ عن شي‏ءٍ وهُو لا يَعلَمُهُ أن يقولَ : اَللَّهُ أعلَمُ ، وليسَ لِغَيرِ العالِمِ أن يقولَ ذلكَ . 

عالم حقّ دارد كه هرگاه سؤالى از او شود كه پاسخش را نمى‏داند بگويد : خدا داناتر است ،
امّا غير عالم حقّ ندارد چنين بگويد (بلكه بايد بگويد : نمى‏دانم) . 


کافی : 1 / 42 / 5


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

يا أبا ذَرٍّ ، إيّاكَ والسؤالَ فإنّهُ ذُلٌّ حاضرٌ ، وفَقرٌ تَتَعَجَّلُهُ ، وفيهِ حِسابٌ طَويلٌ يَومَ القِيامَةِ . 

اى‏ابوذر !زنهار از درخواست و گدايى ، كه در دنيا مايه خوارى و فقر است و در روز قيامت
حسابش طولانى است . 


الفقیه : 4 / 375 / 5762

پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

مَن يَتَكَفَّلُ لِي أن لا يَسألَ الناسَ شيئاً وأتَكَفَّلُ لَهُ بالجَنَّةِ ؟ قالَ ثَوْبانُ : أنا ،
فَكانَ ثَوْبانُ لا يَسألُ الناسَ شيئاً . 

چه كسى به من قول مى‏دهد كه از مردم چيزى نخواهد تا من قول بهشت را به او دهم 
ثوبان گفت : من . و پس از آن ، ثوبان چيزى از مردم نمى‏طلبيد . 


کنزالعمال : 17142



امام على عليه السلام :

مَن سَألَ غيرَ اللَّهِ استَحَقَّ الحِرمانَ . 

هر كه از غير خدا چيزى بخواهد ، سزاوار محروميت باشد . 

غررالحکم : 7993


امام سجّاد عليه السلام :

طَلَبُ الحَوائجِ إلى الناسِ مَذَلَّةٌ للحياةِ ، ومَذهَبَةٌ للحَياءِ ، واستِخفافٌ بِالوَقارِ ،
وهُو الفَقرُ الحاضِرُ ، وقِلَّةُ طَلَبِ الحوائجِ مِنَ الناسِ هُو الغِنى‏ الحاضِرُ . 

نياز خواهى از مردم مايه خوارى در زندگى و رفتن شرم و حياست و از وقار
و شكوه آدمى مى‏كاهد و آن فقرى حاضر است و دست نياز به سوى مردم 
كمتر دراز كردن بى‏نيازىِ نقد است . 


تحف العقول : 279

امام حسن عليه السلام :

إنّ المسألَةَ لا تَحِلُّ إلّا في إحدى‏ ثلاثٍ : دَمٍ مُفجِعٍ ، أو دَينٍ مُقرِحٍ ، أو فَقرٍ مُدقِعٍ . 

درخواست كردن روا نيست مگر در يكى از اين سه جا : خون بهاى سنگين ، 
يا بدهكارى‏توانفرسا ويا فقر كُشنده. 


بحارالانوار : 96 / 152 / 16


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

مَن سَألَ عن ظَهرِ غِنىً فَصُداعٌ في الرأسِ وداءٌ في البَطنِ . 

هر كه ، با وجود بى‏نيازى ، دست سؤال دراز كند نتيجه‏اش سردرد و دل درد است ! 

بحارالانوار : 96 / 155 / 26


امام على عليه السلام :

ماءُ وَجهِكَ جامِدٌ يُقْطِرُهُ السُّؤالُ ، فَانظُرْ عِندَ مَن تُقطِرُهُ . 

آبروى تو يخِ بسته است و نياز خواهى آن را قطره قطره آب مى‏كند . 
پس، بنگركه آن‏را نزد چه كسى آب مى‏كنى. 


نهج البلاغه : حکمت 346


امام صادق عليه السلام :

لا تَسألْ مَن تَخافُ أن يَمنَعَكَ . 

از كسى كه مى‏ترسى دست ردّ به سينه‏ات زند چيزى مخواه . 

اعلام الدین : 304


امام صادق عليه السلام :

ثلاثةٌ تُورِثُ الحِرمانَ : الإلحاحُ في المَسألَةِ ، والغِيبةُ ، والهُزءُ . 

سه چيز موجب محروميت است : پافشارى در درخواست ، غيبت و ريشخند كردن . 

تحف العقول : 321

پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

لا تَقطَعُوا على السائلِ مَسألَتَهُ فلَولا أنَّ المَساكينَ يَكذِبُونَ ما أفلَحَ مَن رَدَّهُم . 

خواهشِ سائل را ردّ نكنيد ؛ زيرا اگر نبود اين كه گدايان دروغ مى‏گويند ، 
كسى كه دست ردّ به سينه آنان مى‏زد ، هرگز رستگار نمى‏شد . 


بحارالانوار : 96 / 158 / 37

پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

اُنظُرُوا إلى السائلِ فإن رَقَّتْ لَهُ قُلوبُكُم فَأعطُوهُ ، فإنّهُ صادِقٌ . 

به سائل بنگريد ، اگر دلتان به حال او رقّت آورد عطايش دهيد ، كه او راست مى‏گويد . 

نوادرالراوندی : 3



امام حسين عليه السلام :

صاحِبُ الحاجةِ لَم‌‏يُكرِمْ وَجهَهُ عن سُؤالِكَ فَأكرِمْ وَجهَكَ عن رَدِّهِ . 

نيازمند ، با درخواست كردن حرمت و آبروى خود را ريخته است، پس تو با نوميد نكردن
او آبرو و حرمتت را نگهدار . 


کشف الغمه : 2 / 244


امام باقر عليه السلام :

لو يَعلَمُ السائلُ ما في المَسألَةِ ما سَألَ أحَدٌ أحَداً ، ولَو يَعلَمُ المَسؤولُ‏ما
في المَنعِ ما مَنَعَ أحَدٌ أحَداً . 

اگر سائل مى‏دانست كه در درخواست و خواهش كردن چه نهفته است ،
هرگز كسى از كسى چيزى درخواست نمى‏كرد و اگر كسى كه از وى 
خواهشى مى‏شود ، مى‏دانست كه در نوميد كردن چه نهفته است ، 
هرگز كسى ، ديگرى را نوميد برنمى‏گرداند . 


تحف العقول : 300


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

سابُّ المُؤمِنِ كالمُشرِفِ على الهَلَكَةِ . 

ناسزاگوى به مؤمن همچون كسى است كه در آستانه هلاكت باشد . 

کنزالعمال : 8093


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

سِبابُ المؤمِنِ فُسوقٌ ، وقِتالُهُ‏ كُفرٌ ، وأكلُ لَحمِهِ مِن مَعصيَةِ اللَّهِ . 

ناسزاگفتن به مؤمن فسق است و جنگيدن با او كفر و خوردن گوشت
او (غيبت كردن از وى) معصيت خداست . 


بحارالانوار : 75 / 148 / 6



پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

لا تَسُبُّوا الرِّياحَ فإنّها مَأمُورَةٌ ، ولا تَسُبُّوا الجِبالَ ولا السّاعاتِ 
ولا الأيّامَ ولا اللَّيالِيَ فَتَأثَمُوا وتَرجِعَ علَيكُم . 

به بادها ناسزا مگوييد كه‏ آنها (از جانب خداوند) مأمورند و كوهها
و لحظه‌‏ها و روزها و شبها را ناسزا نگوييد كه گنهكار مى‏شويد و به خودتان بر مى‏گردد . 


علل الشرایع : 577 / 1


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

لا تَسُبُّوا الناسَ فَتَكتَسِبُوا العَداوةَ بَينَهُم . 

به مردم ناسزا مگوييد كه با اين كار در ميان آنها دشمن پيدا مى‏كنيد . 

کافی : 2 / 360 / 3


امام على عليه السلام - خطاب به‏ قنبر - كه مى‏خواست به كسى كه
بدو ناسزا گفته بود ، ناسزا گويد - :


مَهْلاً يا قَنبرُ! دَعْ شاتِمَكَ مُهاناً تُرْضِ الرَّحمنَ وتُسخِطِ الشَّيطانَ وتُعاقِبْ
عَدُوَّكَ ، فَوَالذي فَلَقَ الحَبَّةَ وبَرَأ النَّسَمَةَ ما أرضَى المؤمنُ رَبَّهُ بِمِثلِ الحِلْمِ ،
ولا أسخَطَ الشَّيطانَ بِمِثلِ الصَّمتِ ، ولا عُوقِبَ الأحمَقُ بمِثلِ السُّكوتِ عَنهُ . 

آرام باش قنبر ! دشنامگوى‏خود را خوار و سرشكسته بگذار تا خداى رحمان را
خشنود و شيطان را ناخشنود كرده و دشمنت را كيفر داده باشى . قسم به خدايى كه
دانه را شكافت و خلايق را بيافريد ، مؤمن پروردگار خود را با چيزى همانند بردبارى
و گذشت خشنود نكرد و شيطان را با حربه‏‌اى چون خاموشى به خشم نياورد
و احمق را چيزى مانند سكوت در مقابل او كيفر نداد . 


امالی المفید : 118 / 2


امام كاظم عليه السلام - هنگامى كه ديد دو نفر به يكديگر ناسزا مى‏گويند - :

البادِي أظلَمُ، ووِزرُهُ ووِزرُ صاحِبِهِ علَيهِ ما لَم يَعتَدِ المَظلومُ . 

آغاز كننده ستمكارتر است و گناه طرف مقابل نيز به گردن اوست ، تا زمانى كه
ستمديده زياده روى نكند . 


تحف العقول : 412


امام كاظم عليه السلام :

ما تَسابَّ اثنانِ إلّاانحَطَّ الأعلى‏ إلى‏ مَرتَبةِ الأسفَلِ . 

هيچ گاه دو نفر به يكديگر ناسزا نگفتند مگر اين كه آن كه بيشتر دشنام داده 
به مرتبه پايين‏ترى سقوط مى‏كند . 


اعلام الدین : 305


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

مَن سَبَّ نَبيّاً مِنَ الأنبياءِ فاقتُلُوهُ ، ومَن سَبَّ وَصِيّاً فقد سَبَّ نبيّاً . 

هر كه يكى از پيامبران را دشنام داد ، او را بكشيد ، و هركه يكى از اوصيا (ى آنان) را 
دشنام گويد بى شكّ پيامبرى را دشنام داده است . 


امالی الطوسی : 365 / 769

حدیث سکوت ، گفتن و .... شنیدن (16)

حدیث سکوت ، گفتن و .... شنیدن (16)

امام هادى عليه السلام :

خَيرٌ مِن الخَيرِ فاعِلُهُ ، وأجمَلُ مِن الجَميلِ قائلُهُ ، وأرجَحُ مِن العِلمِ حامِلُهُ . 

از خوبى بهتر كسى است كه خوبى مى‏كند و از زيبايى زيباتر كسى است كه
زيبا مى‏گويد و از علم برتر ، كسى است كه دارنده آن است . 


بحارالانوار : 78 / 370 / 4


امام باقر عليه السلام :

مِنَ الذُّنوبِ التي لا تُغفَرُ قولُ الرَّجُلِ : يالَيتَنِي لا اُؤَاخَذُ إلّا بهذا ! 

از جمله گناهانى كه آمرزيده نمى‏شود اين سخن انسان است كه بگويد : 
كاش جز به همين گناه باز خواست نشوم . 


الخصال : 24 / 83


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

الكبائرُ : الإشراكُ بِاللَّهِ ، وعُقُوقُ الوالدَينِ ، وقَتلُ النَّفْسِ ، والَيمينُ الغَمُوسُ . 

گناهان كبيره عبارتند از : شرك ورزيدن به خدا ، آزردن پدر و مادر ، آدم كشى 
و سوگند دروغ عمدى (براى ضايع كردن حقوق ديگران و خوردن مال مردم) . 


کنزالعمال : 7798


امام سجّاد عليه السلام :

الذُّنوبُ التي تَحبِسُ غَيثَ‏السماءِ : جَورُ الحُكّامِ في القَضاءِ ، وشَهادَةُ الزُّورِ ،
وكِتمانُ الشهادَةِ . 

گناهانى كه بارش آسمان را باز مى‏دارند عبارتند از : قضاوت ظالمانه قاضيان ،
شهادت دادن دروغ و شهادت ندادن . 


نورالثقلین : 5 / 597 / 24


امام باقر عليه السلام :

إنّه ما مِن سَنَةٍ أقَلَّ مَطَراً مِن سَنَةٍ ، ولكنّ اللَّهَ يَضَعُهُ حيثُ يشاءُ ، إنّ اللَّهَ‏عزّ و عجل
إذا عَمِلَ قَومٌ بالمعاصِي صَرَفَ عَنهُم ما كانَ قَدَّرَ لَهُم مِنَ المَطَرِ . 

هيچ سالى كم بارش‏تر از سال ديگر نيست ، بلكه خداوند باران را هر جا كه خواهد مى‏باراند .
(اما) هر گاه مردمى مرتكب گناهان شوند ، خداوند عزّ و جل بارانى را كه براى آنان مقدّر
كرده بود از ايشان باز دارد . 


بحارالانوار : 73 / 329 / 12


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

لا تَسُبُّوا الدنيا فَنِعمَتْ مَطِيَّةُ المؤمنِ ، فعلَيها يَبلُغُ الخيرَ وبها يَنجو مِن الشرِّ ،
إنّهُ إذا قالَ العبدُ : لَعَنَ اللَّهُ الدنيا قالَتِ الدُّنيا : لَعَنَ اللَّهُ أعصانا لِرَبِّهِ ! 

به دنيا ناسزا مگوييد كه آن نيكو مركبى است براى مؤمن ؛ زيرا به وسيله آن به خير
و خوبى مى‏رسد و از شرّ و بدى مى‏رهد . هر گاه بنده بگويد : لعنت خدا بر دنيا ،
دنيا گويد : لعنت خدا بر نافرمان‌ترين ما نسبت به پروردگارش . 


بحارالانوار : 77 / 178 /10


امام باقر عليه السلام :

لا دِينَ لِمَن دانَ بطاعةِ مَن عَصَى اللَّهَ ، ولا دِينَ لِمَن دانَ بِفِريَةِ باطلٍ على اللَّهِ ، 
ولا دِينَ لِمَن دانَ بجُحُودِ شَي‏ءٍ مِن آياتِ اللَّهِ . 

هر كه ملتزم به اطاعت از معصيت كار شود ، دين ندارد ، هر كه ملتزم به نسبت
دروغ و باطلى به خدا شود ، دين ندارد ، هركه ملتزم به انكار آيه‏اى از آيات خدا شود دين ندارد . 


کافی : 2 / 373 / 4


امام على عليه السلام :

كَثرَةُ الدَّينِ تُصَيِّرُ الصادِقَ كاذِباً والمُنجِزَ مُخْلِفاً . 

بدهكارى زياد ، راستگو را دروغگو مى‏كند و خوش قول را بدقول . 

غررالحکم : 7105


امام صادق‌‏عليه السلام :

الكبائرُ سَبعٌ : قَتلُ المؤمِنِ‏مُتَعَمِّداً ، وقذفُ الُمحصَنَةِ ، والفِرارُ مِنَ الزَّحفِ ، 
والتَّعَرُّبُ بعدَ الهِجرَةِ ، وأكلُ مالِ اليتيمِ ظُلماً ، وأكلُ الرِّبا بعدَ البَيِّنَةِ ، 
وكُلُّ ما أوجَبَ اللَّهُ عليهِ النارَ . 

گناهان كبيره هفت تاست : كشتن عامدانه مؤمن، تهمت زدن به زن پاكدامن ،
فرار از ميدان جهاد با دشمن ، تعرّب بعد از هجرت ، به ناحقّ خوردن مال يتيم ، 
رباخوارى بعد از دانستن (حرمت آن) و هر چيزى كه خداوند به سبب آن آتش
دوزخ را واجب كرده است . 


کافی : 2 / 277 / 3


امام رضا عليه السلام :

إذا كَذَبَ الوُلاةُ حُبِسَ المَطَرُ ، وإذا جارَ السُّلطانُ هانَتِ الدَّولةُ ، 
وإذا حُبِسَتِ الزكاةُ ماتَتِ المَواشي . 

هر گاه حكمرانان دروغ بگويند باران بند مى‏آيد و هر گاه سلطان ستم كند
دولت سست و بى‏اعتبار شود و هر گاه زكات داده نشود چارپايان بميرند . 


امالی المفید : 310 / 2


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

ثلاثةٌ مِنَ الذُّنوبِ تُعَجَّلُ عُقوبَتُها ولا تُؤَخَّرُ إلى الآخِرَةِ : عُقوقُ الوالِدَينِ ، 
والبَغيُ على الناسِ ، وكُفرُ الإحسانِ . 

سه گناه است كه كيفرشان در همين دنيا مى‏رسد و به آخرت نمى‏افتد :
آزردن پدر و مادر ، زورگويى و ستم به مردم و ناسپاسى نسبت به خوبيهاى ديگران .


امالی المفید : 237 / 1



امام باقر عليه السلام:

في كِتابِ أميرِ المؤمنينَ عليه السلام : ثلاثُ خِصالٍ لا يَموتُ صاحِبُهُنّ حتّى‏ يَرى‏ وَبالَهُنَّ :
البَغيُ ، وقَطيعَةُ الرَّحِمِ ، والَيمينُ الكاذِبةُ . 

در كتاب امير المؤمنين عليه السلام آمده است : سه گناه است كه صاحب آنها در همين
دنيا كيفرش را ببيند : ستم ، بريدن پيوند خويشاوندى و سوگند دروغ . 


امالی المفید : 98 / 8


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

ويلٌ للذينَ يَجتَلِبُونَ الدنيا بالدِّينِ ، يَلبَسُونَ للناسِ جُلودَ الضَّأنِ مِن لِينِ ألسِنَتِهِم ، 
كلامُهُم أحلى‏ مِن العَسَلِ وقُلوبُهُم قُلوبُ الذِئابِ ، يقولُ اللَّهُ تعالى‏ : أبي يَغتَرُّونَ ؟! 

واى بر كسانى كه دين را وسيله كسب دنيا مى‏كنند و با زبان نرم خود در برابر مردم 
به لباس ميش در مى‏آيند ، گفتارشان‏از عسل‏شيرين‏تر است و دلهايشان دل گرگ است .
خداوند متعال مى‏فرمايد : آيا به (رحمت) من مغرور مى‏شوند ؟ ! 


اعلام الدین : 295


الإمامُ الصّادقُ عليه السلام - لَمّا سُئلَ عن قَومٍ يَعمَلُونَ بالمَعاصِي ويَقولونَ :
نَرجُو ، فلا يَزالُونَ كذلكَ حتّى‏ يَأتِيَهُمُ الموتُ ؟ - : هؤلاءِ قَومٌ يَتَرَجَّحُونَ في الأمانِيِّ 
كَذَبوا لَيسُوا بِراجِينَ ، إنّ مَن رَجا شَيئاً طَلَبَهُ ومَن خافَ مِن شي‏ءٍ هَربَ مِنهُ . 

امام صادق عليه السلام - هنگامى‏كه‏به ايشان عرض شد : عدّه‌‏اى هستند كه گناه 
مى‏كنند و مى‏گويند ما (به رحمت خدا) اميدواريم و پيوسته در همين حالند تا مرگشان
در رسد - : اينها مردمانى هستند كه در آرزوها و خيالات خود غرقند . دروغ مى‏گويند ، 
آنها اميدوار نيستند ؛ زيرا هركه به چيزى اميد داشته باشد در طلب آن مى‏كوشد
و هركه از چيزى بترسد از آن مى‏گريزد . 


کافی : 2 / 68 / 5


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

مَن استَبطَأ الرِّزقَ فَليُكثِرْمِن التَّكبيرِ ، ومَن‏كَثُرَ هَمُّهُ وغَمُّهُ فَليُكثِرْ مِن الاستِغفارِ . 

كسى كه در روزى خود تأخير و تنگى بيند ، بايد زياد تكبير بگويد و كسى كه
اندوهش زياد شود ، بسيار استغفار كند . 


کنزالعمال : 9325


امام صادق عليه السلام :

لَم يَكُن رسولُ اللَّهِ صلى الله عليه وآله يقولُ لِشَي‏ءٍ قد مَضى‏ : لَو كانَ غَيرَهُ ! 

رسول خدا صلى الله عليه وآله درباره هيچ رخداد و پيشامدى نمى‏گفت :
«كاش جز اين اتفاق مى‏افتاد» . 


بحارالانوار : 71 / 157 / 75


امام على عليه السلام :

ثلاثٌ يُبلِغْنَ بالعَبدِ رِضوانَ اللَّهِ : كَثرَةُ الاستِغفارِ ، وخَفْضُ الجانِبِ ، وكَثرَةُ الصَّدَقَةِ . 

سه چيز است كه بنده را به خشنودى خدا مى‏رساند : استغفار زياد ، فروتنى و صدقه دادن زياد . 

بحارالانوار : 78 / 81 / 74


امام على عليه السلام :

يَنبَغِي أن يكونَ الرجُلُ‏مُهَيمِناً عَلى‏ نَفسِهِ ، مُراقِباً قَلبَهُ حافِظاً لِسانَهُ . 

سزاوار است كه آدمى نگهبان نفس خود و مراقب دل و نگهدار زبان خويش باشد . 

غررالحکم : 10947


شقيق بن سلمه :

جاءَ رجُلٌ إلى‏ عَلِيٍّ وكَلَّمَهُ فقالَ في عُرضِ الحديثِ إنّي اُحِبُّكَ ، فقالَ لَهُ عَلِيٌّ : كَذَبتَ . 
قالَ : لِمَ يا أميرَ المؤمنينَ ؟ قالَ : لأنّي لا أرى‏ قَلبِي يُحِبُّكَ ، قالَ النبيُّ صلى الله عليه وآله : 
إنّ الأرواحَ كانَت تَلاقى‏ في الهَواءِ فَتَشامُّ ، ما تَعارَفَ مِنها ائتَلَفَ ، وما تَناكَرَ مِنها اختَلَفَ . 

مردى خدمت على عليه السلام آمد و با او سخن گفت و در ضمن صحبت گفت :
من شما را دوست دارم . على عليه السلام فرمود : دروغ مى‏گويى . عرض كرد :
چرا اى امير مؤمنان ؟ فرمود : چون در دلِ خود ، محبّت تو را نمى‏يابم . پيامبر خدا 
صلى الله عليه وآله فرمود : ارواح در فضا با يكديگر ملاقات مى‏كردند و همديگر را 
مى‏بوييدند و آنهايى كه با يكديگر آشنا در مى‏آمدند با هم جمع مى‏شدند و آنهايى كه
با هم آشنا در نمى‏آمدند از هم جدا مى‏شدند . 


کنزالعمال : 25560


امام على عليه السلام :

الزَّمانُ يَخُونُ صاحِبَهُ ، ولا يَستَعتِبُ لِمَن عاتَبَهُ . 

زمانه به صاحب خود خيانت مى‏كند و از كسى كه او را ملامت كند رضايت نطلبد . 

غررالحکم : 2093


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

عَلى‏ كُلِّ نَفَسٍ مِن بَني‏آدَمَ كُتِبَ حَظٌّ مِنَ الزِّنا أدرَكَ ذلكَ لا محالَةَ ،
فالعَينُ زِناها النَّظَرُ ، والرِّجلُ زِناها المَشيُ ، والاُذُنُ زِناها الاستِماعُ . 

بر هر عضوى از اعضاى انسان بهره‏اى از زنا نوشته شده كه لاجرم به آن
مى‏رسد ؛ مثلاً زناى چشم نگاه كردن است و زناى پا ، رفتن (به سوى گناه)
و زناى گوش ، شنيدن (صداهاى حرام). 


کنزالعمال : 13026


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

قَولُ الرَّجُلِ للمرأةِ : «إنّي اُحِبُّكِ» لا يَذهَبُ مِن قَلبِها أبداً . 

اين سخن مرد به زن كه «دوستت دارم» هرگز از دل زن بيرون نرود . 

کافی : 5 / 569 / 59


امام على عليه السلام :

إنّ أحسَنَ الزِّيِّ ما خَلَطَكَ بالناسِ وجَمَّلَكَ بينَهُم وكَفَّ ألسِنَتَهُم عنكَ . 

نيكوترين هيأت (وسلوك) آن است كه تو را با مردم آميزش دهد و در ميان آنها
زيبايت گرداند و زبان (بدگويى) آنان را از تو باز دارد . 


غررالحکم : 3470


من لايحضره الفقيه :

قالَ رجلٌ للصّادِقِ عليه السلام : إنّ لي جِيراناً ولَهُم جَوار يَتَغَنَّينَ ويَضرِبن بالعُودِ ،
فرُبّما دَخَلتُ الَمخرَجَ فَاُطِيلُ الجُلُوسَ استِماعاً مِنّي لَهُنَّ ؟ ... فقالَ لَهُ الصّادقُ عليه السلام : 
تاللَّهِ أنتَ ! أما سَمِعتَ اللَّهَ‏عزّ و عجل يقولُ : «إنَّ السَّمْعَ والبَصَرَ والفُؤادَ كُلُّ اُولئكَ كانَ عنه مَسْؤولاً» ؟! 

مردى به امام صادق عليه السلام عرض كرد : همسايگانى دارم كه كنيزكانشان آواز مى‏خوانند
و عود مى‏نوازند و من گاهى اوقات به دستشويى مى‏روم و براى گوش دادن به ساز و آواز آنها 
نشستنم را طول مى‏دهم ... حضرت فرمود : سوگند به خدا تو (هم) ؟ ! ! مگر نشنيده‏‌اى كه خداوند
عزّ و جل مى‏فرمايد : «همانا از گوش و چشم و دل ، همگى ، بازخواست مى‏شود» . 


الفقیه : 1 / 180 / 177


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

العِلمُ خَزائنُ ومَفاتِيحُهُ السُّؤالُ ، فَاسألُوا رَحِمَكُمُ اللَّهُ فإنّهُ يُؤجَرُ أربَعةٌ :
السائلُ ، والمُتَكلِّمُ ، والمُستَمِعُ ، والُمحِبُّ لَهُم . 

دانش گنجينه‏هايى است و كليدهاى آن پرسش است ؛ پس ، خدايتان رحمت كند ، 
بپرسيد ، كه با اين كار چهار نفر اجر مى‏يابند : پرسشگر ، پاسخگو ، شنونده و دوستدار آنان . 


تحف العقول : 41


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

حُسنُ المَسألَةِ نِصفُ العِلمِ . 

خوب پرسيدن ، نيمى از دانش است . 

تحف العقول : 56

حدیث سکوت ، گفتن و .... شنیدن (15)

حدیث سکوت ، گفتن و .... شنیدن (15)


جابر :

كانَ [النّبيُّ صلى الله عليه وآله‏] إذا خَطَبَ احْمَرَّتْ عَيْناهُ ، وعلا صَوْتُهُ ، واشْتَدَّ غَضَبُهُ ،
كأنَّهُ مُنْذِرُ جَيْشٍ يَقولُ : صَبَّحَكُم مَسّاكُم ! 

پيامبر صلى الله عليه وآله هرگاه خطبه مى‏خواند چشمانش سرخ مى‏شد و صدايش رسا 
مى‏گشت و خشمش اوج مى‏گرفت ؛ گويى قراول سپاهى است كه آنان را از خطر حمله دشمن آگاه مى‏كند . 


کنزالعمال : 17974


ابو امامه :

كانَ [النّبيُ‏صلى الله عليه وآله‏] إذا بَعَثَ أميراً قالَ : أقْصِرِ الخُطْبَةَ، وأقِلَّ الكَلامَ . 

پيامبر صلى الله عليه وآله هرگاه فرماندهى را به جنگ مى‏فرستاد مى‏فرمود :
خطابه را كوتاه و سخن را كم كن . 


کنزالعمال : 18126


عمار بن ياسر :

أمَرَنا رسولُ اللَّهِ صلى الله عليه وآله بإقْصارِ الخُطَبِ . 

پيامبر خدا صلى الله عليه وآله ما را به مختصر برگزار كردن سخنرانى‏ها فرمان داد . 

سنن ابی داود : 1106


جابربن سمره سوائى :

كانَ رسولُ اللَّهِ‏صلى الله عليه وآله لا يُطيلُ المَوعِظَةَ يَومَ الجُمُعةِ ،
إنَّما هُنَّ كَلِماتٌ يَسيراتٌ . 

پيامبر خدا صلى الله عليه وآله در روز جمعه موعظه را طولانى برگزار نمى‏كرد ، 
بلكه سخنانى كوتاه ايراد مى‏فرمود . 


سنن ابی داود : 1107


امام على عليه السلام :

الخَطُّ لِسانُ اليَدِ . 

خطّ ، زبانِ دست است . 

غررالحکم : 706


امام صادق عليه السلام :

مَن قالَ : «لا إلهَ إلّا اللَّهُ» مُخْلِصاً دَخَلَ الجَنّةَ ، و إخْلاصُهُ أنْ يَحْجِزَهُ 
«لا إلهَ إلّا اللَّهُ» عَمّا حَرّمَ اللَّهُ . 

هركس از روى اخلاص بگويد «لا اله الا اللَّه» به بهشت رود و اخلاصش
به اين است كه «لا اله الا اللَّه» او را از آنچه خدا حرام كرده باز دارد . 


بحارالانوار : 8 / 359 / 24


امام على عليه السلام :

لَو سَكَتَ الجاهِلُ ما اخْتَلَفَ النّاسُ . 

اگر نادان خاموشى مى‏گُزيد ، مردم دچار اختلاف نمى‏شدند . 

بحارالانوار : 78 / 81 / 75


امام صادق عليه السلام - در پاسخ به پرسش از حدّ و معناى حسن خلق - :

تُلينُ جانِبَكَ ، وتُطيِّبُ كلامَكَ ، وتَلْقى‏ أخاكَ ببِشْرٍ حَسَنٍ . 

حُسن خلق اين است كه نرمخو و مهربان باشى ، گفتارت پاكيزه و مؤدبانه باشد
و بابرادرت با خوشرويى برخورد كنى . 


معانی الاخبار : 253 / 1


امام صادق عليه السلام - درباره مكارم اخلاق - :

العَفْوُ عَمّنْ ظَلَمَكَ ، وصِلَةُ مَن قَطعَكَ ، و إعْطاءُ مَن حَرمَكَ ، 
وقَولُ الحقِّ ولَو على‏ نَفْسِكَ . 

گذشت از كسى كه به تو ستم كرده‏است ، ارتباط برقرار كردن با كسى كه
از تو بريده است ، عطا كردن به آن كه از دادن چيزى به تو دريغ ورزيده است 
و گفتن حقّ اگر چه بر ضدّ خودت باشد . 


معانی الاخبار : 191 / 1


به پيامبر خدا صلى الله عليه وآله عرض شد :

إنّ فُلانَةَ تَصومُ النّهارَ وتَقومُ اللّيلَ ، وهِي سَيِّئةُ الخُلقِ تُؤْذي جِيرانَها بلِسانِها - :
لا خَيرَ فيها ، هِي مِن أهْلِ النّارِ . 


فلان زن روزها را روزه مى‏گيرد و شبها را به عبادت مى‏گذراند امّا بداخلاق است
و همسايگانش را با زبان خود مى‏آزارد ، حضرت فرمود :
خيرى در او نيست ، او دوزخى است . 


بحارالانوار : 71 / 394 / 63


امام رضا عليه السلام :

حَرّمَ اللَّهُ الخَمرَ لِما فيها مِن الفَسادِ ، ومِن تَغْييرِها عُقولَ شارِبِيها ،
وحَمْلِها إيّاهُم على‏ إنْكارِ اللَّهِ‏عزّ و عجل ، والفِرْيَةِ علَيهِ وعلى‏ رُسُلِهِ ، 
وسائرِ ما يكونُ مِنهُم مِن الفَسادِ والقَتلِ . 


خداوند شراب را حرام فرمود ؛ زيرا شراب تباهى مى‏آورد ، عقل شرابخواران
را دگرگون مى‏كند و آنان را به انكار خداوند عزّ و جل و دروغ وتهمت بستن 
به او و پيامبرش وا مى‏دارد و ديگر اعمالى چون تبهكارى و قتل كه از شرابخواران سر مى‏زند . 


عیون اخبارالرضا علیه السلام : 2 / 98 / 2


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

شارِبُ الخَمرِ لا تُصَدِّقوهُ إذا حَدّثَ ، ولاتُزَوِّجوه إذا خَطَبَ ،
ولا تَعودوهُ إذا مَرِضَ ، ولا تَحْضَروهُ إذا ماتَ ، ولا تأتَمِنوهُ على‏ أمانَةٍ . 

شرابخوار ، اگر سخنى گفت تأييد نكنيد ، اگر خواستگارى كرد به او زن ندهيد ،
اگر بيمار شد به عيادتش نرويد ، اگر مُرد بر جنازه‏اش حاضر نشويد
و به او امانت مسپاريد . 


بحارالانوار : 79 / 127 / 7


امام صادق عليه السلام :

لا يكونُ العَبدُ مؤمناً حتّى‏ يكونَ خائفاً راجِياً ، ولا يكونُ خائفاً راجِياً حتّى‏
يكونَ عامِلاً لِما يَخافُ ويَرْجو . 

ترسان ، كسى است كه هراس ، زبان گويايى برايش باقى نگذاشته باشد . 

بحارالانوار : 78 / 244 / 54


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

لا تَخَفْ في اللَّهِ لَوْمَةَ لائمٍ . 

در راه خدا از سرزنش هيچ سرزنش كننده‏اى ترسى به دل راه مده . 

الخصال : 526 / 13


امام صادق عليه السلام :

يُجبَلُ المؤمنُ على‏ كُلِّ طَبيعةٍ إلّا الخِيانَةَ والكَذِبَ . 

مؤمن بر هر خويى سرشته مى‏شود ، مگر خيانت و دروغ . 

الاختصاص : 231


معاوية بن عمّار :

قلت لأبي عبداللَّه عليه السلام : الرّجُلُ يكونُ لِي علَيهِ الحقُّ فيَجْحَدُنِيهِ 
ثُمَّ يَسْتَودِعُني مالاً ، ألِيَ أنْ آخُذَ مالِي عِندَهُ ؟ قال : لا ، هذهِ خِيانَةٌ . 

به امام صادق عليه السلام عرض كردم : من به كسى پولى مى‏سپارم و او انكار
مى‏كند كه به وى چيزى سپرده‏ام ، بعد از مدتى او مالى به من مى‏سپارد .
آيا مى‏توانم آن را به جاى پولى كه نزد او دارم (و به من نمى‏دهد) بردارم ؟
فرمود : نه ، اين خيانت است . 


نورالثقلین : 2 / 144 / 68


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

إفْشاءُ سِرِّ أخيكَ خِيانَةٌ ، فاجتَنِبْ ذلكَ . 

فاش‌‏كردن راز برادر دينى خيانت است ؛ پس ، از اين كار دورى كن . 

بحارالانوار : 77 / 89 / 3


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

أربَعٌ مَن اُعْطِيَهُنَّ فَقَد اُعْطِيَ خَيرَ الدُّنيا والآخِرَةِ : بَدناً صابِراً ،
ولِساناً ذاكِراً ، وقَلْباً شاكِراً ، وزَوْجَةً صالِحَةً . 

چهار چيز است كه به هركس داده شود خير دنيا و آخرت به او داده شده ‏است ؛ 
بدن شكيبا ، زبان گويا به ذكر خدا ، دل سپاسگزار و همسر شايسته . 


مستدرک الوسائل : 2 / 414 / 2338


امام على عليه السلام :

أربَعٌ مَن اُعْطِيَهُنَّ فَقَد اُعْطِيَ خَيرَ الدُّنيا والآخِرَة : صِدقُ حَديثٍ ، 
وأداءُ أمانَةٍ ، وعِفَّةُ بَطْنٍ ، وحُسنُ خُلقٍ . 

چهار چيز است كه به هر كس داده شود خير دنيا و آخرت به او داده شده‏ است :
راستگويى ، امانتدارى ، عفّت شكم و خوشخويى . 


غررالحکم : 2142


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

إذا أرادَ اللَّهُ بقَومٍ خَيراً أكثَرَ فُقَهاءَهُم وأقَلَّ جُهّالَهُم ، فإذا تكَلّمَ الفقيهُ 
وَجدَ أعْواناً ، و إذا تَكلَّمَ الجاهِلُ قُهِرَ . 

هر گاه خداوند خوبى مردمى را بخواهد شمار دين شناسان آنان را زياد
گرداند و نادان‌هايشان را كم كند . پس چون فقيه سخنى بگويد براى 
سخن خود يارانى بيابد و چون نادان سخنى بگويد شكست خورد . 


کنزالعمال : 28692


بحار الأنوار :

يا أحمدُ ، إنَّ أهلَ الخَيرِ وأهلَ الآخِرَةِ رَقيقَةٌ وُجوهُهم ، كثيرٌ حَياؤهُم ، قليلٌ حُمْقُهُم ،
كثيرٌ نَفْعُهُم ، قليلٌ مَكْرُهُم ، النّاسُ مِنْهم في راحَةٍ ، وأنفسُهُم مِنْهم في تَعَبٍ ،
كلامُهُم مَوْزونٌ ، مُحاسِبينَ لأنفُسِهِم مُتْعِبينَ لَها ، تَنامُ أعيُنُهم ولا تَنامُ قلوبُهُم ، 
أعينُهُم باكِيَةٌ ، وقُلوبُهُم ذاكِرَةٌ . إذا كُتِبَ النّاسُ مِن الغافِلينَ كُتِبوا مِن الذّاكِرينَ ...
لا يَشْغَلُهُم عَنِ اللَّهِ شَي‏ءٌ طَرْفَةَ عَينٍ ، ولا يُريدونَ كَثْرَةَ الطَّعامِ ، ولا كَثرةَ الكلامِ ،
ولا كَثرةَ اللِّباسِ . النّاسُ عِندَهُم مَوْتى‏ ، واللَّهُ عِندَهُم حيٌّ قَيّومٌ . 


در حديث معراج آمده است : اى احمد ! همانا اهل خير واهل آخرت مردمانى
كمرو و پر شرم هستند ، نادانيشان اندك است و سودشان بسيار و مكرشان اندك ، 
مردم از دست آنان آسوده‏اند و خودشان از خويشتن در رنجند ، سخنشان سنجيده ‏است ،
از نفْسهاى خود حساب مى‏كشند و آن را سرزنش مى‏كنند ، چشمانشان مى‏خوابد
امّا دلهايشان نمى‏خوابد ، ديدگانشان گريان است ، دلهايشان به ياد خداست ،
آن گاه كه مردم را در شمار غافلان مى‏شمارند آنها از ذاكران هستند ... هيچ چيز ، 
لحظه‌‏اى آنان را از خدا باز نمى‏دارد ، نه خواهان خوراك زيادند و نه خواستار پر گويى
و نه خواهان پوشاك زياد ، مردم نزد آنان مردگانند و خدا در نظرشان ، هميشه زنده و قيّوم . 


بحارالانوار : 77 / 24 / 6


امام صادق عليه السلام :

أحْسنُ مِن الصِّدقِ قائلُهُ ، وخَيرٌ مِن الخَيرِ فاعِلُهُ . 

بهتر از راستگويى راستگوست و بهتر از خوبى كسى است كه خوبى مى‏كند . 

امالی الطوسی : 223 / 385

حدیث سکوت ، گفتن و .... شنیدن (14)

حدیث سکوت ، گفتن و .... شنیدن (14)

امام على عليه السلام :

تُعرَفُ حَماقَةُ الرّجُلِ في ثلاثٍ : في كلامِهِ فيما لا يَعْنيهِ ، 
وجَوابِهِ عَمّا لا يُسألُ عَنهُ ، وتَهَوُّرِهِ في الاُمورِ . 

حماقت مرد از سه چيز شناخته مى‏شود : ياوه گويى ، پاسخ دادن
به چيزى كه از او سؤال نمى‏شود و بى‏باكى و تهوّر در كارها . 


غررالحکم : 4542


امام على عليه السلام :

لا تَرُدَّ على‏ النّاسِ كلَّ ما حَدّثوكَ ؛ فكفى‏ بذلكَ حُمْقاً . 

سعى نكن هرچه مردم براى تو مى‏گويند ردّ كنى كه براى نشان دادن
حماقت همين بس است . 


غررالحکم : 10251


امام سجّاد عليه السلام - در سفارش به فرزند بزرگوار خود حضرت باقر عليه السلام - :

إيّاكَ يا بُنيَّ أنْ تُصاحِبَ الأحمَقَ أو تُخالِطَهُ ، واهْجُرْهُ ولا تُحادِثْهُ ؛ فإنّ الأحمَقَ هُجْنَةٌ
غائباً كانَ أو حاضِراً : إنْ تَكَلَّم فضَحَهُ حُمقُهُ ، وإنْ سَكَتَ قَصُرَ بهِ عِيُّهُ ، وإنْ عَمِلَ أفسَدَ ،
وإنِ اسْتُرعِيَ أضاعَ . لا عِلمُهُ مِن نَفْسِهِ يُغْنيهِ ، ولا عِلمُ غَيرهِ يَنْفَعُهُ ، ولا يُطيعُ ناصِحَهُ ، 
ولا يَستريحُ مقارِنُهُ ، تَوَدُّ اُمُّهُ أنّها ثَكَلَتْهُ ، وامْرَأتُهُ أنّها فَقَدتْهُ ، وجارُهُ بُعدَ دارِهِ ، 
وجَليسُهُ الوَحْدةَ مِن مُجالَسَتِهِ . إنْ كانَ أصْغَرَ مَن في الَمجلِسِ أعْنى‏ مَن فَوقَهُ ،
وإنْ كانَ أكْبَرَهُم أفْسَدَ مَن دُونَهُ . 

فرزندم ! از همنشينى يا معاشرت با نابخرد بپرهيز و از او دورى كن و با وى همسخن مشو ؛ 
زيرا آدم بى‏خرد ، غايب باشد ياحاضر ، پست و فرومايه است ؛ هرگاه زبان به سخن گشايد
حماقتش او را رسوا كند و هرگاه خامش شود به دليل ناتوانى در سخن گفتن باشد ، اگر كارى 
كند خرابى به بار آورد و چون مسئوليتى به عهده گيرد آن را تباه سازد ، نه علم خودش به كار او
مى‏آيد و نه دانش ديگران سودش مى‏رساند ، به سخن خيرخواه خودگوش نمى‏دهد ، 
وهمنشينش از دست او آسوده نيست ، مادرش آرزوى مرگ او را دارد و همسرش آرزوى 
از دست دادن او را و همسايه‏ اش آرزوى رفتن از همسايگى‏اش را و همنشينش آرزوى خلاصى
از همنشينى او را . اگر كمترين فرد مجلسى باشد بالاتر از خود را به رنج افكند و اگر بالاترين 
فرد مجلسى باشد فرو دستان خود را به فساد و تباهى كشاند . 


امالی الطوسی : 613 / 1268


امام على عليه السلام :

السُّكوتُ على‏ الأحمَقِ أفضَلُ (مِن) جَوابِهِ. 

سكوت در برابر احمق بهتر از جواب دادن به اوست . 

غررالحکم : 1160


امام صادق عليه السلام :

مَن سألَهُ أخوهُ المؤمنُ حاجَةً مِن ضُرٍّ فمَنَعهُ مِن سَعةٍ وهُو يَقْدِرُ علَيها - 
مِن عِندِهِ أو مِن عندِ غَيرِهِ - حَشَرهُ اللَّهُ يَومَ القِيامَةِ مَغْلولَةً يدُهُ إلى‏ عُنُقِهِ
حتّى‏ يَفْرُغَ اللَّهُ مِن حِسابِ الخَلقِ . 

كسى كه برادر مؤمنش در هنگام تنگدستى نياز خود را به او بگويد و او بتواند
خودش يا ازطريق كسى ديگر حاجتش را روا سازد و نكند خداوند در روز قيامت
وى را دست بسته به گردن محشور فرمايد و تا فارغ شدن از حساب بندگانش
همچنان او را نگه دارد . 


بحارالانوار : 74 / 287 / 13

امام على عليه السلام :

اللَّهُمَّ لا تَجعَلْ بي حاجَةً إلى‏ أحدٍ مِن شِرارِ خَلْقِكَ ، وما جَعَلْتَ بي من حاجَةٍ
فاجْعَلْها إلى‏ أحْسَنِهِم وَجْهاً ، وأسْخاهُم بها نَفْساً ، وأطْلَقِهِم بها لِساناً ، وأقلِّهِم علَيَّ بها مَنّاً . 

خدايا ! مرا به هيچ يك از بَدان خَلقت نيازمند مگردان ، اگر مرا نيازمند ساختى ، 
به خوشروترين و بخشنده‏ترين كس و آن كه نيازم را با زبان خوش برآورد
و كمتر بر من منت نهد ، محتاج گردان . 


بحارالانوار : 78 / 56 / 111

پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

ارْكَبوا هذهِ الدَّوابَّ سالِمَةً واتَّدِعُوها سالِمَةً ، ولا تَتَّخِذوها كَراسِيَّ لأحاديثِكُم
في الطُّرُقِ والأسْواقِ ، فَرُبَّ مَرْكوبَةٍ خَيرٌ مِن راكِبِها وأكْثَرُ ذِكْراً للَّهِ تباركَ وتعالى‏ مِنهُ . 

چارپايان سالم را سوار شويد و آنها را سالم نگه داريد و آنها را كرسى خطابه و 
صحبت هاى خود در كوچه‌‏ها و بازارها نكنيد ؛ چه بسا مركوبى كه از سواره‌‏اش
بهتر است و بيشتر از او به ياد خداى تبارك و تعالى است . 


کنزالعمال : 24957

امام على عليه السلام :

مَنِ اسْتَحيى‏ مِن قَولِ الحَقِّ فهُو أحمَقُ . 

كسى كه از گفتن حقّ شرم كند احمق است . 

غررالحکم : 8650

پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

لم يَبْقَ مِن أمْثالِ الأنْبياءِ عليهم السلام إلّا قَولُ النّاسِ :
إذا لَم تَسْتَحيِ فاصْنَعْ ما شِئْتَ . 

از مثل‏هاى پيامبران عليهم السلام جز اين سخن مردم بر جاى نمانده است : 
وقتى حيا نداشتى هر كارى مى‏خواهى بكن . 


عیون اخبارالرضا علیه السلام : 2 / 56 / 207

امام على عليه السلام :

سَمِعْتُ رسولَ اللَّهِ صلى الله عليه وآله يقولُ : يَخْرُجُ في آخرِ الزّمانِ قَومٌ
أحْداثُ الأسْنانِ ، سُفَهاءُ الأحْلامِ ، قَوْلُهُم مِن خَيرِ أقْوالِ أهْلِ البَرِيَّةِ ،
صَلاتُهُم أكْثَرُ مِن صَلاتِكُم ، وقِراءتُهُم أكْثَرُ مِن قِراءتِكُم ، لا يُجاوِزُ إيمانُهُم تَراقِيَهُم
- أو قالَ حَناجِرَهُم - يَمْرُقونَ مِن الدِّينِ كمايَمْرُقُ السَّهمُ مِن الرَّمِيَّةِ ، فاقْتُلوهُم . 

شنيدم كه پيامبر خدا صلى الله عليه وآله مى‏فرمايد : در آخر الزمان مردمى سر بر مى‏دارند
كم سال وسبكسر ، بهترين سخنان را به زبان مى‏آورند ، بيش از شما نماز مى‏خوانند ، 
بيش از شما قرآن تلاوت مى‏كنند ، امّا ايمان آنها از استخوان چنبره - يا فرمود :
از حنجره‏‌هايشان - فراتر نمى‏رود ، همانند خارج شدن تير از كمان ، از دين خارج 
مى‏شوند . اين افراد را بكشيد . 


شرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید : 2 / 267


سعد بن ابراهيم - از پدرش - :

أوَّلُ مَن خَطَبَ على‏ المِنْبَرِ إبراهيمُ عليه السلام حينَ اُسِرَ لُوطٌ واسْتَأسَرَتْهُ‏الرُّومُ ، 
فغَزا إبراهيمُ حتّى‏ اسْتَنْقَذَهُ مِن الرُّومِ . 

نخستين كسى كه بر منبر خطابه خواند إبراهيم عليه السلام بود و آن زمانى بود كه
روميها لوط را اسير كردند و ابراهيم با آنان جنگيد و او را از دست آنان نجات داد . 


الدرالمنثور : 1 / 282



حدیث سکوت ، گفتن و .... شنیدن (13)

حدیث سکوت ، گفتن و .... شنیدن (13)

عبد الرحمن بن ابى ليلى :

إنّ عليّاً أقامَ على‏ رجُلٍ‏ حَدّاً فجَعلَ النّاسُ يَسُبّونَهُ ويَلْعَنونَهُ ، فقالَ عليٌّ :
أمّا عَن ذَنبِهِ هذا فلا يُسْألُ . 

على عليه السلام بر مردى حدّ جارى كرد . مردم شروع كردند به دشنام ‏دادن
ولعن‏ كردن او. على عليه السلام فرمود: او از اين‏ گناه خود ديگر بازخواست‏ن خواهد شد. 


کنزالعمال : 14002


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

كُلُّ جبّارٍ عَنيدٍ مَن أبى‏ أنْ يقولَ : لا إله إلّا اللَّهُ . 

جبّار حقّ ستيز هر آن كسى است كه از گفتن : لا إله إلّا اللَّه سر برتابد. 

التوحید : 22 / 9


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

قُلْ ما بَدا لكَ ؛ فإنَّ الحَربَ خُدْعَةٌ . 

( به هنگام جنگ ) هرچه به نظرت مى‏رسد بگو ؛ زيرا جنگ ، نيرنگ است . 

کنزالعمال : 10892


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

«لا حَولَ ولا قُوّةَ إلّا باللَّهِ» فيهِ شِفاءٌ مِن تِسعَةٍ وتِسْعينَ داءً ، أدْناها الهَمُّ . 

جمله «لا حول ولا قوة الا باللَّه» نود و نه درد را شفا مى‏دهد كه ساده‌‏ترين آنها اندوه است . 

قرب الاسناد : 76 / 244


امام صادق عليه السلام :

ثَلاثةٌ يُدْخِلُهمُ اللَّهُ النّارَ بغَيرِ حِسابٍ ... إمامٌ جائرٌ ، وتاجرٌ كَذوبٌ ، وشَيخٌ زانٍ . 

سه نفرند كه خداوند آنها را بدون حسابرسى به دوزخ مى‏برد : پيشواى منحرف
و ستمگر ، تاجر دروغگو و پيرمرد زناكار . 


الخصال : 80 / 1


امام صادق عليه السلام :

قالَ لُقمانُ لابنِهِ : للحاسِدِ ثَلاثُ عَلاماتٍ: يَغْتابُ إذا غابَ ،
ويَتَملّقُ إذا شَهِدَ ، ويَشْمَتُ بالمُصيبَةِ . 

لقمان به فرزندش گفت : حسود را سه نشانه است : پشت سر غيبت مى‏كند ، 
رو به رو تملّق مى‏گويد و از گرفتارى ديگران شاد مى‏شود . 


الخصال : 121 / 113


امام صادق عليه السلام :

إنّ أعظَمَ النّاسِ يَومَ القِيامَةِ (حَسْرَةً) مَن وَصفَ عَدْلاً ثُمَّ خالَفَهُ إلى‏ غَيرِهِ . 

بيشترين افسوس را در روز قيامت كسى مى‏خورد كه (در دنيا) سخن از عدالت بگويد
و خود با ديگران به عدالت رفتار نكند . 


امالی الطوسی : 663 / 1386


امام صادق عليه السلام - در حديث مفضّل - :

أفَرَأيتَ لَو نُقصَ الإنسانُ مِن هذهِ الخِلالِ الحِفْظَ وَحدَهُ كيفَ كانَتْ تكونُ حالُهُ ؟! 
وكَم مِن خَلَلٍ كانَ يَدخُلُ علَيهِ في اُمورِهِ ومَعاشِهِ وتَجارِبهِ إذا لم يَحْفَظْ ما لَهُ وعَلَيهِ ،
وما أخَذَهُ وما أعطى‏ ، وما رأى‏ وما سَمِعَ ... ثُمَّ كانَ لا يَهتدي لطريقٍ لو سَلَكَهُ ما لا يحصى‏ ،
ولا يَحفَظُ عِلْماً ولو دَرَسَهُ عُمْرَهُ ، ولا يَعْتَقِدُ دِيناً ، ولا يَنْتَفِعُ بتَجْرِبَةٍ ، ولا يَسْتَطيعُ أن يَعْتَبِر
شيئاً على‏ ما مضى‏ ، بَل كانَ حَقيقاً أنْ يَنْسَلِخَ مِن الإنْسانيّةِ أصْلاً . 

آيا انديشيده‌‏اى كه اگر انسان از ميان اين ويژگيها فقط حافظه‌‏راكم ‏داشت‏ حال‏ و روزش‏ چگونه بود؟
و اگر موضوعات ‏سودمندو زيانبار و گرفته‌‏ها و داده‌هاو ديده‌‏ها وشنيده‌‏هاى‏خود رادر حافظه‌‏اش
نگه‌‏نمى‏داشت‏ چه‏ اختلالاتى در كارها و زندگى و تجربياتش به وجود مى‏آمد ... اگر راهى را بارها
و بارها مى‏پيمود ، باز آن را گم مى‏كرد ، اگر همه عمرش را درس مى‏خواند ، دانشى را به خاطر 
نمى‏سپرد، به دينى اعتقاد نمى‏يافت‌‏و از تجربه‏‌اى بهره‌‏مند نمى‏شد و نمى‏توانست از گذشته‏‌ها
كمترين عبرتى بگيرد ، به طور كلى سزاوار بود كه از انسان بودن يكسره خارج شود . 


بحارالانوار : 3 / 80


امام هادى عليه السلام :

العِتابُ خَيرٌ مِن الحِقْدِ . 

سرزنش و گله گذارى بهتر است از كينه به دل گرفتن . 

بحارالانوار : 78 / 369 / 4


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

أتْقى‏ النّاسِ مَن قالَ الحقَّ فيما لَهُ وعَلَيهِ . 

با تقواترين مردم كسى است كه حقّ را بگويد ، چه به سودش باشد چه به زيانش . 

امالی الصدوق : 27 / 4


امام على عليه السلام :

في قائمةِ سَيفٍ مِن سُيوفِ رسولِ اللَّهِ صلى الله عليه وآله صَحيفَةٌ فِيها ...
قُلِ الحقَّ ولو على‏ نفسِكَ . 

بر نوشته دسته شمشيرى از شمشيرهاى حضرت رسول چنين آمده بود : 
حقّ را بگو هر چند عليه خودت . 


بحارالانوار : 74 / 157 / 2


امام كاظم عليه السلام :

قُلِ الحقَّ وإنْ كانَ فيهِ هَلاكُكَ ، فإنَّ فيهِ نَجاتَكَ ... 
ودَعِ الباطِلَ وإنْ كانَ فيهِ نَجاتُكَ فإنّ فيهِ هَلاكَكَ . 

حقّ را بگو اگر چه نابودى تو در آن باشد ؛ زيرا كه نجات تو در آن است ... 
و باطل را فروگذار هر چند نجات تو در آن باشد ؛ زيرا كه (در واقع) نابودى تو در آن است . 


تحف العقول : 408


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

ألا ! لا يمنعنّ رجلاً مهابة النّاس أن يتكلّم بالحقّ إذا عِلمه ، ألا ! إنّ أفضَل الجِهاد
كَلمة حقٍّ عِند سُلطان جائِر . 

هان ! مبادا ترس از مردم مانع از آن شود كه كسى حقّ را بداند و نگويد .
بدانيد كه برترين جهاد سخن حقّى است كه در برابر فرمانرواى ستمگر و منحرف گفته شود . 


کنزالعمال : 43588


امام على عليه السلام - از سفارشهاى آن حضرت به فرزندش حسين عليه السلام - :

يا بُنيَّ ، اُوصيكَ بتَقْوى‏ اللَّهِ في الغِنى‏ والفَقرِ ، وكَلِمَةِ الحقِّ في الرِّضا والغَضَبِ . 

فرزندم! تو را سفارش مى‏كنم به ترس از خدا در توانگرى و تهيدستى و گفتن حقّ در حال خشنودى و خشم. 

تحف العقول : 88


امام على عليه السلام :

الحقُّ أوْسَعُ الأشياءِ في التَّواصُفِ ، وأضْيَقُها في التَّناصُفِ ، لا يَجْري لأحدٍ إلّا جَرى‏ عَلَيهِ ، 
ولا يَجْري علَيهِ إلّا جَرى‏ لَهُ ، ولَو كانَ لأحَدٍ أنْ يَجْريَ لَهُ ولا يَجْريَ علَيهِ لَكانَ ذلكَ خالِصاً للَّهِ سُبحانَهُ . 

دايره حقّ در توصيف و گفتار گسترده‏ترين چيزهاست ، امّا در عمل تنگترين دايره ‏هاست .
كسى را حقى نيست جز آن كه بر او نيز حقى است و بر او حقى نيست جز آن كه او را
نيز (بر ديگرى) حقى است . اگر بنا بود كسى را حقى باشد امّا بر او حقّى نه ، آن كس
فقط خداى سبحان بود . 


نهج البلاغه : خطبه 216


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

كَلِمَةُ الحِكمَةِ يَسْمَعُها المؤمنُ خَيرٌ مِن عِبادَةِ سَنةٍ . 

سخن حكيمانه ‏اى را كه مؤمن بشنود بهتر از عبادت يك سال است . 

بحارالانوار : 77 / 172 / 8


امام على عليه السلام :

الحِكمَةُ شَجَرةٌ تَنْبُتُ في القَلبِ ، وتُثْمِرُ على‏ اللِّسانِ. 

حكمت درختى است كه در دل مى‏رويد و بر زبان به بار مى‏نشيند . 

غررالحکم : 1992


امام على عليه السلام :

مِن الحِكمَةِ أنْ لا تُنازِعَ مَن فَوقَكَ ، ولا تَسْتَذِلَّ مَن دُونَكَ ، ولا تَتَعاطى‏ ما ليسَ في قُدْرَتِكَ ،
ولا يُخالِفَ لِسانُكَ قَلبَكَ ، ولا قَولُكَ فِعلَكَ ، ولا تَتَكلّمَ فيما لا تَعلَمُ ، ولا تَتْرُكَ الأمرَ
عِندَ الإقْبالِ وتَطْلُبَهُ عِندَ الإدْبارِ . 

از حكمت است كه با بالا دست خود نستيزى و فرو دست خود را خوار نشمارى و به كارى
كه در توان تو نيست نپردازى و زبانت با دلت و گفتارت با كردارت ناسازگار نباشد و درباره 
آنچه نمى‏دانى سخن نگويى و كار را آن گاه كه به تو روى مى‏آورد رهايش نكنى
و چون از تو روى گرداند به دنبالش بروى . 


غررالحکم : 9450


امام كاظم عليه السلام :

قيلَ لِلُقمانَ : ما يَجْمَعُ مِن حِكْمتِكَ ؟ قالَ : لا أسْألُ عَمّا كُفِيتُهُ ، 
ولا أتَكَلّفُ ما لا يَعْنيني . 

به لقمان گفته شد : چكيده حكمت تو چيست ؟ گفت : از آنچه مى‏دانم نمى‏پرسم 
و براى آنچه به من مربوط نمى‏شود خود را به زحمت نمى‏اندازم !


کتاب منتخب میزان الحکمه : باب 112


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

إنّ أشْرَفَ الحَديثِ ذِكْرُ اللَّهِ ، ورأسَ الحِكمَةِ طاعَتُهُ . 

بهترين سخن ياد خداست و رأس حكمت اطاعت از اوست . 

امالی الصدوق : 394 / 1


امام صادق عليه السلام :

مَن زَهِدَ في الدُّنيا أثْبَتَ اللَّهُ الحِكمَةَ في قَلبِهِ ، وأنْطَقَ بها لِسانَهُ . 

هركه به دنيا پشت كند خداوند حكمت را در دلش استوار گرداند و زبانش را به آن گويا سازد . 

کافی : 2 / 128 / 1


امام صادق عليه السلام :

لا تَحْلِفوا باللَّهِ صادِقينَ ولا كاذِبينَ ؛ فإنّهُ‏عزّ و عجل يقولُ :
«ولا تَجْعَلوا اللَّهَ عُرْضَةً لأيْمانِكُم» . 

راست يا دروغ به خدا سوگند مخوريد ؛ زيرا خداوند عزّ و جل مى‏فرمايد :
«و خدا را وسيله سوگندهاى خود قرار مدهيد» . 


کافی : 7 / 434 / 1


ثواب الأعمال :

قالَ اللَّهُ‏عزّ و جل : لا اُنيلُ رَحْمَتي مَن تَعرَّضَ للأيمانِ الكاذِبَةِ . 

خداوند عزّ و جل فرموده است : من رحمت خود را شامل حال كسى كه سوگند دروغ بخورد نمى‏گردانم . 

ثواب الاعمال : 261 / 2


امام صادق عليه السلام :

مَن حَلفَ على‏ يَمينٍ وهُو يَعلمُ أ نّهُ كاذِبٌ فقَد بارَزَ اللَّهَ‏ عزّ و عجل . 

هركه سوگندى خورد و بداند كه دروغ مى‏گويد به جنگ خدا رفته است . 

ثواب الاعمال : 269 / 1


امام صادق عليه السلام :

الَيمينُ الصَّبرُ الكاذِبَةُ تُورِثُ العَقِبَ الفَقْرَ . 

سوگند اجبارى دروغ براى بازماندگان فقر به بار مى‏آورد . 

بحارالانوار : 104 / 209 / 19


امام على عليه السلام :

أحْلِفوا الظّالِمَ إذا أرَدْتُم يَمينَهُ بأنّهُ بَري‏ءٌ مِن حَولِ اللَّهِ وقُوَّتِهِ ، فإنَّهُ إذا حَلفَ بها 
كاذِباً عُوجِلَ العُقوبةَ ، وإذا حَلفَ باللَّهِ الّذي لا إلهَ إلّا هُو لَم يُعاجَلْ ؛ لأ نّهُ قد وَحّدَ اللَّهَ تعالى‏ . 

هرگاه خواستيد ستمگر را سوگند دهيد چنين سوگندش دهيد كه بگويد :
از حول و قوّه خدا بدور باشم . زيرا اگر به دروغ چنين سوگندى ياد كند خيلى زود
سزايش را خواهد چشيد . امّا اگر بگويد : سوگند به خدايى كه جز او خدايى نيست .
در كيفر او درنگ خواهد شد ؛ زيرا خداوند متعال را به يگانگى ستوده است . 


نهج البلاغه : حکمت 253

حدیث سکوت ، گفتن و .... شنیدن (12)

حدیث سکوت ، گفتن و .... شنیدن (12)

امام صادق عليه السلام :

أحَبُّ العِبادِ إلى‏ اللَّهِ‏عزّ و عجل رجُلٌ صَدوقٌ في حَديثِهِ ، مُحافِظٌ على‏ صَلاتِهِ
وما افْتَرَضَ اللَّهُ علَيهِ ، مَع أداءِ الأمانَةِ . 

محبوبترين كس نزد خداوند عزّ و جل آن است كه در گفتارش راستگو باشد
و در گزاردن نماز و آنچه خدا بر او واجب كرده است مواظبت كند و امانت‏پرداز باشد .


امالی الصدوق : 243 / 8


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

قالَ اللَّهُ : ما تَحبَّبَ إلَيّ عَبدي بشي‏ءٍ أحَبَّ إلَيَّ ممّا افْتَرَضْتُهُ علَيهِ ، وإنّهُ لَيَتحبَّبُ
إلَيَّ بالنّافِلَةِ حتّى‏ اُحِبَّهُ ، فإذا أحْبَبْتُهُ كنتُ سَمْعَهُ الّذي يَسمَعُ بهِ ، وبَصرَهُ الّذي يُبصِرُ بهِ ،
ولِسانَهُ الّذي يَنْطِقُ بهِ ، ويَدَهُ الّتي يَبْطِشُ بها ، ورِجْلَهُ الّتي يَمشي بها ، إذا دَعاني أجَبْتُهْ ، 
وإذا سَألَني أعْطَيتُهُ . 

خداوند فرمود : بنده من با هيچ وسيله‏‌اى دوست داشتنى‏تر از (انجام) واجبات ، 
محبوب من نمى‏شود . او با مستحبات وسيله جلب محبّت مرا فراهم مى‏آورد ، 
چندان كه محبوب من مى‏شود و چون دوستش بدارم گوش شنواى او مى‏شوم 
و چشم بيناى او و زبان گوياى او و دست نيرومند او و پاى رهپوى او . هرگاه مرا
بخواند ، پاسخش دهم و هرگاه از من (چيزى) بخواهد عطايش كنم . 


المحاسن : 1 / 454 / 1074



امام على‏عليه السلام : 

مَن صَدَقَتْ لَهجَتُهُ قَوِيَتْ حُجَّتُهُ .

كسى كه گفتارش راست است ، حجّتش قوى است. 

غررالحکم : 8482


امام باقر عليه السلام - در پاسخ به سؤال از حجّت خدا بر بندگان - :

أنْ يَقولوا ما يَعْلَمونَ ، ويَقِفوا عِند ما لا يَعْلَمونَ . 

اين است كه آنچه مى‏دانند بگويند و از اظهار نظر پيرامون آنچه نمى‏دانند خوددارى ورزند . 

التوحید : 459 / 27


امام باقر عليه السلام :

لَحَديثٌ واحِدٌ تأخُذُهُ عن صادِقٍ خَيرٌ لَكَ من الدُّنيا وما فِيها . 

اگر يك حديث از فردى راستگو فراگيرى ، براى تو بهتر از تمام دنياست . 

امالی المفید : 42 / 10


امام صادق عليه السلام :

اعرِفُوا مَنازِلَ النّاسِ مِنّا على‏ قَدْرِ رِواياتِهم عَنّا . 

جايگاه و منزلت مردم نزد ما را از اندازه رواياتى كه از ما نقل مى‏كنند بشناسيد . 

بحارالانوار : 2 / 150 / 24


امام صادق عليه السلام :

الرّاويةُ للحَديثِ المُتَفقِّهُ في الدِّينِ أفْضَلُ مِن ألفِ عابِدٍ لا فِقْهَ لَهُ ولا رِوايةَ . 

آن كه حديث روايت كند و در دين فقيه و آگاه باشد بهتر است از هزار عابد كه
دين فهم و راوى حديث نباشد . 


بحارالانوار : 2 / 145 / 9


امام على عليه السلام :

علَيكُم بالدِّراياتِ لا بالرِّواياتِ . 

بر شما باد به فهميدن (احاديث) نه روايت كردن . 

کنزالفوائد : 2 / 31


امام على عليه السلام :

هِمَّةُ السُّفَهاء الرِّوايَةُ ، وهِمَّةُ العُلَماءِ الدِّرايَةُ . 

همّت نابخردان نقل كردن است و همّت دانايان فهميدن . 

بحارالانوار : 2 / 160 / 13


امام صادق عليه السلام :

حَديثٌ تَدْرِيهِ خَيرٌ مِن ألفِ حَديثٍ تَرْوِيهِ . 

يك حديث بفهمى بهتر است از آن كه هزار حديث (نفهميده) نقل كنى . 

معانی الاخبار : 2 / 3


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

مَن كَذبَ علَيّ مُتَعمِّداً فلْيَتَبوّأ مَقعدَهُ مِن النّارِ . 

هر كس از روى عمد به من دروغ بندد جايگاهش آتش است . 

امالی الطوسی : 227 / 398


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

إنّ مِن أكْبرِ الكَبائرِ أنْ يَقولَ الرّجُلُ علَيَّ ما لَم أقُلْ. 

از بزرگترين گناهان كبيره اين است كه كسى سخنى را به من نسبت دهد كه من نگفته‌‌‏ام . 

کنزالعمال : 29255


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

مَن رَدَّ حَديثاً بَلغَهُ عنّي فأنا مُخاصِمُهُ يَومَ القِيامَةِ ، فإذا بَلَغكُم
عنّي حَديثٌ لم تَعْرِفوا فقولوا : اللَّهُ أعْلَمُ . 

هر كس حديثى از من به او برسد و آن را انكار كند ، در روز رستاخيز من بر ضدّ او
دادخواهى كنم . پس هرگاه حديثى از من به شما رسيد كه معنايش را ندانستيد بگوييد : خدا بهتر مى‏داند . 


بحارالانوار : 2 / 212 / 114


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

ما جاءكُم عنّي مِن حَديثٍ مَوافِقٍ للحقِّ فأنا قُلْتُهُ ، وما أتَاكُم عنّي مِن حَديثٍ
لا يُوافِقُ الحَقَّ فلَم أقُلْهُ ، ولَن أقولَ إلّا الحَقَّ . 

هر حديثى كه از من به شما مى‏رسد اگر موافق حقّ بود من آن را گفته‌‏ام
و اگر با حقّ سازگار نبود من نگفته‏‌ام ، زيرا من هرگز جز حقّ نمى‏گويم . 


معانی الاخبار : 390 / 30


محمّد بن مسلم :

أسْمَعُ الحَديثَ منكَ فأزيدُ وأنْقُصُ . قالَ : إن كنتَ تُريدُ مَعانِيَهُ فلا بأسَ . 

به امام صادق عليه السلام عرض كردم : حديثى را از شما مى‏شنوم و آن را كم و زياد
مى‏كنم . فرمود : اگر معانى آن را برسانى اشكالى ندارد . 


بحارالانوار : 2 / 164 / 24


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

لا تُحَدِّثوا اُمَّتي مِن أحاديثي إلّا بما تَحْمِلُهُ عُقولُهُم . 

احاديث مرا براى امتم مگوييد مگر آنچه را كه انديشه آنها تحمّل پذيرش آن را داشته باشد . 

کنزالعمال : 29284


امام على عليه السلام :

أتُحِبّونَ أنْ يُكذَّبَ اللَّهُ ورسولُهُ ؟! حَدِّثوا النّاسَ بما يَعْرِفونَ ، 
وأمْسِكوا عَمّا يُنْكِرونَ . 

آيا دوست داريد خدا و پيامبرش دروغزن شمرده شوند ؟ احاديثى را كه مردم 
مى‏فهمند برايشان بگوييد و از گفتن‏آنچه نمى‏توانند بفهمند و انكار مى‏كنند خوددارى ورزيد .
(در غير اين صورت حديث را انكار مى‏كنند و انكار آن به منزله دروغگو شمردن 
خدا و پيامبر و امام است) . 


بحارالانوار : 2 / 77 / 60


امام باقر عليه السلام :

في ثلاثةٍ شَهِدوا على‏ رجُلٍ بالزِّنى‏ ، فقالَ أميرُ المؤمنينَ عليه السلام : 
أينَ الرّابِعُ ؟ فقالوا : الآنَ يَجي‏ءُ ، فقالَ أميرُ المؤمنينَ عليه السلام :
حُدُّوهُم ، فليسَ في الحُدودِ نَظِرَةُ ساعَةٍ . 

سه نفر شهادت دادند كه مردى زنا كرده است . امير المؤمنين عليه السلام فرمود : 
نفر چهارم كجاست ؟ گفتند : الآن مى‏آيد . امير المؤمنين عليه السلام فرمود : 
اين سه نفر را حدّ بزنيد ؛ زيرا در حدود حتّى يك لحظه تأخير روا نيست . 


کافی : 7 / 210 / 1


تنبيه الخواطر :

لمّا رَجمَ رسولُ اللَّهِ صلى الله عليه وآله الرّجُلَ في الزِّنا قالَ رجُلٌ لصاحِبهِ :
هذا قَعَصَ كَما يَقْعصُ الكَلبُ ، فمَرَّ النّبيُّ صلى الله عليه وآله معَهُما بجِيفَةٍ فقالَ :
انْهَشا مِنها ، قالا : يا رسولَ اللَّهِ صلّى‏ اللَّهُ عليكَ نَنْهَشُ جِيفَةً ؟! قالَ :
ما أصَبْتُما مِن أخيكُما أنْتَنُ مِن هذهِ . 

پيامبر خدا صلى الله عليه وآله مرد زناكارى را سنگسار كرد . مردى به رفيق خود گفت :
او مثل سگ كشته شد . پيامبر با آن دو بر لاشه مردارى گذشتند ، به آنان فرمود :
با دندان خود تكّه‏اى از اين لاشه را بركنيد . عرض كردند : اى رسول خدا ! درود خدا بر تو ،
مردارى را به دندان گيريم ؟ فرمود : آنچه از برادرتان ‏برگرفتيدگنديده‌‏تر از اين لاشه است. 


تنبیه الخواطر : 1 / 116

حدیث سکوت ، گفتن و .... شنیدن (11)

حدیث سکوت ، گفتن و .... شنیدن (11)


امام على عليه السلام :

إنَّ اللَّهَ‏عزّ و عجل (جعل) صُورَةَ المَرأةِ في وَجهِها ، وصُورةَ الرّجُلِ في مَنطِقهِ . 

خداوند عزّ و جل چهره (و زيبايى) زن را در رخسار او و چهره (و زيبايى) مرد را 
در گفتارش قرار داده‏است . 


بحارالانوار : 71 / 293 / 63


امام صادق عليه السلام :

قَولُ « لا إلهَ إلّا اللَّهُ » ثَمَنُ الجَنّةِ . 

«لا اله الا اللَّه» بهاى بهشت است . 

التوحید : 21 / 13


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

ثلاثٌ مَن لَقِيَ اللَّهَ‏عزّ و عجل بهِنَّ دَخلَ الجَنّةَ مِن أيِّ بابٍ شاءَ : 
مَن حسنَ خُلقُهُ ، وخَشِيَ اللَّهَ في المَغيبِ والَمحْضَرِ ، وتَرَكَ المِراءَ وإنْ‏كانَ مُحِقّاً . 

سه چيز است كه هر كس با آنها خداوند عزّ و جل را ديدار كند از هر درى كه 
خواهد وارد بهشت شود : كسى كه خوشخو باشد و در آشكار و نهان از خدا 
بترسد و بحث و ستيزه را رها كند اگر چه حقّ با او باشد . 


کافی : 2 / 300 / 2


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

مَن ضَمِنَ لي ما بينَ لِحْيَيْهِ وما بينَ رِجْلَيْهِ ضَمِنتُ له الجَنّةَ . 

هر كس به من تضمين دهد كه زبان و شهوت خويش را حفظ كند ،
من بهشت را براى او ضمانت مى‏كنم . 


معانی الاخبار : 411 / 99


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

تَقَبّلوا لي بسِتّةٍ أتَقَبّلْ لَكُم بالجَنّةِ : إذا حَدَّثْتُم فلا تَكْذِبوا ، وإذا وَعدْتُم
فلا تُخْلِفوا ، وإذا اؤْتُمِنْتُم فلا تَخونوا ، وغُضّوا أبْصارَكُم ، واحْفَظوا فُروجَكُم ،
وكُفُّوا أيديَكُم وألسِنَتَكُم . 

شش چيز را براى من به عهده گيريد ، من براى شما بهشت را به عهده مى‏گيرم :
هرگاه سخن گفتيد دروغ مگوييد ، هر گاه وعده داديد خلف وعده نكنيد ، 
هرگاه امين‏تان دانستند خيانت نورزيد ، چشمانتان را (از حرام) فرو بنديد ، 
شهوت خويش را حفظ كنيد و دست و زبان خود را نگه داريد . 


امالی الصدوق : 82 / 2


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

تَحْرُمُ الجنّةُ على‏ ثلاثةٍ : على‏ المَنّانِ ، وعلى‏ المُغْتابِ ، وعلى‏ مُدمِنِ الخَمرِ . 

بهشت بر سه كس حرام است : منّت گذارنده (بر خدا) ، غيبت كننده و ميگسار . 

الزهد حسین بن سعید : 9 / 17


امام صادق عليه السلام :

إنَّ مَن أجابَ في كلِّ ما يُسْألُ عَنهُ لََمجْنونٌ . 

هر كس به هر سؤالى كه از او مى‏شود جواب دهد ديوانه است . 

معانی الاخبار : 238 / 2


امام على عليه السلام :

جاهِدوا في سبيلِ اللَّهِ بأيْديِكُم ، فإنْ لَم تَقْدِروا فجاهِدوا بألسِنَتِكُم ، 
فإنْ لَم‏تَقْدِروا فجاهِدوا بقُلوبِكُم . 

در راه خدا با دستهاى خود بجنگيد ، اگر نتوانستيد با زبانهاى خود بجنگيد
و اگر باز هم نتوانستيد با دلهاى خود بجنگيد . 


بحارالانوار : 100 / 49 / 23


امام على عليه السلام :

اللَّهَ اللَّهَ في‏الجِهادِ بأمْوالِكُم وأنْفُسِكُم وألْسِنَتِكُم في سبيلِ اللَّهِ . 

خدا را ، خدا را ، در جهاد كردن با مالها و جانها و زبانهايتان در راه خدا . 

نهج البلاغه : نامه 47


امام على عليه السلام :

الجِهادِ على‏ أرْبَعِ شُعَبٍ : على‏ الأمرِ بالمَعروفِ والنَّهيِ عنِ المُنكَرِ
والصِّدْقِ في المَواطِنِ وشَنَآنِ الفاسقِينَ . 

جهاد چهار شاخه دارد : امر به معروف ، نهى از منكر ، پايدارى در جبهه‌‏هاى جنگ 
و دشمنى با تبهكاران . 


الخصال : 232 / 74


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

صِفةُ الجاهِلِ : أنْ يَظلِمَ مَن خالَطَهُ ، ويَتَعدّى‏ على‏ منَ هُو دُونَهُ ،
ويَتطاوَلَ على‏ مَن هُو فَوقَهُ ، كلامُهُ بغَيرِ تَدَبُّرٍ ... . 

خصوصيت نادان اين است كه درباره هر كس كه با او آميزش كند ستم روا دارد ، 
به فرو دستش دراز دستى كند ، بر بالا دستش گردنفرازى نمايد و بدون آن كه
در سخن بينديشد زبان به گفتار گشايد . 


تحف العقول : 29


امام على عليه السلام :

الجاهِلُ لا يَعْرِفُ تَقْصيرَهُ ولا يَقبلُ مِن النَّصيحِ لَهُ . 

نادان به عيب و تقصير خود آگاه نيست و نصيحت خير خواه خود را (هم) نمى‏پذيرد . 

غررالحکم : 1809


امام على عليه السلام :

إنَّ الجاهِلَ مَن عَدّ نَفسَهُ بما جَهِلَ مِن مَعرفَةِ العِلمِ - عالِماً ، وبِرَأيهِ مُكْتَفياً ، فمَا يَزالُ للعُلماءِ 
مُباعِداً وعَلَيهِم زارِياً ، ولِمَن خَالفَهُ مُخَطِّئاً ، ولِمَا لَم يَعْرِفْ مِن الاُمورِ مُضَلِّلاً ، فإذا وَردَ علَيهِ 
مِن الاُمورِ ما لَم يَعْرِفْهُ أنْكَرَهُ وكَذّبَ بهِ وقالَ بجَهالَتِهِ : ما أعْرِفُ هذا ! وما أراهُ كانَ ! 
وما أظُنُّ أنْ يَكونَ ! وأنّى‏ كانَ ؟! وذلكَ لِثِقَتِهِ بِرَأْيِه وقِلَّةِ مَعْرِفَتِهِ بجَهالَتِهِ ! 
فمَا يَنْفَكُّ بما يَرى‏ مِمّا يَلْتَبِسُ علَيهِ رأيُهُ مِمّا لا يَعْرِفُ للجَهلِ مُسْتَفيداً ، وللحقِّ مُنكِراً ، 
وفي الجَهالَةِ مُتَحيِّراً ، وعن طَلَبِ العِلمِ مُسْتَكبِراً . 

نادان ، كسى است كه خود را به آنچه نمى‏داند دانا شمارد و به رأى و نظر خود بسنده كند
و پيوسته از دانشمندان دورى كند و از آنان عيب و ايراد گيرد و مخالفان خود را بر خطا داند
و آنچه را نفهميده ، گمراه كننده شمارد . هرگاه به مطلبى برخورد كه آن را نمى‏داند . 
منكرش شود و آن را دروغ شمارد و از روى نادانى خود گويد : من چنين چيزى را نمى‏شناسم
و فكر نمى‏كنم كه وجود داشته و گمان نمى‏كنم وجود داشته باشد و كجا چنين چيزى است ؟ 
و اين از آن روست كه به نظر و رأى خود اعتماد دارد و از نادانى خود بى‏خبر است ! از اين‏رو
به ‏سبب ‏نادانى خويش پيوسته از جهل بهره‏مند شود و حقّ را انكار كند و در نادانى سرگشته
ماند و از طلب دانش تكبر ورزد . 


تحف العقول : 73

حضرت امیر المومنین، علی(ع) :

تَحَرِّى الصِّدْقِ وَ تَجَنُّبُ الْكَذِبِ اَجْمَلُ شیمَةٍ وَ اَفْضَلُ اَدَب
راستگو بودن و پرهیز نمودن از دروغ، زیباترین اخلاق و بهترین ادب است

کافى، ج 8 ، ص 150، ح 132

امام صادق عليه السلام :

مِن أخلاقِ الجاهِلِ الإجابَةُ قَبلَ أنْ يَسمَعَ ، والمُعارَضَةُ قَبلَ أنْ يَفْهَمَ ، 
والحُكْمُ بما لا يَعْلَمُ . 

يكى از خويهاى نادان اين است كه قبل از شنيدن (مطلب) پاسخ مى‏دهد
و پيش از آن كه (مقصود گوينده را) بفهمد به مخالفت بر مى‏خيزد و ندانسته داورى مى‏كند . 


اعلام الدین : 303

امام هادى عليه السلام :

الجاهِلُ أسِيرُ لِسانِهِ . 

نادان ، اسير زبان خود است . 

الدرة الباهره : 41

امام على عليه السلام :

أجْهلُ النّاسِ المُغَترُّ بقَولِ مادِحٍ مُتَملِّقٍ ، يُحسِّنُ لَهُ القَبيحَ ويُبغِّضُ إلَيهِ النَّصيحَ . 

نادانترينِ مردم كسى است كه فريفته سخنان ستاينده چاپلوسى شود كه زشت را
در نظر او زيبا جلوه مى‏دهد و خير خواه را دشمن او معرفى مى‏كند . 


غررالحکم : 3262

امام على عليه السلام :

لا تَتَكلّمْ بكُلِّ ما تَعلَمُ فكَفى‏ بذلكَ جَهلاً . 

هر چه مى‏دانى به زبان مياور كه اين نشان نادانى است . 

غررالحکم : 10187

پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

مِن الجَهل أنْ تُظهِرَ كلَّ ما عَلِمْتَ . 

از نادانى است كه هر چه مى‏دانى فاش سازى . 

تنبیه الخواطر : 2 / 122

امام صادق عليه السلام :

الجَهلُ في ثلاثٍ : في تَبدُّلِ الإخْوانِ ، والمُنابَذَةِ بغَيرِ بَيانٍ ، 
والتَّجَسُّسِ عمّا لا يَعني . 

نادانى در سه چيز است : دوست عوض كردن ، مخالفت كردن بدون دليل
و برهان و پرس و جو از چيزهاى بيهوده . 


تحف العقول : 317

امام على عليه السلام :

إذا ازْدَحَمَ الجَوابُ خَفِيَ الصَّوابُ . 

هرگاه پاسخ ها درهم و انبوه شود ، پاسخِ درست پوشيده ماند . 

نهج البلاغه : حکمت 243

امام على عليه السلام :

رُبَّما اُرتِجَ على‏ الفَصيحِ الجَوابُ . 

گاه باشد كه زبان آور (نيز) در پاسخ فروماند . 

غررالحکم : 5378

امام على عليه السلام :

مَن أسْرَعَ في الجَوابِ لَم يُدرِكِ الصَّوابَ . 

هر كس در جواب دادن شتاب كند ، پاسخ درست را نيابد . 

غررالحکم : 8640

امام على عليه السلام :

مِن بُرهانِ الفَضلِ صائبُ الجَوابِ . 

از نشانه‏هاى فضل و دانش ، پاسخ درست است . 

غررالحکم : 9417

امام على عليه السلام :

دَعِ الحِدَّةَ وتَفَكَّرْ في الحُجَّةِ وتَحفَّظْ مِن الخَطَلِ ، تأمَنِ الزَّلَلَ . 

تندى را كنار بگذار و در دليل بينديش و از ياوه‌‏گويى خود را نگه دار ، تا از لغزش در امان مانى . 

غررالحکم : 5136

امام على عليه السلام :

إذا حَلُمْتَ عنِ الجاهِلِ فَقَد أوْسَعْتَهُ جَواباً . 

هرگاه در برابر نادان خويشتن‏دارى نشان دهى ، بى‏گمان بهترين جواب را به او داده باشى . 

غررالحکم : 4104

امام على عليه السلام :

رُبَّ كلامٍ جَوابُهُ السُّكوتُ . 

بسا سخنى كه پاسخش سكوت است . 

غررالحکم : 5303

امام صادق عليه السلام :

إنّ مَن أجابَ في كلِّ ما يُسْألُ عَنهُ لََمجنونٌ . 

هر كس به هر سؤالى كه از او مى‏شود پاسخ دهد ، ديوانه است . 

معانی الاخبار : 238 / 2

امام على عليه السلام :

مَن أحَبَّ شيئاً لَهِجَ بذِكْرِهِ . 

هر كس شيفته چيزى باشد ، آن چيز ورد زبانش شود . 

غررالحکم : 7851

امام باقر عليه السلام :

إنّ اللَّهَ يُحِبُّ المُداعِبَ في الجَماعةِ بلا رَفَثٍ، المتوحِّدَ بالفِكْرَةِ ، 
المُتَحَلّيَ بالصّبرِ ، المُتَباهيَ بالصَّلاةِ . 

خداوند دوست دارد كسى را كه با مردم مزاح و شوخى كند ، اما سخن زشت 
به زبان نياورد و نيز كسى را كه انديشه‏اى يكتاپرست داشته باشد و كسى را كه
آراسته به صبر باشد و كسى را كه به نماز خواندن افتخار كند . 


المحاسن : 1 / 456 / 1056


حدیث سکوت ، گفتن و .... شنیدن (10)

حدیث سکوت ، گفتن و .... شنیدن (10)


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

ما ضَلَّ قَومٌ إلّا أوْثَقوا الجَدَلَ . 

هيچ قومى گمراه نشد مگر آن كه به بحث و جدال تكيه كرد . 

بحارالانوار : 2 / 138 / 52


امام على عليه السلام :

إيّاكُم والجِدالَ ؛ فإنّه يُورِثُ الشَّكَّ . 

از جدال كردن بپرهيزيد كه اين كار شكّ و دو دلى به بار مى‏آورد . 

الخصال : 615 / 10


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

نحنُ الُمجادلونَ في دينِ اللَّهِ . 

ماييم مجادله گران در دين خدا . 

بحارالانوار : 2 / 125 / 1


امام عسكرى عليه السلام :

ذُكرَ عند الصّادقِ‏عليه السلام الجِدالُ في الدِّينِ، وأنّ رسولَ اللَّهِ صلى الله عليه وآله 
والأئمّةَ المعصومينَ عليهم السلام قد نَهَوا عنه ، فقالَ الصّادقُ عليه السلام :
لَم يَنْهَ عنهُ مطلَقاً ، لكنَّهُ نهى‏ عنِ الجِدالِ بغيرِ الّتي هِي أحسَنُ . 

در حضور امام صادق عليه السلام درباره جدال كردن در دين و اين كه پيامبر خدا 
صلى الله عليه وآله و امامان معصوم عليهم السلام از اين كار نهى كرده‏اند ، سخن به ميان آمد ، 
حضرت صادق عليه السلام‏فرمود : از جدال كردن به طور مطلق نهى نشده ، بلكه از 
مجادله كردن با روشى جز روش نيكوتر نهى شده ‏است . 


بحارالانوار : 2 / 125 / 2


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

صَوتانِ يُبغِضُهما اللَّهُ : إعْوالٌ عند مُصيبَةٍ ، ومِزْمارٌ عند نِعمَةٍ . 

دو آواز است كه خداوند دشمن دارد : شيون و فغان در هنگام مصيبت
و ساز و آواز در هنگام شادى . 


تحف العقول : 40


امام على عليه السلام :

لمّا سَمِعَ بُكاءَ النِّساءِ على‏ قَتْلى‏ صِفِّينَ : أتَغلِبُكُم نِساؤكُم على‏ ما أسْمَعُ ؟!
ألا تَنهونَهُنَّ عن هذا الرَّنينِ ؟! 

چون صداى شيون زنان بر كشتگان صفين را شنيد ، فرمود : آيا زنان شما با اين فرياد 
گريه كه مى‏شنوم بر شما چيره شده‏اند ؟ چرا آنان را از اين ناله و فغان باز نمى‏داريد ؟ ! 


نهج البلاغه : حکمت 322


امام باقر عليه السلام :

أشَدُّ الجَزعِ الصُّراخُ بالوَيْلِ والعَويلِ ، ولَطْمُ الوَجهِ والصَّدرِ ، 
وجَزُّ الشَّعْرِ . ومَن أقامَ النّواحَةَ فقد تَركَ الصّبرَ . 

بدترين نوع بيتابى سر دادن فغان و شيون و زدن بر سر و سينه و كندن 
موهاست ، كسى كه نوحه‏گرى به راه اندازد ، شكيبايى را ترك كرده‏است . 


مسکن الفواد : 99


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

إيّاكُم والظَّنَّ ، فإنَّ الظّنَّ أكْذَبُ الحَديثِ ، ولا تَحَسَّسوا ، ولا تَجَسَّسوا . 

از گمان دورى كنيد ؛ زيرا گمان ، دروغترين سخن است . به سخنان مردم گوش
فرا نداريد و عيبشان را پى‏جويى نكنيد . 


صحیح مسلم : 2563


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

لا تَسألوا الفاجِرَةَ : مَن فَجَرَ بِكِ ؟ فكما هانَ علَيها الفُجورُ ، 
يَهونُ علَيها أنْ تَرميَ البَري‏ءَ المسلِمَ . 

از زن بد كاره نپرسيد چه كسى با تو فسق كرد ؛ زيرا همان گونه كه
براحتى مرتكب فحشا مى‏شود براحتى هم مسلمان بى‏گناهى را بدنام مى‏كند . 


تهذیب الاحکام : 10 / 48 / 177


امام صادق عليه السلام :

لا تُفَتِّشِ النّاسَ عن أديانِهِم فتَبقى‏ بلا صَديقٍ . 

از دين و آيين مردم پرس و جو مكن كه بى‏دوست مى‏مانى . 

بحارالانوار : 78 / 253 / 109


امام صادق عليه السلام :

خَمسَةُ أشياءَ يَجِبُ‏على‏ النّاسِ أنْ يأخُذوا فيها بظاهرِ الحُكْمِ : الوِلاياتُ ، 
والتّناكُحُ ، والمَوارِيثُ ، والذَّبائحُ ، والشّهاداتُ ، فإذا كانَ ظاهرُهُ ظاهراً 
مأموناً جازَتْ شهادتُهُ ، ولا يُسألُ عن باطنِهِ . 

پنج مورد است كه مردم بايد در آنها به ظاهر حكم عمل كنند : ولايت و سرپرستى ، 
زناشويى ، ارث و ميراث ، ذبايح و شهادت دادن . اگر ظاهر فرد درست 
و در خور اطمينان بود شهادتش جايز است و نبايد از باطن او پرس و جو كرد 


وسائل الشیعه : 18 / 213 / 1


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

لا تُفْحِشْ في‏مَجلسِكَ لِكَي يَحْذَروكَ بسُوءِ خُلقِكَ ،
ولا تَناجَ مَع رجُلٍ وأنتَ معَ آخرَ . 

در جايى كه نشسته‏اى وقاحت به خرج نده تا مردم از اخلاق زشت تو دورى كنند
و وقتى كسى كنار تو نشسته است با ديگرى نجوا مكن . 


بحارالانوار : 84 / 354 / 2


امام على عليه السلام :

لا يَجلِسُ في صَدرِ المجلسِ إلّا رجُلٌ فيهِ ثلاثُ خِصالٍ : يُجيبُ إذا سُئلَ ، ويَنطِقُ
إذا عَجَزَ القَومُ عن الكلامِ ، ويُشيرُ بالرّأيِ الّذي فيه صَلاحُ أهلِهِ ، فمَن لم يَكُنْ
فيهِ شَي‏ءٌ مِنهُنَّ فجَلَسَ فهُو أحْمَقُ . 

تنها كسى بايد در صدر مجلس بنشيند كه سه ويژگى داشته باشد : هرگاه از او پرسشى
كنند پاسخ دهد ، هرگاه ديگران از سخن گفتن درماندند او سخن بگويد و نظرى بدهد كه
خير و صلاح مجلسيان در آن باشد . هر كس اين ويژگيها را نداشته باشد و در صدر مجلس 
بنشيند احمق است . 


بحارالانوار : 78 / 304 / 1


الإمامُ الصّادقُ عليه السلام - في قوله تعالى‏ :
«وقد نَزّلَ عليكم في الكتاب ...» - : إنّما عنى‏ بهذا ( إذا سمعتم ) الرّجُلَ ( الّذي )
يَجحَدُ الحقَّ ويُكذّبُ بهِ ويَقَعُ في الأئمّةِ ، فقُمْ مِن عندِهِ ولا تُقاعِدْهُ كائناً مَن كانَ . 

امام صادق عليه السلام - در باره آيه «و در اين كتاب بر شما نازل كرد ...» - : 
مقصود اين است كه [ هرگاه شنيديد كسى ] حقّ را انكار و تكذيب مى‏كند و از امامان
بد مى‏گويد ، از نزد چنين كسى بر خيز و با او همنشينى مكن ، هر كه مى‏خواهد باشد . 


کافی : 2 / 377 / 8


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

الَمجالسُ بالأمانةِ ، وإفْشاءُ سِرِّ أخيكَ خِيانَةٌ ، فاجْتَنِبْ ذلكَ ، واجْتَنِبْ مجلسَ العَشيرةِ . 

مجلسها امانتند و فاش كردن راز برادرت خيانت است . از اين كار دورى كن و از نشستهاى عشيره‌‏اى بپرهيز . 

بحارالانوار : 77 / 89 / 3


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

إرْتَعوا في رياضِ الجنّةِ . قالوا : يا رسولَ اللَّهِ، وما رِياضُ الجنّةِ ؟ قالَ : مَجالِسُ الذِّكرِ . 

در باغهاى بهشت گردش كنيد . عرض كردند : اى رسول خدا ! باغهاى بهشت چيست ؟
فرمود : مجالس ذكر . 


بحارالانوار : 93 / 163 / 42


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

الَمجالِسُ ثلاثةٌ : غانِمٌ وسالِمٌ وشاجِبٌ ، فأمّا الغانمُ فالّذي يُذكَرُ اللَّهُ تعالى‏ فيهِ ، 
وأمّا السّالمُ فالّذي يَسكتُ ، وأمّا الشّاجِبُ فالّذي يَخوضُ في الباطلِ . 

مجلسها سه گونه است : پر سود و غنيمت ، سالم و مرده . مجلس پرسود و غنيمت
مجلسى است كه در آن ذكر و ياد خدا شود ؛ محفل سالم محفل خاموش و ساكت است 
و محفل مرده آن است كه به باطل پرداخته شود . 


نزهة النواطر: 20 / 49



امام على عليه السلام :

علَيكَ بمَجالِسِ الذِّكْرِ . 

بر تو باد به شركت در مجالس ذكر . 

بحارالانوار : 75 / 465 / 6


امام صادق عليه السلام - به فضيل - :

تَجلِسونَ وتُحَدِّثونَ ؟ قالَ : نَعَم جُعِلتُ فِداكَ . قالَ : إنَّ تلكَ الَمجالِسَ اُحِبُّها ، 
فأحْيوا أمْرَنا يا فُضيلُ ، فَرَحِمَ اللَّهُ مَن أحْيا أمْرَنا . يا فُضَيلُ ، مَن ذَكَرَنا أو ذُكِرْنا
عندَهُ فَخرَجَ مِن عَينِهِ مِثلُ جَناحِ الذُّبابِ غفَرَ اللَّهُ له ذُنوبَهُ ولَو كانَ أكثرَ مِن زَبَدِ البحرِ . 

آيا با هم مى‏نشينيد و گفتگو مى‏كنيد ؟ عرض كردم : آرى ، فدايت شوم . فرمود : 
من اين مجالس را دوست دارم . اى فضيل ! امر ما را زنده نگه داريد . رحمت خدا 
بر آن كه امر ما را زنده كند . اى فضيل ! هر كس از ما ياد كند يا در حضور او از ما
ياد شود و از چشمش به اندازه پر مگسى اشك درآيد ، خداوند گناهان او را ببخشد
اگر چه از كف‌هاى دريا فزونتر باشد . 


قرب الاسناد : 36 / 117


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

قالُوا [الحَوارِيّونَ لعيسى‏ عليه السلام‏] : يا رُوحَ اللَّهِ ، فمَن نُجالِسُ إذاً ؟ قالَ :
مَن يُذَكِّرُكُمُ اللَّهَ رُؤيَتُهُ ، ويَزيدُ في عِلْمِكُم منطِقُهُ ، ويُرَغِّبُكُم في الآخِرَةِ عَمَلُهُ . 

حواريان عيسى عليه السلام عرض كردند : يا روح اللَّه ! پس با چه كسى همنشين شويم ؟ 
فرمود : با آن كه ديدنش شما را به ياد خدا اندازد و گفتارش بر دانش شما بيفزايد
و كردارش شما را به آخرت تشويق كند . 


تحف العقول : 44


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

لا تَجْلِسوا إلّا عندَ كُلِّ عالِمٍ يَدْعوكُم مِن خَمْسٍ إلى‏ خَمسٍ : مِن الشَّكِّ إلى‏ اليَقينِ ، 
ومِن الرِّياءِ إلى‏ الإخْلاصِ ، ومِن الرَّغْبَةِ إلى‏ الرَّهبَةِ ، ومِن الكِبْرِ إلى‏ التّواضُعِ ،
ومِن الغِشِّ إلى‏ النّصيحَةِ . 

تنها در محضر دانشمندانى نشينيد كه شما را از پنج چيز به پنج چيز فرا مى‏خوانند :
از دودلى به يقين ، از ريا به اخلاص ، از دنيا خواهى به دنيا گريزى ، از تكبر به‏فروتنى
‏و از فريبكارى‏به خير خواهى. 


بحارالانوار : 74 / 188 / 18


امام سجّاد عليه السلام :

أَمّا حقُّ جَليسِكَ : فأنْ تُلِينَ لَهُ جانِبَكَ ، وتُنْصِفَهُ في مُجازاة اللّفظِ ، 
ولا تَقومَ مِن مَجلِسِكَ إلّا بإذْنِهِ . ومَن يَجلِسُ إلَيكَ يَجوزُ لَهُ القِيامُ عَنكَ بغَيرِ إذْنِكَ ، 
وتَنسى‏ زَلّاتِهِ ، وتَحْفَظُ خَيْراتِهِ ، ولا تُسْمِعُهُ إلّا خَيراً . 

حقّ همنشين تو آن است كه : با او نرم و مهربان باشى ، در هنگام گفتگو با او به انصاف
رفتار كنى ، جز با اجازه او از جاى خود بلند نشوى ، اگر شخص ديگرى در كنار تو نشست 
بتواند بدون اجازه تو برخيزد و برود ، لغزشهايش را فراموش كنى ، خوبيهايش را به ياد 
داشته باشى و جز خير و خوبى به او نگويى . 


الخصال : 569 / 1


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

ثلاثةٌ مُجالَسَتُهُم تُميتُ القَلبَ : مُجالَسَةُ الأنْذالِ ، والحَديثُ مَع النّساءِ ،
ومُجالَسَةُ الأغْنياءِ . 

همنشينى با سه كس دل را مى‏ميراند : همنشينى با فرومايگان ، 
گفتگو با زنان و نشستن با توانگران . 


الخصال : 87 / 20


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

الجَمالُ في اللِّسانِ . 

زيبايى در زبان است . 

تحف العقول : 37

حدیث سکوت ، گفتن و .... شنیدن (9)

حدیث سکوت ، گفتن و .... شنیدن (9)

امام على عليه السلام :

خيرُ الإخْوانِ أقلُّهُمْ مُصانَعةً في النَّصيحَةِ .

بهترين برادر آن است كه در نصيحت و خيرخواهى كمتر سازشكارى كند.

غررالحکم : 4978

 


امام صادق عليه السلام :

أحبُّ إخْواني إليَّ مَن أهْدَى‏ عُيُوبي إلَيَّ .

دوست داشتنى‏ترين برادرم كسى است كه عيب هايم را به من پيشكش كند .

بحارالانوار : 74 / 282 / 4

 


معانى الاخبار :

أيُّ صاحبٍ شرٌّ ؟ قال : المُزَيِّنُ لكَ مَعصيةَ اللَّهِ .

از امير مؤمنان عليه السلام پرسيده شد : بدترين همنشين كدام است ؟ فرمود :
آن كه معصيت خدا را در نظرت زيبا جلوه دهد .

معانی الاخبار : 198 / 4

 


امام على عليه السلام :

مَن وَعَظَ أخاهُ سِرّاً فَقَد زانَهُ ، ومَن وعَظَهُ عَلانِيَةً فَقَد شانَهُ .

هر كه برادر خود را پنهانى اندرز دهد او را آراسته و هر كه آشكارا پندش دهد
بدنام و رسوايش كرده‏است .

بحارالانوار : 74 / 166 / 29

 


امام صادق عليه السلام :

كَفى‏ بالمَرْءِ اعتِماداً على‏ أخيهِ أنْ يُنْزِلَ بهِ حاجتَهُ .

در اعتماد انسان به برادرش همين بس كه نياز خود را به او بگويد .

کافی : 2 / 198 / 8

 


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

إذا آخى‏ أحدُكُم رَجُلاً فَلْيَسألْهُ عن اسمِهِ واسمِ أبيهِ وقَبيلتِهِ ومنزلِهِ ؛
فإنّهُ مِن واجبِ‏الحَقِّ وصافي الإخاءِ ،وإلّا فَهِيَ مَودّةٌ حَمْقاءُ .

هرگاه يكى از شما با كسى طرح برادرى افكند از او نام و نام پدر و قبيله و محل
سكونتش را بپرسد ، كه اين كار از حقوق لازم و مايه صفا و خلوص برادرى است ؛
در غير اين صورت ، اين دوستى ، دوستيى نابخردانه است

بحارالانوار : 74 / 166 / 30

 


بحار الانوار :

كانَ رسولُ اللَّهِ صلى الله عليه وآله إذا فَقَد الرّجُلَ مِن إخْوانهِ ثلاثةَ أيّامٍ سألَ عَنهُ ،
فإنْ كانَ غائباً دَعا لَهُ ، وإنْ كانَ شاهداً زارَهُ ، وإنْ كانَ مريضاً عادَهُ .

پيامبر خدا صلى الله عليه وآله هرگاه يكى از برادران خود را سه روز نمى‏ديد جوياى
حالش مى‏شد . اگر در شهر نبود برايش دعا مى‏كرد و اگر بود به ديدنش مى‏رفت
و اگر بيمار بود عيادتش مى‏كرد .

بحارالانوار : 16 / 233 / 35

 


امام صادق عليه السلام :

أدَّبَني أبي عليه السلام بثلاثٍ ... قالَ لي : يا بُنيَّ مَن يَصْحَبْ صاحبَ السَّوْءِ
لا يَسْلمْ ، ومَن لا يُقيِّدْ ألفاظَهُ يَنْدَمْ ، ومَن يدخُلْ مَداخِلَ السُّوءِ يُتَّهمْ .

پدرم با سه چيز مرا تربيت كرد ... به من فرمود : پسرم ! هر كه با دوست
بد همنشينى كند سالم نمى‏ماند و هر كه گفتار خود را مهار نكند پشيمان مى‏گردد
و هر كه به جاهاى بد در آيد آماج تهمت و بدگمانى شود .

تحف العقول : 376

 


امام على عليه السلام :

أصْلِحْ المُسي‏ءَ بحُسْنِ فِعالِكَ ، ودُلَّ على‏ الخيرِ بِجميلِ مَقالِكَ .

بدكار را (يا كسى را كه به تو بدى كرده است) با كردار نيكت درست گردان و با گفتار
نيكو و زيبايت به خير و خوبى راهنمايى كن .

غررالحکم : 2304

 


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

إنّ الشَّيطانَ إذا سَمِعَ النِّداءَ بالصَّلاةِ هَرَبَ .

شيطان چون آواز دعوت به نماز را بشنود بگريزد .

کنزالعمال : 20951

 


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

إنّ أهلَ السَّماءِ لا يَسْمَعُونَ مِن أهلِ‏الأرضِ شَيئاً إلّا الأذانَ .

اهل آسمان از ساكنان زمين چيزى جز اذان نمى‏شنوند .

کنزالعمال : 20934

 


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

يُغْفَرُ للمؤذّنِ مَدُّ صَوتِهِ وبَصَرِهِ ، ويُصدِّقُهُ كلُّ رطْبٍ ويابِسٍ ،
وله مِن كُلِّ مَن يُصلّي بأذانِه حَسَنةٌ

مؤذّن تا جايى كه صدايش مى‏رسد و نگاهش كار مى‏كند به همان اندازه آمرزيده مى‏شود
و هر خشك و ترى (جملات) او را تصديق مى‏كند و به تعداد هر نفرى كه با اذان او نماز بگزارد
حسنه‏اى برايش منظور مى‏شود .

بحارالانوار : 84 / 104 / 2

 


امام على عليه السلام :

لِيؤذّنْ لَكُم أفصحُكُمْ ، وَلْيؤمّكُمْ أفقهُكُم .

بايد فصيح‏ترين فرد شما اذان بگويد و آگاهترين شما به مسائل دينى
امامت (نمازتان) را به عهده گيرد .

دعائم الاسلام : 1 / 147

 


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

يا عليُّ ، إذا وُلِدَ لكَ غُلامٌ أو جاريةٌ فأذِّنْ في اُذنِه الُيمنى‏ وأقِمْ في اليُسرى‏ ؛
فإنّه لا يَضُرُّهُ الشّيطانُ أبداً .

يا على ! هرگاه پسرى يا دخترى برايت به دنيا آمد در گوش راست او اذان بگو
و در گوش چپش اقامه ؛ در اين صورت‏شيطان هرگز به او گزندى نمى‏رساند .

تحف العقول : 13

 


امام صادق عليه السلام :

مَن ساءَ خُلُقهُ فأَذِّنوا في اُذنِهِ .

اگر كسى بد اخلاق شد در گوش او اذان بگوييد .

بحارالانوار : 104 / 122 / 61

 


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

مَن بَهَتَ مؤمناً أو مؤمنةً أو قالَ فيهِ ما ليسَ فيهِ أقامَهُ اللَّهُ تعالى‏
يومَ القيامةِ على‏ تَلٍّ مِن نارٍ حتّى‏ يَخرُجَ مِمّا قالَهُ فيهِ .

هر كس به مرد يا زن مؤمن بهتان زند يا درباره او چيزى بگويد كه از آن مبراست
خداوند در روز رستاخيز وى را بر تلّى از آتش نگه دارد تا از حرف خود درباره او برگردد .

بحارالانوار : 75 / 194 / 5

 


امام على عليه السلام :

لا قِحَةَ كالبَهْتِ .

هيچ بى شرمى و وقاحتى چون بهتان زدن نيست .

غررالحکم : 10455

 


امام على عليه السلام :

البُهتانُ على‏ البَري‏ءِ أعظَمُ مِن السَّماءِ .

بهتان زدن به آدم بيگناه بزرگتر از آسمان است .

بحارالانوار : 78 / 31 / 99

 

 

امام سجّاد عليه السلام :

مَن رمى‏ النّاسَ بِما فيهِم رَمَوهُ بِما ليسَ فيهِ .

هر كس به مردم عيبى را نسبت دهد كه دارند ، مردم به او عيبى را كه ندارد نسبت دهند .

بحارالانوار : 78 / 160 / 21

 


امام صادق عليه السلام - به نقل از يك حكيم - :

البُهْتانُ على‏ البَري‏ءِ أثْقَلُ مِن الجِبالِ الرّاسِياتِ .

بهتان زدن به آدم بيگناه سنگين‏تر از كوههاى استوار است .

بحارالانوار : 75 / 194 / 3

 


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

مَن باعَ واشْتَرى‏ فلْيَجْتَنِبْ خَمسَ خِصالٍ ، وإلّا فلا يَبيعَنَّ ولا يَشْتَرِيَنَّ :
الرِّبا ، والحَلْفَ ، وكِتْمانَ العَيبِ ، والحمدَ إذا باعَ ، والذَّمَّ إذا اشْتَرى‏ .

كسى كه خريد و فروش مى‏كند بايد از پنج كار دورى ورزد و گرنه نبايد خريد
و فروش كند : ربا ، سوگند ، پوشاندن عيب كالا ، تعريف و تبليغ در موقع فروش
و بدگويى از كالا در موقع خريد آن .

بحارالانوار : 103 / 95 / 18

 


امام على عليه السلام :

يا مَعشرَ التُّجّارِ ، قَدِّموا الاسْتِخارةَ ، وتَبرَّكوا بالسُّهولةِ ، واقتَرِبوا مِن المُبْتاعِينَ ،
وتَزَيَّنوا بالحِلْمِ ، وتَناهَوا عن الَيمينِ ، وجانِبوا الكَذِبَ ، وتَخافوا (تَجافَوا) عنِ الظُّلْمِ ،
وأنْصِفوا المظلومِينَ ، ولا تَقْرَبوا الرِّبا «وأوْفُوا الكَيْلَ والمِيزانَ ولا تَبْخَسوا النّاسَ
أشياءهُم ولاتَعْثَوا في‏الأرضِ مُفسدينَ» .

اى جماعت بازرگان ! پيش از شروع كسب و كار از خداوند خير و نيكى طلبيد
و با آسانگيرى در معامله از خداوند بركت جوييد ، به خريداران نزديك شويد ،
به زيور بردبارى آراسته شويد ، از قسم خوردن بپرهيزيد ، از دروغ گفتن دورى كنيد ،
از ستم كردن و اجحاف بترسيد ، با مظلومان به انصاف و عدالت رفتار كنيد و پيرامون
ربا نگرديد «و پيمانه و ترازو را كامل كنيد و چيزى از حقّ مردم فرو نگذاريد و روى زمين
در گرداب فساد و تبهكارى فرو مرويد» .

بحارالانوار : 78 / 54 / 100

 


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

إنّ التُّجّارَ هُمُ الفُجّارُ . قالوا : يا رسولَ اللَّهِ ، أليسَ قد أحلَّ اللَّهُ البَيْعَ ؟ قالَ :
بلى‏ ، ولكنَّهُم يُحَدِّثونَ فيَكْذِبونَ ، ويَحْلِفونَ فيَأثَمونَ .

بازرگانان مردمانى نابكارند . عرض كردند : اى پيامبر خدا ! آيا نه اين است كه
خداوند خريد و فروش را حلال كرده‏است ؟ فرمود : چرا ، امّا اين جماعت در هنگام
معامله دروغ مى‏گويند و با سوگند خوردن گناه مى‏ورزند .

کنزالعمال : 9451

 


كنز العمّال :

كان عليٌّ عليه السلام يَجي‏ء إلى‏ السُّوقِ فيقومُ مَقاماً له ، فيقولُ : السّلامُ عليكم
أهلَ السُّوقِ ، اتَّقوا اللَّهَ في الحَلْفِ ، فإنّ الحَلفَ يُزجي‏السِّلْعَةَ ويَمْحَقُ البَرَكةَ ،
التّاجرُ فاجرٌ إلّا مَن أخذَ الحقَّ وأعْطاهُ .

امام على عليه السلام به بازار مى‏آمد و در جايگاه خود مى‏ايستاد و مى‏فرمود :
درود بر شما اى بازاريان ، از خدا بترسيد و سوگند مخوريد ؛ زيرا سوگند خوردن
كالا را رونق مى‏دهد و بركت را مى‏برد . تاجر نابكار است مگر آن كه به حق بستاند و بدهد .

کنزالعمال : 10043

 

 


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

التّاجرُ الأمينُ الصَّدوقُ المسلِمُ معَ الشّهداءِ يَومَ القيامةِ .

كاسب درستكارِ راستگوى مسلمان ، در قيامت با شهيدان است .

کنزالعمال : 9216

 


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

التّاجرُ الصَّدوقُ تَحتَ ظِلِّ العَرشِ يَومَ القيامةِ .

كاسب راستگو در روز قيامت زير سايه عرش است .

کنزالعمال : 9218

 


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

ثلاثةٌ لا يَنْظُرُ اللَّهُ إلَيهِم ... والمُزَكّي سِلْعَتَهُ بالكَذِبِ.

سه كسند كه خداوند به آنها نمى‏نگرد ... و كسى كه از كالاى خود تبليغ دروغ كند .

بحارالانوار : 75 / 211 / 6


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

لَتأمُرُنَّ بالمعروفِ ولَتنْهُنَّ عنِ المُنكَرِ أوْ لَيَبْعثَنَّ اللَّهُ علَيكُم العَجمَ ،
فليَضْرِبُنَّ رِقابَكُم وَلَيأكُلُنَّ فَيئَكُم ولَيكُونُنَّ اُسْداً لا يَفِرّونَ .

حتماً امر به معروف و نهى از منكر كنيد و گرنه خداوند عجم را بر سر شما خواهد
فرستاد كه گردن شما را مى‏زنند و غنايم شما را مى‏خورند و شيرانى خواهند بود كه نمى‏گريزند .

التشریف بالمنن : 34 / 445

 

 


امام صادق عليه السلام :

ما اسْتَطعتَ أنْ تَلومَ العبدَ علَيهِ فهُو مِنهُ ، وما لَم تَسْتَطِعْ أنْ تَلومَ العَبدَ علَيهِ
فهُو مِن فِعلِ اللَّهِ ، يقولُ اللَّهُ تعالى‏ للعبدِ : لِمَ عَصَيْتَ ؟ لِمَ فَسَقْتَ ؟ لِمَ شَرِبْتَ الخَمرَ ؟
لِمَ زَنَيْتَ ؟ فهذا فعلُ العبدِ ، ولا يقولُ لَه : لِمَ مَرِضْتَ ؟ لِمَ قَصُرْتَ ؟ لِمَ ابْيَضَضْتَ ؟
لِمَ اسْوَدَدْتَ ؟ لأنَّهُ مِن فِعلِ اللَّهِ تعالى‏ .

هر چيزى كه بتوانى بنده را به سبب انجام آن سرزنش كنى كار خود اوست و هر آن
چيزى كه نتوانى بنده را به سبب آن سرزنش كنى كار خداست . خداوند متعال به بنده‏اش
مى‏فرمايد : چرا نا فرمانى كردى ؟ چرا نابكارى كردى ؟ چرا شراب خوردى ؟ چرا زنا كردى ؟
پس ، اينها كار بنده‏است . ولى به او نمى‏فرمايد : چرا بيمار شدى ؟ چرا قد و قامتت كوتاه شد ؟
چرا سفيد پوست شدى ؟ چرا سياه پوست شدى؟ چون اين امور فعل خداوند متعال است .

بحارالانوار : 5 / 95 / 109

 


امام رضا عليه السلام :

قالَ اللَّهُ تعالى‏ : يابنَ آدمَ ، بِمَشِيَّتي كُنتَ أنتَ الّذي تَشاءُ ، وبِنِعْمَتي أدَّيْتَ إلَيَّ فَرائضي ،
وبِقُدرَتي قَوِيتَ على‏ مَعْصيَتي ، خَلَقتُكَ سَميعاً بَصيراً ، أنا أوْلى‏ بحَسَناتِكَ مِنكَ ،
وأنتَ أوْلى‏ بسَيّئاتِكَ مِنّي .

خداوند متعال فرمود : اى زاده آدم ! با خواست من است كه تو مى‏خواهى و با نعمت
من است كه واجباتم را براى من انجام مى‏دهى و با قدرت من است كه بر نافرمانى
و گناه من توانا گشتى . من تو را شنوا و بينا آفريدم . من به نيكيهايت از تو سزاوارترم
و تو به بديهايت سزاوارترى تا من .

بحارالانوار : 5 / 4 / 3

 

 


امام صادق عليه السلام :

مَن زعَمَ أنّ اللَّهَ يَجبُرُ عِبادَه على‏ المعاصي أو يُكلِّفُهُم ما لا يُطيقونَ
فلا تأكُلوا ذَبيحَتَهُ ، ولا تَقْبَلوا شَهادَتَهُ ، ولا تُصَلُّوا وَراءهُ ، ولا تُعطُوهُ
مِن الزّكاةِ شيئاً .

هركس‏ معتقد باشد كه‏خداوند بندگان خود را بر انجام گناهان مجبور مى‏كند
يا بيش از توانشان به آنان تكليف مى‏دهد از ذبحش نخوريد ، شهادتش را نپذيريد ،
پشت سرش نماز نخوانيد و چيزى از زكات به او ندهيد .

بحارالانوار : 5 / 11 / 17

 


امام على عليه السلام :

فلا تُكَلِّموني بما تُكَلَّمُ بهِ الجَبابِرَةُ ، ولا تَتَحَفَّظوا منّي بما يُتَحَفَّظُ
بهِ عندَ أهلِ البادِرَةِ ، ولا تُخالِطوني بالمُصانَعَةِ .

با من ، آن گونه كه با جبّاران سخن گفته مى‏شود ، سخن مگوييد و چنان كه
از حاكمان بد خشم پرهيز مى‏شود از من نپرهيزيد و تصنّعى با من رفتار نكنيد .

نهج البلاغه : خطبه 216 

حدیث سکوت ، گفتن و .... شنیدن (8)

حدیث سکوت ، گفتن و .... شنیدن (8)

رسول اللَّه صلى الله عليه وآله :

قُل الحَقَّ ، وَلا تَأخُذكَ في اللَّهِ لَومُةُ لائِمٍ .

حق را بگو و در راه خدا از سرزنش هيچ ملامت‏گرى طرفى به خود راه مده .

حلیة الاولیاء : 1 / 241

 


رسول اللَّه صلى الله عليه وآله :

لا يَمنَعَنَّ أحَدَكُم رَهبَةُ النّاسِ أن يَقولَ بِحقٍّ إذا رَآهُ أو شَهِدَهُ ؛ فَإنَّهُ لا يُقَرِّبُ
مِن أجَلٍ ، وَلا يُباعِدُ مِن رِزقٍ أن يَقولَ بِحقٍّ ، أو يُذَكِّرَ بِعَظيمٍ .

مبادا ترس از مردم ، كسى از شما را كه حق را ديده يا شاهد بوده ، از گفتن آن باز دارد ؛
زيرا حق گفتن ، يا يادآورى امر بزرگ [آخرت ]نه مرگ را نزديك مى‏كند و نه روزى را دور مى‏سازد .

مسند ابن حنبل : 4 / 102 / 11474

 


امام صادق عليه السلام - چنان كه در كتاب مصباح الشريعه
به ايشان نسبت داده شده است - :

أحسَنُ المَواعِظِ ما لا يُجاوِزُ القَولُ حَدَّ الصِّدقِ، وَالفِعلُ حَدَّ الإخلاصِ.

بالاترين اندرزها آن است كه سخن از مرز راستگويى و عمل از مرز اخلاص فراتر نرود .

مصباح الشریعة : 395

 


عمرو بن ابى مقدام :

قال لي أبو جَعفَرٍ عليه السلام - في أوَّلِ دَخلَةٍ دَخَلتُ عَلَيهِ - :
تَعَلَّموا الصِّدقَ قَبلَ الحَديثِ .

امام باقر عليه السلام - در نخستين ورودم به محضر ايشان - به من فرمود :
پيش از سخن گفتن راستگويى را بياموزيد .

کافی : 2 / 104 / 4

 


امام على عليه السلام - در بيان فضيلت رسول اكرم صلى الله عليه وآله - :

بَعَثَهُ وَالنّاسُ ضُلّالٌ في حَيرَةٍ ، وَحاطِبونَ في فِتنَةٍ ... فَبالَغَ صلى الله عليه وآله في النَّصيحَةِ ،
وَمَضى عَلى الطَّريقَةِ ، وَدَعا إلى الحِكمَةِ وَالمَوعِظَةِ الحَسَنَةِ .

[خداوند ]زمانى او را به رسالت برانگيخت كه مردم در سرگردانى گمراه و در فتنه غرق بودند ...
پيامبر صلى الله عليه وآله خيرخواهى را به نهايت رساند و در مسير راست ره پيمود
و [مردم را ]به حكمت و اندرز نيكو فرا خواند .

نهج البلاغه : خطبه 95

 


امام على عليه السلام - در حكمت هاى منسوب به ايشان - :

الكَلَمَةُ إذا خَرَجَت مِنَ القَلبِ وَقَعَت في القَلبِ ، وَإذا خَرَجَت
مِنَ اللِسانِ لَم تُجاوِزِ الآذانَ .

هرگاه سخنى از دل برخيزد در دل مى‏نشيند و هرگاه از زبان بيرون آيد
از مرز گوش ها در نگذرد .

شرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید : 20 / 287 / 279

 


امام صادق عليه السلام :

كونوا دُعاةً لِلناسِ بِالخَيرِ بِغَيرِ ألسِنَتِكُم ؛ لِيَرَوا مِنكُم الاجتِهادَ وَالصِّدقَ وَالوَرَعَ .

مردم را به غير از زبانتان به خوبى فرا خوانيد تا در شما كوشش و راستى و پرهيزكارى ببينند .

کافی : 2 / 105 / 10

 


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

أوْحى‏ اللَّهُ تعالى‏ إلى‏ أيُّوبَ : هَل تَدري ما ذَنبُكَ إليَّ حينَ أصابَكَ البلاءُ ؟ قالَ :
لا . قالَ : إنّكَ دَخَلتَ على‏ فِرْعَونَ فَداهَنْتَ في كَلِمتَينِ .

خداوند متعال به ايّوب وحى فرمود : آيا مى‏دانى گناه تو نزد من چه بود كه بلا به تو رسيد
عرض كرد : خير ؛ فرمود : تو نزد فرعون رفتى و دو كلمه با ملايمت و نرمى گفتى .

الدعوات : 123 / 304

 


امام على عليه السلام :

قُلْ عندَ كلِّ شِدّةٍ : «لا حَولَ ولا قُوّةَ إلّا باللَّهِ العليِّ العظيمِ» تُكْفَها .

در هنگام هر سختى و مشكلى بگو : «نيرو و قدرتى جز با خداى والا و بزرگ نيست»
آن سختى از ميان مى‏رود .

بحارالانوار : 77 / 270 / 1

 


امام رضا عليه السلام :

رأيتُ أبي عليه السلام في المَنامِ فقالَ : يا بُنَيَّ ، إذا كُنتَ في شِدّةٍ فأكْثِرْ أنْ تقولَ :
«يا رؤوفُ يا رحيمُ» ، والّذي تَراهُ في المَنامِ كما تَراهُ‏في اليَقَظةِ .

پدرم را در خواب ديدم كه فرمود : پسرم ! هرگاه در سختى و گرفتارى بودى جمله
«يا رئوف يا رحيم» را فراوان بگو . آنچه در خواب مى‏بينى چنان است كه در بيدارى مى‏بينى .

مهج الدعوات : 333

 


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

إذا رأيتُمْ أهلَ البلاءِ فاحمَدوا اللَّهَ ولا تُسْمِعوهُم، فإنَّ ذلكَ يَحْزُنُهُم .

هرگاه بلا زدگانى را ديديد خدا را شكر كنيد امّا نه چنان كه آنها بشنوند
زيرا ناراحت مى‏شوند .

بحارالانوار : 71 / 34 / 18

 


امام باقر عليه السلام :

تقولُ ثلاثَ مرّاتٍ ، إذا نَظَرتَ إلى‏ المُبتلى‏ مِن غيرِ أنْ تُسمِعَهُ :
الحمدُ للَّهِ الّذي عافاني مِمّا ابتلاكَ بهِ ولو شاءَ فعلَ . قالَ :
مَن قالَ ذلكَ لَم يُصِبْهُ ذلكَ البلاءُ أبداً .

هرگاه بلازده‏اى را ديدى طورى كه او نشنود سه بار بگو : سپاس و ستايش خدايى را كه
به بلاى تو گرفتارم نكرد كه اگر مى‏خواست مى‏توانست چنين كند . فرمود :
هر كس اين جمله را بگويد هرگز به آن بلا دچار نگردد .

بحارالانوار : 71 / 34 / 15

 


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

إذا أحبَّ أحدُكُم صاحِبَهُ أو أخاهُ فليُعْلِمْهُ .

هرگاه يكى از شما رفيق يا برادر خود را دوست داشته باشد ، آن را به او اظهار كند .

المحاسن : 1 / 415 / 953

 


ابو البلاد :

مَرّ رجلٌ في المسجدِ وأبو جعفرٍ عليه السلام جالسٌ وأبو عبدِ اللَّهِ عليه السلام ،
فقالَ له بعضُ جُلَسائهِ : واللَّهِ ، إنّي لَاُحِبُّ هذا الرّجُلَ . قالَ لَه أبو جعفرٍ عليه السلام :
ألَا فأعْلِمْهُ ، فإنَّهُ أبقى‏ لِلمَوَدّة ، وخَيْرٌ في الاُلْفةِ .

ابو جعفر (امام باقر عليه السلام) و ابو عبداللَّه (امام صادق عليه السلام) در مسجد نشسته بودند ،
مردى از آن جا گذشت . يكى از مجلسيانِ ابو جعفر عليه السلام عرض كرد : به خدا ، من اين مرد را
دوست دارم . ابو جعفر عليه السلام فرمود : پس ، به او اظهار كن ؛ زيرا اظهار محبّت دوستى را پايدارتر
و انس و الفت را بيشتر مى‏كند .

بحارالانوار : 74 / 181 / 1

 


امام على عليه السلام :

لا تُواخِ مَن يَسْتُرُ مَناقِبَك ويَنْشُرُ مَثالِبَكَ .

با كسى كه خوبي هايت را مى‏پوشاند و عيبهايت را پخش مى‏كند ، برادرى مكن .

غررالحکم : 1042

 


امام باقر عليه السلام :

لا تُقارِنْ ولا تُواخِ أربعةً : الأحْمَقَ ، والبَخيلَ ، والجَبانَ ، والكَذّابَ .

با چهار كس همنشينى و برادرى‏مكن: نابخرد، بخيل ، ترسو و دروغگو.

الخصال : 244 / 100

 


امام على عليه السلام :

أخوكَ الّذي لا يَخْذُلُكَ عِندَ الشِّدَّةِ ، ولا يَغْفُلُ عنكَ عندَ الجَرِيرةِ ،
ولا يَخْدَعُكَ حينَ تَسْألُهُ .

برادر تو آن كس است كه گاهِ سختى‏تنهايت نگذارد وهنگام‏گناه از تو غافل نشود
وهرگاه از او چيزى‏مى‏پرسى‏فريبت ندهد.

بحارالانوار : 77 / 269 / 1

حدیث سکوت ، گفتن و .... شنیدن (7)

حدیث سکوت ، گفتن و .... شنیدن (7)

امام على عليه السلام :

لكلِّ شي‏ءٍ آفةٌ ، وآفةُ العلمِ النِّسيانُ ، وآفةُ العِبادةِ الرِّياءُ ، وآفةُ اللّبِّ العُجْبُ ،
وآفةُ النَّجابةِ الكِبْرُ ، وآفةُ الظَّرْفِ الصَّلَفُ ، وآفةُ الجُودِ السَّرَفُ ، وآفةُ الحياءِ الضَّعْفُ ،
وآفةُ الحِلمِ الذّلُّ ، وآفةُ الجَلَدِ الفُحْشُ .

هر چيزى آفتى دارد ؛ آفتِ علمْ فراموشى است ، آفتِ عبادتْ ريا ، آفتِ خردْ خودپسندى ،
آفتِ نجيب زادگى تكبّر ، آفتِ زيركى خودستايى ، آفتِ بخشندگى اسراف ، آفتِ حيا ناتوانى ،
آفتِ بردبارى خوارى و آفتِ نيرومندى زشت گفتارى و بدكردارى

کنزالعمال : 44226

 


امام على عليه السلام :

آفةُ النَّقْلِ كذبُ الرّوايةِ .

آفتِ بازگو كردن (حديث يا هر سخنى) دروغ نقل كردن است .

غررالحکم : 3947

 


امام على عليه السلام :

آفةُ الحديثِ الكذبُ .

آفتِ سخن ، دروغ گفتن است .

غررالحکم : 3957

 


امام على عليه السلام :

آفةُ الكلامِ الإطالةُ .

آفتِ سخن ، پرگويى است .

غررالحکم : 3966

 


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

إيَّاكُمْ وَفُضُولَ المَطْعَمِ ؛ فإنَّهُ يَسِمُ القَلْبَ بِالقَسوةِ ، وَيُبْطِئُ بِالجَوارِحِ عَنِ الطّاعَةِ ،
وَيُصِمُّ الهِمَمَ عَنْ سَمَاعِ المَوْعِظَةِ .

از پرخورى بپرهيزيد كه دل را سخت مى‏كند ، و اعضاى بدن را در اطاعت خدا تنبل مى‏سازد ،
و همّتها را از شنيدن پند و اندرز كر مى‏كند .

بحارالانوار : 77 / 182 / 10

 


مستدرك الوسائل :

قال [رسول اللَّه صلى الله عليه وآله‏] : يا رَبِّ ، مَا مِيراثُ الجُوعِ ؟ قال : الحِكْمَةُ ، وَحِفْظُ القَلْبِ ،
والتَّقَرُّبُ إلَيّ ، والحُزْنُ الدّائمُ ، وَخِفَّةُ المَؤونَةِ بَيْنَ النَّاسِ ، وَقَوْلُ الحَقِّ ، وَلا يُبالِي عَاشَ بِيُسْرٍ أوْ بِعُسْرٍ .

در حديث معراج آمده‏است : پيامبر اكرم صلى الله عليه وآله عرض كرد : پروردگارا ! ثمره
گرسنگى چيست ؟ فرمود : حكمت و نگهداشتن دل و نزديك شدن به من و اندوه هميشگى و
ميان مردم كم زحمت بودن و گفتن حق و باك نداشتن از اين كه به آسودگى زندگى كند يا به سختى .

بحارالانوار : 77 / 22 / 6

 


امام على عليه السلام :

مَنْ ذَكَرَ اسْمَ اللَّهِ عِنْدَ طَعَامٍ أوْ شَرَابٍ فِي أوّلِهِ ، وَحَمِدَ اللَّهَ فِي آخِرِهِ
لَمْ يُسْألْ عَنْ نَعِيمِ ذلِكَ الطَّعَامِ أبَداً .

هر كه در هنگام شروع خوردن غذا يا نوشيدنى ، نام خدا را به زبان آورد و در پايان ،
خدا را حمد و سپاس گويد ، هرگز در باره نعمت آن خوراك از او سؤال نخواهد شد .

وسائل الشیعه : 16 / 484 / 5

 


امام حسن عليه السلام :

فِي المَائدةِ اثْنَتَا عَشرَةَ خَصْلَةً يَجِبُ عَلَى‏ كُلِّ مُسْلِمٍ أنْ يَعْرِفَهَا : أرْبَعٌ مِنْها فَرْضٌ ،
وَ أرْبَعٌ سُنَّةٌ ، وأرْبَعٌ تأدِيبٌ . فَأمَّا الفَرْضُ : فَالمَعْرِفَةُ ، وَالرِّضَا ، وَالتَّسْمِيَةُ ، وَالشُّكْرُ .
وَأمَّا السُّنَّةُ : فَالوُضُوءُ قَبْلَ الطَّعَامِ ، والجُلُوسُ عَلَى الجَانِبِ الأيْسَرِ ، والأكْلُ بِثَلاثِ أصَابِعَ .
وَلَعْقُ الأصَابِعِ . وَأمّا التَّأدِيبُ : فَالأكْلُ مِمَّا يَلِيكَ ، وَتَصْغِيرُ اللُّقْمَةِ ، وَتَجْوِيدُ المَضْغِ ،
وَقِلّةُ النّظَرِ فِي وُجُوهِ النّاسِ

آداب سفره دوازده تاست كه هر مسلمانى بايد آنها رابداند : چهارتاى آنها واجب است ،
چهار تا سنّت (مستحب) و چهار تا از باب رعايت ادب مى‏باشد . امّا آن چهارتا كه واجبند : معرفت ،
خشنودى ، نام خدا بر زبان آوردن و شكرگزارى . و آن چهار كه سنّت است : دست شستن
پيش از غذا خوردن ، نشستن بر طرف چپ (بدن) ، خوردن با سه انگشت و ليسيدن انگشتها .
و امّا آن چهار كه از باب رعايت ادب مى‏باشد : خوردن از آنچه در جلوى توست ، كوچك گرفتن لقمه ،
خوب جويدن غذا و كمتر نگاه كردن به صورت مردم .

وسائل الشیعه : 16 / 539 / 1

 


امام صادق عليه السلام :

إنَّ سُرْعةَ ائْتِلَافِ قُلُوبِ الأبْرَارِ إذا الْتَقَوا - وَإنْ لَمْ يُظهِرُوا التَّوَدُّدَ بأَلْسِنَتِهِمْ -
كَسُرْعَةِ اخْتِلَاطِ ماءِ السَّمَاءِ بِماءِ الأنْهَارِ . وإنَّ بُعْدَ ائْتِلَافِ قُلُوبِ الفُجَّارِ إذَا الْتَقَوا -
وَإنْ أظْهَرُوا التَّوَدُّدَ بأَلْسِنَتِهِمْ - كَبُعْدِ البَهَائِمِ مِنَ التَّعَاطُفِ وَإنْ طَالَ اعْتِلَافُهَا عَلَى مِذْوَدٍ واحِدٍ.

نيكوكاران چون با هم روبه‏رو شوند - هر چند به زبان اظهار دوستى و محبّت با هم نكنند -
دلهايشان ، به سرعتِ در آميختن باران با آب رودخانه‏ها ، به هم انس گيرد . و بدكاران
هر گاه با هم روبه‏رو شوند - هر چند به زبان اظهار دوستى و محبّت با هم كنند - دلهايشان
از اُنس و الفت با يكديگر دور است ، همانند چهارپايان كه از مهر ورزى با هم بدورند ،
گر چه روزگارى دراز از يك آخور علوفه خورند .

تحف العقول : 373

 


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله- به ابن مسعود - :

قَصِّرْ أملَكَ ، فإذا أصْبَحْتَ فَقُلْ : إنّي لا اُمْسِي ، وإذا أمْسَيْتَ فَقُلْ :
إنّي لا اُصْبِحُ ، واعْزِمْ على‏ مُفارَقَةِ الدُّنْيا ، وأحِبَّ لِقاءَ اللَّهِ .

آرزويت را كوتاه گردان و چون صبح شد بگو : من روز را به شب نخواهم رساند و چون شب
درآمد بگو : «من تا صبح زنده نخواهم بود» و بر جدا شدن از دنيا مصمّم شو و ديدار خدا را دوست بدار .

بحارالانوار : 77 / 101 / 1

 


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

إنّ أخْوَفَ ما أخافُ عَلى اُمّتِي كُلُّ مُنافقٍ عَليمِ اللِّسانِ .

وحشتناكترين چيزى كه بر امتم مى‏ترسم ، منافق زبان باز است .

کنزالعمال : 28969

 


امام على عليه السلام :

يَحتاجُ الإمامُ إلى‏ قلبٍ عَقُولٍ ، ولسانٍ قَؤولٍ ، وجَنانٍ على‏ إقامةِ الحَقِّ صَؤولٍ .

امام و پيشوا بايد انديشه‏اى خرد ورز ، زبانى گويا و دلى خروشان در راه برپايى
حقّ داشته باشد .

غررالحکم : 11010

 


امام على عليه السلام :

مَن نَصَبَ نَفْسَهُ للنّاسِ إماماً فَعَلَيْهِ أنْ يَبدأَ بتعليمِ نَفْسِهِ قَبْلَ تعليمِ غيرِهِ ،
ولْيَكُنْ تأديبُهُ بسِيرَتِهِ ، قبلَ تأديبِهِ بِلِسانِهِ .

هر كه خود را پيشواى مردم كند بايد پيش از آموزش ديگران به آموزش خويش
بپردازد و پيش از آن كه (ديگران را) به گفتار ادب كند بايد به رفتار خود تربيت نمايد .

نهج البلاغه : حکمت 110

 


امام على عليه السلام :

إنَّهُ لَيسَ على‏ الإمامِ إلّا ما حُمِّلَ مِنْ أمرِ رَبِّهِ : الإبلاغُ في المَوعِظةِ ، والاجتهادُ
في النَّصيحةِ ، والإحْياءُ للسُّنّةِ ، وإقامةُ الحُدودِ على‏ مَسْتَحِقِّيها ، وإصدارُ السُّهْمانِ على‏ أهْلِها .

بيقين‏چيزى بر امام‏واجب‏نيست جز وظيفه‏اى كه پروردگار بر عهده‏اش نهاده :
كوتاهى نكردن در موعظه و اندرز ، كوشش در خير خواهى ، زنده كردن سنّت ، اجراى حدود الهى
بر آنان كه سزاوار آنند و رساندن سهام (بيت المال) به كسانى كه سهم مى‏برند .

نهج البلاغه : خطبه 105

 


امام على عليه السلام :

حَقٌّ على‏ الإمامِ أنْ يَحْكُمَ بما أنْزَلَ اللَّهُ وأنْ يُؤدّيَ الأمانةَ ،
فإذا فَعَلَ فَحَقٌّ على‏ النّاسِ أنْ يَسْمَعوا لَهُ وأنْ يُطيعوا وأنْ يُجيبوا إذا دُعوا .

امام وظيفه دارد بر اساس كتاب خدا حكومت كند و امانت را ادا نمايد . چون چنين كند
مردم وظيفه دارند سخنش بشنوند ، فرمانش ببرند و هرگاه آنان را فرا خواند ، اجابت كنند .

کنزالعمال : 14313

 


امام على عليه السلام :

أمّا بَعْدُ ، فإنَّ حَقّاً على‏ الوالي أنْ لا يُغَيِّرَهُ على‏ رَعِيَّتِهِ فَضْلٌ نالَهُ ،
ولا طَوْلٌ خُصَّ بِهِ ، وأنْ يَزيدَهُ ما قَسَمَ اللَّهُ لَهُ مِنْ نِعَمِهِ دُنُوّاً مِنْ عِبادِهِ ،
وعَطْفاً على‏ إخْوانِهِ .
ألَا وإنَّ لَكُمْ عِندي أنْ لا أحْتَجِزَ دُونَكُمْ سِرّاً إلّا في حَرْبٍ ، ولا أطْويَ دُونَكُمْ أمْراً إلّا في حُكْمٍ ،
ولا اُؤخِّرَ لَكُمْ حَقّاً عَنْ مَحِلِّهِ ، ولا أقِفَ بِهِ دُونَ مَقْطَعِهِ ، وأنْ تَكونوا عِندي في الحَقِّ سَواءً ،
فإذا فَعَلْتُ ذلكَ وَجَبَتْ للَّهِ عَلَيْكُمُ النِّعْمَةُ ولي عَلَيْكُمُ الطّاعةُ .

امّا بعد ، وظيفه حكمران است كه اگر به زيادتى رسيد يا به نعمتى مخصوص گشت موجب
تغيير حال و دگرگونى رفتار او بر رعيتش نشود و نعمتهايى كه خدا نصيبش كرده بر نزديكى
او به بندگان خدا و مهربانى او به برادرانش بيفزايد
بدانيد حقّ شماست بر من كه رازى را از شما نپوشانم مگر در جنگ و بدون رايزنى با شما كارى را
نكنم مگر در حكم و حقّ شما را از موقع آن به تأخير نيفكنم (حقوق و عطاياى شما را به موقع بپردازم)
و در رساندن آن درنگ نكنم و همه شما را در حقّ برابر و يكسان دانم . پس ، هرگاه چنين كردم
نعمت خدا بر شما واجب شده‏است . و بر شماست كه از من فرمان بريد .

نهج البلاغه : نامه 50

 


امام باقر عليه السلام - درباره آيه «در روز قيامت آنهايى را كه به خدا دروغ
بسته‏اند سيه روى مى‏بينى» - :

«وَيَوْمَ القِيامَةِ تَرَى‏ الّذِينَ كَذَبُوا عَلَى‏ اللَّهِ وُجُوهُهُمْ مُسْوَدَّةٌ » - :
مَنْ قالَ : إنّي إمامٌ ، وليسَ بإمامٍ .

كسى است كه بگويد من امام هستم و امام نباشد .

کافی : 1 / 372 / 1

 


امام رضا عليه السلام :

إنّ العبدَ إذا اختارَهُ اللَّهُ‏عزّ و عجل لاُمورِ عبادِهِ شَرحَ صَدرَهُ لذلكَ ،
وأودَعَ قلبَهُ يَنابِيعَ الحِكمةِ ، وألْهَمهُ العِلمَ إلهاماً ، فلَم يَعْيَ بعدَهُ بجوابٍ
ولا يَحيرُ فيهِ عنِ الصّوابِ .

هرگاه خداوند عزّ و جل بنده‏اى را براى (اداره) امور بندگانش برگزيند براى اين
امر به او شرح صدر عطا كند ، چشمه‏هاى حكمت را در دلش جارى سازد و به او علم
و دانش الهام فرمايد كه از آن پس از هيچ پاسخى درنماند و در يافتن راه درست سرگشته نشود .

کافی : 1 / 202 / 1

 


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

إنَّ أعجَلَ الشَّرِّ عُقوبَةً البَغيُ .

كيفر زورگويى زودتر از كيفر هر كردار زشت ديگرى دامنگير انسان مى‏شود .

کافی : 2 / 327 / 1

 


امام على عليه السلام :

البَغيُ يَسْلُبُ النِّعمةَ .

زورگويى نعمت را مى‏برد .

غررالحکم : 382

 


امام على عليه السلام :

إيّاكَ والبَغيَ فإنّهُ يُعَجِّلُ الصَّرْعةَ ، ويُحِلُّ بالعاملِ بهِ العِبَرَ .

از زورگويى و سركشى بپرهيز كه زورگويى زود به خاك در مى‏افكند و زور گو را
درس عبرت مى‏سازد .

غررالحکم : 2657

 


امام صادق عليه السلام :

انظُرْ أنْ لا تَكَلَّمَنَّ بكَلِمةِ بَغيٍ أبَداً ، وإنْ أعجَبتْكَ نَفسُكَ وعَشيرَتُكَ .

مواظب باش كه هرگز حرف زورى از دهانت خارج نشود هر چند به قدرت خود
و خويشاوندانت بنازى .

کافی : 2 / 327 / 3

 


امام على عليه السلام :

البَلاغةُ ما سَهُلَ على‏ المَنطِقِ وخَفَّ على‏ الفِطْنَةِ .

بلاغت آن است كه به گفتار ، روان و به فهم ، آسان باشد .

غررالحکم : 1881

 


امام على عليه السلام :

البَلاغةُ أنْ تُجِيبَ فلا تُبْطئَ ، وتُصِيبَ فلا تُخْطئَ .

بلاغت آن است كه در جواب دادن كندى نكنى و مقصودت را برسانى
و تير سخنت به خطا نرود .

غررالحکم : 2150

 


امام على عليه السلام :

قد يُكْتَفى‏ مِن البَلاغةِ بالإيجازِ .

گاه از بلاغت به ايجاز بسنده مى‏شود .

غررالحکم : 6666

 


امام صادق عليه السلام :

لَيسَتِ البَلاغَةُ بحِدَّةِ اللِّسانِ ولا بِكَثْرةِ الهَذَيانِ ، ولكنَّها إصابةُ المَعنى‏ وقَصْدُ الحُجّةِ .

بلاغت به تندى زبان و پَرت و پلاگويى بسيار نيست بلكه بلاغت رساندن معنا و
آوردن دليل و برهانِ درست است .

تحف العقول : 312

 


امام صادق عليه السلام :

ثلاثةٌ فيهِنَّ البَلاغةُ : التّقَرُّبُ مِن معنى‏ البُغْيةِ ، والتَّبَعُّدُ مِن حَشْوِ الكلامِ ،
والدَّلالةُ بالقليلِ على‏ الكثيرِ .

بلاغت در سه چيز است : نزديك شدن به معناى مورد نظر ، دورى كردن از گفتار حشو
و زايد و رساندن معناى زياد با عبارت كم و كوتاه .

تحف العقول : 317

 


امام على عليه السلام :

أبلَغُ البَلاغةِ ما سَهُلَ في الصَّوابِ مَجازُهُ وحَسُنَ إيجازُهُ .

بليغ‏ترين سخن آن است كه براحتى مقصود را برساند و ايجاز نيكو داشته باشد .

غررالحکم : 3307

 


امام على عليه السلام :

أحسَنُ الكلامِ ما زانَهُ حُسْنُ النِّظامِ ، وفَهِمَهُ الخاصُّ والعامُّ .

بهترين گفتار آن است كه به حسن ترتيب و نظم آراسته باشد و عالم و عامى آن را بفهمد .

غررالحکم : 3304

 


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

إنَّ اللَّهَ لَيُبغِضُ الرَّجُلَ البَليغَ الّذي يَلعَبُ بلِسانِهِ كما تَلعَبُ الباقِرَةُ .

خداوند از انسان زبان بازى كه مانند گاو ، با زبان خود بازى مى‏كند ، نفرت دارد .

کنزالعمال : 7919

 


عبد السلام بن صالح هروى :

سَمعتُ أبا الحسنِ الرِّضا عليه السلام يَقولُ : رَحِمَ اللَّهُ عَبداً أحيا أمرَنا . فَقُلتُ لَهُ :
فَكَيفَ يُحيي أمرَكُم ؟! قالَ : يَتَعَلَّمُ عُلومَنا وَيُعَلِّمُها النّاسَ ؛ فَإنَّ النّاس لَو عَلِموا مَحاسِنَ كَلامِنا لاتَّبَعونا .

از امام رضا عليه السلام شنيدم كه مى‏فرمود : خداوند رحمت كند آن بنده‏اى را كه امر ما را
زنده كند ! عرض كردم : چگونه امر شما را زنده كند ؟ امام فرمود : علوم ما را فراگيرد
و به مردم بياموزد ، كه اگر مردم زيبايى‏هاى گفتار ما را مى‏دانستند از ما پيروى مى‏كردند .

معانی الاخبار : 180 / 1

 


رسول اللَّه صلى الله عليه وآله :

ما مِن عَبدٍ يَخطِبُ خُطبَةً إلّا اللَّهُ‏عزّ و عجل سائِلُهُ عَنها ما أرادَ بِها .

هر بنده‏‌اى خطابه‏اى ايراد كند خداوند از او مى‏پرسد كه هدف او از خطابه چه بوده است

الزهد ابن حنبل : 391

حدیث سکوت ، گفتن و .... شنیدن (1)

 
 حدیث سکوت ، گفتن و شنیدن (1)
 
امام على عليه السلام - در توصيف مؤمن - :

كثيرٌ صَمتُهُ ، مَشغولٌ وَقتُهُ .

خاموشيش بسيار است و اوقاتش پُر (پيوسته در كار و انديشه خدا و آخرت است) .

نهج البلاغه : حکمت 333
 

امام على عليه السلام :
 

الصَّمتُ آيَةُ النُّبلِ‏وثَمَرَةُ العَقلِ .

 خاموشى ، نشانه هوشمندى و ميوه خرد است .

غررالحکم : 1343
 
 

امام على عليه السلام - در توصيف مؤمن - :

كثيرٌ صَمتُهُ ، مَشغولٌ وَقتُهُ .

خاموشيش بسيار است و اوقاتش پُر (پيوسته در كار و انديشه خدا و آخرت است) .

نهج البلاغه : حکمت 333
 
 

پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

علَيكَ بطُولِ الصَّمتِ فإنّهُ مَطرَدَةٌ لِلشَّيطانِ ، وعَونٌ لكَ على‏ أمرِ دِينِكَ .

بر تو باد به خاموشى بسيار ، كه موجب طرد شيطان است و در كار دينَت ياور توست .

بحارالانوار : 71 / 279 / 19
 
 

امام على عليه السلام :
اِلزَمِ الصَّمتَ فَأدنى‏ نَفعِهِ السَّلامَةُ .
پيوسته خاموشى گزين كه كمترين سودش ، سالم ماندن است .
غررالحکم : 2314
 
 

امام على عليه السلام :
الصَّمتُ رَوضَةُ الفِكرِ .
خاموشى ، بوستان انديشه است .
غررالحکم : 546
 
 

امام حسن عليه السلام :
قد أكثَرَ مِن الهَيبَةِ الصامِتُ .
آدم خموش ، بسيار پُر هيبت است .
بحارالانوار : 78 / 113 / 7
 
 

امام حسن عليه السلام :
نِعمَ العَونُ الصَّمتُ في مَواطِنَ كثيرَةٍ وإن كُنتَ فَصِيحاً .
در بسيارى جاها ، چه ياور نيكويى است ، خاموشى ؛ هر چند كه سخنور باشى .
معانی الاخبار : 401 / 62
 
 

امام رضا عليه السلام :
إنّ الصَّمتَ بابٌ مِن أبوابِ الحِكمَةِ ، إنَّ الصَّمتَ يُكسِبُ الَمحَبَّةَ إنّه دَليلٌ على‏ كُلِّ خَيرٍ .
خاموشى يكى از درهاى حكمت است ، خاموشى محبّت مى‏آورد ،
 خاموشى راهنماى آدمى به هر خير و خوبى است .
کافی : 2 / 113 / 1
 
 

امام على عليه السلام :
لا خَيرَ في الصَّمتِ عَنِ الحُكمِ ، كما أنّهُ لا خَيرَ في القَولِ بالجَهلِ .
در فروبستن زبان از حكمت ، خيرى نيست ؛ همچنان كه در ندانسته سخن گفتن ،
خيرى نمى‏باشد .
نهج البلاغه : حکمت 182
 
 

امام‏على عليه السلام :
إن صَمَتَ لَم يَغُمَّهُ صَمتُهُ ، وإن ضَحِكَ لَم يَعلُ صَوتُهُ .
در بيان نشانه پرهيزگار ، مى‏فرمايد : اگر خاموشى گزيند ، خاموشيش او را اندوهگين نسازد و اگر بخندد ، صدايش را بلند نمى‏كند .
نهج البلاغه : خطبه 193
 
 

امام صادق عليه السلام - به مردى كه در مرگ فرزندش سخت بيتابى مى‏كرد - :
يا هذا جَزِعتَ للمُصيبَةِ الصُّغرى‏ ، وغَفَلتَ عنِ المُصيبَةِ الكُبرى‏ ! ولو كنتَ لِما صارَ إليه وَلَدُكَ
مُستَعِدّاً لَما اشتَدَّ علَيه جَزَعُكَ ، فَمُصابُكَ بتَركِكَ الاستِعدادَ لَهُ أعظَمُ مِن مُصابِكَ بوَلَدِكَ .
اى مرد ! تو در مصيبت كوچك بيتابى مى‏كنى و از مصيبت بزرگ غافلى
! اگر براى آن جايى كهفرزندت رفت ، آماده بودى هرگز براى او بيتابى نمى‏كردى .
 مصيبت آماده نشدن تو براى‏ آن روز بزرگتر از مصيبت‏فرزند توست .
عیون اخبارالرضا علیه السلام 2 / 5 / 10
 
 

امام صادق عليه السلام :
مَن اُلهِمَ الاستِرجاعَ‏عندَ المُصيبَةِ وَجَبَت لَهُ الجَنَّةُ .
به هركس در هنگام مصيبت، استرجاع الهام شود ، بهشت بر او واجب گردد .
ثواب الاعمال : 235 / 2
 
 

پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :
النِّياحَةُ عملُ الجاهِليَّةِ .
شيون كردن ، كار جاهليّت است .
بحارالانوار : 82 / 103 / 50
 
 

امام على عليه السلام :
صَوتانِ مَلعونانِ يُبغِضُهُما اللَّهُ : إعوالٌ عندَ مُصيبَةٍ ، وصَوتٌ عندَ نِعمَةٍ ؛ يَعنِي النَّوحَ والغِناءَ .
از پيامبر خدا صلى الله عليه وآله : دو صدايند كه نفرين شده‏اند و خداوند
 از آنها نفرت دارد : آه و فغان كردن به هنگام مصيبت و صداهاى
 هنگام (سرمستى از) نعمت ؛ يعنى نوحه كردن و آواز خواندن .
دعائم الاسلام : 1 / 227
 

پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :
إنّ اللَّهَ يُحِبُّ الصَّوتَ الخَفيضَ ، ويُبغِضُ الصَّوتَ الرَّفيعَ .
خداوند صداى آهسته را دوست دارد و از صداى بلند نفرت دارد .
منیة المرید : 213
 
 

پيامبر خدا صلى الله عليه وآله - در سفارش به ابوذر - :
يا أبا ذَ رٍّ ، اخفِضْ صَوتَكَ عِند الجَنائزِ ، وعِندَ القِتالِ ، وعِندَ القرآنِ .
اى ابوذر ! هنگام تشييع جنازه‏ها و هنگام جنگ و وقتى قرآن خوانده مى‏شود ،
 صدايت را پايين بياور .
بحارالانوار : 77 / 82
 
 

امام على عليه السلام :
ثلاثٌ فيهِنَّ المُروءَةُ : غَضُّ الطَّرفِ ، وغَضُّ الصَّوتِ ، ومَشيُ القَصدِ .
سه چيز از نشان رادمردى است : پايين انداختن نگاه ، پايين آوردن صدا
 و اعتدال در راه رفتن .
غررالحکم : 4660
 
 

امام على عليه السلام :
خَفضُ الصَّوتِ ، وغَضُّ البَصَرِ ، ومَشيُ القَصدِ ، مِن أمارَةِ الإيمانِ وحُسنِ التَّدَيُّنِ .
پايين آوردن صدا و فروانداختن نگاه و اعتدال در راه رفتن ، از نشانه‏هاى ايمان
و حُسن ديندارى است .
غررالحکم : 5073
 
 

پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :
الصائمُ في عِبادَةِ اللَّهِ‏وإن كانَ نائماً على‏ فِراشِهِ ، ما لَم يَغتَبْ مُسلِماً .
روزه‌‏دار گرچه در بستر خويش خفته باشد ، تا زمانى كه غيبت مسلمانى را نكند ،
در حال عبادت خداست .
ثواب الاعمال : 75 / 1
 
 

امام صادق عليه السلام :
نَومُ الصائمِ عِبادَةٌ ، وصَمتُهُ تَسبيحٌ ، وعَمَلُهُ مُتَقَبَّلٌ ، ودُعاؤهُ مُستَجابٌ .
روزه‏دار خوابش عبادت و سكوتش تسبيح و عملش پذيرفته و دعايش مستجاب است .
الفقیه : 2 / 76 / 1783

حدیث سکوت ، گفتن و .... شنیدن (6)

حدیث سکوت ، گفتن و .... شنیدن (6)


امام على عليه السلام :

أمَا إنّه ليسَ بينَ الحقِّ والباطلِ إلّا أربَعُ أصابِعَ ... الباطلُ أنْ تقولَ : سَمِعتُ ،
والحقُّ أنْ تقولَ : رَأيْتُ . 

هان ! ميان حقّ و باطل جز چهار انگشت فاصله نيست ... باطل آن است كه بگويى : 
شنيدم و حقّ آن است كه بگويى : ديدم . 


نهج البلاغه : خطبه 141


امام على عليه السلام :

فإنّما البَصيرُ مَن سمِعَ فتَفَكّرَ ، ونَظرَ فأبْصرَ ، وانْتَفعَ بالعِبَرِ ، ثُمّ سَلَكَ 
جَدَداً واضِحاً يَتَجنّبُ فيهِ الصَّرْعَةَ في المَهاوِي . 

با بصيرت كسى است كه بشنود و بينديشد ، نگاه كند و ببيند ، از عبرتها بهره گيرد ، 
آن گاه راههاى روشنى را بپيمايد و بدين ترتيب از افتادن در پرتگاهها دورى كند . 


نهج البلاغه : خطبه 153


امام على عليه السلام :

إنَّ أحْسنَ ما يَأْلَفُ بهِ النّاسُ قلوبَ أوِدّائهِم ، ونَفَوا بهِ الضِّغْنَ عن قُلوبِ أعْدائهِم :
حُسنُ البِشرِ عند لِقائهِم ، والتَّفَقُّدُ في غَيبتِهم ، والبَشاشةُ بِهم عند حُضورِهِم . 

بهترين وسيله‏‌اى كه مردم با آن دلهاى دوستان خود را به دست مى‏آورند و كينه‏‌ها را از دلهاى
دشمنانشان مى‏زدايند خوشرويى در هنگام برخورد با آنان است و جوياى احوال آنان شدن 
در غيابشان و گشاده رويى با آنان در حضورشان . 


بحارالانوار : 78 / 57 / 124


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

ثلاثٌ مِن أبوابِ‏البِرِّ : سَخاءُ النَّفْسِ ، وطِيبُ الكلامِ ، والصَّبرُ على‏ الأذى‏ . 

سه چيز از درهاى نيكوكارى است : سخاوتمندى دل ، گفتار نيكو و شكيبايى در برابر آزار و اذيت . 

تحف العقول : 8


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

البخيلُ حقّاً مَن ذُكِرْتُ عِندَهُ فَلَم يُصَلِّ علَيَّ . 

بخيل واقعى كسى است كه نام من نزد او برده شود و بر من درود نفرستد . 

بحارالانوار : 73 / 306 / 28


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

إنّ أبخَلَ النّاسِ مَن بَخِلَ بالسَّلامِ . 

بخيل‏ترين مردم كسى است كه در سلام كردن بخل ورزد . 

بحارالانوار : 76 / 4 / 11


امام على عليه السلام :

المرءُ بأصغَرَيْهِ : بقلبِهِ ولسانِهِ ، إنْ قاتَلَ قاتَلَ بجَنانٍ ، وإن نَطقَ نَطقَ ببَيانٍ . 

(ارزش) انسان به دو عضو كوچك اوست : دل و زبان . چون بجنگد با دل جنگد و چون زبان باز كند
واضح و رسا بگويد. 


غررالحکم : 2089


امام على عليه السلام :

لا تَخُنْ مَنِ ائْتَمَنكَ وإنْ خانَكَ ، ولا تُذِعْ سِرَّهُ وإنْ أذاعَ سِرَّكَ . 

به كسى كه تو را امين قرار داده است خيانت مكن هر چند او به تو خيانت كرده باشد
و راز او را فاش مساز اگر چه او راز تو را فاش ساخته باشد . 


بحارالانوار : 77 / 208 / 1


امام سجّاد عليه السلام :

عَلاماتُ المؤمنِ خَمسٌ : الوَرعُ في الخَلوةِ ، والصَّدقةُ في القِلّةِ ، والصَّبرُ عند المصيبةِ ،
والحِلْمُ عند الغضبِ ، والصِّدقُ عند الخوفِ . 

مؤمن پنج نشانه دارد : پاكدامنى در خلوت و تنهايى ، صدقه دادن در تنگدستى ، شكيبايى
در برابر مصيبت ، بردبارى در هنگام خشم و راستگويى با وجود بيم و ترس . 


بحارالانوار : 67 / 293 / 15


امام صادق عليه السلام :

المؤمنُ مَن طابَ مَكْسبُهُ ، وحَسُنتْ خَليقَتُه ، وصَحَّتْ سَريرَتُهُ ، وأنْفقَ الفَضلَ 
مِن مالِهِ ، وأمْسكَ الفَضلَ مِن كلامِهِ . 

مؤمن كسى است كه درآمدش حلال و پاك باشد و اخلاقش نيكو و باطنش سالم
و درست؛ زيادى مالش را انفاق كند و از زياده گويى بپرهيزد .
 

کافی : 2 / 235 / 18


امام سجّاد عليه السلام :

المؤمنُ يَصمُتُ لِيَسْلَمَ ، ويَنْطِقُ لِيَغْنَمَ . 

مؤمن سكوت مى‏كند تا سالم ماند و سخن مى‏گويد تا سود برد . 

کافی : 2 / 231 / 3


امام على عليه السلام :

المؤمنُ بِشْرُهُ في وجهِهِ ، وحُزنُهُ في قلبِهِ ، أوسَعُ شَي‏ءٍ صَدْراً ، وأذَلُّ شَي‏ءٍ نَفْساً ، 
يَكْرَهُ الرِّفْعةَ ، ويَشْنَأُ السُّمْعةَ ، طويلٌ غمُّهُ ، بَعيدٌ هَمُّهُ ، كثيرٌ صَمتُهُ ، مَشغولٌ وقتُهُ ،
شَكورٌ ، صَبورٌ ، مَغمورٌ بفِكرَتِهِ ، ضَنينٌ بخَلّتِهِ ، سَهلُ الخَليقةِ ، لَيِّنُ العَرِيكةِ ، نَفسُهُ أصْلَبُ
مِن الصَّلْدِ ، وهُو أذَلُّ مِن العبدِ . 

مؤمن شاديش در چهره‏اش مى‏باشد و اندوهش در دلش ، سينه‌‏اش از هر چيز
فراختر (پر حوصله و دريا دل) است و نفسش از هر چيز زبونتر ؛ بلندپايگى را ناخوش دارد
و شهرت را دشمن ؛ اندوهش دراز است و همتش بلند ؛ بسيار خموش است و اوقاتش
به بيكارى نمى‏گذرد ؛ شكور است و شكيبا ؛ غرق در انديشه خويش است و در پايبندى
به دوستى خود (با ديگران) حريص است . نرمخو و مهربان است ، اراده‌‏اش سخت‌‏تر
از سنگ خاراست و با اين حال از يك بنده خوارتر و افتاده‌‏تر است . 


بحارالانوار : 69 / 410 / 127


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله - در وصف مؤمن - :

لطيفُ الحَرَكاتِ، حُلْوُ المُشاهَدةِ... يَطلُبُ مِن الاُمورِ أعلاها ، ومِن الأخلاقِ أسْناها ...
لا يَحيفُ على‏ مَن يُبغِضُ ، ولا يأثَمُ فيمَن يُحِبُّ ... قليلُ المؤونةِ ، كثير المَعونةِ ...
يُحسِنُ في عملِهِ كأنّهُ ناظرٌ إلَيهِ ، غَضُّ الطَّرْفِ ، سَخِيُّ الكَفِّ ، لا يَرُدُّ سائلاً ... 
يَزِنُ كلامَهُ ، ويُخْرِسُ لسانَهُ ... لا يَقبَلُ الباطلَ مِن صديقِهِ ، ولا يَرُدُّ الحقَّ على‏ عدوِّهِ ، 
ولا يَتعلّمُ إلّا لِيَعْلمَ ، ولا يَعلمُ إلّا لِيَعْملَ ... إن سلَكَ مَع أهلِ الدُّنيا كانَ أكيَسَهُم ، 
وإنْ سَلكَ مَع أهلِ الآخرةِ كانَ أورَعَهُم . 

حركات و رفتارهايش ملايم و مهربان است و ديدارش شيرين ... از هر چيز عاليترين
آن را مى‏جويد و از خويها پر ارج‏ترين را ... به كسى كه دشمنى دارد ستم نمى‏كند 
و به خاطر كسى كه دوستش دارد مرتكب گناه نمى‏شود ، كم خرج است و بسيار كمك
و يارى مى‏رساند ... كارش را به خوبى انجام مى‏دهد به طورى كه گويى آن را مى‏بيند ، 
چشمانش فروهشته است ، دست بخشنده دارد و دست رد به سينه سائل نمى‏زند ... 
سخنش را مى‏سنجد و زبان در كام مى‏كشد ... باطل را از دوستش نيز نمى‏پذيرد و حقّ را 
حتّى از دشمنش انكار نمى‏كند ، دانش نمى‏آموزد مگر براى دانستن و دانايى فرا نمى‏گيرد 
مگر براى عمل كردن ... اگر با دنيا خواهان رفتار كند زيركترين آنهاست و هرگاه با آخرت 
جويان سلوك كند پارساترين آنهاست . 


بحارالانوار : 67 / 310 / 45


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

المؤمن يَبدأ بالسَّلامِ ، والمنافقُ يقولُ : حتّى‏ يُبْدأَ بي ! 

مؤمنْ ابتدا به سلام مى‏كند و منافق مى‏گويد بايد به من سلام كنند . 

کنزالعمال : 778


امام باقر عليه السلام :

الإيمانُ إقرارٌ وعملٌ ، والإسلامُ إقرارٌ بلا عملٍ. 

ايمان اقرار است و عمل و اسلام اقرارى است بدون عمل . 

تحف العقول : 297


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

الإيمانُ مَعرِفةٌ بالقلبِ ، وقَولٌ باللِّسانِ ، وعَملٌ بالأرْكانِ . 

ايمان شناخت با دل است و گفتن با زبان و عمل با اركان بدن . 

کنزالعمال : 2


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

لُعِنَتِ المُرْجِئةُ على‏ لِسانِ سَبعينَ نَبيّاً ، الّذينَ يقولونَ: الإيمانُ قَولٌ بلا عملٍ . 

هفتاد پيامبر ، مرجئه را - همانان كه مى‏گويند : ايمان گفتار است بى‏كردار - نفرين كرده‏‌اند . 

کنزالعمال : 637


امام على عليه السلام :

لو كانَ الإيمانُ كلاماً لم يَنْزِلْ فيهِ صَومٌ ولا صلاةٌ ولا حلالٌ ولا حرامٌ . 

اگر ايمان تنها گفتار بود روزه و نماز و حلال و حرام نازل نمى‏شد . 

بحارالانوار : 69 / 19 / 2


معصوم عليه السلام :

الإيمانُ عملٌ كلُّهُ ، والقَولُ بعضُ ذلكَ العملِ بِفَرضٍ مِن اللَّهِ بَيَّنَهُ في كِتابهِ . 

ايمان سراسر عمل است و گفتار ، برخى از آن عمل است كه خداوند در كتاب‏ 
خود وجوب‏ آن‏را بيان فرموده ‏است. 


کافی : 2 / 38 / 7


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

مَن قالَ : «لا إله إلّا اللَّهُ» مُخْلِصاً دَخلَ الجنّةَ . قِيلَ : وما إخلاصُها ؟ قالَ :
أنْ تَحْجِزَهُ عَن مَحارِمِ اللَّهِ . 

هر كه از روى‏اخلاص بگويد «معبودى جز اللَّه نيست» وارد بهشت شود . عرض شد :
خالص كردن آن چگونه است ؟ فرمود : به اين كه آن را از حرامها و نارواهاى خدا دور نگه دارى .


کنزالعمال : 205


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

لا تَزالُ لا إله إلّا اللَّهُ تَنْفَعُ مَن قالَها حتّى‏ يَسْتَخِفَّ بها ، والاسْتِخْفافُ
بِحَقِّها أنْ يَظْهَرَ العملُ بالمَعاصي فلا يُنْكِروهُ ولا يُغَيِّروهُ . 

كلمه لا اله الا اللَّه ، همواره براى گوينده آن سودمند افتد مگر زمانى كه آن را خوار 
شمارد و خفيف شمردن حقّ آن به اين است كه گناهكارى آشكار شود و آن را زشت 
نشمارند و در صدد از ميان بردن آن برنيايند . 


کنزالعمال : 223


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

الإيمانُ بِضْعٌ وسَبعونَ شُعْبَةً ، فأفْضَلُها قَولُ لا إله إلّا اللَّهُ ، وأدْناها إماطَةُ الأذى‏
عَنِ الطَّريقِ ، والحَياءُ شُعْبَةٌ مِن الإيمانِ . 

ايمان هفتاد و اندى شاخه است ، برترين آنها گفته لا اله الا اللَّه است و كمترين آنها
برداشتن چيزهاى آزارنده از سر راه مردم ؛ و حيا شاخه‏اى از ايمان است . 


کنزالعمال : 52


امام صادق عليه السلام :

إنّ اللَّهَ‏عزّ و عجل وَضعَ الإيمانَ على‏ سَبْعةِ أسْهُمٍ : 
على‏ البِرِّ والصِّدقِ واليقينِ والرِّضا والوَفاءِ والعِلمِ والحِلمِ . 

خداوند ايمان را به هفت بخش تقسيم كرده ‏است : نيكوكارى ، راستگويى ، 
يقين ، خشنودى ، وفادارى ، دانش و بردبارى .


کافی : 2 / 42 / 1


امام على عليه السلام :

لا يجِدُ عبدٌ طعمَ الإيمانِ حتّى‏ يترُكَ الكذبَ هَزْلَهُ وجِدَّهُ . 

تا بنده‌‏اى‏دروغ گفتن، به شوخى و جدى ، را ترك نگفته باشد ، مزه ايمان را نمى‏چشد . 

بحارالانوار : 72 / 249 / 14


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

أدنى‏ الكفرِ أنْ يَسمعَ الرّجُلُ مِن أخيهِ الكَلِمَةَ فيَحْفَظَها علَيهِ
يُريدُ أنْ يَفْضَحَهُ بها ، اُولئكَ لا خَلاقَ لَهُم . 

كمترين كفر اين است كه انسان از برادرش سخنى بشنوند و آن را نگه دارد 
تا با آن او را رسوا سازد . اين افراد بهره‏‌اى از خوبى نبرده‌‏اند . 


بحارالانوار : 77 / 193 / 11


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

يُطبَعُ المؤمنُ على‏ كلِّ خَصلةٍ ولا يُطبَعُ على‏ الكذبِ ولا على‏ الخِيانةِ . 

مؤمن به هر خصلتى خوى مى‏كند ، امّا به دروغگويى و خيانت خوى نمى‏گيرد . 

تحف العقول : 55


امام صادق عليه السلام :

ستّةٌ لا تكونُ في مؤمنٍ : العُسرُ ، والنَّكَدُ ، والحَسدُ ، واللَّجاجةُ ، والكِذْبُ ، والبَغْيُ . 

شش چيز در مؤمن نباشد : سختى ، تيره روزى (يا بى‏خيرى) ، حسادت ، لجبازى ، 
دروغ و تجاوزگرى و زورگويى . 


تحف العقول : 377


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

آفةُ الظَّرْفِ الصَّلَفُ ، وآفةُ الشَّجاعة البغيُ ، وآفةُ السَّماحةِ المَنُّ ، وآفةُ الجَمالِ الخُيَلاءُ ، 
وآفةُ العِبادةِ الفَتْرةُ ، وآفةُ الحديثِ الكِذبُ ، وآفةُ العلمِ النِّسْيانُ ، وآفةُ الحِلمِ السَّفَهُ ، 
وآفةُ الحَسَبِ الفَخْرُ ، وآفة الجُودِ السَّرَفُ . 

آفتِ زيركىْ خودستايى است ، آفتِ شجاعتْ تعدّى ، آفتِ گذشتْ منّت ، آفتِ زيبايى غرور ، 
آفتِ عبادت سستى ، آفتِ سخن گفتن دروغ ، آفتِ دانش ، فراموشى ، آفتِ بردبارى سبكسرى ، 
آفتِ شرافت خانوادگى فخر فروشى و آفتِ بخشندگى ، اسراف است .


کنزالعمال : 44091

حدیث سکوت ، گفتن و .... شنیدن (5)

حدیث سکوت ، گفتن و .... شنیدن (5)

امام على عليه السلام :

إذا تَمَّ العَقلُ نَقَصَ الكلامُ .

هر گاه عقل كامل شود ، سخن گفتن كاستى گيرد .

بحارالانوار : 71 / 290 / 62


امام على عليه السلام :

الكلامُ في وَثاقِكَ ما لم تَتَكلَّمْ بهِ ، فإذا تَكَلَّمتَ بهِ صِرتَ في وَثاقِهِ ،
فَاخزُنْ لِسانَكَ كما تَخزُنُ ذَهَبَكَ ووَرِقَكَ ، فَرُبَّ كَلِمَةٍ سَلَبَت نِعمَةً وجَلَبَت نِقمَةً .

تا سخن را به زبان نياورده‏اى، در بند توست . همين كه به زبان آوردى ، تو در بند سخن
در مى‏آيى . پس همان گونه كه زر و سيم خود را در گنجينه مى‏نهى ، زبانت
را نيز (در گنجخانه دهان) نگه دار ؛ زيرا بسا سخنى ، كه نعمتى را از كف برده و خشم و كيفرى
را آورده‏ است .

نهج البلاغه : حکمت 381


امام على عليه السلام :

إذا تَكَلَّمتَ بالكَلِمَةِ مَلَكَتكَ ،وإذا أمسَكتَها مَلَكتَها.

هر گاه سخنى گفتى ، آن سخن مالك توست و هر گاه آن را ، نگه داشتى
تو اختياردارش هستى .

غررالحکم : 4084


امام على عليه السلام :

مَن عَلِمَ أنّ كلامَهُ مِن عَمَلِهِ قلّ كلامُهُ إلّا فيما يَعنيهِ .

كسى كه بداند گفتار او در شمار كردار اوست (و بازخواست مى‏شود) ، گفتار او
جز در مواردى كه مفيد است ، اندك شود .

نهج البلاغه : حکمت 349


امام على عليه السلام :

لا تَقُلْ ما لا تَعلَمُ ، بَل‏لا تَقُلْ كُلَّ ما تَعلَمُ ، فإنَّ اللَّهَ فَرَضَ على‏ جَوارِحِكَ
كُلِّها فَرائضَ يَحتَجُّ بها علَيكَ يَومَ القِيامَةِ .

آنچه‏نمى‏دانى مگوى، حتّى تمام آنچه را هم كه مى‏دانى مگوى ؛ زيرا خداوند
بر كليه اعضاى بدن تو فرايضى واجب كرده‏است ، كه روز قيامت به وسيله آنها
بر ضدّ تو حجّت مى‏آورد .

نهج البلاغه : حکمت 382


امام على عليه السلام :

الكلامُ كالدَّواءِ ؛ قَليلُهُ‏يَنفَعُ ، وكَثيرُهُ قاتِلٌ .

سخن چون داروست ، اندكش سود مى‏بخشد و بسيارش كشنده‏ است .

غررالحکم : 2182


امام على عليه السلام :

الكلامُ بَينَ خَلَّتَي سَوءٍ ، هُما : الإكثارُ والإقلالُ ، فالإكثارُ هَذَرٌ ، والإقلالُ عِيٌّ وحَصَرٌ .

سخن ، ميان دو خصلت زشت قرار گرفته است : پرگويى و كم گويى ؛ زيرا پرگويى
به ياوه‏گويى مى‏انجامد و كم گويى ، نشانگر درماندگى و عجز در سخن گفتن است .

غررالحکم : 1854


امام باقر عليه السلام :

إنّي لَأكْرَهُ أن يكونَ مِقدارُ لِسانِ الرجُلِ فاضِلاً على‏ مِقدارِ عِلمِهِ ،
كما أكرَهُ أن يكونَ مِقدارُ عِلمِهِ فاضِلاً على‏ مِقدارِ عَقلِهِ .

من خوش ندارم كه اندازه زبان آدمى ، فزونتر از اندازه دانش او باشد ؛
چنان كه خوش ندارم اندازه دانش او ، فزونتر از اندازه خرد او باشد .

شرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید : 7 / 92


امام هادى عليه السلام :

الجاهِلُ أسيرُ لِسانِهِ .

نادان ، اسير زبان خويش است .

الدرة الباهره : 41


الإمامُ زينُ العابدينَ عليه السلام - لمّا سُئلَ عنِ الكلامِ والسُّكوتِ أيُّهُما أفضَلُ ؟ - :
لكُلِّ واحِدٍ مِنهُما آفاتٌ ، فإذا سَلِما مِن الآفاتِ فالكلامُ أفضَلُ مِن السُّكوتِ .
قيلَ : كيفَ ذلكَ يابنَ رسولِ اللَّهِ ؟ قالَ : لأنَّ اللَّهَ‏‌عزّ و عجل ما بَعَثَ الأنبياءَ والأوصياءَ
بالسُّكوتِ ، إنّما بَعَثَهُم بالكلامِ ، ولا استُحِقَّتِ الجَنّةُ بالسُّكوتِ ، ولا استُوجِبَت
وَلايَةُ اللَّهِ بالسُّكوتِ ، ولا تُوُقِّيَتِ النارُ بالسُّكوتِ ، إنّما ذلكَ كُلُّهُ بالكلامِ .

امام سجّاد عليه السلام - در پاسخ به اين سؤال كه سخن گفتن برتر است
يا خاموشى گزيدن - : هر يك از اين دو را آفاتى است . اگر هر دو از آفات
به دور باشند ، آن گاه سخن گفتن برتر از خاموشى گزيدن است . عرض شد :
چگونه ، يابن رسول اللَّه ؟ فرمود : زيرا خداوند عزّ و جل انبيا و اوصيا را با سكوت
نفرستاده ، بلكه آنان را با سخن و گفتار فرستاده است و نه بهشت با سكوت
سزاوار كسى شده و نه ولايت و دوستى خدا با سكوت ، بر كسى واجب آمده
و نه كسى با سكوت ، از آتش دور شده . بلكه همه اينها ، از طريق سخن حاصل مى‏شود .

بحارالانوار : 71 / 274 / 1


امام صادق عليه السلام :

النُّطقُ راحَةٌ للرُّوحِ ، والسُّكوتُ راحَةٌ للعَقلِ .

سخن ، آرامبخش جان است و خاموشى آرامبخش خرد .

بحارالانوار : 71 / 276 / 6


لقمان عليه السلام - خطاب به فرزندش - :

يا بُنَيَّ ، إن كُنتَ زَعَمتَ أنَّ الكلامَ مِن فِضَّةٍ فإنَّ السُّكوتَ مِن ذَهَبٍ .

پسرم ! اگر فرض كنى كه سخن ، از نقره‏است ، خاموشى ، از طلاست .

کافی : 2 / 114 / 6


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

لا يَنبَغي للعالِمِ أن‏يَسكُتَ على‏ عِلمِهِ ، ولا يَنبَغي للجاهِلِ أن يَسكُتَ
على‏ جَهلِهِ ، قالَ اللَّهُ تعالى‏ : «فَاسْأ لُوا أهْلَ الذِّكْرِ إن كُنتُم لا تَعلَمُونَ» .

سزاوار نيست كه شخص دانشمند از بيان دانش خود ، دم فرو بندد و
براى نادان نيز سزاوار نيست كه بر نادانى خود ، سكوت (و سكون) كند .
خداوند متعال فرموده‏است : «پس اگر نمى‏دانيد ، از كسانى كه مى‏دانند
بپرسيد» 1 نحل ، آيه 43

کنزالعمال : 29264


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

السُّكوتُ خَيرٌ مِن إملاءِالشَّرِّ ، وإملاءُ الخَيرِ خَيرٌ مِن السُّكوتِ .

خاموشى، بهتر از املا كردن بدى (بر فرشتگان كاتب اعمال) است و املا كردن
خوبى ، بهتر از خاموشى است .

بحارالانوار : 71 / 294 / 64


امام على عليه السلام :

لا خَيرَ في الصَّمتِ عنِ الحُكمِ ، كما أ نّهُ لا خَيرَ في القَولِ بالجَهلِ .

در زبان فرو بستن از حكمت ، خيرى نيست ، چنان كه در سخن گفتن
از روى نادانى نيز خيرى نيست .

نهج البلاغه : حکمت 182


امام على عليه السلام :

كُلُّ سُكوتٍ ليسَ فيهِ فِكرٌ فهُو غَفلَةٌ .

هر سكوتى كه در آن انديشيدنى نباشد ، آن غفلت است .

بحارالانوار : 71 / 275 / 2


امام على عليه السلام :

صَمتٌ يُكسِبُكَ الوَقارَخَيرٌ مِن كلامٍ يَكسُوكَ العارَ.

خاموشيى كه تو را وقار بخشد ، بهتر از سخن گفتنى است كه جامه عار بر تو پوشاند .

غررالحکم : 5867


امام صادق عليه السلام :

لا يَزالُ العَبدُ المؤمنُ يُكتَبُ مُحسِناً مادامَ ساكِتاً ، فإذا تَكَلَّمَ كُتِبَ مُحسِناً أو مُسِيئاً .

بنده مؤمن تا زمانى كه خاموش است ، نيكوكار قلمداد مى‏شود . اما چون سخن گويد ،
يا نيكوكار رقم مى‏خورد يا بدكار .

کافی : 2 / 116 / 21


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

أحسَنُ الكلامِ كلامُ اللَّهِ .

بهترين سخن ، سخن خداست.

سنن النسائی : 3 / 58


امام على عليه السلام :

أحسَنُ الكلامِ ما لا تَمُجُّهُ الآذانُ ولا يُتعِبُ فَهمُهُ الأفهامَ .

بهترين سخن ، آن است كه گوشها از شنيدن آن رنجه و بيزار نشود و فهميدن
آن ، انديشه‏ها را به رنج نيندازد .

غررالحکم : 3371


امام على عليه السلام :

أحسَنُ الكلامِ مازانَهُ حُسن‌ُ‏النِّظامِ ، وفَهِمَهُ الخاصُّ والعامُّ .

بهترين سخن ، آن است كه به انسجام زيبا (حُسن تأليف و تركيب)
آراسته باشد و خاصّ و عام آن را بفهمند .

غررالحکم : 3304


امام على عليه السلام :

خَيرُ الكلامِ ما لا يُمِلُّ ولا يَقِلُّ .

بهترين سخن آن است كه نه (طولانى باشد و) ملال آورَد و نه اندك باشد (و ابهام فزايد) .

غررالحکم : 4969


رسولُ اللَّهِ صلى الله عليه وآله - لمّا سَألَهُ رجُلٌ عن أفضَلِ الأعمالِ - :
إطعامُ الطَّعامِ ، وإطيابُ الكلامِ .

پيامبر خدا صلى الله عليه وآله - در پاسخ به مردى كه پرسيد برترين كارها كدام است ؟ - :
اطعام كردن و نيكو سخن گفتن .

بحارالانوار : 71 / 312 / 12


امام سجّاد عليه السلام :

القَولُ الحَسَنُ يُثرِي المالَ، ويُنمي الرِّزقَ ، ويُنسِئُ في الأجَلِ ،
ويُحَبِّبُ إلَى الأهلِ ، ويُدخِلُ الجَنَّةَ .

گفتار نيك ، دارايى را زياد مى‏كند و روزى را افزايش مى‏دهد
و اجل را به تأخير مى‏اندازد و انسان را نزد خانواده محبوب مى‏گرداند
و (شخص را) به بهشت مى‏برد .

امالی صدوق : 12 / 1


الإمامُ الباقرُعليه السلام - في قولِ اللَّه‌ِ‏عزّ و عجل :
«وقُولُوا للنّاسِ حُسْناً» - : قولوا للناسِ أحسَنَ ما تُحِبُّونَ أن يُقالَ فيكُم .

امام باقر عليه السلام - درباره آيه «و با مردم (به زبان) خوش سخن بگوييد» - :
بهترين سخنى را كه دوست داريد درباره شما گفته شود ، به مردم بگوييد .

کافی : 2 / 165 / 10


امام صادق عليه السلام :

مَعاشِرَ الشِّيعَةِ ، كونوا لنا زَيناً ولا تكونوا علَينا شَيناً ، قولوا لِلناسِ حُسناً ،
واحفَظُوا ألسِنَتَكُم ، وكُفُّوها عنِ الفُضولِ وقَبيحِ القَولِ .

اى گروه شيعه ! مايه زيور ما باشيد و باعث عيب و ننگ ما نباشيد .
با مردم نيكو سخن بگوييد و زبانهايتان را نگه داريد و از زياده‏‌گويى
و سخن زشت ، بازشان داريد .

امالی صدوق : 327 / 17


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

إنَّ اللَّهَ يُبغِضُ الشّيخَ الزّاني ، والغَنيَّ الظَّلومَ ، والفَقيرَ الُمخْتالَ ، والسّائلَ المُلْحِفَ ،
ويُحبِطُ أجرَ المُعطي المَنّانِ ، ويَمقُتُ البَذيخَ الجَريَّ الكَذّابَ .

خداوند از پيرمرد زناكار ، توانگر ستمكار ، تهيدست گردنفراز و گداى سمج نفرت دارد .
بخشنده منت گذار را بى‏اجر گذارد و گردنكشِ گستاخِ دروغگو را دشمن دارد .

تحف العقول : 42


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

إنَّ اللَّهَ تعالى‏ يُبغِضُ كلَّ جَعْظَريٍّ جَوّاظٍ سَخّابٍ في الأسْواقِ ، جِيفةٍ باللّيلِ ،
حِمارٍ بالنّهارِ ، عالمٍ بالدُّنيا ، جاهلٍ بالآخِرَةِ .

خداوند متعال از هر آدم درشت‏خوى ذليلى كه در بازارها بيتابى مى‏كند و جار و جنجال
و داد و فرياد راه مى‏اندازد ، در شب مثل نعش مى‏افتد و در روز مانند الاغ است
و به كار دنيا آگاه است و به آخرت نادان ، نفرت دارد .

کنزالعمال : 43679


امام باقر عليه السلام :

إنَّ اللَّهَ يُبغِضُ الفاحِشَ المُتَفَحِّشَ .

خداوند از دشنامگوى زشت گفتار نفرت دارد .

بحارالانوار : 78 / 176 / 38


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

إنَّ أبغَضَ الخَلقِ إلى‏ اللَّهِ ثلاثةٌ : الرّجُلْ يُكثِرُ النّومَ بالنّهارِ ولَم يُصَلِّ مِن اللّيلِ شَيئاً ،
والرّجُلُ يُكْثِرُ الأكْلَ ولا يُسَمّي اللَّهَ على‏ طَعامِهِ ولا يَحْمَدُهُ ، والرّجلُ يُكْثِرُ الضِّحْكَ
مِن غيرِ عَجَبٍ .

سه كس نزد خدا از همه منفورترند : كسى كه روز زياد مى‏خوابد در حالى كه شب
اصلاً نمازى نخوانده است و كسى كه زياد مى‏خورد و هنگام غذا خوردن نام و حمد
خدا نمى‏گويد و كسى كه بى دليل زياد مى‏خندد .

کنزالعمال : 21431


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

أبغَضُكُم إلى‏ اللَّهِ المَشّاؤونَ بالَّنميمةِ ، المُفرِّقونَ بينَ الإخْوانِ ،
المُلْتَمِسونَ للبُرآءِ العَثَراتِ .

منفورترين شما نزد خداوند كسانى هستند كه سخن چينى مى‏كنند ،
ميان برادران جدايى مى‏افكنند و در پى يافتن خطا و لغزش براى افرد بى‏گناه هستند .

بحارالانوار : 71 / 383 / 17


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

إنّ أبغَضَكُم إلَيَّ وأبعَدَكُم مِنّي يومَ القيامةِ الثَّرْثارونَ ، والمُتَشَدِّقونَ ، والمُتَفَيْهِقونَ .
قالوا : يا رسولَ اللَّهِ ، ما المُتَفَيْهِقونَ ؟ قالَ : المُتَكبِّرونَ .

در روز رستاخيز منفورترين شما نزد من و بيگانه‏ترينتان از من افراد پرگو ، لاف زن و مُتَفَيهِق‏اند .
عرض كردند : اى رسول خدا ! متفيهقان كيستند ؟ فرمود : متكبّران .

کنزالعمال : 5184


امام على عليه السلام :

أبغَضُ‏الخَلائقِ إلى‏ اللَّهِ المُغْتابُ .

منفورترين كس نزد خدا كسى است كه پشت سر ديگران بدگويى كند .

غررالحکم : 3128


امام على عليه السلام :

أبغَضُ العِبادِ إلى‏ اللَّهِ سبحانه العالِمُ المُتَجَبِّرُ .

منفورترين بندگان نزد خداى سبحان دانشمند زورگو است .

غررالحکم : 3164


امام صادق عليه السلام :

إنَّ أبغَضَ خَلقِ اللَّهِ عبدٌ اتّقى‏ النّاسُ لِسانَهُ .

منفورترين خلق خدا بنده‏اى است كه مردم از زبان او بترسند .

کافی : 2 / 323 / 4


امام صادق عليه السلام :

إنَّ رجُلاً مِن خَثْعَمٍ جاءَ إلى‏ النَّبيِّ صلى الله عليه وآله فقال : أيُّ الأعمالِ أبغَضُ إلى‏ اللَّهِ‏عزّ و عجل ؟
فقالَ : الشِّركُ باللَّهِ . قالَ : ثُمّ ماذا ؟ قالَ : قَطيعةُ الرَّحِمِ . قالَ : ثُمّ ماذا ؟ قالَ : الأمرُ بالمُنكَرِ
والنَّهيُ عنِ المَعروفِ .

مردى از خثعم خدمت پيامبر خدا صلى الله عليه وآله آمد و عرض كرد : كدام كار نزد خداوند
عزّ و جل منفورتر است ؟ فرمود : شرك ورزيدن به خدا . عرض كرد : ديگر چه ؟ فرمود :
بريدن از خويشاوندان . عرض كرد : سپس چه ؟ فرمود : امر به منكر و نهى از معروف .

کافی : 2 / 290 / 4


امام رضا عليه السلام :

إنَّ اللَّهَ يُبغِضُ القِيلَ والقالَ ، وإضاعَةَ المالِ ، وكَثْرَةَ السُّؤالِ .

خداوند از قيل و قال و برباد دادن مال و خواهش بسيار نفرت دارد .

بحارالانوار : 78 / 335 / 16

حدیث سکوت ، گفتن و .... شنیدن (4)

 

حدیث سکوت ، گفتن و .... شنیدن (4)


امام على عليه السلام :

رُبَ‏قَولٍ أنفَذُ مِن‏صَولٍ .

بسا سخنى ، كه از يورش كارگرتر است .

نهج البلاغه : حکمت 394

 

امام على عليه السلام :

صُورَةُ المرأةِ في وَجهِها ،وصُورَةُ الرجُلِ في مَنطِقِهِ .

صورت زن در رخسار اوست و صورت مرد در گفتار او .

بحارالانوار : 71 / 293 / 63


امام على عليه السلام :

رُبَّ كلامٍ أنفَذُ مِن سِهامٍ .

بسا سخنى ، كه از تيرها كارگرتر است .

غررالحکم : 5322


تحف العقول :

سُئلَ [ عليٌ‏]عليه السلام أيُّ شَي‏ءٍ مِمّا خلقَ اللَّهُ أحسَنُ ؟ فَقالَ عليه السلام : الكلامُ ،
فقيلَ : أيُّ شي‏ءٍ ممّاخَلَقَ اللَّهُ أقبَحُ ؟ قالَ : الكلامُ ، ثُمّ قالَ : بالكلامِ ابيَضَّتِ الوُجوهُ ،
وبالكلامِ اسوَدَّتِ الوُجوهُ .

از امام على عليه السلام پرسيدند : بهترين چيزى كه خدا آفريده كدام است ، فرمود :
سخن . عرض شد : زشت‏ترين چيزى كه خدا آفريده كدام است ؟ فرمود : سخن .
سپس فرمود : با سخن است ، كه روسفيدى حاصل مى‏شود و با سخن است ،
كه روسياهى به وجود مى‏آيد .

تحف العقول : 216


امام على عليه السلام :

إيّاكَ وما يُستَهجَنُ مِن الكلامِ؛ فإنّهُ يَحبِسُ علَيكَ اللِّئامَ ويُنَفِّرُ عنكَ الكِرامَ .

زنهار ، از به زبان آوردن سخنان زشت ؛ زيرا كه فرومايگان را گرد تو جمع مى‏كند
و گرانمايگان را از تو مى‏رماند .

غررالحکم : 2722


امام على عليه السلام :

إيّاكَ ومُستَهجَنَ الكلامِ ؛ فإنّهُ يُوغِرُ القَلبَ .

زنهار از سخن زشت ؛ كه آن دلها را كينه‏ور مى‏سازد .

غررالحکم : 2675

 

امام على عليه السلام :

مَن ساءَ كلامُهُ كَثُرُ مَلامُهُ .

هر كه گفتارش بد باشد ، بسيار ملامت شنود .

غررالحکم : 8496


امام على عليه السلام :

سُنَّةُ اللِّئامِ قُبحُ الكلامِ .

شيوه فرومايگان ، زشتگويى است .

غررالحکم : 5551


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

مِن فِقهِ الرجُلِ قِلَّةُ كَلامِهِ فيما لا يَعنيهِ .

نشانه فهميدگى مرد اين است كه كمتر سخن بيهوده مى‏گويد .

بحارالانوار : 2 / 55 / 28


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

أكثَرُ الناسِ ذُنوباً أكثَرُهُم كلاماً فيما لا يَعنيهِ .

پُرگناه‏ترين مردم ، آنانند كه بيشتر بيهوده‌‏گويى مى‏كنند .

الترغیب و الترهیب : 3 / 540 / 51


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

إنّ الرجُلَ لَيَدنُو مِن الجَنَّةِ حتّى‏ ما يكونُ بينَهُ وبينَها إلّا قِيدُ رُمحٍ ،
فيَتَكلَّمُ بالكَلِمَةِ فَيَتباعَدُ مِنها أبعَدَ مِن صَنعاءَ .

آدمى (گاه) چندان به بهشت نزديك مى‏شود ، كه به اندازه نيزه‏اى با
آن فاصله‏دارد . پس‏سخنى‏مى‏گويد و به فاصله‏اى دورتر از صنعا ،
از بهشت دور مى‏شود .

الترغیب و الترهیب : 3 / 537 / 46


امام على عليه السلام - چون بر مردى گذشت كه زياده‏گويى مى‏كرد - :

إنّك تُملِي على‏ حافِظَيكَ كِتاباً إلى‏ رَبِّكَ ، فَتَكَلَّمْ بما يَعنيكَ ودَعْ ما لا يَعنيكَ .

بدان كه تو بر دو فرشته نگهبان اعمالت نوشته‏‌اى املا مى‏كنى و به سوى پروردگارت
مى‏فرستى . پس ، سخنانى بگو كه برايت سودمند باشد و از سخنان بيهوده دم فرو بند .

امالی صدوق : 37 / 4


امام على عليه السلام :

عَجِبتُ لِمَن يَتكلَّمُ بما لا يَنفَعُهُ في دُنياهُ ولا يُكتَبُ لَهُ أجرُهُ في اُخراهُ .

در شگفتم از كسى كه سخنانى مى‏گويد ، كه نه در دنيايش به او سود مى‏رساند
و نه در آخرتش براى او اجرى نوشته مى‏شود .

غررالحکم : 6283


امام على عليه السلام :

إيّاكَ والهَذَرَ ؛ فَمَن كَثُرَ كلامُهُ كَثُرَت آثامُهُ .

زنهار از ياوه‏‌گويى ؛ زيرا هر كه پرگو باشد ، گناهانش بسيار شود .

غررالحکم : 2637


امام حسين عليه السلام - خطاب به ابن عباس - :

لا تَتَكَلَّمَنَّ فيما لا يَعنيكَ فإنّي أخافُ علَيكَ الوِزرَ ، ولا تَتكَلَّمَنَّ
فيما يَعنيكَ حتّى‏ تَرى‏ لِلكلامِ مَوضِعاً .

هرگز سخن بيهوده مگوى ؛ زيرا بيم گناه براى تو دارم و سخن سودمند
نيز هرگز مگوى ، مگر اين كه براى آن سخن اثرى ببينى .

بحارالانوار : 78 / 127 / 10


امام صادق عليه السلام :

العالِمُ لا يَتَكلَّمُ بالفُضولِ .

دانا ، زياده‌‏گويى نمى‏كند .

مستدرک الوسائل : 9 / 33 / 10127


امام على عليه السلام :

إيّاكَ وفضولَ الكلامِ ؛ فإنّهُ يُظهِرُ مِن عُيوبِكَ ما بَطَنَ ،
ويُحَرِّكُ علَيكَ مِن أعدائكَ ما سَكَنَ .

از زياده‏گويى بپرهيز ، كه آن عيبهاى پنهان تو را آشكار مى‏سازد
و كينه‏هاى آرام گرفته دشمنانت را بر ضدّ تو تحريك مى‏كند .

غررالحکم : 2720


امام على عليه السلام :

طوبى‏ لِمَن ... أنفَقَ الفَضلَ مِن مالِهِ ، وأمسَكَ الفَضلَ مِن لِسانِهِ .

خوشا به حال كسى كه ... زيادى مال خود را انفاق كرد و زبانش را از زياده‌‏گويى
نگه داشت .

نهج البلاغه : حکمت 123


خضر عليه السلام - در سفارش هايش به موسى عليه السلام - :

لا تكونَنَّ مِكثاراً بالنُطقِ مِهذاراً ، فإنّ كَثرَةَ النُّطقِ تَشينُ العُلَماءَ ،
وتُبدي مَساويَ السُّخَفاءِ .

هرگز پرگو و ياوه‏‌گو مباش ؛ زيرا پرگويى ، دانايان را لكّه‌‏دار مى‏كند
و بديهاى سبك مغزان را آشكار مى‏سازد .

کنزالعمال : 44176


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

لا تُكثِرُوا الكلامَ بغيرِ ذِكرِ اللَّهِ ؛ فإنَّ كَثرَةَ الكلامِ بغَيرِ ذِكرِ اللَّهِ قَسوَةُ القَلبِ ،
إنّ أبعَدَ الناسِ مِن اللَّهِ القَلبُ القاسي .

در غير از ياد خدا ، بسيار سخن مگوييد ؛ زيرا بسيار گويى در جز ياد خدا ،
موجب سختدلى مى‏شود و دورترين مردم از خدا ، آدم سختدل است .

امالی طوسی : 3 / 1


امام على عليه السلام :

إيّاكَ وكَثرَةَ الكَلامِ ؛ فإنّهُ يُكثِرُالزَّلَلَ ويُورِثُ المَلَلَ .

زنهار از پرگويى؛ زيرا كه لغزشها را زياد مى‏كند و ملال مى‏آورد .

غررالحکم : 2680

حدیث سکوت ، گفتن و .... شنیدن (3)

حدیث سکوت ، گفتن و .... شنیدن (3)


امام صادق علیه السلام :

علیک بالصمت، تعد حلیما، جاهلا کنت او عالما، فان الصمت زین لک عندالعلما و سترلک عندالجهال.

عالم باشى یا جاهل ، خاموشى را برگزین تا بردبار به شمار آیى . زیرا خاموشى نزد دانایان زینت
و در پیش نادانان پوشش است

(مستدرک ،ج 9، ص17)


 چند حدیث سکوت ، گفتن و شنیدن از :

حضرت ثامن الائمه ، امام علی بن موسی الرضا علیه السلام

ان الله‎ ‎يبغض القيل والقـال واضـاعة المـال و كثـرة السـؤال‎.

بدرستى كه خداوند, داد‎ ‎وفرياد وتلف كردن مال و پرخواهشى را دشمن مى دارد‏‎.‎

تحف العقول, ص 443
............................................................................................
عن‎ ‎الـرضـا(ع) انه كـان يقـول لاصحـابه: عليكم بسلاح الانبياء فقيل:‏
‏ و ما سلاح‎ ‎الانبياء؟ قال: الدعاء‎.

حضـرت رضا (ع) هميشه‎ ‎به اصحاب خـود مـى فـرمود: بر شما باد به اسلحه پيامبران!‏
‏ گفته شـد : اسلحه پيـامبـران‎ ‎چيست؟ فـرمـود: دعا‎.‎

اصـول كـافـى, ج 4, ص 214 ‏
..............................................................................................
ان من‎ ‎علامات الفقه: الحلم و العلم , و الصمت باب من ابواب الحكمة. ان الصمت يكسب ‏المحبة‎,‎
‎ ‎انه دليل على كل خير‎.

از نشانه هاى ديـن‎ ‎فهمـى , حلـم و علم است, و خاموشى درى از درهاى حكمت است.‏
‏ خـامـوشـى و سكـوت‎, ‎دوستـى آور و راهنمـاى هـر كـار خيرى است‎.‎

تحف العقول, ص 445‏
.........................................................................................................
يأتـى‎ ‎علـى الناس زمـان تكون العافية فيه عشرة اجزاء: تسعة منها فى اعتزال الناس
‏ و واحد‏‎ ‎فى الصمت‎.

زمانى بر مردم خواهد‎ ‎آمد كه درآن عافيت ده جزء است كه نه جزء آن در كناره گيرى از ‏مردم
‏ و يك جزء آن در‏‎ ‎خاموشى است‎.‎

تحف العقول, ص 446‏
................................................................................................
ليـس لبخيل راحة, و لا لحسـود لذة و لا لملـوك وفـاء ولا لكذوب مروة‎.

بخيل را آسايشى نيست‎ ‎و حسود را خوشى و لذتى نيست وپادشاهان را وفايى نيست و‏
‏ دروغگو را مروت و مردانگى‏‎ ‎نيست‎ .‎

تحف العقول, ص 450‏
..............................................................................................
اذا كذب الولاة حبس المطر, و اذا جار السلطان هانت‎ ‎الدوله,
و اذا حسبت الزكوة ماتت المواشى‎ ‎‎.

زمانـى كه حاكمان‎ ‎دروغ بگويند باران نبارد, و چون زمامدار ستم ورزد, دولت, خـوار ‏گردد.‏
‏ و اگر زكات‎ ‎امـوال داده نشود چهار پايان از بين روند‎.‎

بحارالانوار, ج 73, ص 373‏

 


ستمکارتراست آن که آغاز به دشنام کند

عـَلِيُّ بـْنُ إِبـْرَاهـِيـمَ عَنْ أَبِيهِ عَنِ ابْنِ مَحْبُوبٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْحَجَّاجِ عَنْ أَبِي الْحَسَنِ مُوسَى ع
فِي رَجُلَيْنِ يَتَسَابَّانِ فَقَالَ الْبَادِى مِنْهُمَا أَظْلَمُ وَ وِزْرُهُ وَ وِزْرُ صَاحِبِهِ عَلَيْهِ مَا لَمْ يَتَعَدَّ الْمَظْلُوم

عـبد الرحمن بن حجاج از حضرت موسى بن جعفر عليه السلام درباره دو مردى كه همديگر را دشنام
دهند روايت كرده كه فرمود:

آغاز كننده به دشنام ستمكارتر است و گناه خود و گناه رفيقش به عهده اوست
در صورتيكه آنكس كه ستم باو شده از حد نگذرد.

اصول كافى جلد 4 صفحه : 13 روایت : 3

 


امام صادق علیه السلام :

إِنَّ أَبْغَضَ خَلْقِ اللَّهِ عَبْدٌ اتَّقَى النَّاسُ ‏لِسَانَهُ‎

‏بدرستى كه مبغوض ترين خلق خدا آن بنده‎ ‎ايستكه مردم ‏از زبانش پرهيز كنند‎.‎

اصول كافى جلد 4 صفحه : 13 روایت : 4‏

 


رسولُ اللَّهِ صلى الله عليه وآله :

لا يَنبَغي للعالِمِ أن‏يَسكُتَ على‏ عِلمِهِ ، ولا يَنبَغي للجاهِلِ أن يَسكُتَ على‏ جَهلِهِ ،

قالَ اللَّهُ تعالى‏ : «فَاسْأ لُوا أهْلَ الذِّكْرِ إن كُنتُم لا تَعلَمُونَ» .

پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

سزاوار نيست كه شخص دانشمند از بيان دانش خود ، دم فرو بندد و براى نادان

نيز سزاوار نيست كه بر نادانى خود ، سكوت (و سكون) كند . خداوند متعال فرموده‏است :

«پس اگر نمى‏دانيد ، از كسانى كه مى‏دانند بپرسيد»

منتخب میزان الحکمه بخش 48

 

مُحَمّدُ بْنُ يَحْيَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمّدِ بْنِ عِيسَى وَ مُحَمّدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ عَنِ الْفَضْلِ بْنِ شَاذَانَ النّيْسَابُورِيّ جَمِيعاً عَنْ صَفْوَانَ بْنِ يَحْيَى

عَنْ أَبِي الْحَسَنِ الرّضَا ع قَالَ إِنّ مِنْ عَلَامَاتِ الْفِقْهِ الْحِلْمَ وَ الصّمْتَ‏

اصول كافى جلد 1 صفحه: 45 رواية: 4

امام رضا(ع) فرمود: از نشانه‏هاى فهميدن دين خويشتندارى و خاموشى است.

 


پیامبر اعظم (ص) فرمودند:

 

آیة المنافق ثلاث : اذا حدث کذب و اذا وعد اخلف و اذا اؤتمن خان
نشان منافق سه چیز است : 1 - سخن به دروغ بگوید. 2 - از وعده تخلف کند. 3 - در امانت خیانت نماید.

 

(صحیح مسلم، کتاب الایمان، ح 89)

 


امام موسی کاظم علیه السلام :

اِیاک وَ المِزاحَ فَاِنَّهُ یذهَبُ بِنُورِ ایمانِک

از شوخی (بی مورد) بپرهیز، زیرا که شوخی نور ایمان تو را می برد.

(بحارالانوار،ج78،ص321)

 


امام حسن عسکری علیه السلام :

جُعِلتِ الخَبائِثُ فی بَیت وَ جُعِل مِفتاحُهُ الکَذِبَ

تمام پلیدیها در خانه ای قرار داده شده و کلید آن دروغگویی است.

(بحار الانوار، ج78، ص377)

 


امام علی علیه السلام :

اَللِّّّسانُ سَبُعٌ، اِن خُلّیَ عَنهُ عَقَرَ

زبان، حیوان درنده است، اگر رها یش کنی می گزد.

(نهج البلاغه)

 


حضرت خاتم الانبیاء(ص :

اِعلَم اَنَّ الصِّدقَ مُبارَكٌ وَ الكِذبَ مَشؤومٌ

بدان كه راستگويى، پر بركت است و دروغگويى، شوم

تحف العقول، ص 14

 


امام حسین علیه السلام فرمودند:

من اَحبك نهاك و من اَبغضك اَغراك.

كسی كه تو را دوست دارد، از تو انتقاد می كند
و كسی كه با تو دشمنی دارد، از تو تعریف و تمجید می كند

(بحار الانوار،ج75،ص128)

 


پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

إنّ الرجُلَ لَيتكَلَّمُ بالكَلِمَةِ مِن رِضوانِ اللَّهِ ما كانَ يَظُنُّ أن تَبلُغَ ما بَلَغَت يَكتُبُ اللَّهُ تعالى‏ لَهُ
بها رِضوانَهُ إلى‏ يَومِ يَلقاهُ ، وإنّ الرجُلَ لَيَتكلَّمُ بالكَلِمَةِ مِن سَخَطِ اللَّهِ ما كانَ يَظُنُّ أن تَبلُغَ
ما بَلَغَت يَكتُبُ اللَّهُ لَهُ بها سَخَطَهُ إلى‏ يَومِ يَلقاهُ .

گاه انسان سخنى مى‏گويد كه خدا را خشنود مى‏كند و گمان نمى‏كند آن سخن بدانجا رسد كه
رسيد و خداوند متعال به سبب آن سخن ، خشنودى خود را تا روز ديدارش براى او مى‏نويسد
و گاه انسان سخنى مى‏گويد خشم و ناخرسندى خدا را در پى دارد و گمان نمى‏كند آن سخن بدانجا
رسد كه رسيد و خداوند به سبب آن سخن ، خشم و ناخشنودى خود را تا روزى كه ديدارش كند ،
براى او مى‏نويسد .

الترغیب و الترهیب : 3 / 537 / 45

حدیث سکوت ، گفتن و شنیدن (2)


 

حدیث سکوت ، گفتن و شنیدن (2)


پیامبر اسلام ( ص ) :

منْ سَرَّهُ انْ يَسْلم فَلْيلزم الصَّمْتَ

كسي كه مي خواهد سالم بماند بايد سكوت كند.

محجّة البيضاء، ج 5 / صفحه 193

 


پیامبر اسلام ( ص ) :

نجاةُ الْمؤمن في حفْظِ لسانِهِ

نجات مؤمن در پاسداری از زبان خویش است .

اصول كافي ، ج 2 / صفحه 114 ، باب الصمت و حفظ اللسان، حديث 9


امام صادق ( ع ) :

قال لُقمان لابْنهِ يا بُنيَّ! أنْ كُنت زَعَمْت أنَّ الْكلامَ منْ فِضَّةٍ فَانَّ السُّكوت من ذَهبٍ

لقمان به فرزندش گفت: فرزند عزيزم! اگر گمان مي كني سخن گفتن، نقره است به درستي كه سكوت، طلا است.

اصول كافي، ج 2 / صفحه 114؛ الحقائق في محاسن الاخلاق، صفحه 66

 

لقمان به فرزندش فرمود:

يا بُنيَّ قدْ نَدِمتُ علي الْكلامِ ولمْ أنْدم عَلي السُّكوتِ

فرزند عزيزم! چه بسا كه من در اثر گفتار پشيمان شده ام اما به خاطر سكوت افسوس نخورده ام.

المحاسن و المساوي بيهقي، ج 1 / صفحه 166

 


شخصي خدمت رسول خدا ـ صلّي الله عليه و آله و سلّم ـ رسيد و عرض کرد :

اخْبرني عنِ الْاسلام بِامرٍ لا اسْئَلُ عنْهُ احداً بعْدك، قال: قُل امنْتُ بِاللهِ ثُم اسْتَقِمْ؟ قلتُ فما أتَّقي؟ فَأؤمأَ بيَدِهِ الي لسانِهِ.

درباره اسلام (و دستورهاي آن) مطالبي بفرماييد كه بدان عمل كنم و نيازي نباشد كه از ديگران در اين باره بپرسم.
پيامبر اكرم ـ صلّي الله عليه و آله و سلم ـ فرمود: بگو به خدا ايمان آوردم و در اين راه استوار باش.
ديگر بار پرسید : از چه چيز خود را حفظ كنم؟
پيامبر ـ صلّي الله عليه و آله و سلم ـ به زبان خود اشاره كرد، يعني از زبانت بترس و آن را كنترل كن.

محجّة البيضاء، ج 5 / صفحه 192

 

اميرمؤمنان ( ع ) :

لسانُ الْعاقل وراءَ قلْبِهِ و قلْب الْأَحْمق وراءَ لسانِهِ.

زبان عاقل در پشت قلب او جاي دارد و قلب احمق پشت زبان اوست.

نهج البلاغه صبحي صالح، صفحه 476، شماره 40

 

امام صادق ـ عليه السّلام ـ درباره فوايد خاموشي فرمود:

صمت و خاموشي طريقه اهل تحقيق و شعار كساني است كه :
با ديده بصيرت در حقايق ثابت و استوار جهان مي نگرند؛ كساني كه در حقايق ماسبق و زمانهاي گذشته غور و بررسي
كرده و حقايقي را بيان مي كنند كه قلم ها ننوشته و در كتاب ها نيامده است.

آن گاه فوايد و آثار سكوت را بر شمرده و مي فرمايد:
1. سكوت كليد هرگونه راحتي و آسايش دنيا و آخرت است.
2. موجب رضا و خشنودي خدا است.
3. باعث سبك شدن حساب انسان در روز قيامت است.
4. وسيله محفوظ ماندن از خطاها و لغزش ها است.
5. براي جاهل پرده و ساتر، و براي عالم زينت است.
6. وسيله اي است براي قطع شدن هوي و هوس هاي نفساني.
7. وسيله رياضت نفس است.
8. وسيله درك حلاوت و لذّت عبادت و مناجات با پروردگار است.
9. قساوت و سختي دل را از بين مي برد.
10. وسيله اي است براي كسب حيا و پرهيزكاري.
11. سبب زياد شدن تدبّر و تعقّل و مروّت و مردانگي است.
12. موجب فهم و كياست و عقل انسان مي شود.

سپس امام صادق ـ عليه السّلام ـ فرمود: اكنون كه به فايده هاي سكوت آگاه شدي، پس دهان فروبند و تا مجبور نشدي
لب به سخن مگشاي، به ويژه اگر كسي را پيدا نكني كه براي خدا و در راه خدا با او گفتگو كني.
آنگاه فرمود: وسيله هلاكت و نجات مردم سخن گفتن و سكوت است. پس خوشا به حال كسي كه توفيق شناخت سخن خوب و بد را
پيدا كند و به فوايد و آثار پسنديده كم گويي و سكوت آگاه گردد، زيرا سكوت از اخلاق انبياي الهي و شعار بندگان برگزيده
خداوند است و اگر كسي ارزش و قدر كلام را بداند بيجا سخن نمي گويد و سكوت را شعار خود قرار مي دهد و كسي كه
بر لطايف سكوت آگاهي و اشراف داشته باشد و صمت و خاموشي را امين خزاين و اسرار دل خويش قرار دهد چنين شخصي گفتار
و خاموشي اش هر دو عبادت مي شود و كسي جز خدا به حقيقت اين عبادت آگاهي ندارد.

مصباح الشريعه، باب 27

 


الإمامُ الصّادقُ عليه السلام :

النُّطقُ راحَةٌ للرُّوحِ ، والسُّكوتُ راحَةٌ للعَقلِ .

امام صادق عليه السلام :

سخن ، آرامبخش جان است و خاموشى آرامبخش خرد .

منتخب میزان الحکمه بخش48

 


الإمامُ الصّادقُ عليه السلام :

لا يَزالُ العَبدُ المؤمنُ يُكتَبُ مُحسِناً مادامَ ساكِتاً ، فإذا تَكَلَّمَ كُتِبَ مُحسِناً أو مُسِيئاً .

امام صادق عليه السلام : بنده مؤمن تا زمانى كه خاموش است ، نيكوكار قلمداد مى‏شود

. اما چون سخن گويد ، يا نيكوكار رقم مى‏خورد يا بدكار .

منتخب میزان الحکمه بخش48

 

امام صادق عليه‏السلام :

مَنْ اَحْصى عَلى اَخيهِ الْمُؤْمِنِ عَيْبا لِيَعيبَهُ بِهِ يَوْما ما كانَ مِنْ اَهْلِ هذِهِ الآيَةِ قالَ اللّه‏ُ عَزَّوَجَلَّ: اِنَّ الَّذينَ يُحِبّونَ اَنْ
تَشيعَ الْفِاحِشَةُ فِى الَّذينَ آمَنوا لَهُمْ عَذابٌ اَليمٌ فِى الدُّنْيا وَ الاْآخِرَةِ وَ اللّه‏ُ يَعْلَمُ وَ اَ نْتُمْ لا تَعْلَمونَ

هر كس درصدد عيب‏جويى برادر مؤمنش برآيد، تا با آن روزى او را سرزنش كند، مشمول اين آيه است:
كسانى كه دوست دارند، زشتى‏ها در ميان مردم با ايمان شيوع پيدا كند، عذاب دردناكى براى آنان در دنيا و
آخرت خواهد بود و خداوند مى‏داند و شما نمى‏دانيد.

مستدرك الوسايل، ج 9، ص 110، ح 10379

 

امام على عليه‏السلام :

أيُّهَا النّاسُ فِى الاِْنْسانِ عَشْرَ خِصالٍ يُظْهِرُها لِسانُهُ: شاهِدٌ يُخْبِرُ عَنِ الضَّميرِ وَ حاكِمٌ يَفْصِلُ بَيْنَ الْخِطابِ وَ ناطِقٌ يُرَدُّ
بِهِ الْجَوابُ وَ شافِعٌ يُدْرَكُ بِهِ الْحاجَةُ وَ واصِفٌ يُعْرَفُ بِهِ الاَْشْياءُ وَ أَميرٌ يَأْمُرُ بِالْحَسَنِ وَ واعِظٌ يَنْهى عَنِ الْقَبيحِ وَ مُعِزٌّ
تُسَكَّنُ بِهِ الاَْحْزانُ وَحاضِرٌ تُجْلى بِهِ الضَّغائِنُ وَ مونِقٌ تَلْتَذُّ بِهِ الاَْسْماعُ

اى مردم! انسان ده خصلت دارد كه زبان او آنها را آشكار مى‏سازد: زبان، گواهى است كه از درون خبر مى‏دهد.
داورى است، كه به دعواها خاتمه مى‏دهد. گويايى است كه به‏وسيله آن به پرسش‏ها پاسخ داده مى‏شود.
واسطه‏اى است كه با آن حاجت برآورده مى‏شود. وصف كننده‏اى است كه با آن اشياء شناخته مى‏شود.
فرماندهى است كه به نيكى فرمان مى‏دهد.پند دهنده‏اى است كه از زشتى باز مى‏دارد.
تسليت دهنده‏اى است كه غم‏ها با آن آرامش مى‏يابد. حاضرى است كه با آن كينه‏ها برطرف مى‏شود
و دلربايى است كه گوش‏ها با آن از لذّت برخوردار مى‏شوند

كافى، ج 8 ، ص 20، ح 4

 


قالَ الإمامُ جَعْفَرُ بنُ محمّد الصّادقُ (عليه السلام) :


الصَّمْتُ كَنْزٌ وافِرٌ، وَ زَيْنُ الْحِلْمِ، وَ سَتْرُالْجاهِلِ.


حضرت امام جعفر صادق (عليه السلام) فرمود:


سكوت همانند گنجى پربهاء، زينت بخش حلم و بردبارى است; و نيز سكوت، سرپوشى بر آبروى شخص نادان و جاهل مى باشد.


مستدرك الوسائل: ج 9 ص 16 ح 4.

انواع روش های مطالعه

انواع روش های مطالعه


روش پس ختام
این روش یکی از مهمترین و معروفترین روشهای بهسازی حافظه است. نام این روش همانند نام انگلیسی آن (PQ4R) متشکل از حروف اول شش مرحله آن است.

مراحل پیش خوانی
در این مرحله کتاب یا مطلب بصورت یک مطالعه اجمالی و مقدماتی مطالعه شود. از جمله موارد این مرحله خواندن عنوان فصلها ، خواندن سطحی فصل ، توجه به تصاویر ، بخشهای اصلی و فرعی و خلاصه فصلها می‌باشد. هدف در این مرحله یافتن یک دید کلی نسبت به کتاب و ارتباط دادن بخشهای مختلف کتاب با یکدیگر می‌باشد.

مرحله سوال کردن
پس از مطالعه اجمالی موضوعات و نکات اصلی ، به طرح سؤال در مورد آنها بپردازید. این کار باعث افزایش دقت و تمرکز فکر و سرعت و سهولت یادگیری می‌گردد

مرحله خواندن
در این مرحله به خواندن دقیق و کامل مطالب کتاب پرداخته ، که هدف فهمیدن کلیات و جزئیات مطالب و نیز پاسخگوی به سؤالات مرحله قبل می‌باشد. در مرحله خواندن برای فهم بهتر مطالب می‌توان از کارهایی مثل یادداشت برداری ، علامت گذاری و خلاصه نویسی بهره جست

مرحله تفکر
در این مرحله هنگام خواندن ، ساختن سؤالها ، و ایجاد ارتباط بین دانسته‌های خود ، درباره مطلب فکر کنید. در این مورد نیز مهمترین اصل همان بسط معنایی است. بسط معنایی ممکن است در مراحل پنجم و ششم نیز یعنی در مراحل از حفظ گفتنی و مرور کردن نقشی داشته باشد.

مرحله از حفظ گفتنی
در این مرحله باید بدون مراجعه به کتاب و از حفظ به یادآوری مطالب خوانده شده پرداخته شود و بار دیگر به سؤالاتی که خود فرد طرح کرده بود پاسخ دهد. در اینجا باید مطالب آموخته شده را در قالب کلمات برای خود کرده ، در غیر اینصورت لازم است که مجددا به خواندن مطالبی که آموخته نشده پرداخته شود. مرحله از حفظ گفتنی در پایان هر بخش انجام می‌گیرد و وقتی بخشهای یک فصل به اتمام رسید به مرحله بعد ، یعنی مرور کردن یا آزمون وارد می‌شویم.

مرحله مرور کردن
این مرحله ، که مرحله آزمون نیز می‌باشد، در پایان هر فصل انجام می‌گیرد. در اینجا به مرور موضوعات اصلی و نکات مهم و نیز ارتباط مفاهیم مختلف به یکدیگر پرداخته و در صورت برخورد با موضوعات مورد اشکال به متن اصلی یا مرجع مراجعه شود. یکی از راههای کمک به این مرحله پاسخگوئی به سئوالات و تمرینات پایان فصل است: اجرای این مرحله می‌تواند مقداری از اضطراب امتحان را کاهش دهد.

روش دقیق خوانی
هدف از این مرحله این است که مطالب کامل و دقیق درک شده و بصورتی سازمان یافته و منظم در حافظه نگهداری شود. برخی از فنون موجود که می‌تواند به روش دقیق خوانی کمک کند عبارتند از :

تکنیک خلاصه برداری
به نوشتن عبارت ، مفاهیم و موضوعات کلیدی متن پرداخته ، بطوری که در مرور مطالب ، با نگاه کردن و خواندن خلاصه‌ها ، همه مطالب خوانده شده را یادآوری کند. یک روش بسیار مطلوب این است که از خلاصه‌ها نیز دوباره خلاصه برداری شود.

تکنیک سازماندهی مطالب
این تکنیک باعث افزایش درک و سرعت یادگیری و سهولت در بازیابی مطالب آموخته شده می‌شود. برای سازماندهی مطالب استخراج سه بخش از متن اصلی مورد مطالعه لازم است که عبارتند از:
موضوع اصلی: موضوعی که تمامی مطالب را در بر می‌گیرد و بقیه مطالب حول و حوش آن می‌چرخد.
نکته‌های اصلی : خطوط و اندیشه‌های اصلی و مهم هستند که در مجموع موضوع اصلی را می‌سازند و از صراحت بیشتری برخوردار است.
نکات جزئی : اطلاعات جزئی‌تر هستند که بصورت مثالها ، نمونه‌ها ، عکس و تصویر اطلاعات واقعی مطرح می‌گردند.

تکنیک علامتگذاری در متن
در این تکنیک علامتهایی را بر روی متن اصلی انجام داده ، از قبیل علامت گذاری به شکلهای مختلف در متن ، خط کشیدن زیر عبارات مهم ، حاشیه نویسی و ... ، این موارد بسته به صلیقه‌های افراد متفاوت می‌باشد. اما نکته مهمی که در هر نوع علامت گذاری حائز اهمیت است این است که ، بهتر است همانند تکنیک سازمان دهی ، مطالب را در سه دسته مجزا (موضوع اصلی ، نکته اصلی ، موارد جزئی) قرار داده و آنها را با علامتهای مختلف نشان دهید.
در کنار روش مطالعه عوامل محیطی نیز در میزان یادگیری تأثیر دارد. یک محیط مناسب باعث توجه و تمرکز بهتر و بیشتری می‌شود.

حذف عوامل مزاحم فکری
مواردی هست که بخش عظیمی از وقت و فعالیت ذهنی را موضوعاتی به خود مشغول می‌دارند که هیچ رابطه با موضوع ندارند، موضوعاتی مانند: رفتار معلمان و استادان ، افزایش شهریه و نوع رفت و آمد و … برخی از موضوعاتی هستند که موقع مطالعه اگر به آنها فکر شود از کارایی مطالعه می‌کاهد. برخی حتی خیال پردازیهایشان را موقع مطالعه انجام می‌دهند؛ که به شدت فکر را آشفته کرده و تمرکز را از بین می‌برد. توصیه کلی این است که اگر ذهن خود را از افکار مختلف پاک کنید تا بر روی موضوع مورد مطالعه تمرکز کنید، مطالعه را کنار بگذارید و زمانی مطالعه را شروع کنید که سرحال ، علاقمند و متمرکز هستید.

فراهم کردن محیط مناسب
محل و مکانی که مطالعه در آنجا انجام می‌شود باید مناسب باشد. منظور از محل مناسب مکانی است که آرام ، ساکت و دور از عوامل مزاحم محیطی باشد، این باعث تمرکز بهتر روی موضوع مطالعه می‌شود. بعضی افراد محل و زمانی را برای مطالعه انتخاب می‌کنند که بسیار شلوغ و پر سرو صدا است و بعضی از افراد رختخواب را برای مطالعه انتخاب می‌کنند و توقع یادگیری سطح مطلوب را دارند، ولی از این حقیقت غافلند که این محلها بدترین محل برای مطالعه است.

 

خلاصه کتاب " سخن و سخنوری " مرحوم آقای فلسفی

خلاصه کتاب " سخن و سخنوری " مرحوم آقای فلسفی


مقدمه

مقاله ی حاضر، گزیده ی کتاب ارزش مند، سخن و سخنوری از آثارمرحوم حجه الاسلام والمسلمین آقای فلسفی است.

در گزیده نویسی، سعی شده است رهنمودهای کلی و اساسی کتاب،استخراج شود، از این رو، از آوردن مثال ها و توضیحات دیگرخودداری شده است. ترتیب بحث ها، مطابق خود کتاب است.

پیش گفتار

یا کمیل! مامن حرکه الا و انت محتاج فیها الی معرفه.

تسلط بر فن خطابه و سخنوری از ویژگی های مهم برای هر خطیب است و    ....

ادامه نوشته

حدیث خطابه

حدیث خطابه


سعد بن ابراهيم - از پدرش - :

أوَّلُ مَن خَطَبَ على‏ المِنْبَرِ إبراهيمُ عليه السلام حينَ اُسِرَ لُوطٌ واسْتَأسَرَتْهُ‏الرُّومُ ، 
فغَزا إبراهيمُ حتّى‏ اسْتَنْقَذَهُ مِن الرُّومِ . 

نخستين كسى كه بر منبر خطابه خواند إبراهيم عليه السلام بود و آن زمانى بود كه
روميها لوط را اسير كردند و ابراهيم با آنان جنگيد و او را از دست آنان نجات داد . 


الدرالمنثور : 1 / 282


جابر :

كانَ [النّبيُّ صلى الله عليه وآله‏] إذا خَطَبَ احْمَرَّتْ عَيْناهُ ، وعلا صَوْتُهُ ، واشْتَدَّ غَضَبُهُ ،
كأنَّهُ مُنْذِرُ جَيْشٍ يَقولُ : صَبَّحَكُم مَسّاكُم ! 

پيامبر صلى الله عليه وآله هرگاه خطبه مى‏خواند چشمانش سرخ مى‏شد و صدايش رسا 
مى‏گشت و خشمش اوج مى‏گرفت ؛ گويى قراول سپاهى است كه آنان را از خطر حمله دشمن آگاه مى‏كند . 


کنزالعمال : 17974



ابو امامه :

كانَ [النّبيُ‏صلى الله عليه وآله‏] إذا بَعَثَ أميراً قالَ : أقْصِرِ الخُطْبَةَ، وأقِلَّ الكَلامَ . 

پيامبر صلى الله عليه وآله هرگاه فرماندهى را به جنگ مى‏فرستاد مى‏فرمود :
خطابه را كوتاه و سخن را كم كن . 


کنزالعمال : 18126


عمار بن ياسر :

أمَرَنا رسولُ اللَّهِ صلى الله عليه وآله بإقْصارِ الخُطَبِ . 

پيامبر خدا صلى الله عليه وآله ما را به مختصر برگزار كردن سخنرانى‏ها فرمان داد . 

سنن ابی داود : 1106


جابربن سمره سوائى :

كانَ رسولُ اللَّهِ‏صلى الله عليه وآله لا يُطيلُ المَوعِظَةَ يَومَ الجُمُعةِ ،
إنَّما هُنَّ كَلِماتٌ يَسيراتٌ . 

پيامبر خدا صلى الله عليه وآله در روز جمعه موعظه را طولانى برگزار نمى‏كرد ، 
بلكه سخنانى كوتاه ايراد مى‏فرمود . 


سنن ابی داود : 1107 

پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

ارْكَبوا هذهِ الدَّوابَّ سالِمَةً واتَّدِعُوها سالِمَةً ، ولا تَتَّخِذوها كَراسِيَّ لأحاديثِكُم
في الطُّرُقِ والأسْواقِ ، فَرُبَّ مَرْكوبَةٍ خَيرٌ مِن راكِبِها وأكْثَرُ ذِكْراً للَّهِ تباركَ وتعالى‏ مِنهُ . 

چارپايان سالم را سوار شويد و آنها را سالم نگه داريد و آنها را كرسى خطابه و 
صحبت هاى خود در كوچه‌‏ها و بازارها نكنيد ؛ چه بسا مركوبى كه از سواره‌‏اش
بهتر است و بيشتر از او به ياد خداى تبارك و تعالى است . 


کنزالعمال : 24957

رسول اللَّه صلى الله عليه وآله :

ما مِن عَبدٍ يَخطِبُ خُطبَةً إلّا اللَّهُ‏عزّ و عجل سائِلُهُ عَنها ما أرادَ بِها . 

هر بنده‏‌اى خطابه‏اى ايراد كند خداوند از او مى‏پرسد كه هدف او از خطابه چه بوده است 

الزهد ابن حنبل : 391

پيامبر خدا صلى الله عليه وآله :

أحسَنُ الكلامِ كلامُ اللَّهِ . 

بهترين سخن ، سخن خداست. 

سنن النسائی : 3 / 58

امام على عليه السلام :

أحسَنُ الكلامِ ما لا تَمُجُّهُ الآذانُ ولا يُتعِبُ فَهمُهُ الأفهامَ . 

بهترين سخن ، آن است كه گوشها از شنيدن آن رنجه و بيزار نشود و فهميدن
آن ، انديشه‏ها را به رنج نيندازد . 


غررالحکم : 3371

امام على عليه السلام :

أحسَنُ الكلامِ مازانَهُ حُسن‌ُ‏النِّظامِ ، وفَهِمَهُ الخاصُّ والعامُّ . 

بهترين سخن ، آن است كه به انسجام زيبا (حُسن تأليف و تركيب) 
آراسته باشد و خاصّ و عام آن را بفهمند . 


غررالحکم : 3304

امام على عليه السلام :

خَيرُ الكلامِ ما لا يُمِلُّ ولا يَقِلُّ . 

بهترين سخن آن است كه نه (طولانى باشد و) ملال آورَد و نه اندك باشد (و ابهام فزايد) . 

غررالحکم : 4969

امام على عليه السلام :

البَلاغةُ ما سَهُلَ على‏ المَنطِقِ وخَفَّ على‏ الفِطْنَةِ . 

بلاغت آن است كه به گفتار ، روان و به فهم ، آسان باشد . 

غررالحکم : 1881


امام على عليه السلام :

البَلاغةُ أنْ تُجِيبَ فلا تُبْطئَ ، وتُصِيبَ فلا تُخْطئَ . 

بلاغت آن است كه در جواب دادن كندى نكنى و مقصودت را برسانى 
و تير سخنت به خطا نرود . 


غررالحکم : 2150

امام على عليه السلام :

قد يُكْتَفى‏ مِن البَلاغةِ بالإيجازِ . 

گاه از بلاغت به ايجاز بسنده مى‏شود . 

غررالحکم : 6666

امام صادق عليه السلام :

لَيسَتِ البَلاغَةُ بحِدَّةِ اللِّسانِ ولا بِكَثْرةِ الهَذَيانِ ، ولكنَّها إصابةُ المَعنى‏ وقَصْدُ الحُجّةِ . 

بلاغت به تندى زبان و پَرت و پلاگويى بسيار نيست بلكه بلاغت رساندن معنا و 
آوردن دليل و برهانِ درست است . 


تحف العقول : 312

امام صادق عليه السلام :

ثلاثةٌ فيهِنَّ البَلاغةُ : التّقَرُّبُ مِن معنى‏ البُغْيةِ ، والتَّبَعُّدُ مِن حَشْوِ الكلامِ ،
والدَّلالةُ بالقليلِ على‏ الكثيرِ . 

بلاغت در سه چيز است : نزديك شدن به معناى مورد نظر ، دورى كردن از گفتار حشو
و زايد و رساندن معناى زياد با عبارت كم و كوتاه . 


تحف العقول : 317

امام على عليه السلام :

أبلَغُ البَلاغةِ ما سَهُلَ في الصَّوابِ مَجازُهُ وحَسُنَ إيجازُهُ . 

بليغ‏ترين سخن آن است كه براحتى مقصود را برساند و ايجاز نيكو داشته باشد . 

غررالحکم : 3307

امام على عليه السلام :

أحسَنُ الكلامِ ما زانَهُ حُسْنُ النِّظامِ ، وفَهِمَهُ الخاصُّ والعامُّ . 

بهترين گفتار آن است كه به حسن ترتيب و نظم آراسته باشد و عالم و عامى آن را بفهمد 

غررالحکم : 3304

آئین سخنوری : محمد علی فروغی


کتاب آئین سخنوری

نوشته : مرحوم محمد علی فروغی

آيين‌ سُخَنْوَري‌، كتابى‌ دربارة سخنوري‌ و فن‌ خطابه‌ و شيوه‌هاي‌ آن‌، همراه‌ با گزيده‌اي‌ از خطابه‌هاي‌ سخنوران‌ مشهور جهان‌ به‌ زبان‌ پارسى‌، نوشتة سياستمدار و دانشمند معاصر ايران‌ محمدعلى‌ فروغى‌ (1256-1321ش‌). اين‌ كتاب‌ در 2 جلد است‌: جلد نخستين‌ در 4 مقاله‌ است‌ و مؤلف‌ آن‌ به‌ بيان‌ كلياتى‌ دربارة فن‌ خطابه‌ و مراحل‌ و اقسام‌ و شرايط آن‌پرداخته‌ است‌. نويسنده‌در اين‌جلد، سخنوري‌را به‌مشاوره‌اي‌ يا سياسى‌، مشاجره‌اي‌ يا قضايى‌، نمايشى‌ يا تشريفاتى‌، علمى‌ و منبري‌ تقسيم‌ كرده‌ و دربارة هر يك‌ از اين‌ اقسام‌ و چگونگى‌ آن‌ به‌ تفصيل‌ سخن‌ گفته‌ است‌. 3 قسم‌ اول‌ اقسامى‌ است‌ كه‌ در كتاب‌ خطابة ارسطو و آثار پيروان‌ او دربارة آنها بحث‌ شده‌ و قسم‌ چهارم‌ (علمى‌) و پنجم‌ (منبري‌) را او خود بر اين‌ اقسام‌ افزوده‌ است‌. وي‌ با احاطه‌اي‌ كه‌ بر آثار ادبى‌ و فلسفى‌ اروپايى‌، اسلامى‌ و ايرانى‌ داشته‌، به‌ خوبى‌ از عهدة تبيين‌ نظريات‌ خود بر آمده‌ و در مواردي‌ نيز براي‌ توضيح‌ مقاصد خود از اشعار سرايندگان‌ پارسى‌ زبان‌ دليل‌ و شاهد آورده‌ است‌. 
موضوع‌ جلد دوم‌ تاريخ‌ سخنوري‌ در اروپاست‌. نويسنده‌ بحث‌ خود را از بررسى‌ سخنوري‌ در يونان‌ قديم‌ آغاز كرده‌ و پس‌ از شرحى‌ دربارة سخنوري‌ در روم‌ قديم‌ و در ميان‌ آباي‌ مسيحى‌، رشتة بحث‌ را به‌ اروپاي‌ قرون‌ وسطى‌ و جديد كشانده‌ است‌ و در ذيل‌ هر فصل‌ نمونه‌هايى‌ از خطابه‌هاي‌ سخنوران‌ مشهور تاريخ‌ اروپا، همچون‌ دموستنس‌1، سيسرون‌2، بوسوئه‌3، فنلون‌4 و چند تن‌ ديگر از خطيبان‌ مغرب‌ زمين‌ افزوده‌ است‌. آيين‌ سخنوري‌ در موضوع‌ خود يكى‌ از كتابهاي‌ سودمند زبان‌ پارسى‌ است‌ و خواننده‌ را با سير و تحول‌ اين‌ فن‌ در اروپا آشنا مى‌كند، ولى‌ در فصول‌ مربوط به‌ فن‌ سخنوري‌ در اروپاي‌ جديد تقريباً تنها از سخنوران‌ فرانسه‌ گفت‌ و گو كرده‌ و از كشورهاي‌ ديگر مغرب‌ زمين‌ ذكري‌ به‌ ميان‌ نياورده‌ است‌. دربارة سخنوران‌ ملتهاي‌ شرقى‌ و اسلامى‌ نيز جز اشاراتى‌ كوتاه‌ چيزي‌ در اين‌ كتاب‌ ديده‌ نمى‌شود و نويسنده‌ خود بدين‌ كمبود معترف‌ است‌ (2/261). نثر كتاب‌ همانند ساير آثار محمدعلى‌ فروغى‌، فصيح‌ و روشن‌ و از نمونه‌هاي‌ خوب‌ فارسى‌ نويسى‌ جديد و معاصر به‌ شمار مى‌رود. 
جلد اول‌ اين‌ كتاب‌ در 1316ش‌ به‌ سرماية وزارت‌ معارف‌ وقت‌ و جلد دوم‌ در 1318ش‌ در تهران‌ به‌ چاپ‌ رسيده‌ و پس‌ از آن‌ نيز چند بار ديگر در تهران‌ تجديد چاپ‌ شده‌ است‌.